Category Archives: veiligheid

Raadsleden vanavond onbereikbaar tussen 21u20 en 22u10

Raadsleden (inclusief burgemeester en schepenen) zitten dan, gekluisterd aan hun TV-toestel, te kijken naar de uitzending op Canvas, getiteld “Privacy & ik”. Gaat over camerasurveillance op openbaar domein. En aangezien Kortrijk op dit gebied een ware trendsetter is, zal onze stad zeker ietwat uitvoeriger aan bod komen.
Kortrijkzanen die na de uitzending enige nazorg nodig hebben, de onweerstaanbare behoefte aan een gesprek voelen opkomen, kunnen bellen naar de bevoegde burgemeester Ruth Vandenberghe of naar de korpschef op het politiecommissariaat. Beter nog: naar de pionier van onze zgn. camerabeveiliging, nu minister Vincent Van Quickenborne.
Sterkte!

Aandacht! Aandacht! Documentaire op VRT over camerasurveillance op openbaar domein

Onze trouwe abonnees weten dat de stadsblog “kortrijkwatcher” al sinds vele jaren buitensporige aandacht schenkt aan de ronduit ziekelijke, obsessieve wijze waarop ons openbaar domein bezaaid wordt met veiligheidscamera’s, nog wel in allerlei soorten. Er is in onze politiezone nu ook een drone met camera ingezet. Dat alles kost miljoenen en miljoenen (geen Kortrijkzaan die dat weet!) en geen bestuurder (de initiatiefnemer Van Quickenborne, volgzame burgemeester Ruth Vandenberge, de korpschef op drift) kan op enige ernstige DOORSLAGGEVENDE en wetenschappelijk ondersteunde wijze de preventieve én repressieve resultaten daarvan aantonen. Het fenomeen is gewoon een gecultiveerde, ‘zichzelf vervullende’, lucratieve veiligheidsindustrie geworden, hier ter stede dan nog in handen van een monopolie-bedrijf uit Ieper. (Contract moet wel dit jaar aflopen!)

De redactie van ‘kortrijkwatcher’ en trouwe lezers kijken dan ook verlangend uit naar een eerste uitzending op Canvas op donderdag 25 maart (21u20) gewijd aan cameratoezicht. Titel: “Privacy & ik”.
Uit het VRT-persbericht over de documentaire blijkt dat er in de eerste aflevering (“We zijn gezien”) bijzondere aandacht wordt geschonken aan de steden Kortrijk en Mechelen die al jaren het voortouw nemen in de uitplooi van een cameranetwerk.
(In Kortrijk telt men volgens onze laatste gekende gegevens 127 “gewone” veiligheidscamera’s en 68 ANPR-camera’s. En het is nog niet gedaan. Die laatste soort is ook geschikt om aan gezichtsherkenning te doen.)

Uiteraard komt ook de korpschef van de politiezone Westkust (Nicholas Paelinck) aan het woord. Hij staat bekend als de absoluut meest verslaafde camerapionier in ons land.
In een latere tweede aflevering (“Datazwendel”) in april focust de documentaire op de ‘onderhuidse’ surveillance van onze gedragingen, geregistreerd via onze telefoon. Kortrijk kent daar alweer als pionier ook al wat van, om met behulp van Proximus bijv. na te gaan hoe en door wie er zoal geshopt wordt in onze winkelstraten. Vanwaar zij komen ook…Wat en waar en waarvoor we geld verteren. (Namen toch gekend bij insiders van de operatoren?)
Beide afleveringen worden gelardeerd door commentaar van binnen- en buitenlandse experten in de materie.
Kijken maar !

P.S.
Volgens online-HLN van vandaag betaalt stad aan Proximus voor de registratie van die data 30.000 euro.



Natuurlijk is de gemeenteraad bevoegd…

Zowel Vincent Van Quickeborne als huidig burgemeester Ruth Vandenberghe bleven of blijven beweren dat er in de gemeenteraad geen plaats is om over het (concrete) gevoerde veiligheidsbeleid te interpelleren. Dat moet volgens hen gebeuren in de politieraad. Het is waarlijk niet te begrijpen dat een jurist en iemand die politieke wetenschappen heeft gestudeerd zoiets durven poneren.


