Category Archives: cultuur

Publieksvoorstelling van project Groeningeabdij zonder vragen of antwoorden

Dat was gisteren, in de schouwburg.
Het ging om dat grootste en dure (minstens 15 miljoen euro) maar jawel – mooi en gedurfd project – tot het maken van een nieuwe kunst- en tentoonstellingssite rondom de groeningeabdij.
Wie mogelijke vragen had kon die niet stellen in het publiek. N-VA schepen van cultuur Axel Ronse vond dat dit maar moest gebeuren tijdens de receptie achteraf. Maar hoe herken je nu als gewone burger een leidinggevend ambtenaar van dit project?
Na enig zoekwerk kreeg onze reporter ter plaatse iemand aan de praat die door de schepen werd aangezien als de projectleider. Zij kon geen of nauwelijks antwoord geven op onze – toegeven – technisch -informatieve vragen. Zij verwees ons naar een andere ambtenaar die dat wel zou kunnen en ging er naar op zoek in de cafetaria. Maar die kregen we niet te pakken. Hij daagde gewoon niet op bij onze reporter ter plekke. Reden onbekend.

Enkele constructieve objecties bij dat nieuwe “referendum” (3)

Van de juridische dienst van een centrumstad als Kortrijk mogen we wat meer acribie verwachten zeker?
Nogmaals: een ‘referendum’ op gemeentelijk vlak bestaat gewoonweg niet. Men kan wel een ‘volksraadpleging’ organiseren, maar dat gaat gepaard met enorm veel poespas en kost handenvol geld. De procedure is dan immers analoog als die bij een gemeenteraadsverkiezing. Met stem- en telbureaus, voorzitters en getuigen, enz. (Overigens mogen in een volksraadpleging talloze onderwerpen niet te berde gebracht.)
Ons constructief voorstel luidt: we spreken voortaan van een bevraging.

Het gaat dit keer om een keuzevraag. Dat is niet voorzien in het Kortrijkse participatiereglement inzake “referenda”. Daar is enkel sprake van een ja-neen-vraag. In de gemeenteraad van 11 oktober moet dit reglement dus herzien.
Alhoewel: de voorgelegde keuze tussen de twee voorgestelde kunstweken kan ook met ja of neen beantwoord. Het kunstwerk dat uw voorkeur geniet krijgt dan een ‘ja’. Het andere een ‘neen’.

De voorgelegde bevraging is volstrekt a-politiek.
We wezen daar ook al op: deze tripartite heeft schrik om de Kortrijkzaan te confronteren met een mogelijk heikel, politiek beladen onderwerp. (Genre: moet er een golfterrein komen in onze stad?)
Wel worden we dus gevraagd om een oordeel over een…kunstaankoop. Nog nooit gebeurd. Dat is toch een taak voor het bestaande kunstenplatform? (Werd dit platform wel geraadpleegd over de keuze van de twee voorgestelde kunstwerken?)
En waarom mogen we zelf niet kiezen uit alle werken van de Triënnale ‘Paradise’ ?

Volgens het reglement moet ons “referendum” gepaard gaan met een voorafgaand groots stadsdebat!
Over kunst dus? Dat wordt hilarisch…

Om het resultaat van de bevraging ontvankelijk te verklaren zijn er minstens 2.000 respondenten nodig.
En het verschil tussen de stemopties moet minstens 2,5 procent bedragen. We veronderstellen dat dit reglement gehandhaafd blijft. De stemgerechtigde kiezers moeten minstens 16 jaar zijn.
Wat met de respondenten die de kunstwerken (en de omgeving!) niet eens hebben gezien?
Er zal dus een intense voorlichting nodig zijn. Een dure folder met kleurfoto’s van de werken én de omgeving en toelichting over de kunstenaars. Het voorziene budget voor de organisatie van heel het referendum (25.300 euro) zal waarschijnlijk worden overschreden.
We vragen ons ook af of de bevraging nog dit jaar zal kunnen doorgaan. De eventuele goedkeuring van de vraag gebeurt in de gemeenteraad van 11 oktober. De folders moeten dan nog gedrukt en tenminste 30 dagen voor de datum van de bevraging verspreid. Dan moet dat debat er nog komen…

En dit is er iets waar men zich geweldig kan aan storen.
Eén van de te kiezen kunstwerken bevindt zich in de tuinen Messeyne. Dat is een geweldige (kosteloze) reclame voor het gelijknamige hotel en nabijgelegen bar, des te méér als net dat werk de voorkeur krijgt bij de stemming.



