Category Archives: cultuur

Plechtig een site openen zonder die te bezoeken

Ja, dat kan, hoe absurd het ook mag lijken.
In Kortrijk kan dat!
Vorige vrijdag 9 juli woonden een 200-tal mensen (corona-tijden) de officiële opening bij van het gerestaureerde Begijnhof van Kortrijk. Na 37 jaar restauratiewerken is eindelijk de 10de fase (omgevingswerken) voorbij en dat moet natuurlijk gevierd. (Het kon wel allemaal wat leuker, origineler georganiseerd, maar goed.. Passons.)
De 200 ingeschrevenen werden van 19 tot 21 uur als het ware opgesloten in de nabijgelegen Sint-Maartenskerk om te luisteren naar enkele sprekerds en naar een optreden van de pianist Jef Neve, geassisteerd door de tenorsaxofonist Nicolas Kummert.
Daarna ging het (gestroomlijnd, afgespannen door een koord) naar het ook vlakbij gelegen, gezellig pleintje, genaamd Sint-Maartenskerkhof.
Daar startte om 9 uur een receptie, met drank à volonté en diverse hapjes met een waarlijk gastronomische allure. Bereid door de OCMW-keuken!
Op de officiële uitnodiging kon men nog lezen dat aansluitend de mogelijkheid bestond tot bezoek van het Begijnhof maar ik heb waarlijk niemand – maar dan ook niemand! – van de 200 deelnemers aan de plechtigheid ook maar aanstalten zien maken om een blik te gaan werpen op het gerestaureerde Begijnhof. Afstand 80 meter.
Men kan dus met een hapje en en drankje een site openen zonder die te bezoeken.

P.S.
Heel de plechtigheid kostte ietwat meer dan twee miljoen oude Belgische franks (BEF).
Het grootste deel van de kosten ging absoluut niet naar de receptie, maar wel naar de logistieke organisatie door de firma Theatech (shelter, klank, kerk, licht, meubilair, en nog een streaming ook). Er is tevens een brochure in meerdere talen gemaakt en uitgedeeld.

Verrassende zoekopdracht voor de ware kunstliefhebber onder onze lezers.

In het kader van het Kortrijkse kunstenfestival (een triënnale, dit jaar “Paradise” genoemd) prijkt er ook binnen in het Begijnhof (op de zgn. bleekweide) een monumentaal kunstwerk van de hand van de Zweed Jacob Dahlgren.
U hebt het wellicht al in het echt of op foto gezien want het blijkt een succesnummer te zijn in het parcours van het festival, alleszins bij de kindjes. Het gaat om een metershoge nogal brede cilinder die letterlijk volhangt met lange, kleurige linten. Men kan er dwars doorheen lopen, maar doe dit maar best gemaskerd want die tent lijkt me wel een mogelijke broeihaard van coronavirussen.
Het werk draagt als titel “The World of Abstraction” en was in 2016, weliswaar in kubusvorm, al een keer te zien in Grenoble.
Eind vorige eeuw was een zéér gelijkaardig kinetisch kunstwerk ook al gemaakt.
En dat is nu onze zoekopdracht.
Tik in Google de naam in van de bekende (kinetische) Parijse kunstenaar (met roots in Zuid-Amerika) Jesus Rafael Soto.
Rechts op de website zult u bij zijn biografie zien staan “afbeeldingen”. Tik daar op en kijk bijvoorbeeld op de eerste rij naar de afbeeldingen 4 en 6 en 7.
Zoek de verschillen met het werk van Jacob Dahlgren en meld die gerust aan de curatoren van “Paradise”: Hilde Teerlinck en Patrick Ronse. Breng ook de cultuurschepen Axel Ronse (N-VA) even op de hoogte. van uw merkwaardige vondst.
Wat een toeval !



