Category Archives: democratie

Stoelendans in Kortrijkse gemeenteraad zonder enig medeleven van de SP.A-fractie

Eerst wat geschiedschrijving voor de niet-Kortrijkse lezers van deze elektronische stadskrant.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 was de VLD de tweede partij na de CD&V. Desondanks werd de VLD-lijsttrekker Vincent Van Quickenborne (V.VQ.) in 2013 burgemeester en zette hij Stefaan De Clerck buiten spel door een coalitie te vormen met de SP.A en…de N-VA. Bij de lokale verkiezingen van 2018 herhaalde hij zijn stunt door de overwinning van zijn kiesvereniging genaamd “Team Burgermeester”, en vormde hij opnieuw een tripartite met de andere partijen van de vorige bestuursperiode.
Let wel. V.VQ. beloofde toen zijn kiezers heel stellig dan hij tot het eind van de bestuursperiode (2024) burgemeester van Kortrijk zou blijven. Op 1 oktober laatsleden schopte hij dan toch tot vice-premier, minister van Justitie en de Noordzee (om Tommelein te koeioneren) in de vivaldi-regering van Alexander De Croo. (Quickie wou eigenlijk Binnenlandse Zaken krijgen maar koos eieren voor zijn geld.)
Bon. Tot daar.

Zijn woordbreuk bracht mee dat V.VQ. “wettelijk verhinderd is” (zo zegt men dat in het jargon) om nog langer Kortrijks burgemeester te blijven.
De gemeenteraad van 12 oktober nam daar gedwee akte van en kon op de valreep (op dezelfde dag!) nog net vernemen dat schepen Ruth Vandenberghe (van de kiesvereniging Team Burgemeester) benoemd was als waarnemend burgemeester. Eerste stoelendans. Tweede: schepen Ruth moest dus vervangen worden. Dat werd raadslid Stephanie Demeyer. Van het Team.
Maar intussen had Tiene Castelein al laten weten dat zij – wegens te veel werk als moeder en juriste – geen voorzitter van de gemeenteraad meer kon blijven, maar wel nog raadslid. (Alsof dit dan minder werk vraagt in een centrumstad als Kortrijk. Nog dit: ook V.VQ. blijft raadslid.)
Tiene werd vervangen door ene Helga Kints. Ook van het Team.

Al die vervangingen werden besproken (nou ja…) in de gemeenteraad van 12 oktober. Vanwege corona ging die “zitting” virtueel door, maar kon auditief gevolgd op de website van stad. Sprekers kwamen wel visueel (in ultra-klein formaat) aan het woord.
Bij iedere stoelendans was er telkens een fractieleider die met graagte tussenkwam. Meestal met felicitaties en beste wensen voor de toekomst. (Er is in de Kortrijkse gemeenteraad eigenlijk geen oppositie meer, tenzij die van het Vlaams Belang.)

Bij de aanstelling van Helga Kints, de nieuwe raadsvoorzitter, traden er drie fractieleiders op om haar te feliciteren: Hannelore Vanhoenacker (CD&V), Wouter Vermeersch (VB) en Matti Vandemaele (Groen). Van de drie besturende fracties toen: niemand!

Bij het punt “verhindering van de burgemeester” hoorden we wel nog de andere fractieleiders van de tripartite, die van de N-VA (Philippe Dejaegher) en die van het Team Burgemeester (Wouter Allijns). Banaliteiten.
Maar al die tijd was Nawal Maghroud, SP.A-fractieleidster in geen velden of wegen te bekennen. Op het scherm waren zelfs haar initialen N.M niet te zien.
Was ze niet thuis? Dan geen zitpenning hoor!

Had dat stilzwijgen politiek iets te betekenen? Is de SP.A-fractie niet geheel tevreden of niet gelukkig met bepaalde wissels? Allemaal binnen het Team. Wou men V.VQ. niet feliciteren met zijn woordbreuk?
Of had fractieleidster N.M. gewoon niet de technische kennis om deel te nemen aan het digitale, virtuele debat? Zou ook nog kunnen…Maar dan nog dringt zich toch de vraag op waarom bijv. M.V., zijnde bekwaam SP.A-raadslid en parlementariër Marnix Veys, haar niet redde uit de nood. In gewone, fysieke raadszittingen doet hij dat toch ook, als Nawal Maghroud weer eens niets te vertellen heeft?



Dat jaarlijks digitaal “referendum” komt er dit jaar niet hoor ! (2)

De juridische dienst van Stad heeft het blijkbaar nog niet door (of wil of mag dat niet door hebben) dat een “referendum” op gemeentelijk vlak juridisch een volstrekt onbestaande constructie is, maar dat deze naamgeving eventueel wél volkomen legaal kan vervangen worden door de term “volksraadpleging”. Zo’n raadpleging is dan evenwel in de praktijk gewoon niet te doen, want decretaal bekeken dient een volksraadpleging ongeveer gelijkaardig te verlopen als een echte gemeenteraadsverkiezing. Met al de poespas (en de kosten!) daar om heen kunnen we al dit gedoe onmogelijk jaarlijks organiseren.
Kortrijkwatcher had het daarover in onze vorige editie, en stelt voor dat we voortaan de raadpleging van de inwoners met een ja-neen-vraag gewoon beschouwen en benoemen als een “bevraging”. Simpel.
Maar goed.