Stad durft geen politiek beladen bevraging meer aan (2)

Het bestuursakkoord van de tripartite voorzag als een prioritaire actie dat er ieder jaar een digitaal “referendum” zou georganiseerd worden, nog wel voorafgegaan door een breed stadsdebat. Dat mocht telkenjare 25.300 euro kosten.
Vorig jaar is er op dat vlak niets gebeurd met als smoes: corona. (Smoes, want er wordt enkel online gestemd…) Het jaar tevoren was er wel een bevraging, met als onderwerp (ongetwijfeld geïnspireerd door schepen Axel Weydts) de vraag of Kortrijkzanen wel maandelijks een autoloze zondag zouden willen. Het werd een déconfiture van jewelste voor de schepen van mobiliteit: 57% van de respondenten, na nochtans véél gelobby pro, stemden tegen. Mede door zijn schuld: Weydts personaliseerde het thema rond zijn figuur. En de vraagstelling leidde tot een misverstand. De meeste Kortrijkzanen dachten dat de autoloosheid zou slaan op het hele grondgebied binnen de kleine ring, wat absoluut niet het geval was.

BON.

In de gemeenteraad van 11 oktober aanstaande vraagt de tripartite nu eindelijk de goedkeuring voor een nieuw “referendum”.
Men heeft namelijk eindelijk (radeloos) een onderwerp gevonden dat politiek neutraal is, waar de schepenen van de drie fracties zich kunnen achter scharen. Het thema van de bevraging is dusdanig onschadelijk en a-politiek dat het stadsbestuur zelfs geen nederlaag kan lijden, geen affront kan oplopen, tenzij misschien met het feit dat er een uiterst lage respons komt op de stemming (minder dan 2.000 deelnemers).
Het is zelfs geen vraag waar men met JA of Nee kan op antwoorden, iets wat nochtans in ons participatiereglement over referenda is voorgeschreven.

Voor de editie 2021 stelt het schepencollege volgende vraag voor:
“De Triënnale ‘Paradise’ loopt op zijn einde. Als stad willen we graag een blijvende herinnering aan deze kunstroute. Welk werk wil jij blijvend in de stad aanwezig zien?”
En we krijgen de keuze tussen twee werken:
– ‘The Lovers’ van de Engelse kunstenaar Jeremy Deller:
– ‘Kompas’ / paradise prototype#2 van de Vlaming Stief DeSmet.

Voor wie de werken niet in het echt heeft gezien (hoe kunnen zij dan deelnemen aan de stemming?) nog dit.
Het eerste werk staat in de zgn. tuin Messeyne en slaat op het beelden van een soort Adam en Eva (3m hoog) die een schommel torsen.
Het tweede werk vind je op de Houtmarkt. Het gaat om een ommuurde (vier ingangen) boom die kindjes (met enige kracht in de armen) kunnen draaien naar de vier windstreken.

(Wordt vervolgd in een volgende editie met nog commentaar op dat zgn ‘referendum’.)

Stad durft geen politiek beladen bevraging meer aan…(1)

Dat heeft “kortrijkwatcher” al een keer voorspeld en dat blijkt nu klaar en duidelijk het geval.
Er komt een zogenaamd (digitaal) “referendum” omtrent de vraag welk kunstwerk (van de twee) stad uit Paradise het best zou aankopen.
In een volgende editie zal deze elektronische stadkrant om diverse redenen oproepen om niet deel te nemen aan die bevraging.
Als er geen 2000 Kortrijkzanen reageren op de vraag is heel de zaak van geen tel…
Later meer hierover.

Hoe komt men daar toch bij om juist daar een gele affiche aan te brengen?


U kent die (beruchte) gele affiches waarbij een gemeente bijvoorbeeld een beslissing bekendmaakt omtrent een omgevingsvergunning en uiteenzet hoe men eventueel een bezwaar kan indienen.(100 euro).



