Category Archives: geschiedenis

Breaking news: Textielhuis wordt verkocht

Het Textielhuis in de Rijselsestraat en het aanpalend hoekpand wordt verkocht. Aan (door?) Leiedal? Doet Stad ook een duit in het zakje? (Leiedal beschouwt deze aankoop als strategisch “kernversterkend”.)
Prijs kennen we niet. Bestemming ook niet. Door wie en waar beslist?

Op heel de kwestie berust een embargo tot 3 juli om 10 uur. Dan krijgt de pers de eerste informatie. De gemeenteraad later, evenals de trouwe ABVV’ers. De kameraden.

Een definitief oordeel over het beleid van de eerste tripartite is nog niet mogelijk

Een aloude en goede traditie in vele steden en gemeenten is dat er ten laatste in de maand mei eindelijk een bespreking mogelijk is van het werkelijk gevoerde beleid in het vorige jaar. (En meteen over de hele legislatuur.)

Op de dagorde van de gemeenteraad staat dan een punt genaamd “algemene beleidsrapportering” aan de hand van de jaarrekening van Stad en de Raad van Maatschappelijk Welzijn, maar ook van de gemeentelijke vzw’s en de AGB’s.
Dit agendapunt prijkt niet op de dagorde van de zitting van vandaag 13 mei.
Het is dus wachten geblazen tot in juni om kennis te nemen van allerhande kerncijfers die de hele historiek van de vorige beleidsperiode 2013-2018 omvatten.
We kunnen deze maand nog niet achterhalen of de vorige tripartite zijn belangrijkste doelstellingen (met veel bombarie aangekondigd) heeft bereikt: de realisatiegraad van reusachtige investeringsgolf die ons te wachten stond, de daling van de personeelskosten (en het personeelsbestand), de evolutie van de schuld en de fiscale ontvangsten, de ratio’s ( solvabiliteit en liquiditeit) over de zes jaren heen, de resultaten van de strijd tegen de (kinderarmoede), enz.
Weet u nog? Het nieuwe bestuur zou steeds (!) “méér doen met minder”.

In juni en verder zullen onze gazetten aan deze rapportering geen aandacht meer besteden. Niet in het minst. Tenzij het huidige College wat succesverhalen doorspeelt aan onze “embedded press”. Dat kunnen ze dan afschrijven.
De perversiteit en het populisme van deze en de vorige tripartite is totaal.

Kortrijkwatcher bestaat vandaag 14 jaar

Het is de oudste (eerste) stadsweblog in Vlaanderen.
Sindsdien is dit soort van burgerjournalistiek in gemeenten ongeveer onbestaande geworden.
Wij gaan door.

In een stad als Kortrijk, bestuurd op een onvoorstelbare populistische wijze – en hierbij gesteund door de lokale “embedded” pers – is dit soort van krant hard nodig.

P.S.
Er zijn intussen 2.644 stukken verschenen in meerdere categorieën. Een gemiddelde van 188 per jaar.

Over de collegialiteit binnen de tripartite nr 1

Zo nu en dat beweerden zowel burgemeester als schepenen (hierin trouw gevolgd door  de lokale “embedded press”) dat alles gesmeerd liep binnen het College van de drie partijen VLD, N-VA en Sp.a.
Wie herinnert er zich intussen nog dat de N-VA-schepen van Financiën Waelkens ontslag heeft genomen omdat zij “niets te zeggen had”? En tegen de begroting stemde omdat men aan het potverteren was?

In “De Krant van West-Vlaanderen” (pag. 18) van vandaag kijkt schepen van Ondernemen   Rudolf Scherpereel (die niet meer is verkozen) even achterom op zijn politieke loopbaan.
Twee merkwaardige zinnen uit zijn afscheidsinterview:

–   “De beluitvorming liep dan soms ook heel stroef, zowel binnen als buiten de partij.  Ik kan alleen maar hopen dat het grote publiek dat niet opgemerkt heeft,”
(Noot van de redactie: de pers zweeg hier natuurlijk over.)
–  De schepen was tegelijk nog zaakvoerder bij een bedrijf van kantoormachines.   Hij had met het bedrijf afgesproken dat hij daar enkel nog zou aanwezig zijn op woensdag en  vrijdagnamiddag.  Gevolg?
” Het kwam wel geregeld voor dat zogenaamde (sic) collega’s dan met opzet een belangrijke vergadering planden op die dagen  in de hoop dat  ik die niet zou kunnen bijwonen.”

Collegialiteit!
Op onze redactie is men ervan overtuigd dat Scherpereel tussen pot en pint nog veel pittige, saillante anekdoten kan vertellen.

Quote van de dag: over de gemeenteraad zonder pers

N-VA schepen An Vandersteene krijgt in “De Krant van-West-Vlaanderen” (in de volksmond nog altijd “Het Kortrijks Handelsblad”) opvallend veel ruimte om een terugblik te werpen op haar carrière als schepen van sport en cultuur.

