Category Archives: mandatarissen

Een gemeenteraad die 6 uur, 23 minuten en 30 seconden kan duren (2)

Aan die langdurige Raad van 9 november hebben we al een keer een stukje gewijd, op zoek naar redenen die de duur ervan kunnen verklaren.

De zitting van de maand november was weer eens omwille van de corona-bedreiging virtueel-digitaal georganiseerd (iedereen zit dan voor zijn PC thuis) en dit zorgt toch wel voor veel vertraging.
Er zitten nogal wat digibeten in de Raad die niet kunnen werken met een elektronisch systeem dat alhier in Stad in voege is en bekend staat als “e-decision”. Laatst hoorden we een raadslid dat zijn micro had laten openstaan tot tweemaal luidkeels vloeken omdat hij er niet in slaagde zijn stem uit te brengen. (Men kan zijn stem dan alleen nog kenbaar maken via het sturen van een email naar de algemene directeur, wat tijd vergt.)
Als er niet per fractie wordt gestemd maar wel hoofdelijk, dan duurt het erg lang eer de uitslag binnen is bij de voorzitter van de Raad. In de laatste gemeenteraad hebben we zo twee hoofdelijke stemmingen gehad die telkens toch minstens 4 minuten in beslag namen.

Er zijn ook raadsleden die zich even wat beter zouden bezinnen over de vraag of zij inderdaad wel iets gaan zeggen en hoe ze dat dan zullen doen.
Zo kent onze ervaren, beslagen gemeenteraadwatcher twee raadsleden waarvan hij helaas objectief moet vaststellen dat zij het woord nemen om er daarbij telkens blijk van te geven dat zij eigenlijk niks te vertellen hebben, ofwel de kunst verstaan om eventjes naast de kwestie te praten. Het gaat om de twee fractieleden van de N-VA. Tja. Beleefdheidshalve noemen we geen namen. Gelukkig houden zij het altijd kort.

Het tegenovergestelde doet zich ook voor.
Zo’n schepen als Philippe De Coene (SP.A) heeft wél iets te vertellen maar hij doet dat immer zo breedvoerig, zo breedsprakerig dat je je het als raadslid zou ontzien om even een punt naar voor te brengen over een of andere sociale materie.
Bij interpellaties van beperkte aard heeft de schepen 4 minuten de tijd om te antwoorden. De Coene heeft zich daar in de zitting van november geen enkele keer aan gehouden. Telkens opnieuw (driemaal) haalde hij de vijf minuten. Daarbij heeft de nieuwe voorzitter Helga Kint het slechts één keer gewaagd om hem te vragen om “af te ronden”. Soms is een werklustig raadslid dan nog zo vermetel om een tussenvraag te stellen en dat geeft de vroegere OCMW-voorzitter dan weer in zijn repliek de gelegenheid om in het lang en het breed, op een imponerende en gedragen toon zijn gedegen kennis tentoon te spreiden. Het duurt dus wel even.
Matti Vandemaele dan, van Groen.
Hij houdt zich door de bank genomen wel aan zijn spreektijd, maar wat een babbelaar is me dat zeg! Wat een spraakwaterval! (Mensen die hem meemaken op de trein naar Brussel vertonen naar het schijnt wel eens de drang om een andere wagon op te zoeken.) In zijn replieken weerhoudt hij er zich doorgaans niet van om nog een keer te herhalen wat hij al eerder had gezegd. Iemand moet hem daar toch een keer op wijzen…

De gemeenteraad van 9 november is occasioneel dan ietwat verlengd door enig extern gedrag van twee bewindvoerders.
Vooreerst door het feit dat minister Vincent Van Quickenborne het lef had om zich in een zondagmiddagnieuws op WTV nog voor te stellen als burgemeester van Kortrijk en daarbij de suggestie wekte dat hijzelf ervoor had gezorgd dat omwille van COVID-19 het winkelcentrum K in Kortrijk die dag gesloten bleef.
Dan was er nog het zelden geziene feit dat een schepen, met name de als zeer ijdel gekende Axel Ronse (N-VA) het bestond om een Kortrijks (moslim)burger in de sociale media uit te schelden en nog voor de rechtbank te slepen ook. Ongezien! Interventies van het Vlaams Belang over deze unieke optredens konden niet uitblijven. Andere fracties van de oppositie hielden zich volledig op de vlakte. Dat was dan wel even een tijdwinst in de Raad…

Het is nog wat te vroeg om een oordeel te vellen over het tijdsgebruik van onze nieuwe waarnemend voorzitter Ruth Vandenberghe. Wel is duidelijk dat zij nog niet echt beslagen op het ijs komt en zich daarom angstvallig houdt aan het voorlezen van een nogal langdradig en kurkdroog, “ambtenaarees” opgesteld papier van haar kabinet en/of een ambtenaar. Dat is de vis in het water verdrinken. Zal zij dat in de nabije toekomst wel afleren?










