Category Archives: jeugd

Skaten in de stad (2bis): sk8’ers, ophouden met ruzie maken !

Zoals al vastgesteld in een stuk op deze stadsblog (15/9) is er al geruime tijd een heftige, betreurenswaardige maar niettemin leerrijke polemiek gaande in de Kortrijkse SK8-wereld.

De genaamde Concrete Rudolph heeft de kat de bel aangebonden door een kritische blik te werpen op de Kooigemse skate-voorziening. Subsidiair heeft hij daarmee ook het beleid van de gemeentelijke vzw Jongerenatelier en de SBB-werkgroep (Skate, Blade en Bike) zwaar beschadigd.
We betreuren deze grind. Een “backside backside fahrvergugen backside full torgue backside royale” vinden we beneden de plank.
Gelukkig was daar Mikey die op internet het beleid van MBX’er Pieter Possenier (volop door schepen Lieven Lybeer gesteund) ging verdedigen.
In ons vorige hoofdstuk dat aan deze penibele historie is gewijd gaven we alreeds een eerste deel van de bedenkingen van Mikey bij de laaghartige aanvalllen van de “zumiez klieke“.
Nu volgt de rest, met tussen haakjes soms wat uitleg van onzentwege.

Mikey:
“en fuck stopt ier ne ké all met ip piere zijnen (Possenier?) zijnen nekke te zittn … met all die zjever van dien nen jumbox (daar zijn bikers eerder voor dan bijvoorbeeld zeepkisters) es de meinen (het Jongerenatelier maakt ook toestellen) …piere zet em voln bak in vot sk8tn en bmx. (Possenier is eerder een ware crosser) in tegenstelling tot velen, en je verdien mjeer respect bende alles afbrekende sk8ters, tga zowieso toch nooit goe zijn vo gundr, tis altijd een twade, eeuh fuck dien quarter suckt der ligt nen skidmark ip van zukn nen circusbmxer ent remt af ak wille popnidoln (sommigen willen gladde oppervlakten, anderen niet) tligt geweun in nen sk8ter zijn natuur van te zagen volgns mij, HEB ik al gezaagt over t feit da er in de zumiez (een ander skateoord, buiten Kortrijk) enkel sk8 modules staan!!! WE KUNN DER GEWEUN PER TOEVAL IP BMXN…ma anders is da al sk8 shit terwijl da soms in de weke aljeen ma bmxers int park warn ip do of di( en ké ideen gegen e!!!

Mikey opent een nieuwe alinea en besluit, niet boos maar treurig:
“aiiaaaii al da gezaag, we zijn verdomme allemaal met dezelfde soort bezighoudinge bezig en azo ip elkaars nekke zitn, peise dat er te weing nog in de sport zitn vo leute te makn, en erdr vo geweun te luln…”

Zelf ben ik – als gewezen trottinettard en door velomakers graag geziene crosser – een gunstig bevooroordeeld voorstander van alles wat met skaten heeft te maken. (En dat is veel.)
Volmondig akkoord dus met het besluit van Mikey.
Over de in de maak zijnde skatebowl aan de Groeningebrug gaan we een volgende keer waarlijk NIET LULLEN.

“Een skatepark dat goed gemaakt is, is wel degelijk in staat om zowel voor bikers als skaters te bestaan. Skaters moeten niet altijd denken dat alles van hun is.” Aldus Possenier nog op www.zumiez.be/w-agora.
Groot gelijk. Ook als hij zegt dat het goed is dat er hier in Kortrijk tenminste een SBB-werkgroep is. Andere steden geven teveel geld aan “nen hoop briel” (bedoeld is: leicon en rhinoramp).
Hijzelf is in Marseille gaan kijken (in andere werelddelen ook) hoe het moet en heeft daar veel bijgeleerd. En daarbij: “er bestaan nu toch subsidies voor zo een dingen”.

De grote halve put aan de Groeningebrug verdient een minder polemische aandacht.
Een niet-intuïtieve of impulsieve benadering. Facts en figures.
Het is zoals ene Dukha opmerkt op internet. Kortrijkse politiekers (hij bedoelt de schepenen Bral en Lybeer) wilden vroeger altijd al liever zeven kleintjes “omdat dat beter stoeft in de gazet en dat ze dan bij iedere opening op de foto kunnen gaan”.