De dienst Toeristisch Onthaal verhuist

Na zowat drie decennia palaveren en bakkeleien en studeren is nu beslist dat de balie van het Toeristisch Onthaal in november van dit jaar al zal verhuizen vanuit “het belevingscentrum” 1302 (in het Begijnhofpark) naar het infopunt van het Begijnhof, (het hoekhuis vlakbij de toegangspoort). We hadden dit al voorspeld begin 2020, maar toen was dat plan nog wel van tijdelijke aard. Men zei toen ook dat de verhuis niet kon doorgaan voor 2020 want contractueel zou de diens Onthaal dan zijn subsidies kunnen verliezen. Blijkbaar heeft men nu kunnen profiteren van een nieuw reglement genaamd “Beleef West-Vlaanderen” dat subsidiemogelijkheden voorziet voor de optimalisering van het toeristisch onthaal in een gemeente.
Voor de werkingskosten (29.820 euro) ) verwacht men een toelage van 18.422 euro en voor de externe expertise (ter waarde van 10.708 euro) nog 5.360 euro. Geheel het project (evenwel zonder de wifi-installatie) kost 53.603 euro. Het stadsaandeel bedraagt dus 29.820 euro, terwijl het meerjarenplan slechts 25.000 euro heeft voorzien als budget. Men zal daar een mouw aan passen door te putten uit het budget voor onderhoud van gebouwen.
Het ontwerp voor de verbouwing van het bestaande infopunt is gegund aan de firma Five AM uit Brugge. Er waren drie kandidaten, maar geen uit Kortrijk.

P.S.
Wat zal er gebeuren met het personeel (vrijwilligers!) die nu de balie van het infopunt van het Begijnhof bemannen?

Nog vragen bij de beoogde overname van de Boekenbeurs (3)

Xpo wil de Antwerpse Boekenbeurs in handen krijgen.
Kan een kandidaat-overnemer een bod uitbrengen op alle of op sommige vooraf bepaalde loten bij de overdracht van de activa van de vzw “Boek.be”?
Is de Boekenbeurs wel een afzonderlijk lot? En het materieel bestaande Huis van het Boek in Antwerpen?

Bij vergelijkbare offertes geeft de rechtbank de voorkeur aan de offerte die het behoud van de werkgelegenheid gelegenheid garandeert. (Nu 9 personeelsleden.) Kan Xpo dit wel aan?

Het is mogelijk, zelfs heel waarschijnlijk, dat er reeds voorafgaande gesprekken zijn geweest met schuldenaars of kandidaat-overnemers.
In dit geval zal de gerechtsmandataris eerst deze pistes exploreren. (De beruchte pre-pack.) Behoort Xpo of stad daarbij?

In dit verband even zeggen dat alleszins tijdens de Raad van Bestuur van Boek.be op 13 juli 2020 twee ledenorganisaties zich engageerden om te blijven bijdragen in de werkingskosten van de VZW. Het ging om GAU (Groep Algemeen Uitgevers) en GEWU (Groep Educatieve en Wetenschappelijke Uitgevers). De Vereniging Vlaamse Boekverkopers (VVB) daarentegen trok zich terug.
Vandaar nog de vraag of onze plaatselijke en regionale boekhandels de komst van de Boekenbeurs alhier wel uitermate genegen zijn.

Men speelt kandidaat-overnemers tegen elkaar uit in het biedproces om de hoogste prijs te verkrijgen. Is Xpo wel puissant rijk?

Kandidaat-overnemers met genoeg pecunia om een offerte te bieden op meerdere loten tegelijk (bijv. ook het Huis van het Boek) zullen voorrang krijgen. Is Xpo daartoe in staat?

Zal Stad (zoals met de bouw van het voetbalstadion) weerom de belofte doen om de betrachting van Xpo te “faciliteren” ? Zonder ook maar één cent uit te geven?



Raadsleden moeten wel weten waarover ze spreken bij de beoogde overname van de Boekenbeurs (2)

Zoals eerder vermeld wil Kortrijk Xpo (de vroegere “Hallen”) de intussen teloorgegane Antwerpse Boekenbeurs onder zijn dak herbergen. Een directeur van die instelling roept daarbij de hulp in van het stadsbestuur en heeft aan raadslid Allijns (“van Team Burgemeester”) gevraagd om het punt ter tafel te leggen op de gemeenteraad van morgen 8 maart. SP.A-raadslid Maxim Veys is mede op de kar gesprongen. En N-VA-schepen van cultuur Axel Ronde wil zich enthousiast mede engageren om de verhuis te doen slagen.

