Category Archives: democratie

We vonden 17 adviesraden en overlegstructuren

Binnenkort mogen we stemmen over de vraag welk kunstwerk stad nu eens zal kopen. Bij die gelegenheid vonden wij dat die keuze beter was voorgelegd aan het “Kunstenplatform” en/of de “Adviesraad kunst in de publiek ruimte”.
En toen kwam er binnen de redactie van deze krant een vraag op tafel om een keer te gaan tellen hoeveel van de raden of overlegstructuren er zoal bestaan in onze stad.
We tellen er 17, en als we de Verkeercommissie ook als een adviesraad zouden beschouwen komen we aan 18.

Sommige van die raden zijn open voor ieder geïnteresseerde, maar dan moet je wel de datum, het uur en de plaats van samenkomst kennen. Dat wordt nooit ergen gemeld. Ook zal je op de website van stad nooit een verslag vinden van die vergaderingen. Héél soms een keer iets van de Cultuurraad. Lang geleden heeft gewezen raadslid Bart Caron (Groen) gevraagd of dat niet kon. En jawel, het kon. Maar het gebeurt dus niet. We vragen ons af of sommige van die adviesraden nog wel eens vergaderen.
Bon. Her rijtje.

1. Erfgoedplatform (onderdeel van de Cultuurraad)
2. Kunstenplatform (idem)
3. Verenigingsplatform (idem)
4. Sportraad
5. Jeugdraad
6. Gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening (GEC0RO)
7. Adviesraad voor personen met een handicap
8. Adviesraad lokale kinderopvang (Lok)
9. Mondiale raad (MORA)
10. Raad intercultureel samenleven (Ris)
11. Stedelijk ouderenadviesraad
12. Adviesraad kunst in publieke ruimte
13. Comité voor straatnaamgeving
14. Adviesraad stedelijke openbare bibliotheek
15. Adviesgroep Mobiliteit
16. Beeldkwaliteitskamer
17. Adviesraad voor Bouwkundig Erfgoed Kortrijk (ABEKO)

Bedankt voor het kijken !

Enkele constructieve objecties bij dat nieuwe “referendum” (3)

Van de juridische dienst van een centrumstad als Kortrijk mogen we wat meer acribie verwachten zeker?
Nogmaals: een ‘referendum’ op gemeentelijk vlak bestaat gewoonweg niet. Men kan wel een ‘volksraadpleging’ organiseren, maar dat gaat gepaard met enorm veel poespas en kost handenvol geld. De procedure is dan immers analoog als die bij een gemeenteraadsverkiezing. Met stem- en telbureaus, voorzitters en getuigen, enz. (Overigens mogen in een volksraadpleging talloze onderwerpen niet te berde gebracht.)
Ons constructief voorstel luidt: we spreken voortaan van een bevraging.

Het gaat dit keer om een keuzevraag. Dat is niet voorzien in het Kortrijkse participatiereglement inzake “referenda”. Daar is enkel sprake van een ja-neen-vraag. In de gemeenteraad van 11 oktober moet dit reglement dus herzien.
Alhoewel: de voorgelegde keuze tussen de twee voorgestelde kunstweken kan ook met ja of neen beantwoord. Het kunstwerk dat uw voorkeur geniet krijgt dan een ‘ja’. Het andere een ‘neen’.

De voorgelegde bevraging is volstrekt a-politiek.
We wezen daar ook al op: deze tripartite heeft schrik om de Kortrijkzaan te confronteren met een mogelijk heikel, politiek beladen onderwerp. (Genre: moet er een golfterrein komen in onze stad?)
Wel worden we dus gevraagd om een oordeel over een…kunstaankoop. Nog nooit gebeurd. Dat is toch een taak voor het bestaande kunstenplatform? (Werd dit platform wel geraadpleegd over de keuze van de twee voorgestelde kunstwerken?)
En waarom mogen we zelf niet kiezen uit alle werken van de Triënnale ‘Paradise’ ?