De vraag was hier eigenlijk waarom er dit jaar dan (in oktober) geen ‘bevraging’ zal plaatsgrijpen. De populistische tripartite die er altijd prat op gaat dat men participatie, zelfs inspraak hoog in het vaandel voert, zit met deze flagrante omissie natuurlijk zeer verveeld. (Of eigenlijk niet? Pers rept er niet over. De modale Kortrijkzaan weet nergens van.)

– Mogen we er daarom even aan herinneren dat de burgemeester ooit formeel heeft beloofd dat mogelijke vraagstellingen voor dit jaar ter goedkeuring zouden voorgelegd aan de gemeenteraad? Niet gebeurd.
– Weet u nog dat er in het Stadsmagazine ooit is aangekondigd dat wij, Kortrijkzanen zelf zouden kunnen voorstellen indienen over mogelijke vraagstellingen? Die zouden dan kunnen bezorgd via “kortrijkspreekt@kortrijk.be”. Meer info zou nog volgen.
– En Ruth Vandenberghe, onze schepen van participatie (ja en heus, dat hebben wij!), heeft ooit geopperd dat mogelijke vragen konden ingediend via de (nog altijd niet bestaande) “wijkparlementen”. Over dit alles nooit meer van gehoord.
Tja.

Om het verzuimen van al deze beloften goed te praten pakt de tripartite uit met een ongelooflijke, maar wel een voor de hand liggende smoes. Een voorwendsel dat het College acht als vanzelfsprekend verstaanbaar en begrijpelijk voor ons, achterlijke Kortrijkse burgers.
Het is allemaal de schuld van Corona.
Groot gelijk zeg. Burgers konden in deze barre tijden natuurlijk geen voorstellen indienen, want je weet nooit of hun PC niet is besmet door het virus. Het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) kon uiteraard sinds maart geen voorstellen bedenken of voorleggen aan de gemeenteraad want er was altijd iemand ziek of vertoonde minstens symptomen. Quarantaine!
Schepen Ruth van Participatie vindt het dientengevolge maar normaal dat de organisatie van de bevraging voor dit jaar door de pandemie “vertraging oploopt” en zelfs “onhaalbaar” is. Zij dankt intussen de protesterende raadsleden uit de oppositie – voornamelijk Jean de Bethune van de CD&V en Wouter Vermeersch van het VB – (in zitting van 14 september) voor hun begrip!
En weet je wat?
In het licht van de corona-crisis moeten volgens het bestuur drie dingen herbekeken worden: de fysieke participatie, de voorlichting en een aantal praktische zaken.
– De fysieke participatie? Hoezo? De bevraging is toch digitaal? En wie geen PC bezit kan terecht in de bibliotheek, de ontmoetingscentra of wijkcentra. Die lokalen zijn open hoor!
– De voorlichting? Die geschiedt toch middels een brochure (30 dagen op voorhand uit te reiken). Is de drukker ziek? Wordt er geen post bedeeld? Kan dat niet op de website van stad?
– Praktische zaken? Welke? Wat wordt daarmee bedoeld? De gebiedswerkers zijn daar naar verluidt met een onderzoek mee bezig. Waarmee zijn ze bezig, en sinds wanneer? Wat hebben ze eigenlijk te maken met de organisatie van een “digitaal referendum”?
Och ja.
Ja, weet je wat? Dat is de vraag.
Het CBS is nog altijd koortsachtig bezig met het zoeken naar een vraag
1) waar de drie fracties van de tripartite samen mee kunnen akkoord gaan en 2) natuurlijk ook een vraag die tegelijk ongevaarlijk is voor het gevoerde beleid.
En punt 3: tevens een vraag die de gemeenteraad niet in de gordijnen jaagt.
Men wil tenslotte absoluut een déconfiture, een nederlaag vermijden zoals is geschied bij de vorige bevraging (over de autoloze zondagen).
Zo is dat.
En als het niet waar is, dan zal zullen we het ook nooit weten.




Dat jaarlijks digitaal “referendum” komt er dit jaar niet hoor (1)

Volkomen in het kader van het door de tripartite gevoerde demagogisch-populistisch beleid is in het bestuursakkoord tussen VLD, SP.A en N-VA opgenomen dat men jaarlijks een digitaal referendum zal organiseren met een ja-neen vraag, waarop Kortrijkse inwoners vanaf 16 jaar dan kunnen op antwoorden. Directe democratie! Inspraak! Participatie! “Kortrijk spreekt”!
U zal zich alleszins herinneren dat er in oktober vorig jaar zo’n “referendum” is geweest, waarbij men aan ons vroeg of er maandelijks een autoloze zondag kon komen in de binnenstad. (In feite bedoelde men geenszins dat heel het gebied binnen de kleine ring in aanmerking zou komen, – een groot misverstand. Het ging over de fietszone in de binnenstad.) Suggesties waren ook welkom. Nog iets van gehoord? En weet u nog dat het plan van meer speciaal schepen Axel Weydts (SP.A) toen is verworpen?