Weten voornoemde politiekers (en andere raadsleden) wel waarover het gaat?
Jawel, de vzw Boek.be, als organisator van de jaarlijkse Boekenbeurs, zoekt naar een overnemer. Maar het gaat over véél, véél meer.
De vzw “Boek.be-Huis van het Boek” is in feite failliet maar men wil de onmiddellijke en totale liquidatie van de gehele onderneming vermijden. (De vzw Boek.be is een belangenorganisatie – met diverse betrokken entiteiten – die allemaal veel meer uitrichten dan de loutere organisatie van een boekenbeurs.)
“Boek. be” zit al geruime tijd in zware papieren. De plaats en de relevantie in dit bestek ontbreekt om heel die onverkwikkelijke historie hier uit de doeken te doen. Feit is dat na een mislukt herstructureringsplan, een al even mislukt collectief akkoord met de schuldeisers en nog wat andere hopeloze pogingen om een faling te vermijden uiteindelijk de Ondernemingrechtbank Antwerpen heeft besloten om een gerechtsmandataris (Nathalie Vermeersch) aan te stellen om een overdracht onder gerechtelijk gezag van het geheel of een gedeelte van de activiteiten na te streven. Een GROG. In gewone mensentaal gezegd: om de activa te verkopen aan een overnemer.

Vandaar een eerste vraag aan de raadsleden die morgen zullen debatteren over een mogelijke verhuis van de boekenbeurs naar Xpo-Kortrijk ?
Hebt u eigenlijk al de laatste jaarrekening van de vzw “BOEK.be-Huis van het Boek” bekeken?
Die van het kalenderjaar 2020 is jammer genoeg nog niet gepubliceerd, maar het zou kunnen dat insiders er al wel van op de hoogte zijn… Maar de jaarrekening 2019 is al erg genoeg. Zo erg dat de commissaris-revisor in zijn verslag over die rekening besluit tot een “oordeelonthouding”. Reden: het is onmogelijk om afdoende controle-informatie te bekomen ten einde een oordeel te vormen over de continuïteitsveronderstelling van de onderneming.
Kandidaat-overnemers moeten een bod uitbrengen op het voorwerp van de overdracht, bijv. op de noodzakelijke activa voor de activiteiten, het personeel , de productiemiddelen, het cliënteel, de schulden, het merk, de goodwill, enzovoort.
Stad zelf heeft daar eigenlijk totaal geen uitstaans mee, en het is zeker ook de taak niet van een stadsbestuur om een boekenbeurs te organiseren, maar men moet morgen toch ietwat weten waarover men spreekt.
Ter info.
De totale activa bedroegen 1,54 miljoen in 2019. De vaste materiële 834.213 euro. De schulden 1,36 miljoen. Eigen vermogen 181.728 euro.

P.S.
In een volgend stuk nog enkele vragen die op raadszitting van morgen alleszins een antwoord vergen.





Een nieuwe vorm van journalistieke verslaggeving, over de Boekenbeurs (1)

Gisteren donderdag 4 maart gezien en gehoord op onze onovertroffen gewestelijke zender WTV.
Nog nooit meegemaakt dat een journalist op voorhand ervan melding maakt dat ergens een raadslid op het laatste nippertje voor een komende gemeenteraad een “interpellatie” heeft ingediend. (Bijkomende vragen of voorstellen moeten ten laatste op woensdag om 24 uur ingediend worden.)
Fractieleider Wouter Allijns van de kiesvereniging “Team Burgemeester ” zal dus op de gemeenteraad van maandag 8 maart vragen of stad zich wil engageren om de Antwerpse Boekenbeurs naar hier te brengen. Hij doet dat op een heel onorthodoxe en in feite onnozele wijze middels een brief gericht aan de NV.A – cultuurschepen Axel Ronse. En die heeft al zijn enthousiasme daarover uitgesproken in de pers.

WTV heeft daarbij vergeten dat ook SP.A-raadslid Maxim Veys identiek hetzelfde heeft gevraagd en als agendapunt heeft ingediend. Dat wijst er toch danig op dat die twee fracties (Team Burgemeester en SP.A) geen bilateraal overleg hebben gepleegd, en er ook met de derde partij van de tripartite (NV-A) geen ruggespraak is geweest. Het gaat goed binnen het schepencollege hoor! Daar niet van.

WTV heeft ook glad vergeten om te hengelen naar enige reactie bij de oppositiepartijen.