Een gemeenteraad van 6 uur, 23 minuten en 30 seconden (1)

Die gemeenteraad van vorige maandag 9 november kon waarlijk met 73 seconden ingekort. 73 seconden. Het is nodig om daar even op te wijzen!
Want, wat eigenlijk nooit of alleszins zéér, zéér zelden gebeurt is dat de SP.A-fractieleider Nawal Maghroud het woord neemt. Zij had ditmaal welgeteld 1 minuut en 13 seconden nodig om uit te leggen waarom de straatnaam van de Cyriel Verschaevestraat (punt 27) moest gewijzigd worden. Eigenaardig genoeg had Nawal blijkbaar geen motivering ter beschikking om bij punt 26 ook de straatnaam Leopold II-laan te schrappen.
Dat komt omdat voormalig burgemeester en nu minister Van Quickenborne nog altijd Commandeur in de Orde van Leopold II is.
Als gemeenteraadslid had hij dan toch even een zegje moeten doen. (Och, ja. Het staat allemaal niet in onze gazetten.)

Tot daar deze eerste noodzakelijk bedenkingen om de duur van die zitting toch wat op de juiste wijze te duiden en te nuanceren. Pietje-Precies!
Maar misschien toch nog dit. De zitting kon evenwel TOCH langer geduurd hebben, indien SP.A-schepen Philippe De Coene dan bij dat punt 27 uitvoerig (zoal steeds) moedig het woord had genomen. Hij is immers vele jaren (25?) geleden al de initiatiefnemer geweest om die Verschaevestraat een andere naam te geven. En waarom de straatnaamwijziging plots niet nodig is bij de nabijgelegen straten, gewijd aan andere literatoren die in de oorlog ” fout waren“: Willem Putman, Felix Timmermans, André Demedts.
(Schepen De Coene kon overigens in de krant van HLN wel zijn zeg doen over de zaak. Waarom deed hij het niet in de Raad?)

Dat de Raad tot zowat middernacht of nog later liep (6 uur duurde, – men begon toen om 18 uur) is vroeger nog gebeurd hoor. Bijvoorbeeld toen men het gepast vond om tegelijk na een “gewone” (alreeds overladen) agenda ook nog het gehele begrotingsdebat (met inleidende algemene beschouwingen!) te laten aanvangen.
Maar nu zijn lange gemeenteraden praktisch onvermijdelijk geworden.
Het OCMW is nu immers “ingekanteld” in Stad, zodat de gemeenteraadsleden tegelijk nog de agendapunten van De Raad voor Maatschappelijk Welzijn op hun boterham krijgen.
– Op 9 november laatstleden was die agenda over Maatschappelijk Welzijn meer dan anders gestoffeerd met 8 punten en 2 interpellaties.
– De agenda van de gemeenteraad over stadsbeleid bestond uit 27 punten met 3 zgn. “uitgebreide” interpellaties (van VB’er Wouter Vermeersch) en niet minder dan 13 “beperkte” interpellaties.
Onze raadsleden hadden dus in het totaal 35 agendapunten te verwerken en 15 interpellaties.
(De meesten hadden zo’n werklast niet verwacht toen ze deelnamen aan de verkiezingen en durven uit eerlijke schaamte niet zeggen dat het ze spijt.)
Van die agendapunten waren er gelukkig wel 14 beschouwd als “hamerpunten”, d.wz. dat ze op voorhand al zonder discussie of stemming door de fracties zijn aanvaard.
Bleven over ter bespreking (zonder de interpellaties): 21 agendapunten.
We gaan ze nu niet allemaal opsommen, maar daarvan waren er een aantal heel belangrijk en ietwat complex, en van andere kon men er zich aan verwachten dat ze tot hevige discussies of incidenten konden leiden.

Even tussentijds samenvatten.
De lange duur van de raadszitting kan men wijten aan volgende redenen:
– het feit dat de gemeenteraadsleden als het ware tegelijk fungeren als OCMW-raadsleden;
– een overvolle agenda;
– vele zwaarwichtige agendapunten;
– een hoog aantal interpellaties;
– mogelijke incidenten.

Gewichtige punten vergen een ernstige discussie en daarvoor is tijd nodig.
Jammerlijk aan dit – ja, demagogisch – bewind is dat het College nogal eens (bewust?) serieuze beleidsbeslissingen niet uitgebreid laat behandelen in een zgn. Verenigde Raadscommissie of zelf in een aparte gemeenteraad. Dit was deze maand bijvoorbeeld het geval met de bespreking van het (nieuw aangestuurde ) armoedebeleid. Vanwege het gevorderde uur wou Groen- raadslid David Wemel dat punt verdagen, maar daar is niet op ingegaan. Ook over de in de maak zijnde nieuwe “regiovorming” (van minister Bart Somers) in West-Vlaanderen kon men zich te weinig beraden. (De nieuwe burgemeester, onze Ruthie beheerst trouwens die materie niet en kan geen standpunt innemen zonder het fiat van Quickie.)
Bij bepaalde interpellaties kan men de indieners ervan verdenken dat zij dat doen om zich te profileren en/of om in de pers te komen. (Dat laatste is wel steeds minder een hopeloos geval: de lokale gazetschrijvers mogen het niet meer over politiek hebben, tenzij over wat de aan de macht zijnde schepenen hen als een soort primeur influisteren.)