Dus is het nu hoog tijd om volgende maand oktober de burger opnieuw te raadplegen. Daar komt dus niets van in huis. Het punt was niet eens geagendeerd op de gemeenteraad van gisteren 14 september.
Het schepencollege heeft dit verzuim met een onvoorstelbare SMOES proberen goed te praten, waarover straks meer.

We moeten toch weer een keer en allereerst iets zeggen over het foutieve gebruik van de term “referendum”. Alstublieft. Die term wordt zelfs nog gehanteerd in het (nieuwe) Kortrijkse participatiereglement, terwijl het begrip juridisch gezien op gemeentelijk en provinciaal vlak gewoon niet bestaat. We herhalen: niet bestaat.
De term “volksraadpleging” is decretaal daarentegen voor lokale besturen wél degelijk in gebruik. En de mogelijkheid om concreet uit te voeren. Maar bijna geen gemeente begint daar mee.

Want zo’n volksraadpleging organiseren is geen klein bier!
De procedure en het verloop ervan is bijna volkomen gelijkaardig aan dat van gemeenteverkiezingen! Stel u voor. Met heel de santeboetiek die erbij hoort: oproepingsbrieven en stembrieven, stemlokalen en stembureaus en telbureaus, enzovoort.
Dit kan Kortrijk zich alleen al financieel niet eens jaarlijks permitteren.
Vandaar dat noch de term “referendum”, noch de term “volksraadpleging” hier in deze transparante en innoverende stad op vlak van inspraak kan gehanteerd worden. Is er nu werkelijk geen jurist in de stadsadministratie die dit ziet? Burgemeester zelf ook niet?
We pleiten daarom voor het gebruik van het ordinaire woord “bevraging”.

(Wordt vervolgd.)

Wat gebeurt er met (beleid)suggesties van Kortrijkzanen?

En dat we het niet weten!
Wellicht herinnert u zich dit nog even nog?
De tripartite kondigde met de klassieke tamtam en enorme bravoure in de geliefde pers aan dat Kortrijkzanen (ouder dat 16) in primeur jaarlijks zouden bevraagd worden over een of ander beleidsvoornemen.
Het eerste digitaal ‘referendum’ (een verkeerde term) kwam er op 14 oktober 2019 met de vraag (ongetwijfeld geïnspireerd door SP.A- schepen Axel Weydts) of we een maandelijkse autoloze zondag wilden in de “binnenstad”.

Er liepen 9.880 antwoorden binnen en 3.401 respondenten daarvan hadden er zelfs nog een of andere suggestie of vraag aan toegevoegd. Opmerkingen ongetwijfeld ook.
57 procent was evenwel tegen die invoering van zovele autoloze zondagen.
Na een ware barnum-reclame (pro!) van stadswege was dit resultaat een smadelijke nederlaag voor het bestuur, ten andere vooral te wijten aan schepen Weydts zelf die de zaak teveel rond zijn eigen(zinnig) optreden was gaan personaliseren. (Zo is hij wel!)
De vraagstelling was daarenboven nog verkeerd ook, en joeg daardoor de Kortrijkzanen de stuipen op het lijf . Men had het immers over de (hele) ‘binnenstad’ (laat is zeggen: alles binnen de kleine ring) terwijl de vraag – volgens de toelichting – enkel en alleen sloeg op de fietszone binnen (in) de binnenstad. Dat is iets helemaal anders.
Dit alles hier even pro memorie.

Maar we willen het eigenlijk ietwat hebben over het wedervaren van die 3.401 gedane suggesties.
Al kort na afloop van het zgn. referendum wou Wouter Vermeersch (voor’ wie het – dankzij onze embedded press – nog niet wist: Kortrijks fractieleider van het Vlaams Belang en federaal Kamerlid) een uitgebreide interpellatie houden over de uitslag en over de binnengelopen voorstellen en/of vragen.
Oeiejejoeie.
Dat kon niet!
Neen! Tiene, de gevreesde voorzitter van de gemeenteraad, stond weer eens als een sherpa (water- en bagagedrager) gelijk aan de zijde van het schepencollege. De interpellatie kon volgens haar pas nadat de vele suggesties door de stadsadministratie waren geturfd, geschift en geëvalueerd. Enz. En dat zou of kon blijkbaar toch nog maanden duren. Nog tot ergens in 2020.
Bij de tweede interpellatie van Vermeersch over de zaak (dit jaar maar datum vergeten) klonk het dat hij best toch nog wat geduld kon hebben. Men was er nog altijd wel mee bezig hoor (daar niet van hoori).
ZO.
We zijn intussen zeker tien maanden verder, en wat blijkt?
In antwoord op een schriftelijke vraag van de onvermoeibare Vermeersch moest het stadsbestuur toegeven dat er slechts een ‘steekproef’ werd uitgevoerd op 260 van die 3.401 suggesties.
Bij ons weten is er nog geen enkele beleidsactie uitgevoerd, voortvloeiend uit die suggesties. Als het anders is, dan moet Ruth Vandenberghe, de schepen van participatie, het maar eens zeggen. Kortrijk Spreekt!