Nog belangrijker is dat de WTV-verslaggeving de zaak van “de overname van de Boekenbeurs” heeft gepolitariseerd. Er een partijpolitieke aangelegenheid van heeft mee gemaakt. Niet enkel door alleenlijk te verwijzen naar de tussenkomst van Allijns, maar ook door directeur “services” Lander Mestdagh van Kortrijk Xpo te laten zeggen dat hij Allijns (en niemand anders) heeft gevraagd om het punt ter sprake te brengen in de gemeenteraad. Dat is nefast voor het verloop van de zaak.
Als men er echt wil in slagen om de boekenbeurs naar hier over te brengen, dan dient men alle partijen hierin te betrekken.

Zeer typisch is nog dat WTV er weerom blijk van gaf het dossier niet te kennen. Uit totale onwetendheid vergat WTV aan de heer Mestdagh van de Xpo te vragen of hij er weet van heeft dat de gerechtelijke overnamezaak niet enkel draait om de simpele verplaatsing van de boekenbeurs naar hier. Het gaat om veel meer dan een materiële locatiewijziging.
De aangestelde gerechtelijke mandataris (advocaat Nathalie Vermeersch) beoogt immers de overname (verkoop) van alle activa van de VZW “Boek.be-Huis van het Boek”. Met inbegrip van de zorg voor een blijvende tewerkstelling van een deel personeelsleden van deze belangenorganisatie. Ondernemingsnummer 0406.663.887.
Zo’n Allijns beseft dat niet. Zeker weten.

P.S.
In een volgend stuk meer daarover.



Over het inhoudelijke concept van de kunst- en tentoonstellingssite Groeningeabdij (6)

Abonnees van onze digitale stadskrant weten al een en ander over het bouwconcept van de site. Dat er eind maart een studieopdracht is gegund aan een Tijdelijke Vereniging van drie bureaus die we gemakshalve de naam geven “TV Sentimentele Monumentaliteit”. Het bouwproject op zichzelf wordt geraamd op 8,76 miljoen euro, excl. BTW terwijl het totale beschikbare projectbudget komt op 13,78 miljoen, dankzij een gigantische Vlaamse subsidie (7 miljoen) van de als cultuurbarbaar bekend staande minister-president Jan Jambon.

De inhoudelijke kant van de in te richten site staat onder leiding van het Team van curator en uitgever Gautier Platteau (GP) gevestigd in Kortrijk.
Het concept laat zich ongeveer als volg samenvatten (we citeren woordelijk maar wat ingekort, en met ons excuus voor de woordkramerij):
“De Groeningeabdij wordt een hybride mix van een kunsthal, een museum en een living (sic) voor de hele stad. Het is een bruisende ontmoetingsplaats; een oord van verwondering en de coolste speelplek van de stad in één. Het toont lokale verzamelingen naast topkunst en laat net zo goed kleine kinderen cureren als grote namen. Groeningeabdij onderzoekt met open geest wat ons als mensen definieert, onderscheidt en verbindt.
In spraakmakende tentoonstellingen en inspirerende participatieve trajecten verkent de Groeningeabdij, geïnspireerd door het verhaal van 1302, alle kanten aan het thema ‘identiteit’. In de stadsliving worden bezoekers in een nieuw soort museale ruimte verwelkomd.
De site wordt niet opgevat in een klassiek (stads)museumarchitectuur met ruim onthaal en betalend parcours maar als een huis met verschillende kamers die elk een eigen sfeer en programma hebben.”


De vijf kamers kunnen als volgt worden getypeerd:
1. Het paviljoen: sociaal, café, verassing, aantrekking, de magneet, de eetkamer.
2. Het dormitorium: gezellig, salons, ontmoeten, mini-tentoonstellingen.
3. De kloostergang: collectiepresentatie, overzicht, wisselende selecties.
4. De kapel: rustig/stilteplek, wisselende presentaties in combinatie met collectie.
5. De tentoonstellingszaal: state-of-the-art ruimte voor tentoonstellingen.

Wellicht moeten we er nog even de nadruk op leggen dat het definitief ontwerp pas volgende jaar in september/oktober zal worden goedgekeurd, dat de werken pas zullen starten in zomer 2022 en dat pas in 2024 wordt begonnen met de “nazorg”, de verhuis en de opbouw van de openingstentoonstelling.

Er zijn immers onvoorstelbaar vele actoren gemoeid met het project.
Niet enkel het team GP en het ontwerpteam “Sentimentele Monumentaliteit”, maar ook het team Musea, het team Gebouwen, het team Openbaar Domein, het team Historisch Hart van Kortrijk, en het politieke team bestaande uit o.a. de directeur Vrije Tijd, de schepen van cultuur Axel Ronse en het kabinet, het team Bouwen, Milieu, Wonen, het team IT, het team Financiën.