De politieraad is de plaats om zaken als de organisatie van het korps, het beheer (begrotingen, rekeningen), aankopen, personeelszaken en zo te bespreken. Kortom: de wijze waarop de korpschef zijn taken uitvoert, bevoegdheden die hij trouwens uitoefent onder het gezag van de burgemeester.
Wouter Vermeersch, de fractieleider van het Vlaams Belang is zowat het enige raadslid dat het waagt om in de gemeenteraad vragen te stellen inzake veiligheidsbeleid. Hij wordt daarbij telkens de mond gesnoerd of zijn vragen worden niet ontvankelijk verklaard.
U herinnert zich nog die zondag 1 november van vorig jaar toen plotseling tot eenieders verbazing alle toegangswegen tot het centrum van de stad door de politie werden afgesloten. Het leek alsof er een belegering van de stad op komst was. Vermeersch wou weten wat dat allemaal heeft gekost, hoeveel manschappen en voertuigen werden ingezet, enzovoort.
Mocht niet !
Vermeersch heeft toen klacht neergelegd bij de gouverneur. Hij kreeg na drie maanden (in februari 2021) een antwoord.
Daarin werd gesteld dat krachtens de gemeentewet (art. 133bis) de gemeenteraad het recht heeft om door de burgemeester geïnformeerd te worden over de wijze waarop hij (zij) de bevoegdheden uitoefent die hem (haar) zijn verleend volgens de wet tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst. (Dat betekent in gewone taal dat de burgemeester de baas is van de politie.)
De gouverneur oordeelt daarenboven nog dat dientengevolge de vragen van Vermeersch binnen de bevoegdheid van de gemeente vallen en een antwoord dienen te krijgen. En indien de gemeente die informatie zelf niet heeft moet men die maar opvragen aan de politiezone. Met andere woorden : aan de korpschef.

Ofwel wist burgemeester Ruth Vandenberghe het, ofwel wist zij het niet…

Het is de meest dodelijke opmerking of vraag die men aan een bevoegd politicus uit de uitvoerende macht kan stellen. Men is namelijk in beide gevallen in de fout.

Vorige maandag 8 maart is in de Kortrijkse gemeenteraad uitvoerig gedebatteerd over de vraag van de korpschef van de politiezone VLAS om een principiële toestemming te krijgen voor het gebruik van drones voorzien van een camera op Kortrijks grondgebied.
De oppositiepartij CD&V was tegen omdat het reglement voorziet dat zo’n drone ook kan ingezet boven “niet voor het publiek toegankelijke besloten plaatsen, – voor de duur van de interventie”. Dus bijv. ook tuinen. Raadslid Jean De Bethune vond trouwens nog dat het begrip “interventie” wel eens moet gedefinieerd worden.
Even opmerken dat het College van procureurs-generaal “het gebruik van drones om zicht te verwerven in een private plaats niet toelaatbaar is.
Het Vlaams Belang heeft zich uiteindelijk onthouden bij de stemming, voornamelijk omdat de lijst van gevallen waarbij een drone kan ingezet niet limitatief is bepaald. Fractieleider Wouter Vermeersch had nog een serie vragen, waarop natuurlijk geen duidelijke, concrete antwoorden zijn gevolgd.
En Groen. Was geen fan, zodat raadslid Matti Vandemaele vroeg om uitstel van het agendapunt ten einde te komen tot een consensus over de vraag van de korpschef over alle partijen heen. (Over dat uitstel is niet gestemd!) Uiteindelijk ging Groen toch met alles akkoord en wel omdat het schepencollege inging op de vraag van die fractie naar een jaarlijkse rapportage en evaluatie over het gebruik van drones. (Niemand merkte op dat men voor de bestaande veiligheidscamera’s geen rapportage krijgt over de impact ervan op de criminaliteit en de ophelderingsgraad.)
Raadsleden van de regerende tripartite hadden zoals zo vaak weer niks bijzonders te vertellen.
Burgemeester Ruth Vandenberghe nam – ook zoals gebruikelijk – heel kort het woord. Voor haar was er geen vuiltje aan de lucht. Een drone met camera is in haar ogen gewoon net zoiets als een veiligheidscamera of een ANPR-camera op straat. Overigens luidde het nog dat men er kan op rekenen dat de principes van de proportionaliteit en opportuniteit bij het gebruik van drones zullen gerespecteerd worden.
Ruthie (dat is haar koosnaam) vertelde wel niet hoe dat zit met de beoordeling “in drie trappen” over de vraag of in een bepaalde casus de dronetechnologie kan toegepast.
Ook repte zij het er met geen woord over dat men over de toekomstige inzet van drones met een uitgebreide informatiecampagne aan de bevolking duidelijk gecommuniceerd zou worden.

