Een definitief oordeel over het beleid van de eerste tripartite is nog niet mogelijk

Een aloude en goede traditie in vele steden en gemeenten is dat er ten laatste in de maand mei eindelijk een bespreking mogelijk is van het werkelijk gevoerde beleid in het vorige jaar. (En meteen over de hele legislatuur.)

Op de dagorde van de gemeenteraad staat dan een punt genaamd “algemene beleidsrapportering” aan de hand van de jaarrekening van Stad en de Raad van Maatschappelijk Welzijn, maar ook van de gemeentelijke vzw’s en de AGB’s.
Dit agendapunt prijkt niet op de dagorde van de zitting van vandaag 13 mei.
Het is dus wachten geblazen tot in juni om kennis te nemen van allerhande kerncijfers die de hele historiek van de vorige beleidsperiode 2013-2018 omvatten.
We kunnen deze maand nog niet achterhalen of de vorige tripartite zijn belangrijkste doelstellingen (met veel bombarie aangekondigd) heeft bereikt: de realisatiegraad van reusachtige investeringsgolf die ons te wachten stond, de daling van de personeelskosten (en het personeelsbestand), de evolutie van de schuld en de fiscale ontvangsten, de ratio’s ( solvabiliteit en liquiditeit) over de zes jaren heen, de resultaten van de strijd tegen de (kinderarmoede), enz.
Weet u nog? Het nieuwe bestuur zou steeds (!) “méér doen met minder”.

In juni en verder zullen onze gazetten aan deze rapportering geen aandacht meer besteden. Niet in het minst. Tenzij het huidige College wat succesverhalen doorspeelt aan onze “embedded press”. Dat kunnen ze dan afschrijven.
De perversiteit en het populisme van deze en de vorige tripartite is totaal.

Francis is dood

We noemden hem nooit Cis.
Kortrijkwacher zal je zelden betrappen op een overlijdenbericht van een (gewezen) plaatselijke politieker. Voor voormalig raadslid Rodenbach maken we een uitzondering.
U kunt “woodleg” een laatste eer bewijzen op aanstaande woensdag 15 mei in de Sint-Maartenskerk vanaf 10u30.

Wat zei de filosoof Alain alweer?
Eén van zijn ‘propos’: “Les plaisirs ont grand besoin du bonheur.”

En wat is “houden van” volgens Maarten ‘t Hart?
“Het enige wat ik ervan kan zeggen is dat je zonder een gevoel van verdriet te ervaren kunt denken: ik ga eens dood , maar dat je niet zonder een gevoel verdriet te ervaren eraan kunt denken dat de ander eens dood zal gaan.”

Kortrijk Bruisende Stad??

Nog niet in China geweest zeker?
Onze trouwe abonnees weten dat een bepekt team van de redactie van kortrijkwatcher op bezinningsreis is in China, meer bepaald in de provincie Yunnan.
We beseffen nu eindelijk wat een bruisende stad is.
In België zijn er gewoon geen.

Neem nu een stadje als (old) Dali. Geeneens 40.000 inwoners. Duizenden winkeltjes, restaurants en andere zaakjes. Allemaal om ter mooist. (Er komen geen etalagisten aan te pas!) Kraaknette straten omzoomd door bomen en ander groen en bloemen. Rustbanken. Publieke WC’s. Parken waar tuinarchitecten van alhier nog veel kunnen van leren. Betoverende verlichting van straten en gebouwen in alle kleuren. Zelfs hier en daar ook overdag (ledlampjes.) Waterpartijen alom. Ambachtelijke werkplaatsjes. Kunstateliers. Museumpjes. Enz.
Onvoorstelbare soorten van openbaar goedkoop vervoer. In de ‘nieuwe steden’ dan een architectuur die we hier niet kennen of zien. De wegenbouw tussen steden. De treinen. Ach.