Verder werden en worden er diverse interne en externe stakeholders bevraagd zoals de ontwerper van het Begijnhofpark, de Academie, het Agentschap Onroerend Vlaanderen, de adviseurs Integrale Toegankelijkheid (te weten: Hanne Van Beneden, SAPH, Inter), de vastgoedcoördinator.
Hopelijk hebben we niemand vergeten.

De keuze van de studiebureaus met ontelbare beoordelaars (vroeger al een keer vermeld) had ook al wat voeten de aarde, wat moet dat dan nog worden met de keuze van de aannemer(s) en onderaannemers…

Nieuwe kostenraming van de site Groeningeabdij (5)

Ja, dat is al het vijfde stuk gewijd aan het prestigieuze project om van de Groeningeabdij en omgeving in het Begijnhofpark een kunst- en tentoonstellingssite te maken. En er zullen nog veel stukjes volgen aangezien de opening van de tentoonstelling pas wordt verwacht in 2024.

Men is wel al minstens van in 2019 in de weer met het project. En toen al vermoedden wij sterk dat de studieopdracht zou gaan naar een Tijdelijke Vereniging (TV) van drie bureaus, te weten Barozzi/Veiga (uit Barcelona), Koplamp-Architecten (Roeselare) en Tab Architects (Gent).
Om niet telkens de namen van de drie studiebureaus te moeten opsommen hebben we de groep de naam “TV Sentimentele Monumentaliteit” gegeven. En dit omdat zij in hun hoogdravende motivatietekst bij de gunning van de studie (30 maart 2020) hun ontwerp zelf beschreven als zijnde een getuigenis van architecturale “sentimentele monumentaliteit”. (We vinden dat niet uit hoor. Die tekst bevatte ettelijke eerder potsierlijke toelichtingen, waarvan we één voor de rest van ons journalistieke leven zullen onthouden: “De context bepaalt onze ingreep en de ingreep versterkt de context.”)
Allez, we gaan verder. U wil weten wat het ons gaat kosten.

In oorsprong bedroeg het voorziene projectbudget van stad 6,78 miljoen euro. Maar er is recent een subsidietoezegging gekomen van de Vlaamse Overheid (van de als cultuurbarbaar bekende Jan Jambon) van 7 miljoen, zodat het beschikbare budget nu verhoogd is tot 13,78 miljoen. (Voor onze wat oudere lezers: zowat 551 miljoen Belgische franks.)
Het bouwbudget op zichzelf (er is nog een “inhoudelijke” projectkost!) wordt nu geraamd op 8.761.198 euro (excl. BTW), want door de verhoging van de bouwkost is het ereloon (12,5 procent) voor de TV “Sentimentele Monumentaliteit” opgelopen tot 1.359.097 euro (incl. BTW).

In de scope van fase 1 zit de volledige aanpak van de Groeningeabdij met inbegrip van volgende onderdelen:
– nieuwbouwpaviljoen (café – “stadsliving”) met onderkeldering voor sanitair, horeca en ruimte voor kinderen;
– dormitorium met de salons van de stadsliving en op de verdieping een workshopruimte;
– 19de-eeuwse kapel met tentoonstellingsgang en op de verdieping een auditorium en meeting room;
– 16de-eeuwe kapel als tentoonstellingsruimte;
– ondergrondse tentoonstellingsruimten;
– herenwoning, dienstig als administratief gebouw.

Wat is er evenwel in deze fase NOG NIET voorzien?
De renovatie van de oude wasserij en de restauratie van enkele erfgoedelementen in het park (een muur, een grafmonument).
De kostenraming zal dus nog evolueren en dan wordt het nog wachten op de gunning aan de aannemers (pas in maart 2022) en later nog op de werkelijke prijs bij de oplevering. De echte bouwkostprijs zullen we hoogstwaarschijnlijk te weten komen in – laat ons zeggen – het jaar 2026.

P.S.
Over het inhoudelijke concept nog even wachten op een volgende editie van deze elektronische stadskrant.