Volgens het reglement moet ons “referendum” gepaard gaan met een voorafgaand groots stadsdebat!
Over kunst dus? Dat wordt hilarisch…

Om het resultaat van de bevraging ontvankelijk te verklaren zijn er minstens 2.000 respondenten nodig.
En het verschil tussen de stemopties moet minstens 2,5 procent bedragen. We veronderstellen dat dit reglement gehandhaafd blijft. De stemgerechtigde kiezers moeten minstens 16 jaar zijn.
Wat met de respondenten die de kunstwerken (en de omgeving!) niet eens hebben gezien?
Er zal dus een intense voorlichting nodig zijn. Een dure folder met kleurfoto’s van de werken én de omgeving en toelichting over de kunstenaars. Het voorziene budget voor de organisatie van heel het referendum (25.300 euro) zal waarschijnlijk worden overschreden.
We vragen ons ook af of de bevraging nog dit jaar zal kunnen doorgaan. De eventuele goedkeuring van de vraag gebeurt in de gemeenteraad van 11 oktober. De folders moeten dan nog gedrukt en tenminste 30 dagen voor de datum van de bevraging verspreid. Dan moet dat debat er nog komen…

En dit is er iets waar men zich geweldig kan aan storen.
Eén van de te kiezen kunstwerken bevindt zich in de tuinen Messeyne. Dat is een geweldige (kosteloze) reclame voor het gelijknamige hotel en nabijgelegen bar, des te méér als net dat werk de voorkeur krijgt bij de stemming.



Stad durft geen politiek beladen bevraging meer aan (2)

Het bestuursakkoord van de tripartite voorzag als een prioritaire actie dat er ieder jaar een digitaal “referendum” zou georganiseerd worden, nog wel voorafgegaan door een breed stadsdebat. Dat mocht telkenjare 25.300 euro kosten.
Vorig jaar is er op dat vlak niets gebeurd met als smoes: corona. (Smoes, want er wordt enkel online gestemd…) Het jaar tevoren was er wel een bevraging, met als onderwerp (ongetwijfeld geïnspireerd door schepen Axel Weydts) de vraag of Kortrijkzanen wel maandelijks een autoloze zondag zouden willen. Het werd een déconfiture van jewelste voor de schepen van mobiliteit: 57% van de respondenten, na nochtans véél gelobby pro, stemden tegen. Mede door zijn schuld: Weydts personaliseerde het thema rond zijn figuur. En de vraagstelling leidde tot een misverstand. De meeste Kortrijkzanen dachten dat de autoloosheid zou slaan op het hele grondgebied binnen de kleine ring, wat absoluut niet het geval was.

BON.

In de gemeenteraad van 11 oktober aanstaande vraagt de tripartite nu eindelijk de goedkeuring voor een nieuw “referendum”.
Men heeft namelijk eindelijk (radeloos) een onderwerp gevonden dat politiek neutraal is, waar de schepenen van de drie fracties zich kunnen achter scharen. Het thema van de bevraging is dusdanig onschadelijk en a-politiek dat het stadsbestuur zelfs geen nederlaag kan lijden, geen affront kan oplopen, tenzij misschien met het feit dat er een uiterst lage respons komt op de stemming (minder dan 2.000 deelnemers).
Het is zelfs geen vraag waar men met JA of Nee kan op antwoorden, iets wat nochtans in ons participatiereglement over referenda is voorgeschreven.

Voor de editie 2021 stelt het schepencollege volgende vraag voor:
“De Triënnale ‘Paradise’ loopt op zijn einde. Als stad willen we graag een blijvende herinnering aan deze kunstroute. Welk werk wil jij blijvend in de stad aanwezig zien?”
En we krijgen de keuze tussen twee werken:
– ‘The Lovers’ van de Engelse kunstenaar Jeremy Deller:
– ‘Kompas’ / paradise prototype#2 van de Vlaming Stief DeSmet.

Voor wie de werken niet in het echt heeft gezien (hoe kunnen zij dan deelnemen aan de stemming?) nog dit.
Het eerste werk staat in de zgn. tuin Messeyne en slaat op het beelden van een soort Adam en Eva (3m hoog) die een schommel torsen.
Het tweede werk vind je op de Houtmarkt. Het gaat om een ommuurde (vier ingangen) boom die kindjes (met enige kracht in de armen) kunnen draaien naar de vier windstreken.