P.S. (1)
Las u hierover al iets in onze plaatselijke gazetten? Had WTV een scoop? Of was dat voor onze ’embedded’ persjongens weer eens géén nieuws? (Vermeersch stuurde hierover een persbericht rond op 5 augustus.)

P.S. (2)
Wat wordt nu het onderwerp van de volgende digitale bevraging?
– Beloofd werd dat de Kortrijkse burgers voorstellen zouden kunnen doen.
Daar is helemaal niets van in huis gekomen.
– Uitdrukkelijk is (op vraag van CD&V-raadslid Jean De Bethune) ook stellig beloofd – door de burgemeester himself! – dat mogelijke vraagstellingen ter goedkeuring zouden voorgelegd aan de gemeenteraad. Welnu. Wil men opnieuw in oktober van dit jaar een digitale bevraging houden, dan moeten de mogelijke vragen dus zeker geagendeerd in de eerstkomende gemeenteraad van 14 september. En me dunkt nu zeker al ter sprake komen in het schepencollege. Ruth! Doe uw beste. Niet bang zijn. Heel ‘Kortrijk Spreekt’ staat achter u.





Een gemeenteraad ‘light’ geleid door een dominante meesteres (4)

Zoals reeds eerder gemeld heeft op 7 april een zgn. ‘Bureau van Fractieleiders’ de drastische (onwettige!) richtlijnen over virtuele raadscommissies en gemeenteraden voor de maand april besproken.
Dat bureau bestaat momenteel uit Tiene Castelein als voorzitter (Team Burgemeester), Wouter Allijns (Team Burgemeester), Nawal Maghroud (SP.A), Philippe Dejaegher (N-VA) en de fractieleiders uit de oppositie Hannelore Vanhoenacker (CD&V), David Wemel (Groen), en Wouter Vermeersch (Vlaams Belang). Met daarbij Nathalie Desmet als algemeen directeur en Petra Verhenne als verslaggever. (Ambtenaren die overigens niet geneigd zijn om de burgemeester eventjes bij gelegenheid te corrigeren. Dit gezegd zijnde.)

Tiene Castelein, bijgenaamd “de sherpa van de burgemeester”, liet al onmiddellijk aan de pers (in elk geval aan “De Krant van West-Vlaanderen”) weten dat alle partijen (behoudens het VB) akkoord gingen met de voorgenomen maatregelen, min of meer vervat in een politieverordening van de burgemeester die evenwel nog moet bekrachtigd in de gemeenteraad van 20 april. (Benieuwd wie daar nu zal durven tegenstemmen.)
Zij had het dus over “partijen” en niet over fracties of fractieleiders. Een ietwat onzorgvuldige formulering, vanwege een juriste.


Natuurlijk hebben de fractieleiders of de partijvoorzitters hierbij hun besturen niet geraadpleegd, en ook niet alle raadsleden. We betwijfelen zelfs of alle fractieleiders contact kregen met al hun eigenste fractieleden.

Men dient goed te beseffen dat zo’n Bureau van Fractieleiders in feite door de tripartite gebruikt wordt als alweer een sluw machiavellistisch middel om mogelijke oppositiestemmen in de gemeenteraad in de kiem te smoren. De bedoeling is om – ver weg van de pers en het publiek – de lieve vrede tussen meerderheid en oppositie te bewaren en te streven naar een consensus over delicate materies die nog voor de gemeenteraad moeten komen. En dat lukt meestal, zeker met iemand als voorzitter Tiene Castelein. Zij kan zich voordoen als de redelijkheid zelve.

In het Bureau van 7 april was zij weerom in functie als voorzitter van de gemeenteraad. Welnu, indien toen nog Wouter Allijns had gefungeerd als voorzitter durven we met grote zekerheid stellen dat er een consensus zou gegroeid zijn om interpellaties en mondelinge vragen wél toe te staan in de virtuele Raad. Die Wouter is namelijk iemand die nog enig besef heeft van politieke deontologie en open staat voor diverse meningen. (Maar optornen tegen een vermomde autocratische burgemeester die zich daarenboven heeft omringd door een team van totaal nieuwe politiek- ondeskundige raadsleden – die hem vanuit hun totale politieke onwetendheid nog bewonderen ook – dat vraagt wel zeer veel tactische kunde.)
Dat is een eerste vaststelling die we willen maken bij het verloop van het Bureau van 7 april. Spreek ons maar eens tegen.