Het moet nu ook gedaan zijn met te zeggen dat bladers “rarekloten” zijn.

(Wordt dus echt vervolgd, tot de gemoederen bedaard zijn.)

Skaten in de stad (2): sk8 ‘ers, ophouden met ruzie maken !

Pieter Posseniers, een zéér gedreven en kundig BMX’er en de ware initiator en gangmaker van heel het skategebeuren in de stad zegt terecht dat Kortrijk met de bouw van de “skatebowl” (dat is een put) aan de Groeningebrug (kostprijs alleszins méér dan 11 miljoen BEF) op gebied van SK8 bezig is met “de mafste stad van het land” te worden.
Het spijt ons dan ook zeer dat we hier even onze serie theorielessen over het sk8gebeuren moeten onderbreken.

Het moet nu eindelijk gedaan zijn met ruziemaken binnen de (mannelijke) skatewereld.
Het is begonnen met een bericht op het forum www.zumiez.be/w-agora.
Een zekere Concrete Rudolph is daar plotseling “het skateparkske” van Kooigem dan gaan afbreken. Hij vindt het “suck voor duusd“. Er is geen plaats voor aanloop, geen plaat court, en anderzijds zijn de platen van gerecycleerde youghourtpotten en “sketchy a fond”.
Daarop zijn honderden reacties gekomen, ook vanwege Posseniers die dit alles natuurlijk niet over zijn hoofd kan laten gaan. (Bij een streetwedstrijd in Nederland heeft hij al een keer met zijn crossfiets een hersenschudding opgelopen, plus gebroken neus en kaak.)

Als ere-voorzitter van de ter ziele gegane vzw “De Trottinettards” (zie stuk van gisteren) doet het me echt leed te zien hoe de verhouding tussen skaters-bikers-bladers geheel dreigt scheef te lopen. Om nog te zwijgen van de voorstander of tegenstanders van skatelite/skateblend. Of funboxen. Beton of hout. Indoor/outdoor. Grinds en gabs. Meiskes of geen meiskes in de buurt.
Sommigen vinden dat alle skaters marihuana roken. Anderen dat skaters alsmaar andere transities rijden dan de bikers (en omgekeerd, zegt ene Laurent), en dat bikers een jumpbox (voor aka’ace) willen inplaats van een bank to bank. Diezelfde Laurent beweert op het internet-skate-forum zelfs dat skaters lang hebben behoord tot het “krapuul van de straat”.
En Concrete Rudolph stelt zelfs dat bladen niet meer bestaat.
Mij hoor je dat niet zeggen !

We moeten waarlijk voorkomen dat het nog dit jaar in de nieuwe skatepool aan de Groeningebrug tot handgemeen komt.
Leken uit de niet-skatewereld beseffen totaal niet hoe erg de situatie is.
Om dat even te illustreren geef ik hier letterlijk weer wat ene connoisseur MIKEY zoal durft te schrijven op het forum van de skatetempel Zumiez uit Wevelgem. Net als ikzelf is Mikey gezagsgetrouw.
Vandaar een verwittiging: Schepen Lybeer, verantwoordelijk voor het skatebeleid, zal nog verschieten van zijn potentiële kiescliëntele.

Yo godverdomme“, is de aanspreking van Mikey.
En dan.
(Tussen haakjes en niet- cursief geef ik wat uitleg.)

“What the hell is da ier were alemale… 99,9 procent van al die mann die iere were zgzegd ne lul tusn indr bene et geeft ier were comentaar tot en met…maar waar zij gundr allemaal tydns ons vergaderingn?????????? “ (In Kortrijk zijn er rondom de skatepolitiek allerhande werkgroepen in het Jongerenatelier, de Jeugdraad, Skate-jobstudenten,de Warande, en er is nu ook een meer commerciële Skate-cvba.)