Een stijgend aantal interpellaties is daarentegen gewoon het gevolg – de schuld, ja! – van het niet transparante beleid van de tripartite. Eén voorbeeld van deze maand: de stand van zaken over het te bouwen voetbalstadion voor KVK, een vraag ingediend door Pieter Soens (CD&V). Schepen Arne van Sport was echt van plan om daarover (in de gemeenteraad) te zwijgen, en zegt er nog altijd te weinig over. (In de pers een beetje wel, daar moet hij geen schrik hebben van ambetante vragen.)

Nu hebben we het nog niet gehad over het feit dat er ook mondelinge vragen kunnen gesteld, zowel na de gewone gemeentelijke agenda als na de zitting gewijd aan maatschappelijk welzijn.
We hebben het aantal vraagstellers dit keer niet geteld, maar wel de tijdsduur die daaraan is besteed. Méér dan 20 minuten. (En men heeft slecht één minuut per vraag! En 1 minuut per antwoord.) Vele van die vragen zijn ronduit onbenullig. Of ze kunnen gewoon gesteld via het meldpunt. Hier moeten we het College voor een keer bijtreden. Aan die serie triviale vragen moet echt paal en perk aan gesteld. Jawel. Een schepen zou het eens moeten aandurven om bij zo’n puur praktische vraag van de dag over bijv. een slecht wegdek (vragen die vaak juist komen van een of andere burger) koudweg te verwijzen naar 1777. Of de voorzitter zou dat kunnen doen…

(Wordt vervolgd.)






Een oudere quote van de dag: “Ik heb liever dat je mij met rust laat.”

De (onvergetelijke?) uitlating dateert al van 8 augustus en is te mooi om te laten liggen, ten andere nog actueel ook in het kader van de poging van de VLD’er Egbert Lachaert om een regering op de been te brengen. De quote komt uit een lang interview met Bart Tommelein, verschenen in ‘De Standaard’ (pag.14) van die zaterdag.

Uiteraard komt de nederlaag van Tommelein bij de VLD-voorzitterverkiezingen ter sprake. (Bart 29 procent, tegenover 61 voor Egbert.)
De Oostendenaar verklaart die nederlaag alleszins voor een stuk middels het optreden van de Kortrijkse burgemeester Vincent Van Quickenborne die overal is gaan vertellen dat Tommelein wel een goede minister was en een goede burgemeester is, maar minder geschikt als VLD-voorzitter.
(Zo sluw is Quickie wel: met bloemen gooien met de pot er nog aan. Het ging ten andere over wie met de donkerblauwste bloemen kon zwaaien. )

Tommelein vertelt in dat interview wel nog enkele pikante zaken.
Volgens hem had Van Quickenborne wel degelijk de ambitie om voorzitter te worden, maar wist hij heel goed dat hij geen kans had om het van den Tom te halen.
En: “Hij heeft me in de steek gelaten omwille van persoonlijke ambities. (Quickie werd tot VLD-fractieleider gebombardeerd in de Kamer. Het buikgevoel van de poetsvrouw bij de redactie van kortrijkwatcher zegt dat het allemaal al maanden tevoren geregeld was.) Nationaal is hij nu de eerste West-Vlaamse Open VLD’er, maar nog altijd niet de populairste.’ (lacht)

En nu komt er nog een onderbouwde venijnigheid in de staart, als antwoord op de vraag of Van Quickenborne het dan niet correct heeft gespeeld.

Tommelein:
“Ik heb hem al die maanden niet gehoord en een uur na de uitslag belde hij mij op dat hij het niet persoonlijk had bedoeld. Ik heb toen geantwoord: “Vincent, nu even niet. Ik heb liever dat je mij met rust laat. Aan mij weet je wat je hebt, aan Vincent niet altijd. Dat matcht niet. Je moet het hem wel nageven dat hij telkens op een heel opportunistische manier de juiste kaart trekt. Maar hij heeft geluk: ik ben geen rancuneuze mens.”

P.S.
Tommelein heeft overigens nog zijn twijfels bij het ledenbestand van Open VLD. Er blijven folders van hem binnenkomen die nooit zijn aangekomen. “Dat ledenbestand is een ramp.”