Wel, nu hangt er zo een geval aan de Houtmarkt, vlakbij de toegangspoort naar het Begijnhofpark.
En wat maakt stad ons allen daar bekend?
Dat men beslist heeft om achterliggende gedeelten van de panden nrs. 38, 40, en 41 te slopen.
Die panden zijn wel gelegen in de Groeningestraat maar daar is nergens een bekendmaking te vinden.
Ook niet aan het “museum” 1302 en de dienst Toerisme.
En toch gaan die werken juist net daar door omwille van dat “museum” aan de Groeningeabdij !
Men wil die plaats namelijk (voor een gigantisch groot bedrag) omvormen tot een grote en complexe kunst- en tentoonstellingssite
En nu moeten er daarvoor plots (delen van) drie panden gesloopt.

Die gele affiche aan de Houtmarkt is dus helemaal op de verkeerde plaats aangebracht. Hei lijkt er danig op dat we van die sloop niets mogen weten. Want wie passeert er daar nu?
Mensen die het Begijnhofpark of de onthaaldienst Toerisme bezoeken komen meestal (altijd?) van de kant van het centrum en weten gewoon nergens van.

Plechtig een site openen zonder die te bezoeken

Ja, dat kan, hoe absurd het ook mag lijken.
In Kortrijk kan dat!
Vorige vrijdag 9 juli woonden een 200-tal mensen (corona-tijden) de officiële opening bij van het gerestaureerde Begijnhof van Kortrijk. Na 37 jaar restauratiewerken is eindelijk de 10de fase (omgevingswerken) voorbij en dat moet natuurlijk gevierd. (Het kon wel allemaal wat leuker, origineler georganiseerd, maar goed.. Passons.)
De 200 ingeschrevenen werden van 19 tot 21 uur als het ware opgesloten in de nabijgelegen Sint-Maartenskerk om te luisteren naar enkele sprekerds en naar een optreden van de pianist Jef Neve, geassisteerd door de tenorsaxofonist Nicolas Kummert.
Daarna ging het (gestroomlijnd, afgespannen door een koord) naar het ook vlakbij gelegen, gezellig pleintje, genaamd Sint-Maartenskerkhof.
Daar startte om 9 uur een receptie, met drank à volonté en diverse hapjes met een waarlijk gastronomische allure. Bereid door de OCMW-keuken!
Op de officiële uitnodiging kon men nog lezen dat aansluitend de mogelijkheid bestond tot bezoek van het Begijnhof maar ik heb waarlijk niemand – maar dan ook niemand! – van de 200 deelnemers aan de plechtigheid ook maar aanstalten zien maken om een blik te gaan werpen op het gerestaureerde Begijnhof. Afstand 80 meter.
Men kan dus met een hapje en en drankje een site openen zonder die te bezoeken.

P.S.
Heel de plechtigheid kostte ietwat meer dan twee miljoen oude Belgische franks (BEF).
Het grootste deel van de kosten ging absoluut niet naar de receptie, maar wel naar de logistieke organisatie door de firma Theatech (shelter, klank, kerk, licht, meubilair, en nog een streaming ook). Er is tevens een brochure in meerdere talen gemaakt en uitgedeeld.

Verrassende zoekopdracht voor de ware kunstliefhebber onder onze lezers.