AAAH JUST WAARSHIJNLIJK BEZIG MET ZAGN OVER DAT SKATAPARK van ier of daar, of na thuis kykn…kweet et niet maar kzie toch niemand op die vergadering van gjeel de zumiez klieke”. (Mikey verdedigt de skatevoorzieningen van de stad tegen de aanhangers van het eerder op winst gerichte skatepark Zummiez.)
“ok er zijn fouten en foutjes an de warande en an kooigem ok da klopt, we kunn belange nie zo proper werkengelijk de zumiez mann, en ik kant wetn want ké twope geweerkt met und… ma da komt omda we mindr midelen ein é…’t blijft het stad en godverdomme zeg mij ne ké wekn stad al zukn goe modules gemaakt?” (Mikey werkt blijkbaar voor de stad?)

Nu volgt er een ruzie over de gebruikte platen. Mikey vindt dat er geen andere alternatieven waren.
“tgeen da we nu ein van platnis tbeste wada we konn vindn… en trouwns die platen ein we gevonden via bam margera zijnen hof, en skeit of geen skate lijk da je wil ip die platn in zijnen tuin …mmme geen pop…what the hell geen pop, franky al ne ké zien skaten in warande…meer pop of gjeel vrijdagavndpintjesdrinknzumiezskategebeurnbtwope.” (Iedere skatespot heeft een beetje zijn eigen cliëntele. Sommigen komen voor de fuif achteraf, zeker de reef-meisjes.)

Nu wordt het Jongerenatelier verdedigd. Een gemeentelijke vzw.
“en ton. nofg al die toesteln zijn gemaakt int jongerenatelier, 99,9 procent van t volk iere weet nie eens oe dat da jongerenatelier werkt en zijn da gastjes die no zoveel chance ein gelijk wunder, vanwie dat in under oofd nie al zo gemakkkelijk es, vanwie dat nie gaat vo an mama 8.50euro te vragn vo ip undr planke te stane…die gastjes makn twope met ne begeleidr en pieter die modules en ik vind da gewoon al een gjeel prestatie ip ziijn eign.. en fuck stopt ier ne ké all met pierre zijnen nekke te ztn…” (Het Jongerenatelier doet aan zgn. sociale economie. En Pierre of Pieter is niemand minder dan Possenier. “Gjeel” staat voor “geheel”.)

(Wordt zeker vervolgd. De brief van Mikey is nog niet gedaan.)

Skaten in de stad: een inleidende les (1)

Sinds begin september zijn de werken gestart aan de stedelijke skatebowl tussen de Dambrug en de Groeningebrug. Het Albertpark laat ons zeggen. (Zou daar niet ergens een nieuw zwembad komen?)
De Amerikaanse firma Team Pain (7 personeelsleden zijn de Oceaan overgevlogen) hoopt met die “pool” in een tiental of minder weken klaar te zijn.

Net als ambtenaar Pieter Possenier (van het Jongerenatelier), de inspirator van het project, tellen we de dagen af. Immers, alles wat met skateboards, skeelers, inline-skates, BMX – en de cultuur daarrond – heeft te maken kent voor ons al van kleinsaf geen geheimen meer.

Jongerencultuur !
Wat een afstanden hebben wij indertijd rond de Plechtige Communieperiode al niet afgelegd met onze skateboard, de trottinette! Skeeleren tot in Tiegem. Kapot waren we, maar niet gekwetst. En moeder kwam ons niet afhalen, met haar landrover.
Alle street-elementen waren goed voor onze “tricks”. Niet de stoepen maar wel de meisjes waren gewaardeerde obstakels voor grab’s en grinds. (In tegenstelling tot nu was trottinetten toen eerder een meisjesbedoening, maar gemengd mocht ook. Eigenlijk mocht het niet. Maar hetero-skaten vonden meisjes wel aantrekkelijk aangezien dat een bezigheid was waarbij pijpkrullen intact bleven en je je toch niet erg bezeerde, zeker niet als je de “safety stale japan” achterwege liet.)
Samengevat: we waren loopzuivere rakkers.

De “alleyoop” had veel effect. Achterwaarts wegrijden, en liefst met een big smile. Meiske stak dan tong uit. Echte macho’s maakten combo’s. Bijvoorbeeld een “mizou to soul”. Of nog more trickie-er: de “sweetstance to topside soul”, of de “backside royale to alleyoop soul”. Bij zo’n grab – of was het een grind? -waren er die eerder het meisje vasthielden dan de trottinette.
Wee u als de “zwaantjes” dat hadden gezien. Een halve draai 180 hielp niet. Laat staan een spin.
We werden rechtstreeks en met harde hand naar huis begeleid. Onze vette pet (muts) vloog dan door de huiskamer. Trottinette aan diggelen.