Welke financiële informatie willen raadsleden? (En verstaan ze die wel?) (2)

Nogmaals de bron. Onze Wevelgemse mandatarissen.
MAES (L.), SEYNHAEVE (J.), BBC en raadsleden. Welke financiële informatie wiilen raadsleden? (Masterproef, Universiteit Gent, Faculteit Economie en Bedrijfskunde, Academiejaar 2016-2017.)

Woord vooraf
Sinds 2014 zijn de Vlaams gemeenten overgestapt naar een nieuwe manier van strategisch en financieel plannen. Gemeenten zijn verplicht om te plannen over een periode van 6 jaar en moeten dit ook financieel (budgettair) vertalen. Men heeft het dan ook over een meerjarenplanning (MJP) en over een ‘beleids- en beheercyclus’ (BBC). (Dat MJP mag wel herhaalde malen opnieuw wijzigen, in Kortrijk tot tienmaal toe. Tienmaal, in de vorige bestuursperiode. Beleid! Voortschrijdend inzicht!)

Voorheen is jarenlang gewerkt met de constant zo genoemde ‘nieuwe gemeentelijke boekhouding’ (NGB) waarbij de begroting jaar per jaar en postje per postje (de investering voor een publieke WC) een raming werd opgemaakt binnen de beschikbare middelen. Nu ja. Men schreef gewoon de vorige begroting af met hier en daar wat meer of min hoge bedragen dan tevoren. Naargelang een of andere schepen op een ideetje was gekomen of zich populair wou maken.
(Vele raadsleden vinden de vroegere NGB overigens nu nog altijd beter, concreter en vooral gemakkelijker.)

Interessant gegeven uit de studie, om te weten.

Wat vinden raadsleden de tien belangrijkste kerncijfers (in de BBC)?
In volgorde dan:
– De beschikbare financiële reserves (bedoelt men: ‘bestemde gelden’?)
– De uitstaande schuld
– Het resultaat op kasbasis (= beschikbaar budgettaire resultaat- BBR)
– De autofinancieringsmarge (AFM)
– De fiscale druk
– Het overschot of tekort op de gewone werking (= het exploitatiesaldo)
– Aflossingen en intresten leningen
– Percentage personeelskosten t. o. v. de totale werking (de exploitatie)
– Vergelijking van deze kerncijfers met voorgaande jaren
– Vergelijking van deze kerncijfers met andere gemeenten.

Even een tussentijdse opmerking van kortrijkwatcher: van die bovenstaande lijst geloof ik (bijna) niks van.

Raadsleden hebben diverse rollen, of verschillende besognes.
“Gewone” raadsleden voelen zich bijvoorbeeld eerder als controlerende vertegenwoordigers, in naam van de inwoners (zeker als ze tot de oppositie behoren!), terwijl de burgemeester en de schepenen (de uitvoerende mandatarissen) zich eerder positioneren als beleidsmakers. Zéér interessant onderscheid is dat.
(Weet u dat er ‘gewone’ raadsleden zijn die nu nog altijd denken dat zij geen beleidsvoorstellen kunnen doen?)

– Vandaar dat items als de AFM en het BBR veeleer de interesse opwekken bij de uitvoerende mandatarissen dan bij de vertegenwoordigende” raadsleden.
– Idem voor de “fiscale druk”, volgens de steekproef althans, maar ik kan dat bijna niet geloven. (De bevolking is toch uitermate bekommerd om wat men aan belastingen betaalt?)
– De gewone, controlerende raadsleden vertonen veel interesse voor de uitstaande schuld en voor de financiële opvolging van grote projecten. (Dat betwijfel ik ook…)

In de BBC-regels zijn twee begrippen van fundamenteel belang om na te gaan of een gemeente er financieel goed voorstaat. Voldoet aan de officiële, financiële evenwichten op korte of langere termijn.
1. Het beschikbaar budgettair resultaat (BBR); het vroegere resultaat op kasbasis. Moet elk jaar positief zijn.
2. De autofincieringsmarge (AFM). Die moet zeker aan het eind van het meerjarenplan (nu: in 2025) positief zijn.
De auteurs van de masterproef hebben aan de raadsleden niet enkel gevraagd in hoeverre zij die kerncijfers belangrijk vinden, maar ook – met een pervers genoegen?of ze die items wel begrijpen.

Hoevelen begrijpen het BBR?
Volgens de survey zeggen 65% van de uitvoerende mandatarissen dat ze deze term ‘in hoge en zeer hoge mate” (wat is het verschil?) menen te begrijpen, ten opzichte van 49% van de gewone mandatarissen. Vrouwen menen deze slechts voor 48% te kennen tegenover 60% van de mannen. Anciënniteit blijkt geen rol te spelen. Het diploma wel. Merkwaardige breuklijn: raadsleden van de meerderheid (61%) verklaren het BBR goed of zeer goed te begrijpen tegenover 48% van de oppositie.