(Wordt vervolgd in een volgende editie met nog commentaar op dat zgn ‘referendum’.)

Stad durft geen politiek beladen bevraging meer aan…(1)

Dat heeft “kortrijkwatcher” al een keer voorspeld en dat blijkt nu klaar en duidelijk het geval.
Er komt een zogenaamd (digitaal) “referendum” omtrent de vraag welk kunstwerk (van de twee) stad uit Paradise het best zou aankopen.
In een volgende editie zal deze elektronische stadkrant om diverse redenen oproepen om niet deel te nemen aan die bevraging.
Als er geen 2000 Kortrijkzanen reageren op de vraag is heel de zaak van geen tel…
Later meer hierover.

Quote van de dag over betogingsrecht in een rechtsstaat

Het Vlaams Belang beraadt zich over de vraag of men een nieuwe betoging zal organiseren tegen de komst van een nieuwe moskee In Kortrijk. In ‘Het Laatste Nieuws’ van vandaag 1 september betreurt de Islamitische en Culturele Vereniging van Kortrijk(ICVK) deze intentie.
Yassin EL Attar, de woordvoerder van ICVK, wil hierbij Wouter Vermeersch (raadslid en fractieleider van het VB) “er graag aan herinneren dat we in een rechtsstaat leven en dat betogen geen deel uitmaakt van de procedure van de rechtsstaat”.

Wij op onze beurt willen de heer Yassin EL Attar herinneren aan art. 26 van de Belgische Grondwet, aan art. 20 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, aan art.11 van het Europees Verdrag voor de Rechten van da Mens.
Yassin!!
Vreedzaam demonsteren is een mensenrecht. In ons land.

Deze inhoud is momenteel niet beschikbaar !

Dit gebeurt omdat de redactie van kortrijkwatcher de bijlage alleen heeft gedeeld met een kleine groep mensen en de tekst met toelichtingen daarna stante pede heeft verwijderd.
P.S.
Enkel en alleen onze burgemeester Ruthie en Helga, de voorzitter van de Raad, mogen onze voorstellen tot wijziging van het huishoudelijk reglement van de gemeenteraad (zitting van september a.s.) kennen. Onze trouwe lezers zullen dit onmiddellijk begrijpen en billijken als we zeggen dat het gaat om voorstellen die de macht en prerogatieven van de Raad nog meer ondermijnen dan nu al het geval is.

Debat winnen met methode genaamd “the spread”

We kennen het verschijnsel uit de gemeenteraad (en elders) al lang maar hadden er geen woord of uitdrukking voor. (“De vis verdrinken” is toch nog iets anders.)
“The spread” is een debatmethode waarbij de debater de snelheid en het volume van zijn spreken steeds meer opdrijft, terwijl hij ondertussen een trommelvuur van argumenten en feiten loslaat op zijn (verbouwereerde) tegenstander, rond en zelfs ver naast het gespreksonderwerp.
Hij smeert zich uit over het onderwerp, en dat zijn argumenten vergezocht zijn of ridicuul, het doet er allemaal niet toe. Het gaat vooral om de snelheid. Want elk (zogenaamd) argument dat zijn overdonderde tegenstander aldus onbesproken laat, telt dan als een punt in het voordeel van “de spreader”.
Erger nog. Als de tegenstander dan toch een feitelijk onjuiste of glasheldere leugen ontmaskert, wordt die door de spreader gecounterd met alweer een ander ‘feit’ – net zo lang tot iedereen het gevoel krijgt dat die ene kernachtige, zakelijke waarheid van de tegenstander überhaupt niet bestaat!
Een spreader wint het debat.

Burgemeester Vincent Van Quickenborne was (is) een echte meester-spreader.
Bij elke kritische vraag of interpellatie (zeker als die kwam van het Vlaams Belang) paste hij die methode toe, vergezeld van de nodige pathetische gebaren en – alleszins als de tegenstander onmiskenbaar gelijk had – zelfs met een toneelmatige woedeuitbarsting. Hij maakte zich dan kwaad hoor.