Genoeg daarover.
Hier gaat het nu over de skatepool. De bowl.

Voor onze omgedoopte crossfiets maakten we eigenhandig miniramps, kuilen (ne put) in gerooide aardappelvelden bijvoorbeeld. Of we doken (crossed rocket air!) in de nog niet gedempte kelderruïne van een in WOII gebombardeerd huis. Soms was de afwatering van die bowl nog niet in orde. Sliblagen waren aan de orde van de dag.
Nu ja.
Lekker lines maken met de BMX, speedlines, daar draaide het om. De rondingen (transitions) van onze kuilen ofte skatebowls waren niet altijd computerberekend, tot grote vreugde van de velomaker uit de buurt. Onze transitions waren te steil, nu is de trend toch slomer.
De velomaker had niets liever dan dat we wel 30 keer achter elkaar hetzelfde kunstje vertoonden. Van de “coping” (was ook toen al nooit goed gemaakt) naar beneden vallen, in no time een beetje vaart maken en gewoon vallen tegen de andere wand. Dat wordt nu eerder aanzien als een carve, oftewel haarspeldbocht. Dan zo vlug mogelijk, alleszins binnen de 45 seconden aan de andere kant van de rand beaat staan glimlachen naar vader (jurylid) die even kwam kijken naar wat we deden met die herschilderde fiets die Sint-Niklaas ons had gegeven.

Nog altijd niet gehad over onze vroegere rolschaatsen. Die inline-skates, ook met vier wielen, maar niet achter elkaar.
Ik was er niet echt voor. Ouders hadden geen geld. Kassei niet geschikt. Dat laagje teer er bovenop ook niet. Al dat gedoe met sleutels als je die kreeg van een kleine domme rijkaard uit de straat.

De geschiedenis van het skateboarden is zo oud als de straat, of het wiel.
Altijd al voorwerp geweest van controverse. Vervloekt door velen, aanbeden door een select gezelschap van waaghalzen en kleine deugnieten.
Een volgende keer gaan we daar als gewezen waaghals dieper op in. Zien hoe dit gebeuren in Kortrijk is geëvolueerd.

Goed en slecht nieuws uit Rollegem (1)

Eerst het slechte nieuws.
De realisatie van jeugdlokalen op de tramstatie (Tombroek/Beekweg) zal nog even op zich laten wachten. De totale uitvoeringskosten waren geraamd op 108.851 euro (zonder erelonen) en de aanbesteding van de laagste inschrijver lag 53.265 euro hoger !
De architect wijt de hoge kostprijs nu plots aan “de complexe opbouw van de constructie”.
Het College van 14 juni heeft besloten om een heraanbesteding uit te schrijven.
Men zal ook wat wijzigingen aanbrengen aan het ontwerp. Er komt een volumevermindering, een aanpassing van de materiaalkeuze en en nog wat kleinere aanpassingen.
De nieuwe raming wordt dan 90.000 euro.

Ook is bedacht dat men nu twee aanbestedingen tegelijk zal uitschrijven.
In de eerstvolgende gemeenteraad van juli komt er ook nog een ontwerpdossier op de agenda voor de realisatie van een jeugdaccomodatie “Papeye” te Aalbeke. Nabij het voetbalveld.
Hoop is dat de schaalvergroting van deze beide dossiers interessantere prijzen zal opleveren.

De studieopdrachten voor de bouw van de jeugdlokalen (in feite gaat het om lokalen voor de Chiro) in Rollegem en Aalbeke PLUS in de omgeving van de Kleine Ieperstraat dateren al van november 2002 (gemeenteraad) en juni 2002 (College).
De burgemeester zei bij die gelegenheid in de gemeenteraad dat we vooruitgaan.

Het uitstel van bepaalde projecten kost de stad telkens opnieuw geld, vanwege de stijgende prijzen in de bouwsector.
Voor de lokalen in Aalbeke en Rollegem voorziet de begroting nu tweemaal een bedrag van 120.000 euro.
Indertijd werden de kosten voor de studieopdracht geraamd op maximaal 67.000 euro (exclusief BTW). Erelonen zouden forfaitair bepaald worden per locatie. 8500 euro exclusief BTW.