Hoevelen begrijpen de AFM?
We zien een aanzienlijk verschil tussen de uitvoerende mandatarissen die met 73% menen deze term in hoge of zeer hoge mate te begrijpen, tegenover 47% van de gewone raadsleden. Er is ook een wezenlijk verschil tussen mannen (64%) en vrouwen (50%). Hier speelt leeftijd (anciënniteit) plots wel een rol: min-vijftigers (70%) begrijpen AFM, t.o.v. slechts 55% van de plus-vijftigers.
Bij de minderheid zijn er 46% die de term begrijpen, en bij de meerderheid (waar dan ook de uitvoerende mandatarissen zitten) 65%. Het diploma speelt een rol.

P.S. (1)
Onze gemeenteraadwatcher bekijkt vanuit zijn ervaring met de Kortrijkse gemeenteraad de gegevens over het al of niet begrijpen van de twee financiële evenwichtsvoorwaarden door de (gewone) raadsleden met gemengde gevoelens, meesmuilend, met scepsis.
Er is een nieuwe fractieleider die praktisch nog geen woord heeft gezegd, zodat we niet eens weten of zij ook maar iets begrijpt. Een andere nieuwe fractieleider houdt het bij futiliteiten en mankeert totaal politiek bewustzijn. En het nieuwe Team Burgemeester is een allegaartje, een samenraapsel van een stuitende politieke onwetendheid en onbenul.

IEMAND MOET HET EEN KEER ZEGGEN.
Dit was bijv. zeer tekenend. Toen bij de bespreking van de laatste jaarrekening 2019 de schepen van Financiën uitpakte met gunstige cijfers voor het BBR en de AFM was er niemand die aantoonde hoe men die cijfers kan manipuleren.


P.S (2)
Zo zijn er ook raadsleden die nog nooit een MJP hebben bekeken.
(Indertijd durfde ik wel eens aan een Kortrijks raadslid vragen welke kleur de kaft van het begrotingsdocument van het jaar dan wel had.) Tegenwoordig gaat alles via e-mail, hier ook “e-decision” genaamd, maar we hebben er het raden naar hoeveel raadsleden daarmee kunnen werken, of het ook wel doen.)

P.S. (3)
Een eenvoudige proef.
Vraag eens aan een u heel bekend raadslid: leg mij eens in drie-vier zinnen uit wat het BBR en de AFM is. Doe alsof ik een 16-jarige ben die straks mag gaan stemmen.

Zeker nooit aan een van onze plaatselijke (politieke) journalisten vragen!


Welke financiële informatie willen raadsleden?

U begrijpt dat ‘kortrijkwatcher’ smacht naar dit soort informatie.
We volgen al een halve eeuw de Kortrijkse politiek en sedert 30 jaar zeer intens de gemeenteraad en zijn leden. We zijn er in feite dagelijks mee bezig. Méér dan de raadsleden zelf. Vandaar.

Pas nu ontdekt dat een masterproef handelt over deze vraag.
Nog wel een onderzoek van 2016-2017 verricht als ‘werkstudenten’ aan de UGent door Jan Seynhaeve (Wevelgems burgemeester) en Lobke Maes (schepen van Financiën aldaar).
De hoofdvraag waar de werkstudenten een antwoord op wilden krijgen luidde: “In welke mate voldoen de financiële rapporteringsdocumenten aan de verwachtingen van de raadsleden om hun taak als hoofdgebruiker van die documenten op te nemen?”
Deelvraag 1 was dan: “Wat willen de raadsleden weten?”
En deelvraag 2: “Hoe willen de financiële informatie aangereikt krijgen?”

De studie is in een bepaald opzicht relevant (de leugenachtige antwoorden van de respondenten!) en kent wel mankementen.
De auteurs zijn zich daar gelukkig van bewust en wijden er zelfs een hele bijlage aan. In Vlaanderen waren er ten tijde van de studie 7.464 gemeenteraadsleden. De survey werd verstuurd naar 2.366 Vlaamse raadsleden waarvan er 331 bruikbare antwoorden zijn teruggekeerd , zijnde 13%. Dat lage aantal is statistisch niet ongewoon, maar voor dit onderwerp toch tekenend voor de werkkracht en kunde van onze lokale politiekers.
Probleem is nog: de groep van respondenten is niet echt representatief. Er is een oververtegenwoordiging van uitvoerende mandatarissen (burgemeesters en schepenen), van ietwat oudere mandatarissen en van politici van CD&V-signatuur.
Niettemin willen we in een volgende editie van deze krant enkele meer pittige conclusies aanhalen.
Soms moesten we – onze Kortrijkse ervaringen indachtig – wel een beetje lachen. Ik geloof zelfs dat de respondenten zich in hun antwoorden wat beter voordeden dan ze in werkelijkheid zijn. Dat is ons buikgevoel…

Raadslid Benjamin Vandorpe (CD&V) over de jaarrekening 2019

(Zoals beloofd: zijn tussenkomst in de gemeenteraad van 8 juni, bijna in extenso.)