Dan is er een duidelijk en belangrijk feitelijk gegeven (geen veronderstelling) dat door Tiene Castelein als sherpa van de burgemeester niet wereldkundig werd gemaakt.
Op het Bureau heeft er één fractieleider waarlijk geen woord gezegd. Geen woord. En dat is toch wel betekenisvol, aangezien het gaat om Nawal Maghroud, fractieleider van de SP.A, een partij die nog wel behoort tot de regerende meerderheid. Wat wil dat zeggen? Was er onenigheid binnen de fractie? Of ging men zelfs geenszins akkoord met die voorgenomen onwettige regelingen en durfde (of kon of mocht) men daar niet voor uitkomen?
Dat is onze tweede vaststelling.
In de gemeenteraad van 20 april zou een en ander hieromtrent moeten duidelijk worden. Zal schepen Philippe De Coene zijn stem verheffen?
Kortrijkwatcher kan zich bijna niet voorstellen dat bijvoorbeeld iemand als SP.A-raadslid en Vlaams parlementariër Maxim Veys gelukkig is met de gang van zaken.

Een derde vaststelling.
– Dat de N-VA-fractie zich zonder morren en met enig traditioneel gesus naast de kwestie van medicus Philippe Dejaegher heeft geschaard achter de leidraad van de burgemeester wekt geen verbazing. De partij maakt deel uit van de triparite. Ja. Maar er dient wel aan toegevoegd dat het politiek bewustzijn bij de twee ‘gewone’ raadsleden van die partij ongeveer op het niveau ligt van dat van een cactus.
– Dat uiteindelijk de CD&V als oppositiepartij zich ook heeft neergelegd bij de voorgestelde procedure heeft ons tegelijk wél en niet verbaasd. (Wat zou iemand als Roel Deseyn daarvan denken? En de nieuweling Benjamin Vandorpe?) We zien het zo. De CD&V heeft nog wel eens de reflex om zich te gedragen als een verantwoordelijke (voormalige) bestuurspartij en heeft zich in dit geval als humanitair-christelijke partij een soort milde ‘nood-breekt-wetmodus’ aangemeten.
– De houding van Groen is wel degelijk onbegrijpelijk.
David Wemel was toch geen voorstander van het afschaffen van interpellaties? Wedden dat als Matti fractieleider was geweest dat er dan vanuit Groen een duidelijk en totaal njet was uitgesproken?

Vierde vaststelling.
We weten wat er uiteindelijk en au fond is gebeurd…
In het Bureau heeft er zich gaandeweg een soort (verkeerd begrepen) ‘cordon sanitaire’ ontwikkeld.
Toen algauw bleek dat de fractieleider van Vlaams Belang zich met man en macht keerde tegen de voorstellen over het verloop van virtuele raden (en wellicht klacht zou neerleggen!) hebben de andere fractieleden gemeend – rechtschapen als ze zijn! – dat zij het zich niet konden permitteren om als het ware akkoord te gaan met de opwerpingen van die partij.
En praktisch bekeken wou men het VB zeker niet gunnen dat de partij op de Raad van 20 april als eerste met een uitgebreide interpellatie aan bod zou komen.
Dat is politiek nietwaar?







Een gemeenteraad ‘light’ geleid door een dominante meesteres (3)

De senior-writer van kortrijkwatcher, die minstens al een halve eeuw eerst indirect en dan jaren en jaren (30 al nu) heel direct de Kortrijkse gemeenteraad volgt, is de mening toegedaan dat het Kortrijkse stadsbestuur nu wel degelijk DE politiek-deontologische grens heeft overschreden. De rode streep.

Voor het eerst in de politieke geschiedenis van de stad organiseert men schaamteloos een gemeenteraad op een wijze die tegelijk volkomen ingaat tegen bepalingen van een decreet, een ministerieel besluit, de richtlijnen van het Agentschap Binnenlands Bestuur en ook nog het eigenste huishoudelijk reglement van de gemeenteraad.
Maar onze senior-writer ziet onder het bewind van de eerste en vooral tweede tripartite (Team Burgemeester, SP.A en N-VA) een nefaste, totaal ondemocratische (modewoord: fascistoïde) evolutie waarbij de rechten van de gemeenteraad en individuele raadsleden steeds meer in een wurggreep geraken. In een lockdown, zou men nu ook kunnen stellen.
Breder gezien aarzelt onze senior-writer niet om te stellen dat de Kortrijkse politiek meer en meer onderhevig is aan despotisme, populisme, sluw macchiavellisme. Als gevolg van de plaatselijke slaafse, plus luie en niet helemaal politiek (des)kundige pers weet bijna geen Kortrijkzaan dat.
(Zo een lokale editie van HLN bijvoorbeeld begint men ten allen kante te beschouwen als DE stadskrant of DE moniteur van de tripartite. De Krant van West-Vlaanderen abdiceert volkomen. En WTV heeft enkel oog voor, -ja waarvoor?)