Hier kun je iedere dag in vele straten of straatjes op de koppen lopen. En de mensen zijn welgezind en uiterst vriendelijk. Een zeer bewogen, nieuwe ervaring voor ons team.
Schepen Maddens! Kom eens kijken. Met heel de Kortrijkse horeca, de tuinarchitecten, de etalagisten, de interieurarchitecten. heel de middenstand!

P.S.
We komen nog terug op het onderwerp.


Hoe fnuikt de lokale pers de oppositie?

Dat gebeurt op de meest diverse wijzen.
Niet alle Kortrijkse burgers zien of beseffen dat!  Zelfs weinigen… Men moet al ietwat politiek beslagen zijn om het te merken. (Een eventuele ingezonden protestbrief wordt natuurlijk niet opgenomen.)

* Momenteel fnuikt “De Krant van West-Vlaanderen” (in de volksmond: “Het Kortrijks Handelsblad”) de oppositie op de meest drastische wijze.  Sinds men daar verslaggever Axel Vandenheede aan de dijk heeft gezet publiceert het weekblad zelfs geen verslag meer over de gemeenteraad.  Aldus worden de drie oppositiepartijen – die daar wel het meest te vertellen hebben of tussenkomen –  volledig de mond gesnoerd.
* Een andere drastische manier van werken is dat de gazetten de persberichten of rectificaties van raadsleden uit de oppositie gewoonweg niet opnemen.  (Die van het Schepencollege natuurlijk wel, in het lang en het breed, en liefst nog met foto erbij van de betrokken schepen.)
* Het is zelfs al voorgekomen dat een persjongen het bestond om bij ontvangst van zo’n persbericht in de clinch gaat met de afzender en het zo ver dreef om het standpunt of het beleid van de tripartite te verdedigen.
* Leden van de oppositie stellen in het “Bulletin van Vragen en Antwoorden” geregeld de meest interessante vragen. Geen krant die dan gewag maakt van (het vaak politiek belangrijke) antwoord van het stadsbestuur. (Dat antwoord is dan niet echt vleiend voor het bestuur.)
* Wanneer men een bericht plaatst, uitgaande van de meerderheid, gaan onze persjongen bij die gelegenheid niet te rade bij een of andere fractieleider uit de oppositie. Men vraagt niet om commentaar van die kant.
Erger nog: geen journalist onderzoekt of een en ander wel helemaal juist is, of niet enige nuancering behoeft. (Onze lokale perskoelies raadplegen geen dossiers!)
* Maar o wee als onze gazetten dan toch een keer iets of wat publiceren vanuit de oppositie!
Dan vraagt de journalist in kwestie binnen de kortste keren om een reactie van de burgemeester of een of andere schepen.
“Woord en wederwoord’, – weet je wel…Zo een persjongen meent dan (waarschijnlijk ook nog enigszins zelfgenoegzaam) dat hij zeker en vast heel sterk beroepshalve deontologisch is te werk gegaan.  Editorialisten in de landelijke bladen doen dit nooit bij de bespreking van het regeringsbeleid of dat van een minister. Let daar maar eens op. En hoe komt dat? Omdat dit beroepsjournalisten (en universitair opgeleid) zijn – meesters in hun vak – die gedegen kennis hebben van de materie waarover ze schrijven.
* Op WTV komt de gemeenteraad in beeld bij een of andere eedaflegging of als er een incident wordt verwacht. Of ja, als het bestuur een succes heeft geboekt dat de nationale pers zou kunnen halen.
* Ietwat moeilijker onderwerpen (bijv. financiën) gaat de pers uit de weg.  Het is in deze zin op voorhand te voorspellen welke items uit de raadszitting in de gazet zullen aan bod komen. De meest triviale namelijk. En dat zijn doorgaans niet deze van de oppositie.
* Uiterst banale ‘beleidsdaden’ van schepenen – opgevangen op café? – worden dik in de verf gezet (met foto).
* Ze verzwijgen zoveel wat ze wel weten. Over mislukkingen in het geplande beleid. Over spanningen binnen het schepencollege. Men gaat veel te amicaal om met burgemeester en schepenen.