(…)
2019 was een boerenjaar qua inkomsten voor Stad Kortrijk met 2,3 miljoen euro meer inkomsten uit de Aanvullende Personenbelasting (APB) dan eerst geraamd. Ik laat u raden of Stad hiermee is omgegaan zoals de mier zou doen of de krekel in de fabel van Jean de la Fontaine.
Enkele voorbeelden.
Op de gemeenteraad van 9 oktober 2017 werd het volgende vooropgesteld in verband met het huurcontract parking K in Kortrijk door PARKO, en ik citeer:
Het AGB Parko heeft met betrekking tot deze voorgenomen huur, waarbij het geen vragende partij was en dus een sterke onderhandelingspositie innam, steeds navolgende krachtlijnen vooropgesteld:
– een nieuwe huurovereenkomst in plaats van de overname van een bestaande
– een langdurende overeenkomst
(…)
– een huurprijs onafhankelijk van de omzet
– financieel exploitatie-resultaat break-even


Is dat even tegengevallen, want wat leren de nieuwste cijfers: in 2019 haalt K in Kortrijk een omzet van 805.812,01 euro. De huur alleen bedraagt al 1.050.000 euro, dus voor dat je enige kosten maakt kom je al 250.000 euro te kort. Met de kosten erbij al gauw een half miljoen, 15 jaar lang, want Ceusters heeft bedongen dat jullie niet vervroegd onder het contract uit kunnen.
Begin morgen aub de onderhandelingen om het contract open te breken. Zelfs al betaal je daar een miljoen schadevergoeding voor, dan nog zal de schade voor de Kortrijkzanen veel kleiner zijn dan de miljoenen die nu verspild worden, want we hangen nog 12 jaar vast aan dit verdoemde wurgcontract. Precies waar we vooraf voor gewaarschuwd hadden. En kom niet af met ‘we zijn bezig met corrigerende acties’. Die waren er in 2019 ook al, met als enig resultaat een nog lagere omzet dan in 2018.

Het is helaas niet het enige contract waarmee het intussen misgelopen is. (…)
Herinner je het Gabecon debacle in Woonzorgcentrum Bellegem, de asbest story met Howest, de Lago borgstelling, het niet bestaande trambus contract met De Lijn.
(…)

Kortrijk wil de beste stad van Vlaanderen zijn. (…) Wel voor feesten zijn jullie daar alvast in geslaagd, maar wat de serieuze financiële zaken betreft, gaan jullie om met contracten zoals Boma dat zou doen met zijn café-ploeg F.C. De Kampioenen. Echte amateurs zijn jullie op dat vlak. (…)

– Van de projectinvesteringen (dus zonder de onderhoudsinvesteringen) hebben jullie maar 41% gerealiseerd van wat jullie beloofd hebben: 13,2 miljoen op een totaal van 32,2 miljoen. (…)
– Kortrijk heeft een derde minder investeringsuitgaven per inwoner dan Genk of Hasselt, zelfs de helft minder dan Leuven, Antwerpen of Brugge. (…) De persmythe van de “investeringscoalitie” is definitief doorprikt.
Ik weet het, het is niet gemakkelijk voor de pers om het een en ander te doorzien. Maar in plaats van alles klakkeloos over te nemen, stel een en ander in vraag en geef de oppositie de mogelijkheid om weerwerk te bieden. (…)
En vooral, stel jezelf de vraag: waarom de cijfers afzetten tegenover de budgetwijziging in plaats van tegen het echte initiële budget?
Waarom de criminaliteitscijfers opsmukken door deze van de stad met de regio (VLAS) samen te voegen.?
(…)
Ik vrees dat we nog niet alles boven gespit hebben. (…)
Bij deze nog een goede raad. Wees bij het opstellen van de komende plannen behoedzaam voor de uitdagingen van de toekomst:
– een daling van APB;
– Lago die zijn prognoses niet kan waar maken;
– de kosten voor Corona die groter zijn dan ingeschat.


Kortrijkwatcher geeft volmondig het woord aan de oppositie

Deze elektronische krant staat bekend als een medium met een onafhankelijke, kritische blik op het Kortrijkse politieke leven. Maar we gaan een nieuwe toer op. Voortaan zullen we volmondig verslaggeving doen over de tussenkomsten van de oppositiepartijen in de gemeenteraad en tevens over hun persberichten. En soms zelfs letterlijk.
In een volgende editie zult u dan ook ongeveer in extenso de speech kunnen lezen van CD&V-raadslid Benjamin Vandorpe over de jaarrekening 2019, gehouden in de laatste gemeenteraad van 8 juni.
In de geschiedenis van onze stadsweblog is zoiets nog nooit gebeurd.