Onze burgemeester Vincent Van Quickenborne is gewoon een bijzonder getalenteerde, vermomde autocraat. Binnen zijn zgn. partij (het is een kiesvereniging!) legt hij op slinkse wijze zijn eigen wil op. Binnen zijn Team is er geen bestuurslid of zelfs schepen die hem durft counteren want de slimsten onder hen beseffen intussen wel dat hij rustig sluipend de tijd kan afwachten om zijn criticasters subtiel aan de dijk te zetten. (De besten trappen het op de duur wel zelf af.)
De twee partners binnen de coalitie anderzijds, laat hij zo nu en dan met het nodige snoepgoed (bepaalde budgetten) hun besognes soigneren, maar hij weet toch dat ze geen dwars of eigenzinnig beleid tegen hem zullen voeren, aangezien hun politieke toekomst (voortbestaan) volkomen afhangt van de electorale aanhang van de burgemeester zelf.
En zo komen we heel stilaan tot ons onderwerp: de wijze waarop hij de gemeenteraad – ook weer deze maand – naar zijn hand zet en de oppositie de mond snoert.

Een machtig wapen hiertoe (als personage dan) is niemand minder dan de gemeenteraadsvoorzitter Tiene Castelein. We bestempelen haar intussen als de vrouwelijk sherpa van de burgemeester.
Als voorzitter zou zij systematisch moeten opkomen voor haar gemeenteraad en zich niet ipso facto scharen achter de standpunten van het schepencollege. (Vooral de wijze waarop zij als een SM-meesteres gelijk de tussenkomsten van het Vlaams Belang telkens opnieuw probeert te fnuiken is waarlijk hemeltergend.)
Bij de bespreking van de “leidraden voor de virtuele raden” heeft zij het weer steevast opgenomen voor de voorgestelde procedure van het College : (voorlopig) geen raadscommissie, en in de Raad geen interpellaties noch mondeling vragen.
Zij stelde zelfs voor om mee te gaan in de truc van de foor van het College om te beletten dat Wouter Vermeersch (VB) een uitgebreide interpellatie zou kunnen houden over de Kortrijkse aanpak van de corona-crisis. Zo krijgt Vermeersch niet het eerste woord. Zij wil namelijk dat de interpellatie van het VB wordt ingekapseld in het door het College nog vlug-vlug ingevoerde punt 3 over corona.
Tiene Castelein liet in de pers (die nergens weet van heeft) optekenen dat voor de rest alle partijen akkoord gingen met de voorgestelde gang van zaken in de virtuele raden.
Laat ons daar wat op ingaan.

(Wordt vervolgd.)

Gouverneur grijpt in !

De lokale pers is er nog niet in geslaagd om dit toch wel ‘breaking news’ te melden. (Soms ligt dit aan gebrek aan plaats (reclame), soms aan iets anders. Weten we veel..)
In de gemeenteraad van 14 oktober lieten de burgemeester Van Quickenborne (van de kiesvereniging genaamd het Team) en raadslid Tine Soens (SP.a) zich zomaar aanstellen tot leden van de bestuurlijke commissie 1 (“krachtige besturen”) en 6 (“de gemeente in de wereld”) van de VVSG. Mogelijke andere raadsleden kregen niet eens de kans om te kandideren.
Enkel het VB protesteerde hiertegen en de fractieleider Wouter Vermeersch liet al onmiddellijk uitschijnen dat hij klacht zou neerleggen bij de gouverneur. Dat is intussen gebeurd en de gouverneur heeft de beslissing van de gemeenteraad vernietigd.
Morgen meer hierover, na raadpleging van de plaatselijke gazetten.

Dat Kortrijks referendum is nog ongeldig ook !

Kortrijkzanen ouder dan 16 jaar kunnen deze week nog gaan stemmen over de vraag of men maandelijks een zondagse autovrije “binnenstad” wil.
Hier is al geponeerd dat de uitslag van deze vraagstelling absoluut niet representatief kan zijn. De populatie is niet homogeen genoeg. Men onderscheidt geen subgroepen die de uitslag kunnen determineren. Een weging is onmogelijk zodat men niet kan achterhalen of er een onder- of oververtegenwoordiging is van bepaalde bevolkingscategorieën. Dit maakt heel het gedoe zinloos. Stel u maar even voor dat uit een weging van de statistische gegevens blijkt dat de subpopulatie ‘centrumbewoners’ zelf tegen een autovrije ‘binnenstad’ is…Dan staat het stadsbestuur – en meer speciaal schepen Axel Weydts – helemaal voor schut.