Het goede nieuws uit Rollegem volgt later.

Naar méér info over curettages voor Kortrijkse zwangere tieners

Tienermeiden alhier !
Wacht nog even op de grote vakantie om zwanger te worden.
Hierna enige toelichting.

Het Kortrijkse CAW “Piramide” (in de Beheerstraat 46) werkte een regionale sociale kaart uit (in het welzijnsjargon een SoKa) in verband met tienerzwangerschappen.

Die sociale kaart (in feite is dit een soort adressenlijst, vroeger in boekvorm, nu ook op internet) wil alle mogelijke hulpverleners en leerlingbegeleiders wegwijs maken in alle mogelijke vormen van ondersteuning en begeleiding voor (liefst ongeplande) zwangere meisjes. Want op het moment dat een meisje geconfronteerd wordt met een ongeplande zwangerschap staat ze zoals u weet meestal onder tijdsdruk. Dan komt het erop aan dat u een goede ondersteuning kunt bieden bij zowel “het beslissingsproces” als bij de “uiteindelijke keuze” (citaat!) die ZIJ maakt.
(Indertijd lieten onze moeders door de katholieke gynaecoloog in een katholiek ziekenhuis gewoon een curettage uitvoeren. Betekent letterlijk: een sanering van oude wijken. En vader wist nergens van. Minder lang geleden trokken onze meer dartele Kortrijkse meiden naar het CGSO, achter de Kortrijkse statie, om de pil. Wat een tijden.)

Het CAW Piramide zal pas op donderdagvoormiddag 2 juni 2005 deze SoKa voorstellen aan alle welzijnsorganisaties en scholen uit de Kortrijkse regio. In het Muziekcentrum op het Conservatoriumplein.
Concreet zullen een aantal organisaties zoals het Centrum voor Leerlingenbegeleiding Groeninge(de vroegere PMS), het Jongerenadviescentrum, Gezins- en Relationeel Werk, de West-Vlaamse centra voor Integrale Gezinszorg en het Kollectief Anticonceptie hun aanpak van zwangere tieners voorstellen. (Het Kollektief was vroeger in het Kortrijkse en zeker bij scholieren welbekend onder een eenvoudige naam: het Gentse abortuscentrum!)

De deelnameprijs voor deze SoKa-voorstelling is 12 euro !
Terwijl al die welzijnsorganisaties zwaar gesubsidieerd worden. Ook voor het opmaken van SoKa’s. Door de stad, het OCMW, de provincie, enz.
Er is wel een lunch voorzien. Waarom mag Joost weten.

Tieners, zeg niet dat u niet bent verwittigd. Brossen en inschrijven voor die SoKa kan bij het CAW Piramide telefonisch op het nummer 056/24 56 22.

Een tussenvraag.
Kan ons christen-democratisch stadsbestuur en OCMW nog wel een CAW subsidiëren dat reclame zal voeren voor het Gentse abortuscentrum?
En nog wel in een stadsgebouw?
Doet ons denken aan het vanuit Hasselt overgewaaid activistisch pluralisme.

U allen Kortrijkzanen weten waarschijnlijk niet wat een CAW is. Ben er eigenlijk zeker van. (Stadsbestuurders ook niet.)
Dat is een autonoom (bijvoorbeeld een beetje los van openbare besturen maar toch genietend van betoelagingen) Centrum Algemeen Welzijnswerk.
In Kortrijk zijn er twee centra: naast “De Piramide” heb je nog het CAW “Stimulans” in de Voorstraat 46.
(Je ziet daar ook zelden iemand binnen- of buitenkomen terwijl er naar het schijnt aldaar 87 medewerkers zijn.)

Een CAW realiseert een breed spectrum van sociale dienstverlening.
De laagdrempelige en toegankelijke dienstverlening staat open voor iedereen, maar richt zich met nadruk tot die mensen die kwetsbaar zijn omwille van uiteenlopende factoren.
Bent u kansarm? Rookt u teveel? Bent u thuisloos? Gebuisd op school? Is uw man of vrouw verdwenen? Bent u gewoon totaal de pedalen kwijt? Beetje homo?
Geraakt u echt niet zwanger?
Bij zo’n CAW kunt u met al uw vragen en problemen terecht.