Maar onze gemeenteraadwatcher kan er echt niet meer tegen.
Tegen de wijze waarop onze plaatselijke pers kond doet over het Kortrijkse beleid. De verslaggeving over de gemeenteraden is praktisch tot nul herleid, ook wanneer er nochtans belangrijke punten worden behandeld, zoals – ja – de jaarrekening 2019. Dat document breng namelijk verslag uit over het gevoerde beleid van het vorige jaar. Nogal eens ontmaskerend.
Tussenkomsten van de oppositie komen in onze “embeddded press” nauwelijks aan bod. Wél die van het schepencollege.
Ook persberichten vanuit die partijen (CD&V, Vlaams Belang, Groen) worden vaak genegeerd of onmiddellijk vergezeld van een wederwoord van een of andere schepen of van de burgemeester. Vooral de regionale editie van ‘Het Laatste Nieuws’ (met perskoelie Peter Lanssens) is zowat de spreekbuis geworden van de tripartite aan de macht.
We kunnen er niet meer tegen.
In onze plaatselijke pers is er inzake politieke berichtgeving absoluut geen sprake meer van enige journalistieke deontologie.
Kortrijkwatcher zal dus in het vervolg heel gewillig aandacht besteden aan wat de oppositie zegt of doet.

De Kortrijkse raadsleden lijden aan cognitieve dissonantie

U kent dat verschijnsel wel en hebt er ongetwijfeld ook al aan geleden.
Toch al meegemaakt?
Zo’n verstokte roker die je vertelt dat zijn opa heel zijn leven heeft gepaft als een Turk en toch 97 is geworden. Of die buurvrouw op dieet die toch maar eens een lekker slagroomtaartje lust met nog een of twee cava’s erbij, want zij gaat toch straks naar de fitness?

Mensen zijn geneigd om hun inconsistent gedrag goed te praten met redenen of redeneringen waarvan ze in hun diepste binnenste wel weten dat de argumentatie ervan geen steek houdt.
Dat soort gedragingen noemde de Amerikaanse psycholoog Leon Festinger al in de jaren vijftig ” de cognitieve dissonantie”.
De meeste politici lijden daar beroepshalve zéér sterk aan.

Gisteren zagen we daar weer een kras staaltje van, tijdens het verloop van de Kortrijkse gemeenteraad. Alleszins bij 36 van de 41 raadsleden, namelijk alle raadsleden min de 5 van het Vlaams Belang.
Om het even wat VB-fractieleider Wouter Vermeersch zei over de ongeldigheid van de richtlijnen va de lokale tripartite bij de digitale vergadering, van de (niet gehouden) raadscommissie, of van de politieverordening van de burgemeester, of meermaals aanklaagde dat zijn vragen niet werden beantwoord, – de raadsleden van de andere fracties (ook van de oppositie!) gingen met zijn bemerkingen niet akkoord. Ook door niks te zeggen. Terwijl ze ‘cognitief’ (innerlijk) dus wel degelijk (politiek gewetensvol, om het zo te zeggen!) beseften dat hij gelijk had.
Zo’n houding brengt toch wel een ongemakkelijke, onaangename inwendige psychologische spanning mee, aangezien men handelt in strijd met een innerlijke overtuiging. Men weet van zichzelf onderhuids echt wel dat er iets niet klopt.
Elkeen die zo’n cognitieve dissonantie ervaart, probeert die ietwat ongezellige gewaarwording te vermijden of minstens te verlichten. Men verzint er dan maar een (zogezegd) plausibel verhaaltje bij.
In de Kortrijkse gemeenteraad verwierp men de (gegronde) objecties van Vermeersch dus als zijnde “een politieke spelletje” of “een ballonnetje”, of een nodeloze “semantische discussie”. En in elk geval als iets dat absoluut niet passend of opbouwend was in deze barre periode van de corona-crisis.
En nood breekt toch wet zeker?
Met dit soort foefjes – door zichzelf iets wijs te maken – meenden de raadsleden dan dat hun gedrag weer cognitief consistent was gemaakt en kon men de schijn ophouden om rustig en tevreden huiswaarts te keren of te gaan slapen…
Ach, politiek bedrijven is niet echt bevorderlijk voor het psychologisch welbevinden. Ja, het is een harde stiel.

P.S.
Parlementariërs in Brussel die worstelen met een cognitieve dissonantie bij een stemming gaan in ‘plaspauze’. In de Kortrijkse gemeenteraad heeft onze watcher dat ook een enkele keer gezien.