We kenden de term “spread” dus niet.
Ander soort debat nu.
Bij een doorgaans lange repliek van bijvoorbeeld schepen Philippe De Coene verwijten we hem soms dat hij “de vis aan het verdrinken is”. Maar dat is zeker geen “spread”. Hij blijft namelijk altijd wel bij het onderwerp, Alleen vindt hij het nodig om naar aanleiding van een detailvraag geheel het dossier in het lang en het breed uiteen te zetten om aldus zijn kennis ten toon te spreiden. De tegenstander moet niet “overwonnen” worden, maar terecht gewezen. Hij heeft het namelijk ietwat verkeerd voor. (Een valstrik is wel één element uit de overvloed aan informatie “vergeten”). Wie de vis verdrinkt wil eigenlijk “epateren” zodat de tegenstander als de toehoorders op de duur zelfs de vraag of kritiek uit het oog verliest….
Een spreader daarentegen overbluft en vernedert eigenlijk de tegenstander. Groot verschil !

N.B.
De term gevonden in een artikel in het weekblad “De Groene Amsterdammer”.
Is gebruikt door de Amerikaanse schrijver Ben Lerner die in zijn autobiografische roman “The Topeka School” vertelt hoe hij in de debatclub van zijn high school kampioen werd in “geïmproviseerd spreken” met een methode die hij “the spread” noemde.

P.S.
Onze nieuwe burgemeester Ruthie gebruikt géén van beide methodes. Zij laat gewoon het woord aan anderen (schepenen of korpschef) over. Eigen inbreng ontbreekt. En als zij iemand het zwijgen wil opleggen laat zij die taak over aan de voorzitter van de gemeenteraad. De vraag wordt dan onontvankelijk verklaard. Of niet passend in de agenda. Of om nog iets anders van de kaart geveegd. Ach ja…



De Kortrijkse Stadsmonitor is totaal niet representatief en daarom zonder enige validiteit !

Om de drie jaar peilt het Agentschap Binnenlands Bestuur (ABB) via meerdere indicatoren (nu 140) naar de mening (perceptie!) van bewoners uit de 13 centrumsteden (inclusief de grootsteden Gent en Antwerpen) over van alles en nog wat omtrent omtrent het stedelijk beleid. (Voor gemeenten doet men dat nu ook, maar daar gaat het nu niet over.)
De pas verschenen Stadsmonitor slaat op een bevraging van september-oktober vorig jaar via een representatieve steekproef bij personen van 17 jaar tot en met 85 jaar.
Van het ABB kregen de centrumsteden al in 2019 de mogelijkheid aangeboden om een EXTRA bevraging te laten uitvoeren op vlak van de deelgemeenten. Welnu alle centrumsteden zijn daarop ingegaan, behalve Kortrijk. (Staat dat al in de drukpers?)
Nu absoluut even opmerken dat onze elektronische stadskrant dat al heeft gesignaleerd op 28/08/2019 !!

Dit maakt dat er geen enkele bewoner als representant van de nog andere 7 deelgemeenten kon deelnemen aan de extra bevraging. We hebben het dan om grotere entiteiten als Heule (12.052 inwoners), Marke (7.478), Bissegem (5.319), en verder Bellegem, Aalbeke, Rollegem, Kooigem. Het gaat in totaal om 33.113 inwoners op een totaal aantal Kortrijkzanen van 75.120 (cijfers volgens onze bron van begin 2020, maar intussen verhoogd). Dit betekent dat 44 procent van de Kortrijkzanen uit de fusiegemeente geen kans kreeg om afzonderlijk opgenomen te worden in de steekproef. (Over het aantal 17 tot 85 jarigen binnen dit percentage heb ik geen zicht, maar binnen deze vaststelling doet het er niet echt aan toe.)