Vilein als we zijn hebben we de neiging om deze overvloedige publiciteit  te wijten aan het feit dat zowel vriend als vijand haar zesjarige politieke loopbaan niet als heel geslaagd beschouwen.   (Alhoewel ook hieromtrent de “embedded press ”  heel coulant omging met haar blunders.)
Op de vraag of ze nog terugkomt in de politiek (zij is niet meer verkozen) antwoordt ze heel gedecideerd: “Absoluut niet.”

Er staat in het weekblad nog een apart stuk getiteld “Vrouwen een mannenbastion: “Ze noemden mij Anneke.”
De laatste zin van dit stuk willen we u niet onthouden:
“Politiek zou er heel anders uitzien, mocht de pers de gemeenteraad niet bijwonen.”

P.S.
“Het Kortrijks Handelsblad” repte met geen woord over de laatste (gewichtige) gemeenteraad van deze legislatuur.  Korte tijd geleden ook niet het minste verslag van een andere belangrijke gemeenteraad.  De politieke verslaggever  is trouwens ontslagen.  Het blad gaat duidelijk de toer op van boulevardjournalistiek.  Human interest.  Koetjes en kalfjes.

 

De bizarre stemming in verband met de nieuwe moskee in Kortrijk (2)

De Kortrijkse (of/en regionale)  moslimgemeenschap wil een nieuwe, grotere moskee (een tweede?) inplanten in de Brugsesteenweg.
In de gemeenteraad van 14 mei wou Groen raadslid David Wemel eventjes terdege peilen naar het standpunt hierover bij het Schepencollege en de fracties.  Hij vroeg daarbij uitdrukkelijk aan de raadsleden om zijn “verklaring” hieromtrent  al of niet te onderschrijven.

Die tekst van Groen omvatte drie punten die we hier ultra-kort samenvatten.
1.  Een kwalitatieve en veilige accommodatie voor de moslimgeloofsgemeenschap is van belang en we moeten helpen om  dit op korte termijn te realiseren.
2.  Een snelle erkenning van de werking van de moskee is nodig.  Onze contacten met Brussel hiertoe gebruiken.
3.  Transparantie van de werking van de moskee is nodig.  Het gebruik van het Nederlands is daarbij essentieel.

Na een nogal nodeloos agressieve commentaar van de burgemeester (wat bezielde hem?) besloot  de burgervader om niet tegen te stemmen, maar dat hij zich persoonlijk zou onthouden.
Hij vond de “verklaring” van Groen  onvolledig, (wat dat dan ook moge betekenen). Voor de uitslag van de stemming een politieke misrekening van formaat.

De persoonlijke oekaze van Q werd gevolgd door de meeste raadsleden van de tripartite, maar wonderlijk genoeg niet door iedereen.  Voor het eerst in de geschiedenis van dit bestuur.

–  VLD-fractieleider (!) Wouter Allijns heeft blijkbaar niet gestemd.  (Was hij alweer eens verstrooid bezig met iets op zijn tokkellapding?)
–  Nieuwbakken VLD-raadslid Stephanie Demeyer ook niet.  (Waarom?  Sliep ze?)
–  N-VA-fractieleider Liesbet Maddens evenmin.  (Herinnerde zij zich dat haar partijbestuur als standpunt had ingenomen dat er absoluut geen nieuwe moskee kan komen zonder erkenning?)
–  Onafhankelijk raadslid (maar nu wel van de N-VA) Isa Verschaete was er nog wel bij, maar stemde niet.  (Zichtbaar radeloos.  Waarschijnlijk om dezelfde reden.  Maar als ex- VB’er kan het ook mogelijk wel zijn dat ze gewoon tegen een nieuwe moskee is gekant.)
–  Onafhankelijk raadslid (maar nu wel lid van de N-VA) Maarten Seynaeve verliet nog voor de stemming  woedend de zaal.  (Hij kon de komedie van zijn partij niet meer verdragen.  Zoals hij beklemtoonde: er was in het bestuur van zijn nieuwe partij wel degelijk één ding beslist: eerst de erkenning, dan de moskee.)

Vijf raadsleden (die naar we vernemen of op het oog konden tellen) stemden niet.
De overige schepenen en raadsleden vande tripartite hebben zich onthouden.  Totaal onthoudingen: 17.
VLD-schepen Wout Maddens (evenwel altijd heel breedvoerig) gaf ditmaal geen toelichting bij zijn onthouding.  Liet zich ook niet pramen om te herhalen wat hij via de pers  zéér stellig als waarnemend burgemeester én bevoegd schepen liet weten:  hij zal onder geen beding een  (bouw)vergunning verlenen aan een niet erkende moskee.

Er was één nee-stem: die van Steve Vanneste, nu lid van het Vlaams Belang.  Zijn partij wil gewoon geen moskee in Kortrijk.

De twee raadsleden van Groen onderschreven natuurlijk de “verklaring”.
Idem voor alle leden van de CD&V-fractie.
Totaal ja-stemmen: 18 Ja-stemmen waaronder ook die van VLD’er  Mohamed Ahouna!