Sint-Rochuskerk wordt kunst- en cultuurtempel (2)

Er lopen al sinds de lente van dit jaar her en der enige losse geruchten de ronde dat de kerk (in die uitvalsweg naar Doornik) zou verkocht worden aan een “artiest”. Een artiest zeg. Stel u voor, zo’n een nieuwigheid inzake herbestemming van kerken.
Alhier ter stede is de kerk alleszins beroemd geraakt toen de legendarische KUL-studentenpastor John Dekimpe daar ook in functie trad. Ook een ‘artiest’…

Onze redactie heeft intussen een fortuin besteed aan telefoons om te weten wie die artiest-koper dan wel kan zijn. Maar het is geen artiest! Het zou gaan om een industrieel, of zoiets, die nogal wat kunst bezit, kunstminnend is en daar in het kerkgebouw iets goed mee wil verrichten. Aanvankelijk zaten we op het spoor van een bekende textielmagnaat uit de streek, maar dit spoor bleek achteraf vals te zijn. Spijtig niet?

Contacten met meerdere personen, waarvan we pertinent zeker zijn dat zij de naam van de koper (of de firma) kennen, houden evenwel hun mond. De beminde parochianen mogen het niet weten. (Overigens onderhandelde de koper met de kerkfabriek via een tussenpersoon.) De omerta is totaal.
Wat de reden is van al deze waarlijk ongemene, ongehoorde, algehele geheimhouding ontgaat ons tot op heden.
Of zou het eenvoudig kunnen zijn (ja?) dat de voorstanders van die verkoop (en juist aan deze persoon of deze firma?) ronduit vrezen dat volledige openbaarheid en transparantie over de gekozen herbestemming van de kerk al te veel commotie zou veroorzaken bij de beminde gelovigen?
Dat we het niet weten!

In het kerkenplan nr. 1 van 2017 staat wel degelijk dat “elke pastorale entiteit zal aangeven welke gebouwen op welke wijze verder noodzakelijk zijn om een vitale gemeenschap te vormen.”
Het kerkenplan nr. 2 van 2018 heeft het daarbij uitdrukkelijk over een “zeer participatieve werkwijze en ruimte voor gesprek en overleg” bij de besluitvorming rondom de bestemming van de kerken. In het Kortrijkse decanaat is het evenwel in de praktijk de gewoonte dat de deken E.H. Geert Morlion het voor het zeggen heeft, nu geheel in lijn met de nieuwe bisschop Lode Aerts.
Ter info. In het kerkenplan 2 luidde het nog dat de liturgische functie wel uit het kerkschip zou verdwijnen, maar als het ware zou verhuizen naar het hoogkoor. (Dan had men het dus toen wel over een neven– en niet over een herbestemming, zoals nu het geval is.)

Er is dus intussen al maanden een compromis afgesloten met de koper en het verlijden van de akte zal – naar men zegt – niet lang meer op zich laten wachten.
Tip voor de beminde parochianen. De laatste liturgische viering komt er op 29 december. Men zal dan ook de naam bekend maken van de nieuwe pastorale entiteit en de samenstelling ervan. Waarschijnlijk komt in de naam het woord “Verrijzenis” voor aangezien de gelijknamige kapel van de school (lyceum) ‘O.L.Vrouw van Vlaanderen’ het nieuwe onderkomen wordt van de parochianen uit de entiteit.

De koper zou voor de Sint-Rochuskerk om en bij 250.000 euro veil hebben gehad. Een koopje, zo zou je kunnen opperen maar – zoals men dat zegt – “er zijn nog véél kosten aan”. (Verwarming, ramen, – naar het schijnt.)
De koper heeft beloofd dat hij de kerk zal omtoveren tot een soort hoogstaand cultureel centrum, een museum gelijk, met (bijv.) tentoonstellingen en concerten.
In het compromis staat ook dat het gebouw gedurende 15 jaar absoluut niet kan dienen voor enige commerciële (winstgevende) activiteit. Als hij het toch zou wagen, komt er een soort (hoge) geldelijke boete bij te pas.
Mooi zo.

P.S.
Als de kerkfabriek Sint-Rochus niet meer bestaat, dan moet Stad ook geen jaarlijkse toelage meer betalen. Voor de jaren 2021-2024 komt dat neer op een besparing van 369.156 euro. (We hebben het voor u, trouwe lezer, speciaal uitgerekend.) Maar! De Verrijzeniskapel zou naar verluidt in slechte staat zijn, en de opkalefatering gaat ook nogal wat kosten.
Schepen Kelly Detavernier (N-VA) van kerkfabrieken is al aan het rekenen?