Vandaar dat er door ABB – mogen we veronderstellen? – slechts 1.840 “pure” Kortrijkzanen zijn aangeschreven om deel te menen aan de survey van de Stadsmonitor. Vergelijk met andere centrumsteden die wel bereid waren om het oordeel van bewoners uit de deelgemeenten te aanhoren. Genk bijvoorbeeld 8.000. Mechelen: 3.000. Brugge: 4.977.
Van die 1.840 aangeschreven kandidaten werden er daarenboven slechts 697 kwalitatieve respondenten weerhouden na een een controle door de Vlaamse Statistische Autoriteit.
Beste lezer, bedenk dat maar even als u nog een keer de juichkreten leest van burgemeester Ruthie (en later in het Stadsmagazine) over de goede resultaten in de respons op de indicatoren van de nieuwe Stadsmonitor
Het gaat om de perceptie van 697 personen waarvan we daarenboven niet weten ,hoeveel er in een deelgemeente wonen. En iedereen weet dat er aldaar nogal wat ongenoegen heerst over het stadsbeleid.
Het is niet voor niets dat het schepencollege NIET wou dat het ABB ook de deelgemeenten zou betrekken in de extra-bevraging. (De drogreden was dat dit onderzoek te kostelijk zou worden!)

Framing
Het stadsbestuur heeft nog nergens laten blijken dat de steekproef het specifiek oordeel van inwoners uit de deelgemeenten buiten schot hield.
Dat is een vorm van framing: de berichtgeving naar zijn hand zetten. Dat is mensen om de tuin leiden.
Wij noemen dit gemakshalve gewoon: LIEGEN.

.






De tripartite legt de gemeenteraad aan banden

Het loopt nu werkelijk de spuigaten uit.
Er is een nieuw huishoudelijk reglement in de maak voor de gemeenteraad, subsidiair voor de Raad voor Maatschappelijk Welzijn.

In het vorige reglement kon ieder raadslid een zogenaamde “uitgebreide interpellatie” indienen. Dat moest dan leiden tot een breed en grondig politiek of beleidsdebat.
Dat soort interpellatie is nu totaal afgeschaft en vervangen door wat wordt genoemd: een “themadebat”.
Maar volgens het nieuwe art. 4.2.1. is zo’n “themadebat” slechts tweemaal per jaar mogelijk (stel u voor!) en moet de vraag hiertoe ingediend door minstens 1/4de van de raadsleden, dat is nu dus minstens 11 raadsleden. Stel u (nogmaals) voor!
De oppositiepartijen CD&V met 7 leden en Groen met 4 leden kunnen samen nog net een voorstel tot themadebat indienen. En als een fractie van de tripartite dat ook nog een keer van plan is (om de lof te zwaaien over het beleid), dan is de kous af. Het Vlaams Belang met 5 raadsleden wordt helemaal monddood gemaakt.
Dat alles maakt dat het hele beleid van de tripartite (Team Burgemeester, SP.A en N-VA) in de praktijk hoogstens vier keer per jaar in de gemeenteraad zal aan bod komen: bij de bespreking van het budget (het meerjarenplan) en de jaarrekening en bij die twee themadebatten. En dan misschien nog een keer bij een aanpassing van het meerjarenplan.

Er zijn nog nieuwe artikels die de macht van de gemeenteraad willen fnuiken.
Art. 4.2.3. beperkt het aantal interpellaties (vragen) in een raadszitting tot twee per fractie.
Art. 4.2.4. beperkt het aantal “mondelinge vragen” tot twee per raadslid.
Art. 4.8.6. herleidt de spreektijd van raadsleden bij een discussiepunt of een voorstel tot beslissing van 6 naar 5 minuten. Bij een interpellatie van 4 naar 3 minuten.

Die censuurmaatregelen zijn een regelrechte aanval op de democratie.
Zij geschieden onder de mom van een poging om de duur van de zittingen in te perken. Dat raadszittingen soms lang duren ligt ten gronde aan het College zelf. 1) De opmaak van een overvolle agenda en 2) het irritante gedrag van schepenen die hun beleid (eerst) toelichten in de pers en in de raadszittingen de vragen niet of onvolledig beantwoorden. (Ze slepen soms meerdere zittingen lang aan!)