Maar erger nog is dat het zogenaamde “referendum” ONGELDIG is.
Daar wordt door het stadsbestuur over gezwegen. Of men beseft het niet eens.
Maar laat het ons eerst even hebben over die term “referendum”.
Juridisch bekeken bestaat dit woord of begrip niet eens op gemeentelijk (of provinciaal) vlak.
In besluiten van de Vlaamse regering in dit verband is enkel en alleen sprake van mogelijke “volksraadplegingen”. En die verlopen ongeveer zoals een gemeenteraadsverkiezing, met heel de santeboetiek van oproepingsbrieven en stembureaus, enz. Een omslachtig en duur gedoe dat Kortrijk zich niet jaarlijks kan veroorloven. Laat ons dus maar weer gewoon het woord “bevraging” hanteren.

Maar waarom zou bijv. het Hoog Gerechtshof in Zwitserland (het land van de ‘directe democratie’) dit zogenaamd referendum binnen de kortste keren ONGELDIG verklaren?
Om twee fundamentele redenen.

1. De vraagstelling die voorligt is pertinent onjuist en misleidend.
Men vraagt aan de deelnemers of men akkoord gaat dat de binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt. Als men het in Kortrijk heeft over ‘de binnenstad’ bedoelt men normaliter alles wat binnen de kleine ring (de R36) ligt.
Maar wat blijkt uit de toelichting die de Kortrijkzanen per brief hebben gekregen? Het gaat in werkelijkheid alleen om de zgn. fietszone zoals die is ingevoerd op 28 juni 2019. Uit het bijgaande plannetje blijkt dat de zone zowat lijkt op wat men wel eens aanduidt als ‘winkel- en wandelgebied’.
De juiste vraagstelling had dus zo moeten luiden: “Ben je akkoord dat de fietsenzone in de Kortrijkse binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt?”

2. Een belangrijk onderdeel van de toelichting die de Kortrijkzanen in de bus kregen is plotseling gewijzigd en de bewoners zijn daar (per brief) niet officieel van op de hoogte gebracht.
In die toelichting die overigens nogal laat verspreid werd (tussen 7 en 10 oktober) stond te lezen dat de ondergrondse parkeergarages toegankelijk blijven, met uitzondering van de parking Schouwburg omdat die in de fietszone ligt.
Dat gegeven is dus plotseling (wanneer?) tijdens de campagne gewijzigd en zoals gezegd werden de mogelijke deelnemers aan de bevraging daarvan niet op de hoogte gebracht. Op de website van stad is de brief aan de bewoners nog altijd niet gecorrigeerd. Deze wijziging is in die mate van belang dat het stemgedrag van de deelnemers afhangt van het feit of men al of niet op de hoogte was van deze belangrijke verandering.
Men kan zich bijv. voorstellen dat bezoekers van de schouwburg een neen-stem hebben uitgebracht omdat ze op dat moment nog niet wisten dat de parking schouwburg wél toegankelijk zou zijn voor wagens.
Het Hoog Gerechtshof van Zwitserland heeft om gelijkaardige reden (onjuiste toelichting) al referenda ongeldig verklaard.

P.S.
Voor het zogenaamde Kortrijkse referendum stelt er zich een probleem.
Bij welke instantie kan men bezwaar indienen, en wie kan of moet de bevraging dan ongeldig verklaren?
– De Raad van Verkiezingsbetwistingen kan er zich niet mee bemoeien want het gaat niet om een verkiezing.
– De Adviescommissie voor Volksraadplegingen ook al niet, want het gaat niet om een volksraadpleging.
De gouverneur misschien?
Of de Kortrijkse ombudsman?
Me dunkt kan een gemeenteraadslid een voorstel indienen tot ongeldigverklaring. Maar dit zal verworpen worden door de bestaande meerderheid…(Tenzij de neen-stemmen het halen?? Dat zou nogal potsierlijk zijn.)













De “grote” bevraging is maar om te lachen (3)

Hier is al geponeerd dat die voorgenomen jaarlijkse online bevragingen vanwege de gevolgde methode onmogelijk representatief kunnen genoemd worden. Ten tweede. Men zal die steekproeven onmogelijk statistisch kunnen “wegen” (representatief maken) aangezien men geen vragen zal stellen naar hulpvariabelen (de mogelijk subpopulaties). Bij de interpretatie van de uitslag is een oordeel over het al of niet bestaan van een “draagvlak” dan ook moeilijk te hanteren.
(Dat alles ontgaat de pers.)
Nu ja. Het project is gewoon het zoveelste staaltje van het demagogisch-populistisch beleid van deze tweede tripartite. Het ondermijnen van de macht van de gemeenteraad. Niets aan te doen. Het wordt steeds erger. ( En onze volstrekt onbeslagen, onkundige en vooringenomen perse van de Dode Bomen doet weer goed mee.)