In het kader van het Kortrijkse kunstenfestival (een triënnale, dit jaar “Paradise” genoemd) prijkt er ook binnen in het Begijnhof (op de zgn. bleekweide) een monumentaal kunstwerk van de hand van de Zweed Jacob Dahlgren.
U hebt het wellicht al in het echt of op foto gezien want het blijkt een succesnummer te zijn in het parcours van het festival, alleszins bij de kindjes. Het gaat om een metershoge nogal brede cilinder die letterlijk volhangt met lange, kleurige linten. Men kan er dwars doorheen lopen, maar doe dit maar best gemaskerd want die tent lijkt me wel een mogelijke broeihaard van coronavirussen.
Het werk draagt als titel “The World of Abstraction” en was in 2016, weliswaar in kubusvorm, al een keer te zien in Grenoble.
Eind vorige eeuw was een zéér gelijkaardig kinetisch kunstwerk ook al gemaakt.
En dat is nu onze zoekopdracht.
Tik in Google de naam in van de bekende (kinetische) Parijse kunstenaar (met roots in Zuid-Amerika) Jesus Rafael Soto.
Rechts op de website zult u bij zijn biografie zien staan “afbeeldingen”. Tik daar op en kijk bijvoorbeeld op de eerste rij naar de afbeeldingen 4 en 6 en 7.
Zoek de verschillen met het werk van Jacob Dahlgren en meld die gerust aan de curatoren van “Paradise”: Hilde Teerlinck en Patrick Ronse. Breng ook de cultuurschepen Axel Ronse (N-VA) even op de hoogte. van uw merkwaardige vondst.
Wat een toeval !



De dienst Toeristisch Onthaal verhuist

Na zowat drie decennia palaveren en bakkeleien en studeren is nu beslist dat de balie van het Toeristisch Onthaal in november van dit jaar al zal verhuizen vanuit “het belevingscentrum” 1302 (in het Begijnhofpark) naar het infopunt van het Begijnhof, (het hoekhuis vlakbij de toegangspoort). We hadden dit al voorspeld begin 2020, maar toen was dat plan nog wel van tijdelijke aard. Men zei toen ook dat de verhuis niet kon doorgaan voor 2020 want contractueel zou de diens Onthaal dan zijn subsidies kunnen verliezen. Blijkbaar heeft men nu kunnen profiteren van een nieuw reglement genaamd “Beleef West-Vlaanderen” dat subsidiemogelijkheden voorziet voor de optimalisering van het toeristisch onthaal in een gemeente.
Voor de werkingskosten (29.820 euro) ) verwacht men een toelage van 18.422 euro en voor de externe expertise (ter waarde van 10.708 euro) nog 5.360 euro. Geheel het project (evenwel zonder de wifi-installatie) kost 53.603 euro. Het stadsaandeel bedraagt dus 29.820 euro, terwijl het meerjarenplan slechts 25.000 euro heeft voorzien als budget. Men zal daar een mouw aan passen door te putten uit het budget voor onderhoud van gebouwen.
Het ontwerp voor de verbouwing van het bestaande infopunt is gegund aan de firma Five AM uit Brugge. Er waren drie kandidaten, maar geen uit Kortrijk.

P.S.
Wat zal er gebeuren met het personeel (vrijwilligers!) die nu de balie van het infopunt van het Begijnhof bemannen?

Nog vragen bij de beoogde overname van de Boekenbeurs (3)

Xpo wil de Antwerpse Boekenbeurs in handen krijgen.
Kan een kandidaat-overnemer een bod uitbrengen op alle of op sommige vooraf bepaalde loten bij de overdracht van de activa van de vzw “Boek.be”?
Is de Boekenbeurs wel een afzonderlijk lot? En het materieel bestaande Huis van het Boek in Antwerpen?

Bij vergelijkbare offertes geeft de rechtbank de voorkeur aan de offerte die het behoud van de werkgelegenheid gelegenheid garandeert. (Nu 9 personeelsleden.) Kan Xpo dit wel aan?

Het is mogelijk, zelfs heel waarschijnlijk, dat er reeds voorafgaande gesprekken zijn geweest met schuldenaars of kandidaat-overnemers.
In dit geval zal de gerechtsmandataris eerst deze pistes exploreren. (De beruchte pre-pack.) Behoort Xpo of stad daarbij?

In dit verband even zeggen dat alleszins tijdens de Raad van Bestuur van Boek.be op 13 juli 2020 twee ledenorganisaties zich engageerden om te blijven bijdragen in de werkingskosten van de VZW. Het ging om GAU (Groep Algemeen Uitgevers) en GEWU (Groep Educatieve en Wetenschappelijke Uitgevers). De Vereniging Vlaamse Boekverkopers (VVB) daarentegen trok zich terug.
Vandaar nog de vraag of onze plaatselijke en regionale boekhandels de komst van de Boekenbeurs alhier wel uitermate genegen zijn.