Wat is of was nu het geval?
Ruthie kwam op 8 maart rond zowat 20 uur ‘s avonds aan het woord.
Op geen enkel moment heeft zij de Raad geïnformeerd dat er diezelfde dag in de voormiddag alreeds een drone aan de slag was geweest rond het industrieterrein Evolis en Cowboy Henk aan de Oudenaardsesteenweg op – mogen we aannemen? – Kortrijks grondgebied. (Men was op zoek naar verdachte fietsdieven die op de vlucht waren geslagen.)
Ruth Vandenberghe is als burgemeester verantwoordelijk voor het veiligheidsbeleid in de stad en is daarbij nog voorzitter van het politiecollege en de politieraad.
1.
Zeg me nu niet dat Ruthie op 8 maart ‘s avonds nog niet op de hoogte was van die interventie. Waarom heeft ze dat dan niet gezegd aan de raadsleden? Dat men al gebruik had gemaakt van de dronetechnologie NOG VOOR de gemeenteraad zijn toestemming daartoe had verleend. Haar stilzwijgen getuigt in dit geval van een uiterste minachting voor het functioneren en de bevoegdheid de gemeenteraad.
2.
Stel dat Ruthie het niet wist!…
Dan is zij het niet waard om nog te functioneren als voorzitter van het politiecollege. Ofwel heeft de korpschef haar om de tuin geleid, letterlijk bedrogen. Als hij haar in het ongewisse heeft gelaten, dan moet de burgemeester tenminste een tuchtprocedure tegen de korpschef op gang brengen.

P.S.
Ook de raadsleden die niet echt voorstander waren van het dronegebruik lieten op die maandag 8 maart telkens hardop weten dat zij er alle vertrouwen in hadden dat de korpschef zich aan de voorgeschreven regels voor de inzet van dronetechnologie zou houden.
Al vanaf de eerste dag ging hij in overtreding…Kan men dat kifkif laten?



En daar komt de eerste politie-drone met een camera

Het is zover.
Het schepencollege geeft aan de politie de principiële toestemming om op het grondgebied van de stad gebruik te maken van “dronetechnologie” voorzien van een camera.
De korpschef moet nu nog een positief advies verkrijgen van de gemeenteraad.
We weten niet om welke camera het gaat. En hoeveel. De “payload” kan een zoom zijn, een thermische sensor, een speaker of nog iets anders dat we niet kennen. Er is wel geen geluidsopname voorzien. Over de kostprijs weten we zoals gewoonlijk in ons volstrekt niet transparant camerabeleid weer niks.
Belangrijk: de politiediensten kunnen geen gebruik maken van drones voor de opsporing van inbreuken op de coronawetgeving. En het College van procureurs-generaal is van oordeel dat het gebruik van drones om zicht te verwerven in een private plaats (niet voor het publiek toegankelijk) niet toelaatbaar is.

Wat mogen we weer niet weten, van de politie? (2)

(Zie vorig stuk, om te weten waarover het gaat. Onze commentaar in cursief.)

1. Wat is de integrale kostprijs van deze actie?
Antwoord van de korpschef:
Inzake politionele acties en ordediensten worden geen concrete cijfers weergegeven aangezien dit een onderdeel is van het tactische politionele concept. Dergelijke concepten worden uitgewerkt binnen de politie onder het label “vertrouwelijk en intern”.
Onze commentaar:
Weekenduren worden dubbel aangerekend
. Ter info

2. Hoeveel voertuigen, agenten en materieel werden ingezet?
Antwoord:
De details worden niet weergegeven. Er waren inderdaad meer voertuigen dan normaal voorzien voor dergelijke ordediensten. Dit gezien de COVID waar het aantal inzittenden per voertuig beperkt is. Om die reden waren er dubbel zoveel voertuigen dan bij een reguliere werking.
Onze commentaar op vraag 1 en 2.
Voor de ordediensten bij voetbalwedstrijden krijgt men die informatie wel.