De oppositiepartijen haalden dus hun slag thuis.  18/17. Tegen het bestuur (de tripartite)  in.
Een historische gebeurtenis.
Het is namelijk zo dat beslissingen worden genomen bij volstrekte meerderheid, waarbij geen rekening wordt gehouden met de onthoudingen.

 

De bizarre stemming in verband met de nieuwe moskee in Kortrijk (1)

De moslimgemeenschap alhier heeft het gebouw van Bio-Planet aan de Brugsesteenweg aangekocht met de bedoeling daar een moskee van te maken.
In de laatste gemeenteraad van 14 mei heeft raadslid David Wemel (van Groen)  de  controversiële kwestie te berde gebracht.  Hij wou nu een keer echt weten wat het stadsbestuur daarvan dacht en wat het standpunt was van de diverse fractieleiders in deze.
Hij heeft daartoe de gemeenteraad gevraagd om een “drie-puntenverklaring ” (waarover later meer) te onderschrijven.
De stemming daarover is heel raar uitgedraaid, zelfs met een overwinning van de oppositiepartijen CD&V en Groen.  Dat is historisch.

Het moest er een keer van komen, dat de huidige tripartite verslagen werd in een stemming.
De tripartite benoemt zichzelf – hierbij goed geholpen door de plaatselijke pers –  nog altijd als een “stadscoalitie”, terwijl  zij op heden  noch juridisch (decretaal), noch in stemmenaantal een meerderheid heeft.

Pro memorie.

In 2012 behaalden de drie partijen samen geeneens 52 procent van de stemmen (26.240 op 50.534 geldige kiezers, is 51,9%).
Aangezien de N-VA -schepen Catherine Waelkens ontslag nam en nu opereert als onafhankelijk raadslid bezit de tripartite op basis van de verkiezing van 2012 nog 49,7 procent van de stemmen (25.155 op 50.534).
We kunnen ook nog de stemmen van N-VA raadslid Steve Vanneste aftrekken. Hij werd uit de partij gezet. Dan heeft de tripartite “op papier” nog 48,4 procent stemmen.

Ook in zetels geteld heeft de tripartite in de gemeenteraad geen meerderheid meer: 20 op 41  (VLD 9, SP.A 6 en N-VA nog 5).

Gelukkig voor de tripartite (maar absoluut niet voor de SP.a) hebben twee onafhankelijken (ex-VB’ers) zich bekeerd tot de N-VA en steunen ze dus bij de stemmingen (soms met zichtbare tegenzin) de voorstellen van de tripartite.
Maar dit keer op 14 mei bij het agendapunt  over de moskee dus niet.
Raadslid Maarten Seynaeve verliet nog voor de stemming de zaal.  Zijn collega Isa Verschaete bleef nog even zitten maar heeft blijkbaar niet gestemd.

Wordt vervolgd.
In volgend stuk de uitslag van de stemming.

Geraamde kostprijs opening verlaagde Leieboorden

Op 24 maart was er een feestelijke opening van de verlaagde Leieboorden.
Het schepencollege heeft hiervoor netjes afgerond 20.000 euro voorzien.
–  Voor de drank alleen (drugs )al 10.550 euro,
–  Eten (hapjes, broodjes, )  3.000 euro.
De organisatie TEA TECH (uitbesteed??) vroeg 5.000 euro.
Verder waren er nog wat kleine kosten voor medewerkers (1.000 euro), tafels (500 euro), springkasteel (500 euro).

De opkomst was groter dan verwacht zodat de kosten nog kunnen oplopen.

Claus-audiowandeling zonder bewegwijzering op bordjes

In april 1983 wandelden Hugo Claus en Cees Nooteboom kriskras door Kortrijk en omgeving (Aalbeke?) op zoek naar plaatsen die een cruciale rol hebben gespeeld in de roman “Het verdriet van België”.
Er is daar toen een geluids-en beeldopname van gemaakt door radioman Bob De Groof en door fotograaf Eddy Posthuma de Boer.
De opname is nu bewerkt tot een luisteropname.  (Heeft veel geld gekost.)

Morgen 18 maart kunt u vanaf 13u30 tot 17u op eigen houtje met uw smartphone en eventueel oortjes een audiowandeling maken langsheen bepaalde plekken die voorkomen in de roman. Vertrek aan het bureau Toerisme Kortrijk in het Begijnhofpark.
(We hopen dat de Pluimstraat erbij is, en het Vlaams Huis.)

Koddig is  – nou ja – dat je daarbij kunt horen dat Nooteboom aan Claus vraagt of hij het ziet zitten dat er ooit houten bordjes zouden opduiken die verwijzen naar hun wandeling.
“Ik geloof,” zegt Claus, “dat ik in mijn testament moet vastleggen dat ik dat nooit van zijn leven wil.”

P.S.
Hugo Claus heeft tot tweemaal toe hardnekkig en zelfs furieus geweigerd om zich te laten bombarderen tot ereburger van stad Kortrijk.  Hij ervoer die voorstellen als een regelrecht affront voor zijn persoon…