Men speelt kandidaat-overnemers tegen elkaar uit in het biedproces om de hoogste prijs te verkrijgen. Is Xpo wel puissant rijk?

Kandidaat-overnemers met genoeg pecunia om een offerte te bieden op meerdere loten tegelijk (bijv. ook het Huis van het Boek) zullen voorrang krijgen. Is Xpo daartoe in staat?

Zal Stad (zoals met de bouw van het voetbalstadion) weerom de belofte doen om de betrachting van Xpo te “faciliteren” ? Zonder ook maar één cent uit te geven?



Raadsleden moeten wel weten waarover ze spreken bij de beoogde overname van de Boekenbeurs (2)

Zoals eerder vermeld wil Kortrijk Xpo (de vroegere “Hallen”) de intussen teloorgegane Antwerpse Boekenbeurs onder zijn dak herbergen. Een directeur van die instelling roept daarbij de hulp in van het stadsbestuur en heeft aan raadslid Allijns (“van Team Burgemeester”) gevraagd om het punt ter tafel te leggen op de gemeenteraad van morgen 8 maart. SP.A-raadslid Maxim Veys is mede op de kar gesprongen. En N-VA-schepen van cultuur Axel Ronde wil zich enthousiast mede engageren om de verhuis te doen slagen.

Weten voornoemde politiekers (en andere raadsleden) wel waarover het gaat?
Jawel, de vzw Boek.be, als organisator van de jaarlijkse Boekenbeurs, zoekt naar een overnemer. Maar het gaat over véél, véél meer.
De vzw “Boek.be-Huis van het Boek” is in feite failliet maar men wil de onmiddellijke en totale liquidatie van de gehele onderneming vermijden. (De vzw Boek.be is een belangenorganisatie – met diverse betrokken entiteiten – die allemaal veel meer uitrichten dan de loutere organisatie van een boekenbeurs.)
“Boek. be” zit al geruime tijd in zware papieren. De plaats en de relevantie in dit bestek ontbreekt om heel die onverkwikkelijke historie hier uit de doeken te doen. Feit is dat na een mislukt herstructureringsplan, een al even mislukt collectief akkoord met de schuldeisers en nog wat andere hopeloze pogingen om een faling te vermijden uiteindelijk de Ondernemingrechtbank Antwerpen heeft besloten om een gerechtsmandataris (Nathalie Vermeersch) aan te stellen om een overdracht onder gerechtelijk gezag van het geheel of een gedeelte van de activiteiten na te streven. Een GROG. In gewone mensentaal gezegd: om de activa te verkopen aan een overnemer.

Vandaar een eerste vraag aan de raadsleden die morgen zullen debatteren over een mogelijke verhuis van de boekenbeurs naar Xpo-Kortrijk ?
Hebt u eigenlijk al de laatste jaarrekening van de vzw “BOEK.be-Huis van het Boek” bekeken?
Die van het kalenderjaar 2020 is jammer genoeg nog niet gepubliceerd, maar het zou kunnen dat insiders er al wel van op de hoogte zijn… Maar de jaarrekening 2019 is al erg genoeg. Zo erg dat de commissaris-revisor in zijn verslag over die rekening besluit tot een “oordeelonthouding”. Reden: het is onmogelijk om afdoende controle-informatie te bekomen ten einde een oordeel te vormen over de continuïteitsveronderstelling van de onderneming.
Kandidaat-overnemers moeten een bod uitbrengen op het voorwerp van de overdracht, bijv. op de noodzakelijke activa voor de activiteiten, het personeel , de productiemiddelen, het cliënteel, de schulden, het merk, de goodwill, enzovoort.
Stad zelf heeft daar eigenlijk totaal geen uitstaans mee, en het is zeker ook de taak niet van een stadsbestuur om een boekenbeurs te organiseren, maar men moet morgen toch ietwat weten waarover men spreekt.
Ter info.
De totale activa bedroegen 1,54 miljoen in 2019. De vaste materiële 834.213 euro. De schulden 1,36 miljoen. Eigen vermogen 181.728 euro.

P.S.
In een volgend stuk nog enkele vragen die op raadszitting van morgen alleszins een antwoord vergen.