3.A. Waarom werd voor deze aanpak gekozen (controleposten met zware overvalwagens op alle invalswegen)?
Antwoord:
Omdat deze actie niet werd aangevraagd en er geen enkel contact was met een organisator en er bijgevolg geen enkele afspraak op het terrein mogelijk was. Dit in combinatie met de verstrengde maatregelen en het samenscholingsverbod dat is opgenomen in het M.B.
Commentaar.
Het optreden was ongezien disproportioneel. Verwachtte men zware gevechten met eventuele tegenbetogers? Of ging het misschien gewoon om een logistieke oefening (coördinatie van korpsen en federale politie)?

3.B. Mag de politie zomaar systematisch aan burgers vragen waar men vandaan komt en waar men naartoe gaat?
Antwoord:
Het komt de politie toe om ten allen tijde wagens of andere voertuigen uit het verkeer te halen en te onderwerpen aan een controle. (…) De politie mag systematisch informeren naar identiteit, beweegreden van de verplaatsing, etc.
Commentaar:
Graag lijst van die etcetera. Waar te vinden?


3.C. Ook inzittenden en kofferruimtes werden gecontroleerd. Mag dit?
Antwoord:
Expliciet geregeld in de WPA. Zie art. 29,3. Redenen kunnen aan de burger meegedeeld, maar moeten niet. Politie heeft een beoordelingsruimte. Zie ook Parl. St. Senaat 1991-92, nr. 364/2.
Commentaar:
De Wet op het Politieambt staat in 29.3 toe dat men op zoek gaat naar gevaarlijke voorwerpen.


4. Er waren Nederlandsonkundige agenten die hardhandig de vrije doorgang verhinderden.
Antwoord:
Er werd geen opdracht gegeven om hardhandig op te treden. Dat is ook niet gebeurd en er is geen melding of klacht bij de politie binnen gekomen.
Er werden inderdaad Franstalige agenten ingezet. Dat heeft te maken met de MFO2 en de correcte nationale toepassing ervan. Het kan hier gaan om een uitzonderlijk contact maar is zeker niet standaard geweest. Er werd in het bijzonder gekeken naar de dispositieven dat het telkens Nederlandstalige agenten waren. Er bereikten ons geen klachten.
Commentaar:
MFO2 is de naam voor een ministeriële richtlijn van 23 november 2017 die de solidariteitsmechanismen regelt waarbij een politiezone kan versterking vragen aan andere politiezones voor opdrachten van bestuurlijke politie.
Zo’n versterkingsaanvraag dient gestoeld op een grondige risicoanalyse. We zouden die wel een keer willen zien voor de manifestatie van 1 november. Een politiezone moet in de eerste plaats steunen zoeken bij zones van het eigen arrondissement. Blijkbaar is dit hier niet kunnen gebeuren. Waarom?


5. Een jongere met een Vlaamse vlag (die hij altijd mee heeft) ging niets vermoedend een bezoek aan zijn neef brengen en moest terug naar huis. Werden burgers geviseerd op basis van politieke profilering, autochtoon zijn, rechts zijn?
Antwoord (ingekort):
Elk voorwerp dat naar context een inbreuk kan betekenen of een opruiend element kan zijn, werd bekeken. Er gebeurde geen bestuurlijke in beslag name van de leeuwenvlag. Het incident bereikte ons klachtenmanagement niet.

6. Een man die zonder keuring reed werd toch doorgelaten.
Antwoord:
Dit incident is niet gekend en niet doorgeven aan het commando.
Tijdens de controle werd ook gekeken naar verkeersinbreuken en ademtesten.

7. Op de sociale media zijn beelden opgedoken van burgers die het politieoptreden filmden. Mag de politie dit verhinderen?
Antwoord:
Het WPA is duidelijk: het is niet verboden een politie te filmen, voor zover de interventie niet wordt verhinderd (bijv. de gemoederen doet oplaaien).
Reproductie (wat wel gebeurd is) is wel strafbaar als de politiemensen herkenbaar zijn.
Er is tijdens de dienst meermaals gevraagd te stoppen met filmen gezien interventies dreigden te ontaarden. Nergens is een effectief verbod afgedwongen. Personen die gefilmd werden hebben daartoe geen toestemming gegeven.

8. Hoeveel burgers werden aangehouden en op welke grond?
Antwoord:
Acht bestuurlijke aanhoudingen.
Zie de principes van de WPA rond bestuurlijke aanhouding, concreet art. 31,3.
Commentaar.
In de Wet op het Politieambt zijn vier gevallen opgesomd waarbij een bestuurlijke aanhouding mogelijk is. Art. 31.3 heeft het over personen waarbij er aanwijzingen zijn om op redelijk gronden te denken dat hij voorbereidingen treft om een misdrijf te plegen dat de openbare rust of veiligheid in ernstig gevaar brengt.


9. Aangehouden personen kregen en nummer op de hand gemarkeerd met een varkensstift en een bol op de borst gekleefd met een nummer. Kan dit bevestigd worden.
Antwoord:
Er is geen sprake van varkensstift.
Via een nummer kunnen de bezittingen van de aangehouden personen vlot teruggegeven.



We mogen het weer niet weten, van de politie…(1)

Op zondag 1 november werd al vanaf de middag in Kortrijk een ongeziene politiemacht op de been gebracht waarbij waarlijk alle toegangswegen naar de stad door zowel meerdere lokale korpsen als federale politie (en politie in burger) werden gecontroleerd. Met de nodige soorten voertuigen als ondersteuning (combi’s, een bus, gepantserde wagens) en nog serieus gewapend ook. Wie geen goede reden kon opgeven om zich naar het centrum te begeven mocht rechtsomkeer maken. Het was net alsof Kortrijk ten prooi zou vallen aan een catastrofale terreuraanslag. Een unieke historische gebeurtenis die – om ons totaal onbegrijpelijke reden – praktisch geen weerklank kreeg in de nationale pers. Ook de plaatselijke media maakten er maar weinig misbaar over.
Wat was er aan de hand?
Een onbetekenend groepje rechtse extremisten (dus niet het Vlaams Belang) had via de social media medestanders opgeroepen om aan het Kortrijkse station eventjes te protesteren tegen het feit dat een persoon van allochtone afkomst een autochtone jongen aldaar had afgetroefd. De manifestatie was niet aangevraagd en dus niet toegelaten. Voor het Kortrijkse stadsbestuur en de politie een alibi voor de onwaarschijnlijk grote machtsontplooiing.

Voor Wouter Vermeersch, (federaal parlementariër en fractieleider van het Vlaams Belang in de gemeenteraad) natuurlijk een goede reden om wat nadere informatie in te winnen over dat politioneel optreden. De voorzitter van de gemeenteraad vond dat de vragen moesten gesteld in de politieraad.
Vermeersch heeft dat dus maar gedaan, eerst schriftelijk en laatsleden maandag nog een keer mondeling in de politieraad zelf.
Hij kreeg een schriftelijk antwoord maar in die politieraad van 30 november wou de korpschef er niet meer op terugkomen. Andere fracties dan het VB lieten de zaak maar weer blauw-blauw (om het zo te zeggen).
Onbegrijpelijk!

Vermeersch diende 9 vragen in, waarvan de derde uiteenviel in drie vragen.
Aangezien de plaatselijke pers het in deze toch wel belangwekkende gebeurtenis weerom laat afweten, krijgt u hier in een volgende editie een verkorte versie van die vragen en antwoorden van de korpschef van de zone VLAS.

(Wordt nog vandaag vervolgd.)







Dreigde er die dag een heuse belegering van de stad Kortrijk? (2)

Het was de politie ter ore gekomen dat een stelletje rechtsextremisten op zondagavond 1 november een soort betoging (eerder manifestatie?) planden in de buurt van het Kortrijkse station.
Men besloot dan ook manhaftig om al vanaf de middag alle toegangswegen naar Kortrijk-centrum af te grendelen bij middel van controleposten, bemand door zowel lokale als federale politie. Jawel! Een volkomen ongezien en onconventioneel schouwspel. (Kent u alsnog een stad waar dat al is gebeurd ; naar aanleiding van een niet toegelaten, “spontane” en minuscule betoging?)

Er stellen zich vragen en bedenkingen bij al dit uiteindelijk lachwekkend machtsvertoon.
Nu is er maandag 9 november aanstaande gemeenteraad.
Zal de nieuwe voorzitter (Helga) het wagen om mogelijke vragen NIET door te verwijzen naar de volgende politieraad? Zij is er toch al wel politiekkundig van op de hoogte dat de bespreking van het veiligheidsbeleid tot de volle bevoegdheid van de gemeenteraad behoort? Dat men het in de politieraad enkel maar heeft over de organisatie en het beheer van het korps? (Begrotingen, aanbesteding, formatie en zo). Het is voor haar de vuurdoop: de kant kiezen van de burgemeester (dat is de uitvoerende macht!) of die van de controlerende gemeenteraad met zijn prerogatieven? (We hopen dat zij het tenminste tot een stemming zal laten komen. Dan wordt helemaal duidelijk hoe de politiek bewusteloze meerderheid – die tripartite – zijn eigen macht en bevoegdheden maar weer eens ondergraaft.)

Eerste vraag.
Hoe is de besluitvorming tot die ongehoorde actie in godsnaam tot stand gekomen? Dat zouden we wel eens willen weten zeg!
Iemand moet dan toch op dat waanzinnige idee zijn gekomen om een heel stadscentrum als het ware als een getto af te sluiten? We kunnen het ons praktisch niet voorstellen dat het plan op eigen houtje is ontsproten bij de kersverse waarnemend burgemeester Ruth Vandenberghe. Zou onze zgn. titelvoerend burgemeester Vincent Vanquickenborne er niet de hand in hebben gehad? Hij heeft er alleszins het lef voor.
Welke actoren namen deel aan de besluitvorming? Ministers, korpschefs, burgemeesters, ambtenaren, veiligheidsdiensten? En wie heeft dan persoonlijk uiteindelijk de knoop doorgehakt?

Een fundamentele vraag.
Om de federale politie te kunnen vorderen moet er wel voldaan zijn aan heel specifieke voorwaarden. Zie art. 43 van de WGP (in deze krant alreeds in een vorig stuk toegelicht).
De motivering van het (federale) politieoptreden van die omvang is door de burgemeester met twee argumenten gestaafd: de betoging was niet aangevraagd en dus niet toegelaten, en de samenscholing kon vanwege corona de gezondheid in gevaar brengen. Deze redenen voldoen niet aan de vereiste omstandigheden (criteria) om de federale politie op te roepen, opgesomd in het fameuze art. 43 van WGP.

– Is een (al of niet toegelaten) betoging van laat ons zeggen een 200-tal man (cfr. Puurs) een dermate ernstige bedreiging van de openbare orde dat het inroepen van de hulp van de federale politie viel te verantwoorden?
– Waren de middelen van de lokale politie onvoldoende om voor deze situatie de openbare orde te handhaven? Kon een relatief kleine politiemacht in de onmiddellijke stationsbuurt niet volstaan?
– Was het afsluiten van een heel stadsgedeelte wel in proportie met een mogelijk kwaadwillige samenscholing?
– Kan het misschien zo zijn dat de controle van de “invalswegen” eigenlijk eerder te maken had met het verijdelen van mogelijke tegenbetogingen of (gevaarlijke) tegenacties? Had men daar dan weet van?

Deontologische vraag.
Mag een politieagent vragen vanwaar men komt, waar men naartoe gaat en waarom?

Praktische vragen.
– Hoeveel korpsen en van welke zones werden ingezet? Aantal manschappen?
– Hoeveel manschappen van de federale politie werden er gevorderd?
– Om hoeveel manuren ging het in totaal (eventueel ook op vrijdag en zaterdag)?
– Hoeveel en welke voertuigen werden zoal ingezet?

Slotvraag.
Hoeveel heeft dat alles gekost en wie draait er voor al dat gedoe op?

De burgers van onze beste transparante stad van Vlaanderen dienen hierover alle mogelijke informatie te krijgen. Laat onze nieuwe burgemeester nu eens tonen dat zij politieke wetenschappen heeft gestudeerd. Of gewoon blijk geeft van ietwat fundamenteel politiek bewustzijn. Over wat een gemeenteraad is als opperste volksvertegenwoordiging.

Dreigde er op 1 november een belegering van stad Kortrijk? (1)

Wie vorige zondagmiddag en/of avond langs een of andere grote of kleine invalsweg probeerde het Kortrijks grondgebied binnen te rijden of te betreden (of het station verliet) zag zich geconfronteerd met een indrukwekkende, goed bemande controlepost van de lokale of federale (zelfs zwaar bewapende) politie. Een korte dialoog met een anoniem vermomde politieagent behoorde ook tot de mogelijkheden. Wie staande werd gehouden kreeg de wel zeer indiscrete (geoorloofde?) vraag te horen wat men in Kortrijk eigenlijk kwam doen. En waarom. Stel u voor.
Geen mens die wist wat er op til was, maar iedereen zag wel in dat er iets fameus serieus moest aan de gang zijn. Zo’n ongeziene machtsontplooiing aan de grenzen (als tolpoorten gelijk) van een stad is, voor elkeen van na WOII, toch ervaren als een unieke, historische gebeurtenis zowel stad als in dit land. Dreigde er een (burger)oorlog? Een catastrofale ontploffing? Een terreurdaad? Verwachtte men buitenaardse wezens?

Onze nieuwe, waarnemend burgemeester Ruth Vandenberghe (soort pseudo-VLD’er) heeft daarover via de media achteraf een zoetgevooisd briefje verspreid met een troostvolle motivering over die spectaculaire actie. Zo weten we min of meer wat er aan de hand w1. Zij had namelijk via politie- en andere inlichtingsdiensten vernomen dat er mogelijks op zondagavond 1 november ca. 19 uur aan de stationsbuurt een niet aangevraagde en dus ook niet toegelaten betoging van wat groupuscules zou plaatsgrijpen. Stel u nogmaals voor!
2. Komt daarbij dat in deze coronatijden samenscholingen medisch bekeken zeer ongepast en risicovol zijn. Het was dus ook haar verdomde plicht als burgermoeder om de gezondheid van de (Kortrijkse) burgers te beschermen.

Ja, dat is ook zo…
Een burgemeester is verantwoordelijk voor de veiligheid (de gezondheid…), de orde en rust in de gemeente. Vandaar dat een burgemeester ook hoofd is van de (lokale) politie en die politie bepaalde opdrachten kan geven.
Het is zelfs zo dat de burgemeester in bepaalde omstandigheden ook de federale politie kan vorderen. Dat is op instigatie van iemand (maar wie?) gebeurd in Kortrijk. (Hierbij dient men onmiddellijk de gouverneur en de arrondissementscommissaris van op de hoogte te brengen.)

Iemand moet de vandaag op dit gebied althans nog wat onervaren Ruthie (dat is het koosnaampje van onze nieuwe burgemeester) gewezen hebben op het bestaan van een art.43 van de “Wet op de Organisatie van de Geïntegreerde Politiedienst, gestructureerd op twee niveaus” (de beroemde WGP).
Daarin staat dat de burgemeester met het oog op de handhaving of het herstel van de openbare orde (dus NIET omwille van gezondheidsrisico’s!) de federale politie kan vorderen. Ja. En dat kan in geval van omstandigheden als “een ramp, onheil, schadegeval, oproer, kwaadwillige samenscholing of ernstige bedreigingen van de openbare orde”. En daar is tegelijk nog een bijzondere, niet te vergeten voorwaarde aan verbonden: het kan enkel “wanneer de middelen van de lokale politie onvoldoende zijn”. (Onthoud dat nu maar even. Of aan al die voorwaarden was voldaan.)

Nu onze voormalige burgemeester Vincent Van Quickenborne tot minister van Justitie is benoemd, willen we onze Ruthie tevens attenderen op het feit dat de federale politie (voor het vervullen van opdrachten van bestuurlijke politie) onder het gezag staat van de Minister van Binnenlandse Zaken maar ook (voor gerechtelijke zaken) onder het gezag van de Minister van Justitie, onze Vincent. (Dat is art. 97 van de WGP.) Heeft Quickie zich gemoeid??
Verantwoordelijk dan voor de uitvoering van het uitgestippelde politiebeleid van die twee vernoemde ministers is de commissaris-generaal van de federale politie. (Art.99 van de WGP).
Naast – natuurlijk – de korpschef van de politiezone VLAS (Filip Devriendt), waren dus heel wat instanties en personen betrokken bij die ongeziene Kortrijkse actie van zondag 1 november. Die operatie moet wel degelijk dagen op voorhand voorbereid zijn.
Alles, maar dan ook alles van dat gebeuren was volkomen onconventioneel en disproportioneel. Daarover willen we het ook nog hebben. Onwelgevallige vragen zijn hier alweer op hun plaats. De pers liet het hieromtrent weer afweten, zelfs nationaal.
(Wordt vervolgd hoor.)









De problemen benoemen, ook in Kortrijk moeilijk…

Naar aanleiding van de rellen aan kust vroeg de politievakbond VSOA om die amokmakers, zijnde ‘Brusselse jongeren’ eindelijk eens te gaan “benoemen”. We veronderstellen dat politie hiermee wil aandringen op een betere registratie van die verdomde KUTJONGENS, vooral op grond van nationaliteit, of nog op criteria als afkomst, taal, buurt waar zij wonen, leeftijd, enz.

In België heerst over het onderzoek naar een mogelijke verband tussen criminaliteit en etnische afkomst een reuzegroot taboe. (In Nederland niet!) Ik denk zelfs dat zoeken naar het verband verboden is, want met veel juridisch gedraai te bestempelen als “etnische profilering”, zijnde dan een vorm van discriminatie…
Herinner u de herrie en zelfs de boycot rond het onderzoek van Marion Van San naar criminaliteit en criminalisering van allochtone jongeren in België.

Ons lokaal VB-raadslid en federaal kamerlid Wouter Vermeersch heeft dit taboe nog onlangs aan de lijve ondervonden.
Burgemeester en korpschef weigeren de Kortrijkse criminaliteitscijfers op basis van nationaliteit vrij te geven. De gouverneur op zijn beurt zegt dat het niet behoort tot zijn taak om die informatie te verzamelen, laat staan te verspreiden.
Ten lange leste (na een jaar van allerhande procedures) heeft Vermeersch zich met een parlementaire-vraag van 17 juni 2020 gewend tot Pieter De Crem, de minister van Binnenlandse zaken.
En waarlijk, minister De Crem bezorgde het kamerlid de top 5 van de nationaliteiten op basis van het aantal unieke door de politie geregistreerde “verdachten” per hoofdcategorieën van misdrijven voor de jaren 2018 en 2019.
Onder “verdachten” dient me te verstaan dat het gaat om personen die aan een feit gekoppeld zijn middels onder meer een bekentenis, en betrapping op heterdaad, materiële bewijzen. Hierbij doet men geen uitspraak over het al of niet schuldig zijn van de verdachte.

Natuurlijk is het grootste aantal verdachten van Belgische nationaliteit.
We zijn ter stede immers met velen… Politie registreerde 2.203 verdachten in 2018 (voor 2.726 feiten) en 2.348 in 2019. (voor 2.933 feiten). De drie meest voorkomende criminele feiten zijn: drugs, diefstal en afpersing, misdrijven tegen de lichamelijke integriteit.
Hier past wel een belangrijke kanttekening.
Vreemdelingen kunnen de Belgische nationaliteit verwerven. En Marokkanen bijv. met dubbele nationaliteit worden als Belg beschouwd. Bij de statistiek van “Belgische verdachten” in Kortrijk (en elders) zou men eigenlijk ook de “migratieachtergrond” van die personen moeten vermelden. (Door het niet-registeren van de ‘etniciteit’ gaat een mogelijke belangrijke signaalwerking verloren over maatschappelijke problematiek en de mate van integratie van die “Belgische” verdachten.)

Van de buitenlandse nationaliteiten komen als tweede categorie met het hoogste aantal verdachten de Fransen voor.
175 (voor 208 feiten) in 2018 en 190 (voor 223 feiten) in 2019. Het gaat vooral om drugs en diefstal en afpersing. In Kortrijk zullen we wel vooral met Noord–Fransen te doen hebben, en ook hier past de opmerking dat we hun afkomst niet kennen.

Derde meest voorkomende verdachten komen uit… Eritrea. 61 en 69.
Raar geval. Het gaat blijkbaar uitsluitend om overtredingen inzake vreemdelingenwetgeving.

Vierde categorie: de Marokkanen.
31 en 43 verdachten , ook voor overtredingen inzake vreemdelingenwetgeving.

Vijfde categorie: Algerije.
45 en 46 verdachten. Hier plots niet enkel voor het overtreden van de vreemdelingen wetgeving maar ook voor diefstal en afpersing.

P.S.
Kamerlid Wouter Vermeersch heeft over deze en nog wat andere feiten op 3 augustus een persbericht verspreid. Hebt u één krant gezien die dit bericht heeft opgenomen?
De andere persberichten gingen over het tekort aan agenten in onze politiezone Vlas (19) , en over het aantal inwoners van buitenlandse herkomst in Kortrijk (20 %).