* Tot slot nog dit.
We hebben het nooit begrepen en zullen het ook nooit begrijpen.  In de nationale pers neemt men het Vlaamse of federale beleid werkelijk dagelijks op de korrel. Met de grond gelijk gemaakt. Wat een negativisten allemaal! Plots kan dit niet over het gemeentelijk beleid in de lokale pers. (In Nederland bijv. dan wel.)

P.S.
Kortrijkwatcher wordt sinds geruime tijd doodgezwegen. Valt te begrijpen.
Maar soms – weken later – wordt dan een item van onze krant ook aangeraakt, met natuurlijk wel vergezeld van commentaar van een schepen.

Stad heeft een “personal assistant”

We hadden het er al een keer over in onze krant dd. 7 april. De reguliere pers vond dat toen geen nieuws.
Onze nieuwe Algemeen Directeur Nathalie Desmet heeft te veel werk, onder meer vanwege de integratie van Stad en het vroegere OCMW. Zij krijgt dus waarschijnlijk (of zeker?) voor twee jaar een assistent, soort adjunct-secretaris. Waarschijnkijk een uniek feit in onze Vlaamse gemeenten. Het is Marielle Guhur uit Ingooigem geworden.
Stad had gehoopt op een kandidaat uit de eigen gelederen omdat het personeelsbudget niet voorziet in een ambt met een dergelijke loonkost van 67.000 euro. Vanwege de strenge toelatingseisen doemde er slechts één toegelaten interne kandidaat op maar die is niet geslaagd. Dit is tekenend!
(Er waren twaalf externe kandidaten waarvan 3 geslaagd.)

De loonkost wordt gerecupereerd doordat schepen Ruth Vandenberghe geen gebiedswerker meer is en die taak wordt overgenomen door een leidinggevende van een nog een ander team. Die man heeft nu twee jobs. Besparing! Duo-baan. Flexibel.

Syndicaal overleg (2): leden stadsdelegatie

Hoog Overlegcomité én Bijzonder Onderhandelingscomité (HocBoc dus)

1. Vincent Van Quicenborne, burgemeester-voorzitter
2. Kelly Detavernier (N-VA), schepen-dienstdoend voorzitter
3. Philippe De Coene (S.PA), schepen-lid
4. Nathalie Desmet, algemeen directeur-lid
Secretaris: Gerd Dumortier (sociaal adviseur-HR) of Robbe Struyve (stadmedewerker-HR)
Techniekers:
– Nele Hofman, HR-manager
– Robbe Struyve, stafmedewerker-HR
– Laurent Hoornaert, kabinetschef  

Basisoverlegcomité (BoC)- vanwege stad

1. Vincent Van Quickenborne, burgemeester-voorzitter
2. Kelly Detavernier, schepen-dienstdoend voorzitter
3. Philippe De Coene, schepen-lid
4. Nathalie Desmet, algemeen directeur-lid
5. Anneliese Moësse, arbeidsgeneesheer-lid
6. Dirk Sagaert, preventieadviseur-lid (wordt later vervangen)
7. Nle Hofman, HR-manager-lid
Secretaris/technieker: Gerd Dumortier, soclaal-adviseur-HR /Robbe Struyve, stafmedewerker-HR

Basisoverlegcomité (BoC) – vanwege OCMW

Eigenaardig. Krak dezelfde personen, uitgenomen een andere preventieadviseur: Patrick Vandenbussche.

P.S.
Zoals eerder al gezegd: de namen van de vakbondsdelegatie kennen we niet.
En in CBS-besluiten verwijst men nooit naar verslagen van die comités.  In het verleden vroegen we ons wel een keer af of die comités wel regelmatig bijeenkomen. Of er wel sociaal overleg was met de drie (ja?) vakbonden.

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert