Category Archives: noordzuid

De Cebuanen komen er weer aan !

Geen schrik hebben.
Cebuanen behoren niet tot een tot nog toe onbekende diersoort.

Pinkstermaandag 16 mei al wordt er alhier ter stede een delegatie van Cebu-city uit de Filippijnen verwacht. De burgemeester zou ook meekomen. Kortrijk heeft namelijk al sinds 2004 (ja?) een stedenband met deze metropool (800.000 inwoners) van het gelijknamige eiland.
(Nog vandaag even de lokale pers van Cebu doorgebladerd. Geen bericht hieromtrent. De missie is misschien nog niet vertrokken. Nog even wachten op de zondagskranten aldaar.)

Tommy
Even iets tussendoor, ter informatie voor de lokale reguliere pers.
Mayor Tomas R. Osmeña (koosnaam Tommy) is waarschijnlijk nog altijd getrouwd met Margarita Lim Vargas. Zoon van een senator met dezelfde familienaam. Ik denk ook kleinzoon van een voormalig president (nog opzoeken). Geboortedatum nog niet gevonden. Aantal zussen of kindjes ook niet. Heeft gestudeerd aan de universiteit van Los Angeles (USA). Een halve Amerikaan. Is jarenlang vice-president geweest van “Apex Realty Developers in California” (USA) en van de Club Filipino aldaar. Financieel analyst van de Export-Import Bank van de United States. Zeker 15 jaar in Amerika geweest. Pas terug naar Cebu gekomen in 1988. Heeft al miljoenen peso buitenlands geld in de wacht gesleept voor zijn Metro Cebu. Ook voor zijn projecten inzake “waste management”. Dit laatste vooral onthouden!
Is in 2002 verkozen tot zowat de beste burgemeester van het land. Ook niet vergeten.
Het is dus met uitgerekend deze burgemeester van Cebu dat stad Kortrijk in het kader van de noord-zuid- ontwikkelingssamenwerking een stedenband heeft gesmeed.
Ik krijg de krul. En niet alleen omdat het geld voor onze ontwikkelingshulp nu plots oostwaarts gaat.
Wel omdat er hier een volstrekt onnozel – dit keer niet te verantwoorden irrationeel – spel aan de gang is. Volstrekt niet te verantwoorden. Kortrijkse ambtenaren en sommige mandatarissen verdienen snoepreisjes, maar geef dat soort dingen dan toch die naam. In managementtermen desnoods. Beetje incentieve dingen. Teambuilding.
De lokale reguliere pers zal over dit bezoek alleszins een alweer zoutloos maar wel politiek-correct en voor het stadsbestuur welgevallig verslag uitbrengen. Weten ze veel.
Kortrijkwatcher evenwel krijgt zoals vroeger al gezegd de krul van al dit duur en nutteloos gedoe, met het nodige heen-en-weer-gereis. Alsof er geen fax bestaat, E-mail, videoconferenties, websites.
Er is hierover ten andere in deze weblogkrant al een zéér triestig stukje aan gewijd. En dat is niet onze gewoonte. Zie het archief op datum 14.3.05.

Fundamentele en onbeantwoorde vraag
De fundamentele vraag was toen: waarom werd juist Cebu uitgekozen om via een zgn. stedenband aan ontwikkelingssamenwerking te doen?
Waarom kozen we bijvoorbeeld niet voor een door Allah helemaal vergeten dorp in Berber-Marokko?
Met dit land heeft Kortrijk tenminste nog enige affiniteit: er wonen en werken alhier in de stad
600 Marokkanen en 20

?????????????????????????????????????????
Amaai.
!!!!
Nog even opzij naar mijn papieren gekeken en alles is weg.

BLOGGER.COM IS IN PANNE GEVALLEN. ALLES KWIJT.

Had nog veel te vertellen. Over Bimbo en Tessie. Dat zijn de meest gehaaide fundraisers uit Cebu. Zullen die tafelschuimers weer van de partij zijn alhier in Kortrijk? Bimbo is een hoog geplaatst ambtenaar in Cebu. Heeft ook een vzw (foundation!) die huizen bouwt voor arme mensen. Doet van alles. Zelfs niet te vergelijken met een OCMW-bestuurder alhier. Zijn vrouw Tessie is ook een sociaal werkster. Een soort non die zich bezighoudt met de emancipatie van de vrouw op de Filippijnen. Ik kan daar echt een staaltje van vertellen, maar mijn blogger.com wil niet meedoen. Vrouwenemancipatie heeft voor haar met alles te maken, alhoewel ze nogal gefixeerd is op “family troubles”. Voedsel en zuiver water kan in de globale problematiek wel opgenomen worden zodat er in het kader van de specifieke milieuproblematiek toch weer even een tochtje over de wereld kan gemaakt. (Wees maar zeker dat ik niet blij ben als ik dit schrijf.)

Over de NGO’s – vzw’s in Cebu wou ik het ook hebben. Ze zijn al even transparant als bij ons. Het krioelt ervan in dat land.
En ze pompen maar geld vanuit het Westen. Witte olifantjes in de East.
Over de kosten van dat heen en weer geloop tussen Kortrijk en Cebu is mijn weblog ook gecrasht. (Tot op heden nadert de schatting de ronde som van 20.000 euro. )

Over de onvoorstelbare naïeviteit van de noord-zuid-raad alhier stond er ook iets op in mijn verdwenen kladversie.
Over de stadsbegroting van Cebu. Ook die van het departement “milieu”. (Dat kun je – in tegenstelling met onze Kortrijkse website – allemaal lezen op internet.) Hoeveel vuilniswagens ze daar hebben. Niet te geloven. Niet te geloven dat je dit allemaal vindt op www. (Waarom nog delegaties?)
Over het feit dat stad Kortrijk nu een keer aan Cebu gaat leren hoe je huisvuilzakken maakt die gaan scheuren als je ze maar even aanpakt. (Schepen De Coene zei in de laatste gemeenteraad van deze maand dat hij nergens van wist. Kende geen klachten daarover op zijn meldpunt. Schoof de schuld door naar Hilde Demedts vanwege misschien verkeerd uitgevoerd bestek door Imog.)

Over de sluiting van de verbrandingsoven van IMOG en de enorme bijgaande kosten wou ik het ook nog hebben. Een van de meest raadselachtige en dure perikelen in de streek. Cebu zal het nooit te horen krijgen.
Want vergeet niet dat stad Kortrijk aan Cebu een keer gaat leren hoe we de afvalproblematiek moeten aanpakken. Inclusief met bezoek aan de verbrandingsoven. Die schouw! Altijd witte of geen rookpluim overdag. Daar is ongelooflijk erg veel aan gemetst.
Cebu heeft niet zolang geleden een tweede prijs gewonnen als netste en groenste stad van de Filippijnen.
Het bezoek van de Cebuanen aan Kortrijk is niets anders dan een snoepjes- en zakenreis.
Heeft totaal niets maar dan ook niets te maken met ontwikkelingshulp en/of het eufemisme “samenwerking”.
Alleen kortrijkwatcher weet dit te melden. De keizer is naakt.
Volgende keer mogen de schepenen Philippe De Coene (milieu) en Hilde Demedts (bestuurder IMOG) zeker naar de Filippijnen.

We hadden ook nog een alwéér constructief voorstel. Er is één domein waarbij Kortrijk iets kan leren aan Cebu. En dat is “sociale economie”. Net dit project zou een keer van nut kunnen zijn voor de veramerikaanste burgemeester van Cebu. En voor de mensen uit de sloppenwijken aldaar. Tessie ! Help mij . We hebben een band !!

Mijn gratis Blogger.com wil blijkbaar niet dat ik dit allemaal vertel. Dat www staat voor niets. Voor een andere keer? Na het bezoek? Ach ja.

Houdt u ook meer van Santa Fe dan van Tasjkent?

Stel !
Stel dat u om een of andere reden verliefd bent geworden op een of andere Spaanse stad.
En dat u daarbij ook toevallig een hoge ambtenaar bent van de stad. Dan kunt u uw persoonlijke besognes zodanig regelen dat u zo nu en dan ook op kosten van de stad uw geliefkoosd oord kunt bezoeken. Daarvoor moet u natuurlijk wel een of andere foef bedenken. Bijvoorbeeld zeggen dat die stad net als Kortrijk bekend staat om zijn textieldesign, of om zijn architectuur. Mode.
Een Spaans aandoend stadje als Santa Fe in New Mexico (USA) is hiervoor op alle vlakken veel beroemder, maar daar bent u dus – ambtenaar – toevallig niet geweest.
Dus kent u en heel Kortrijk de unieke textielcollectie niet van het “Museum of International Folk Art” aldaar. (Zie http://www.moifa.org/.) Dus gaan we daar niet naartoe.

Ook goed is dat u probeert om andere mensen mee te sleuren in uw gekte en mee te laten genieten van uw reis. U stelt dus aan het Schepencollege voor om met een Kortrijkse delegatie een “verkenningsreis” te organiseren naar uw geliefkoosd homeland: Oezbekistan met steden als Tasjkent, Samarkand, Boukhara. U hebt dat midden vorig jaar kunnen regelen. En daarbij de stad (dat zijn wij) zowat 10.000 euro ontfutseld. Zie ons vorig stuk hierover.
(Vroeger kon u overigens ook al een keer “handelsmissies” organiseren. En zgn. “Oost- west.vlaamse” handelsdagen. En daarvoor een vzw oprichten: Kortrijk 800.)

U hebt het nu zowat 15 jaar verder weer zover kunnen drijven dat het Schepencollege heeft beslist om in oktober van dit jaar een officiële delegatie naar uw geliefkoosd oord te sturen. Met journalisten, onderwijsmensen, bedrijfsleiders, culturalisten, politici, enz.
Daar zal u natuurlijk ook bij zijn, als ambtenaar. Hoeveel dit zal kosten aan de stad is nu nog niet bekend. Of Tasjkent een bijdrage zal leveren weten we ook nog niet. (Wij hebben al een keer een beeldje gekregen.Geen Kortrijkzaan die weet waar het staat of vanwaar het vandaan komt.)

U hebt er ook voor gezorgd dat de Kortrijkse sterveling nu ook meemag. Voor zowat 1.175 euro.
De smoes die u daarbij hebt bedacht is dat er in deze tijden van mondialisering en globalisering
“stedenbanden” nodig zijn. Met Tasjkent heeft Kortrijk helemààl geen stedenband, en we zijn met die stad ook niet gejumeleerd. (Indien dit het geval zou zijn hadden we daar subsidies voor gekregen.) Maar uw kind moet een naam hebben.
Ik heb me een halve dag werkelijk suf gesurfd en gezocht om op internet ook maar een spoor te vinden van onze relatie met Tasjkent die volgens de stadkrant nieuwe impulsen krijgt. Niets gevonden. Zoek bijvoorbeeld zelf maar eens op www.tashkent.org/uzland of op http://www.tashkent.uz/. Voer ook het woord “Toskent” in bij de zoekrobot. Nergens een woord over de relatie Kortrijk-Tasjkent.
OOK NIET OP DE WEBSITE VAN DE STAD KORTRIJK.

De groepsreis van oktober wordt exclusief verzorgd door Thomas Cook, met wie u goede relaties hebt.
Dat is natuurlijk volstrekt onwettelijk, maar geen gemeenteraadslid dat daarom maalt.
Overheidsopdrachten dienen altijd onderworpen aan het principe van de mededinging.
Thomas Cook heeft daarenboven al kunnen profiteren van de “verkenningsreis” van vorig jaar en krijgt gratis logistieke bijstand van de ambtenarij.

Waar is de tijd?
Waar is de tijd dat we niet naar Zuid-Afrika gingen omwille van het apartheidsregime aldaar? Zelfs niet naar Portugal, maar ik weet niet meer waarom.
Want het katholiek-corporatistisch-fascistisch bewind van António Salazar was vóór de Anjerrevolutie (1974) zeker minder misdadig dan het regime waarmee de deelnemers aan de reis naar Oezbekistan zullen kennismaken. (Géén kennis zullen mee maken! Dat is juist inherent aan officiële delegaties.)
Au fond valt nog te begrijpen dat men als een soort individuele wereldreiziger een land doorkruist met een volstrekt misdadig regime. Men moet er toch een keer geweest zijn? Het is trouwens een mooi land. En er valt nog iets te beleven.
MAAR ! Deelnemer zijn van een officiële delegatie van een openbaar bestuur is van een andere orde. Standpunten zijn dan onvermijdelijk.

Zal SP.A- schepen De Coene de delegatie vervoegen? En SP.A-raadslid en voormalig Amadees Marc Lemaitre? En ultramontaan CD&V-schepen Frans Destoop?

In Oezbekistan heerst een regelrechte dictatuur. Een totalitair regime. De stalinistische president Islam Karimov is een grote tiran. Samen met zijn dochters volkomen corrupt ook.
Dan kan men zich toch ook een beetje voorstellen hoe het gemeentebestuur van de hoofdstad functioneert. Onze zogezegde “zusterstad”!
(Tussen haakjes: de vermoorde Kongolese president Kabila is ooit nog het marxisme-leninisme gaan bestuderen aan de universiteit van Tasjkent.)

Bij deze wil ik graag uw aandacht vestigen op het feit dat president Karimov letterlijk duizenden leden van de partij Hizb ut-Tahrir (of andere criticasters) heeft gevangen genomen, gemarteld, verkracht, vervolgd en vermoord. De doodstraf bestaat er nog. De politie in Oezbekistan gebruikt elektrische schokken, verstikken gevangenen met plastic zakken, strooien chloor in gasmaskers, dompelen mensen onder in kokend water. Mensenrechtenactivisten worden zelf lastiggevallen.
De pers is gecensureerd.
De stad Tasjkent (betekent: stad van steen) ziet er groen uit, niet enkel door de parken en bomen maar ook vanwege de vele politieagenten. Die snauwen je voortdurend toe: “pazporte!” En proberen je geld af te troggelen. (Geef nooit je paspoort af!) Ze zeggen dat er in uw tas “bomba” zit. Dat je een “sjpioon” bent. Maar voor drie dollar is dit probleem gewoonlijk de wereld uit.
De mooie historische panden zijn door de aardbeving van 1996 weggevaagd. Op internet zijn daar nog foto’s van te zien, van de vernielingen. De stad kent geen steegjes meer.
In de avonduren is in Tasjkent letterlijk niets te doen. Best is om je dan ook niet meer individueel naar buiten te wagen. De winkeltjes in de metro bij hotel Tashkent zijn er ook niet meer, weggehaald vanwege bomaanslagen.

Reisadviezen
Leg een verhoogde waakzaamheid aan de dag, vooral in de buurt van openbare gebouwen en in drukke plaatsen. Blijf uit de buurt van demonstraties.
Als onze burgemeester en schepenen van de officiële delegatie alhier nog hun mandaat willen behouden zouden ze best NIET deelnemen aan politiek of godsdienstig getinte debatten.
(Zie nog: http://reiswijzers.net/ of http://www.diplomatie.be/.)

Het enig leuke aan dat land is dat de mensen ontzettend grote hoofden hebben en spleetogen.
De vrouwen dragen kleurige kleding en gouden tanden. Meiden zijn nogal bloot gekleed met rokjes tot net onder de bilspleet en kanten blousen die in het Kortrijkse begijnhof zouden verboden worden.
Ze verven hun haar in de kleuren sneeuwwit en peentjesrood.
En ja. Alexander de Grote zei het al: “Alles wat ik over Samarkand heb gehoord is waar, behalve dat het mooier is dan ik me had voorgesteld.” Idem voor Boukhara trouwens.

Voor een “country profile” van Uzbekistan kunt u ondermeer met goed gevolg raadplegen:
http://news.bbc.uk/
http://newsvote.bbc.co.uk/
http://www.state.gov/
www.cia.gov/cia/publications (Ja, de CIA!)

Op http://www.tashkent.org/ staat er niets. Tenzij “time en date”, “weather forecast”, en nog zowat onnozel.
De rubriek “uzland” is volkomen gecensureerd.

Het schepencollege als reisbureau: een nieuwe kerntaak van de stad!

Het stadsbestuur geeft ons Kortrijkzanen nu allen via de Stadskrant van april de gelegenheid om voor 8 dagen af te reizen naar de fascistische en nog altijd leninistisch bestuurde republiek Oezbekistan, meer speciaal ook naar de hoofdstad Tasjkent.
Een 8-daagse reis tegen de prijs van 1.175 euro.
Met “Joker” kun je alginder drie weken vertoeven voor zowat 1.500 tot 1.700 euro. En de reisorganisator “Tiara” vraagt 850 euro om 10 dagen rond te toeren in dat onherbergzame, volstrekt akelig dictatoriaal bestuurd land.

Kerntaken
Hoe kan een Schepencollege op de gedachte komen om reizen te organiseren?
Zonder enig voorafgaand kerntakendebat over de vraag wat een gemeentebestuur voor zijn inwoners zoal heeft te doen ?
Zowat 16 jaar geleden is er waarschijnlijk een ambtenaar verliefd geworden op Oezbekistan.
En daar moeten wij nu de gevolgen van dragen. U wist het waarschijnlijk niet maar Tasjkent
is nu een soort zusterstad van Kortrijk geworden waarmee we zijn gaan “jumeleren”.
De Stadskrant spreekt nu van een “stedenband”. Een politicologisch volstrekt onjuiste term. (We hebben met Cebu een stedenband en met niemand anders. Straks komt er trouwens voor de tweede keer een Filippino-delegatie naar hier. En ons stadsbestuur is daar ook al geweest. Dat u dit allemaal ontgaat is ons een raadsel.)

In augustus-september vorig jaar (niet in oktober zoals de Stadskrant verkeerdelijk meldt) is er een achtkoppige delegatie van hieruit naar Tasjkent getrokken. De burgemeester met zijn persoonlijke secretaris. Een stadsambtenaar van de cel economie en groot Ruslandkenner: Stefaan Renard.
Natuurlijk ook de verantwoordelijke voor jumelages: Koen Vankeirsbilck, bij wie u zich nu voor de groepsreis van oktober dient in te schrijven.
Mevrouw Isabelle De Jaegere mocht ook mee als conservator van het Broelmuseum.
De conservator van het Vlasmuseum was er deze keer alwéér niet bij terwijl Tasjkent toch gerenommeerd is om allerhande textielzaken. (Brave mevrouw mag ook nooit ergens naartoe van de stad.)

Tot mijn verbazing namen ook nog deel aan dit “verkenningsbezoek” : een manager van de NV Michel Van de Wiele, iemand van “Export Vlaanderen” en … een manager van Thomas Cook.
Oorspronkelijk zou de zesdaagse in het totaal 5.234 euro kosten. De verblijfkosten zou de stad Tasjkent op zich nemen. Twee personen betaalden zelf hun reis. De vertegenwoordiger van de NV Van de Wiele en van Export Vlaanderen.
Stad (dat zijn wij) zou dus oorspronkelijk 827 euro per persoon betalen , zonder verblijfkosten.

Kleine misrekening
Nog voor de reis goed en wel begonnen was werden de kosten een beetje anders geraamd.
Vliegtickets en visa zouden nu 5.906 euro kosten.
Er was plotseling ook een beetje “cash geld” nodig voor “onkosten ter plekke”: 3.640 euro !!
Want men wilde ook naar naar twee onnoemlijk schone plaatsen: Boukhara en Samarkand. Groot gelijk. Maar kost hiervoor alleen al: 1.140 euro.
Ook dacht men aan de noodzakelijke maar vergeten “representatiekosten”: 1.700 euro.
En verder vond men dat de twee personen die zelf hun vliegtickets betaalden vanwege de stad (Kortrijk, – dus niet Tasjkent) recht hadden op 5 overnachtingen voor 600 euro.
Merk op: dat is ginder ver een enorme luxe-prijs.

De globale kostprijs van de rit kwam hiermee op 9.366 euro. Dat bracht mee dat er een begrotingswijziging nodig was. (Niet terug gevonden.)
Ook zou er achteraf nog een “gedetailleerde afrekening” gebeuren. Ook hiervan heb ik geen spoor terug gevonden.
Maar laat ons toch maar raden dat de reis het dubbele heeft gekost van wat oorspronkelijk was voorzien.

Nu kunnen we met zijn allen dus via reisorganisator Thomas Cook profiteren van dit verkenningsbezoek.
Want kijk eens.
“In tijden van mondialisering en globaliseren is het belangrijk om als stad te investeren in stedenbanden. Het bezoek van vorig jaar heeft de relatie tussen de ex-sovjetstad en Kortrijk nieuwe impulsen gegeven. ” Aldus onze Stadskrant.

Biljarters ongewenst
U weet het misschien niet. In heel Oezbekistan is biljarten verboden.
De zoon van een of andere minister aldaar is bij zo’n partijtje pool (waarbij geld aan te pas kwam) neergestoken.
Zo’n land is dat.
Met een brommer rondtoeren kan ook niet meer want dit vervoermiddel kan gebruikt voor terroristische aanslagen. Die zijn daar niet van de lucht.
Rare seismologische toestanden ook mogelijk. Tasjkent is bijvoorbeeld in 1966 helemaal verwoest.

Wacht nu maar even om u in te schrijven voor de groepsreis. Reiswijzer waarschuwt voor allerlei gevaren.
Binnenkort weet u meer, dank zij Kortrijkwatcher.

Weet u wat men zich nog kan afvragen?
Is zo’n aanbod van de stad voor een groepsreis niet onderworpen aan de wet op de overheidsopdrachten? Met andere woorden: kan de stad exclusief aan Thomas Cook de organisatie van de reis opdragen?
Maandag 9 mei is er gemeenteraad.
Krijgen we daar een vraag over?

CEBU : om de krul van te krijgen

U weet niet wat CEBU is? Nog niet veel gereisd zeker?
Cebu-city althans (er is ook een eiland) is een ware, moderne metropool op (in) de Filippijnen (het “hartje” zeggen onze stedelijke NGO’s), een stad met 800.000 inwoners.
Alleszins met urbaine Rijsel te vergelijken. Onze stede Kortrijk heeft in het kader van ontwikkelingssamenwerking (of samenwerkingsontwikkeling, – let op uw woorden) met deze grootstad een zogenaamde “stedenband” afgesloten.

Dit is een onvoorstelbare groteske zaak. Niemand die dit ziet of opmerkt, daar iets of wat durft (vooral kan) over zeggen. Want dan ben je heel stout. Negativo! Alleszins niet behorend tot wereldwijde caritascatholico. Kalotiko.
Ge zijt gewoon een slechte mens. En dat je dat nu maar een keer weet.

Kortrijk wenst met Cebu City kennis en ervaringen uit te wisselen rondom thema’s als afval, water, participatie van de burger, onderwijs, enz. (Die ENZOVOORT komt niet van mij. Dat is
gewoon rapporten-jargon. Dat zijn citaten.)

Het is belachelijk.
Wij, Kortrijk-City althans, hebben op geen enkel gebied aan deze Aziatische metropool ook maar ietsjebietje te bieden.
Omgekeerd kan een Oosterse archipelbewoner ook niet weten wat hij hier kan komen vertellen.
Als gewone Kortrijkzaan zou ik zeggen: ja , Oosterling, je kan er ook niets aan doen dat je hier een beetje komt rondneuzen. Dat is onze Stedenband.

Het volstaat om even op Google de zoekterm Cebu in te tikken. En dan natuurlijk ook tussen al die items nog de www.cebucity.gov.ph raadplegen. (Vergelijk dan vooral met onze Kortrijkse website, die zich nu al jaren aan het opfrissen is.)

VAN DIT SOORT DINGEN KRIJG IK
DE KRUL .
Ik kan er gewoon niet meer tegen. Vooral omdat…pfff.

Vanavond nog , 14 maart 2005, zal de gemeenteraad een nieuw convenant
“ontwikkelingssamenwerking” 2005-2007 met de Vlaamse overheid afsluiten. Dat wil zeggen: de stad belooft een en ander te doen inzake sensibilisatie en educatie over de problematiek van de ontwikkelingslanden , ondersteuning van Noord-Zuid initiatieven en zo (muntthee drinken,
Afrikaans dansen) om dan in ruil subsidies te krijgen van de hogere overheid. Bijvoorbeeld 50.000 euro.
Zeg, ik heb al lang zo’n theepot.

Het is een goede gelegenheid voor de raadsleden om nu eindelijk eens grondig onze stedenband met Cebu onder de loep te nemen.
Er is al een keer in mei-juni vorig jaar een Kortrijkse delegatie van 5 personen naar Cebu getrokken.
De totale kostprijs daarvan is nog altijd niet bekend, alhoewel de schepen van ontwikkelingssamenwerking (Alain Cnudde) al een keer beloofd heeft om hierover opening van zaken te geven. Ik weet zeker dat dit zaakje minstens 6.700 euro heeft gekost, zonder hotelkosten. Dat is ongetwijfeld al een grote hap uit het stadsbudget voor “ontwikkelingssamenwerking”. (Het grootste deel daarvan gaat immers naar personeel.)

Er is ook al een keer vorig jaar september een tegenbezoek geweest vanuit de Filippijnen. Een zekere heer Bimbo Fernandez, vergezeld van een troep meiskes. Ze kwamen toen al wel van Barcelona. Van het CBS heeft Fernandez hiervoor zeker 2.500 euro gekregen.

Ik was op een info-vergadering van deze Filippijnse delegatie in het JOC.
De schepen van ontwikkelingssamenwerking was daar niet eens te zien. De burgemeester en andere schepenen ook niet. Geen gemeenteraadslid, tenzij de spreekwoordelijke uitzondering: Piet Missiaen (nu van Spirit). Zelfs leden van de Kortrijkse delegatie die naar Cebu zijn getrokken waren er niet.
Ik had de indruk dat het ging om een mislukt feestje achteraf. 25 aanwezigen die elkaar nog enigzins kenden, van een vroeger ontbijt op een of ander ver eiland? Beetje taaltje-gebruik van tijdje geleden vergeten?
(Er is een ongelooflijk schone roman over blanke missionarissen op die zuidelijke eilanden aldaar. Kom niet op de titel of auteur. Inhoud: piraten en dienstmeiden in een klooster. Wel gevaarlijke toestanden.)

Au fond ging het daar niet echt goed in het JOC, met de gemengde delegatie.

Dat wij, Kortrijkzanen, aan de stad Cebu-City niets te leren hebben bleek daar al op een potsierlijke wijze. Onze locale video-projector werkte op een bepaald moment niet meer. Een Filippijnse schone heeft die weer aan de praat gekregen.

Wat Kortrijk en Cebu juist gaan doen bleek ook al niet duidelijk op die vergadering.
Voor zover ik weet wou Kortrijk de stad Cebu bijstaan inzake inspraak en communicatie (stel u voor), stadsvernieuwing en nog iets nader te bepalen. Iets duurzaams. Ik denk dat het stadsbestuur van Cebu in een deuk ligt als ze dat horen. (Overigens vind je op de website van Cebu niets over Kortrijk.)

Men is al sinds vorig jaar aan het werk aan een “letter of intention between the cities” die dan moet uitmonden in een definitief “memorandum of agreement“.
Op de website van de Noord-Zuid- Raad is daar NIETS over te vinden. (Verslagen over bezoeken en tegenbezoeken met de nodige evaluaties ontbreken ook.)

Raadslid Marc Lemaitre (SP.A) heeft het een keer gewaagd (maart 2004) om te vragen waarom men voor die stedenband juist Cebu heeft uitverkoren. En bijvoorbeeld niet een of andere plaats in Marokko, aangezien Kortrijk nogal wat Marokkaanse inwijkelingen heeft. Het raadslid heeft daar twee maanden later schriftelijk antwoord op gekregen.

Op grond van een aantal goed bekeken criteria vielen alle Latijns-Amerikaanse landen en vele Afrikaanse landen uit de boot. Ook Marokko. Pasten dan plots wel in het plaatje: Zuid-Afrika, India (er was daar een Kortrijkse pater) en… de Filippijnen.

Heel de beredenering klopte totaal niet. Het leek er toch echt op alsof men bij de selectie heel gericht is beginnen mikken op Cebu. Zou het kunnen dat er ooit een keer een of andere Kortrijkzaan die wat connecties heeft met de Noord-Zuid-raad in Cebu is beland?
(Want zo gaat dat er hier wel eens aan toe bij de keuze van onze internationale contacten. Zie onze zustersteden.)