Tiene Castelein: van strenge schooljuf tot meesteres

Tiene Castelein (beroepshalve advocaat) is in deze nieuwe legislatuur ongetwijfeld op instigatie van de burgemeester gebombardeerd tot de nieuwe voorzit(s)ter van de gemeenteraad. Tiene is geeneens te beschouwen als een loepzuivere blauwe VLD’er, maar Van Quickeborne (en schepen Wout Maddens ongetwijfeld ook) wisten wel degelijk – om het even zo te zeggen – welk vlees men met haar in de kuip had: een keiharde tante met een niets ontziende ambitieuze carrière-planning.
Van meetaf aan ontpopte zij zich dus als een strenge juffrouw die de stoute kindjes in de gemeenteraad onder de knoet zou houden. In den beginne kon onze gemeenteraadwatcher nog een beetje monkelend toekijken hoe ze de raadsleden (zeker die van de oppositie) in het gareel hield, want toen dacht hij nog heel naïef dat zij met haar driest optreden ter zitting gewoon gezag wou verwerven in haar nieuwe taak.
Intussen is het monkellachje bij onze watcher geheel vergaan. Overigens ook bij de raadsleden van de oppositie die inmiddels hebben ingezien dat zij zich geheel niet gedraagt zoals het een raadsvoorzitter betaamt.

Het is niet voor niets dat het gemeentedecreet zegt dat de burgemeester niet meer van rechtswege voorzitter van de Raad wordt. Zelfs een raadslid van de oppositie kan voor deze functie in aanmerking komen.
De achterliggende bedoeling van deze innovatie is immers dat men de macht van de verkozen raadsleden sterker wil profileren ten aanzien van het uitvoerende College van Burgemeester en Schepenen (CBS).
Een raadslid in zijn functie als raadsvoorzitter wordt geacht om de gemeenteraad beter te wapenen tegen de bevoegdheden en eventuele maatregelen van het CBS.
Het is bijv. ook weer niet zonder reden dat de raadsvoorzitter de agenda van de zitting bepaald.
Tiene Castelein weet dat allemaal maar al te goed.
Maar intussen – geheel naar de oekazes van de burgemeester – gebruikt ze haar functie om het CBS totaal ter wille te zijn. Zij doet dat steeds beter, tot algehele tevredenheid van burgemeester Van Quickenborne. Hij moet haar zelfs geen richtlijnen meer verstrekken ten einde de oppositie de mond te snoeren. Zij doet het uit zichzelf.

Tiene heeft het al gepresteerd om een ingediende tussenkomst van een raadslid (van de oppositie natuurlijk) te schrappen. En als het maar enigszins kan zal zij een ‘uitgebreide interpellatie” herleiden tot een “beperkte interpellatie”, waardoor de tussenkomst danig aan politiek gewicht verliest (en daardoor nog minder kans maakt om de pers te halen).
Omgekeerd heeft zij al tussenkomsten van de meerderheid toegelaten – en laten goedkeuren – die volstrekt onwettig waren. (Een raadslid dat zichzelf van stadswege werk bezorgt.)

Ach. Vooral de geduchte interventies van VB-fractieleider Wout Vermeersch moeten het danig ontgelden. Die zijn niet van de poes! Van zodra hij dreigt zijn mond te roeren wordt hij dan ook door Tiene bedolven onder protest. (Zijn micro werd al een keer afgesloten?)
Zij is ook sterk in het handhaven van de limieten in de spreektijd van raadsleden, tenzij die van de meerderheid. Het kan niet vlug genoeg gaan. (Raadsleden krijgen geen tijd om zich even te beraden.) Tiene maakt ook graag een abrupt einde aan een discussie die het CBS onwelgevallig is. Kiest daarbij wel eens letterlijk de zijde van een schepen. (“Ik meen dat de schepen voldoende heeft geantwoord.”)
Het staat allemaal weerom niet in de pers.

‘Off the record’ zijn vele raadsleden ontevreden over de onevenwichtige wijze waarop Tiene Castelein de Raad leidt. Zij is een dominante meesteres geworden. Maar tot op heden heeft dit niet geleid tot enig georganiseerd protest. SM !


Francis is dood

We noemden hem nooit Cis.
Kortrijkwacher zal je zelden betrappen op een overlijdenbericht van een (gewezen) plaatselijke politieker. Voor voormalig raadslid Rodenbach maken we een uitzondering.
U kunt “woodleg” een laatste eer bewijzen op aanstaande woensdag 15 mei in de Sint-Maartenskerk vanaf 10u30.

Wat zei de filosoof Alain alweer?
Eén van zijn ‘propos’: “Les plaisirs ont grand besoin du bonheur.”

En wat is “houden van” volgens Maarten ‘t Hart?
“Het enige wat ik ervan kan zeggen is dat je zonder een gevoel van verdriet te ervaren kunt denken: ik ga eens dood , maar dat je niet zonder een gevoel verdriet te ervaren eraan kunt denken dat de ander eens dood zal gaan.”