Vandaag willen we het hebben over het ronduit krakkemikkige reglement dat hoort bij die toekomstige bevragingen, goedgekeurd in de gemeenteraad van 1 juli. Dat reglement is om te beginnen vormelijk bekeken niet al te juridisch spitsvondig geredigeerd. Het is een verzameling van ongenummerde paragrafen (niet opgesplitst in artikels), met soort proloog en epiloog. Het is een soort gerekt babbeltje van dat ‘expertencentrum’ “sociale innovatie” van Vives.

In het ‘woord vooraf’ staat plots gemeld dat al wie suggesties/ideeën heeft voor een vraag deze kan mailen naar kortrijkspreekt@kortrijk.be. (Gewoon doen hoor!)
Iedereen? Dus ook raadsleden met een of andere pestvraag? (Iemand als VB’er raadslid Wouter Vermeersch achten we daar zeker toe in staat.) Bijvoorbeeld met een vraag als: “Vindt u het goed dat de burgemeester tegelijk voorzitter is van de gemeenteraad?”
En mogen (hoge) ambtenaren of kabinetsleden ook vragen indienen?
Overigens zegt de schepen van participatie Ruth Vandenberghe over dit punt iets helemaal anders. Mogelijke vragen moeten volgens haar komen vanuit de 28 wijkparlementen. Maar die bestaan toch nog niet? (Losse buurt- en straatcomités wel.)

Deelnemers aan de bevraging moeten volgens het reglement minstens 16 jaar zijn op het moment dat de bevraging wordt afgesloten.
Schepen Vandenberghe zegt het evenwel weer anders in een interview met radio Quindo van 26 juni. De eerste bevraging (over maandelijkse autoloze zondagen) komt er op 14 oktober. Schepen zegt dat men op die dag zelf 16 jaar moet zijn.
In het reglement lezen we dat de bevraging enkel kan ingevuld binnen een vooraf bepaalde termijn, die minstens één week bedraagt (van maandag 9 uur tot en met zondag 18 uur). Onze schepen weet nu al dat het resultaat van de eerste bevraging zal bekend gemaakt worden op 20 oktober.
Ter info. In het bestuursakkoord waarbij men opsomt hoe men van Kortrijk de beste stad van Vlaanderen wil maken is sprake van een digitaal “referendum” op één zondagavond per jaar. Wat een klucht…

Volgens het reglement moeten deelnemers aan de bevraging met een identificatiebewijs aantonen dat zij 16 jaar zijn en woonachtig (gedomicilieerd?) zijn op het grondgebied Kortrijk op het moment dat de bevraging afgesloten wordt.
In het reglement is niet aangegeven hoe zo’n bewijs er dan wel uitziet en hoe men daar kan aan komen. Maar op radio Quindo zei de schepen dat elke bewoner (met of zonder domicilie?) een kaartje in de bus zal krijgen met een unieke logincode. Elke bewoner? Zij bedoelt waarschijnlijk elke mogelijke deelnemer. Maar wanneer zal het stadsbestuur de namen én adressen kennen van de deelnemers die aan de voorwaarden voldoen om te mogen antwoorden op de gestelde vraag?
Wanneer en hoe zal men een soort kiezerslijst kunnen opstellen van Kortrijkse ‘bewoners’ die 16 jaar zijn én hier wonen op de dag dat de bevraging wordt afgesloten? Dat is toch praktisch niet mogelijk?
En dan die unieke codes gaan bussen?

Het stadsbestuur waarborgt de volledige anonimiteit bij de stemming.
De bewoners krijgen een kaartje in de bus met unieke logingegevens.
Dat moet toch op naam verstuurd? Dan is er toch wel ergens iemand die achteraf de gebruikte code aan een naam kan verbinden?

In een gemeentelijke volksraadpleging (referendum) mogen bepaalde vragen niet gesteld.
Vragen over persoonlijke aangelegenheden, over jaarrekeningen, meerjarenplannen, gemeentebelastingen en retributies. Maar hoe vaak moeten we dat nu nog herhalen? DIE “BEVRAGING” IS GEEN “REFERENDUM” !

In de gemeenteraad van 1 juli heeft Jean De Bethune (CD&V) hardnekkig gepoogd te weten te komen wie er zal bepalen welke vragen al of niet aan bod kunnen komen in de jaarlijkse grote bevraging. Na herhaald aandringen heeft de burgemeester beloofd (beloofd! – staat niet in het reglement) dat de gemeenteraad daarover zal beslissen. Heibel gegarandeerd. Zal het stadsbestuur alle ingediende voorstellen kenbaar maken? Stemmingen van meerderheid tegenover oppositie.
Alweer lachen geblazen…









Onze weekendbijlage?

Waar blijft die?
Is door de warme dagen wat verlaat. De letterkast met de loden letters is gesmolten.
Maar we beloven u om zo vlug als mogelijk digitaal dan toch nogmaals hier te lachen met de zoveelste “grote bevraging” (in feite een niet gewogen, onbetrouware steekproef), en wel nu met het rammelende, nieuwe reglement ervan. En het is géén referendum!
(Waarom blijft men dit zeggen?)