Ik zit ook met een probleem en ben nog eens gaan kijken op de website van het Kortrijkse CAW Piramide.
Onder het hoofdstuk Directie en Centraal Secretariaat is er niets te vinden.
Zowel de rubrieken “actualiteit” en “beleid” zijn “under construction“.

Tieners,
U krijgt hier dus een primeur. Dank u, Kortrijkwatcher.
STOP AAN DE BRAIN DRAIN NAAR GENT.

Studenten ! Nu even opletten !

Er vallen na hard studiewerk weer prijzen te rapen.

Leiedal organiseert voor de tweede maal de actie “Leiedal subsidieert je eindwerk“.
Concreet wil de intergemeentelijke vereniging vijf studenten bekronen met een dotatie van niet minder dan 1.000 euro als die tenminste een verdienstelijk eindwerk afleveren dat op een of andere manier een beleidsmatige bruikbaarheid heeft en een duidelijke relevantie voor de werking van de intercommunale zelf of voor de Zuid-West-Vlaamse gemeenten.
Enige haast is geboden. Men kan nog tot 1 februari een voorstel indienen bij Leiedal. Het eindwerk zelf dient uiterlijk voltooid tijdens dit academiejaar 2005-’06.
Info bij: lawrence.beernaert@leiedal.be.

Ook de provincie subsidieert eindwerken met een specifiek West-Vlaams onderzoeksgehalte.
De subsidie bedraagt hier evenwel “slechts” 750 euro. Het aanvraagdossier moet binnen zijn vóór 1 april.
Nadere info bij: etienne.deswaef@west-vlaanderen.be.

Onderwerpen zat voor zo’n studies!
(Vele mogelijke onderzoeksterreinen zijn ook op deze weblog te vinden. Bijvoorbeeld NU.)
Het wordt ondermeer tijd dat er een keer iemand een doorlichting maakt van de politiek gestuurde publieke en semi-publieke welzijnssector in de regio en/of de provincie.
De overlappingen zijn onvoorstelbaar. Zie de zogenoemde “sociale kaart” die alsmaar moet aangevuld.
Er is een totaal gebrek aan synergieën. Er wordt met geld gemorst. Er is bij de vele instellingen (VZW’s) een overtal aan personeelsleden. En die zitten voor het grootste deel van de dag achter hun Personal Computer te surfen en rapporten te schrijven. Zoveel mogelijk in een eigen bedacht sociologisch dieventaaltje.
Men probeert vooral zichzelf en zijn organisatie waar te maken. Men doet zijn ding.
Dat is één van de beruchte “wetten van Parkinson”: het (administratief) orgaan schept de functie. En niet omgekeerd.
Intussen ziet men nergens ook maar enige verbetering van bijvoorbeeld allerhande armoede-indicatoren. De efficiëntie en effectiviteit van (soms zeer bizarre) initiatieven is totaal zoek.
Er is vaak ook een nauwelijks verborgen obediëntie aan lokale partijmandatarissen.

Zéér veel mogelijke onderwerpen voor een of ander eindwerk kan men ook vinden in de onvolprezen studie van Filip De Rynck met als titel “Streekontwikkeling in Vlaanderen, bestuurkundig bekeken”. Dat was het eigenste proefschrift van de auteur! 432 bladzijden. Uitgegeven in 1994 maar nog altijd ongelooflijk inspirerend.
Mits enige actualisering valt De Rynck zeker als vrije student in de prijzen.
Het boek is waarschijnlijk niet meer in de boekhandel, maar altijd nog bij mij opvraagbaar. (Voor het geval ik niet thuis ben: het ligt op mijn nachtkastje.)

Voor de eerste prijs van de provincie is het meest excellente onderwerp dat men zich kan voorstellen de vraag naar de bestaansreden van dit bestuursniveau. Dit is een gratis tip !
Het hoeft niet, maar als u echt zou willen winnen kiest u wellicht toch beter uit de lijst van een aantal geselecteerde thema’s.