Category Archives: cultuur

“De Krant van West-Vlaanderen” houdt pleidooi voor mediocriteit in het onderwijs in onze provincie (2)

De bouw van een 53 meter hoge woontoren voor 192 studentenkoten op hoog-Kortrijk is voor een redacteur van het weekblad KW de aanleiding om even zijn gedachten te laten uitdeinen over de voor hem althans na te streven doelen voor het hoger onderwijs in onze provincie, en zeker in Kortrijk.
Zoals reeds aangestipt in onze vorige editie vindt kortrijkwatcher (KW!) dat het stuk getuigt van een ongeziene reactionaire mentaliteit.
1.
Vooreerst is voor de auteur het (puur kwalitatieve) doel om van Kortrijk “de grootste Vlaamse studentenstad” te maken een legitieme en zelfs bereikbare doelstelling. Een potsierlijke wensdroom voor wie even wat cijfers over studentenpopulaties nader gaat bekijken.
Kortrijk telt momenteel – in totaal – afgerond 16.000 studenten in onze vier hogere onderwijsinstellingen: de universiteiten KULAK en Ugent (500 inschrijvingen, 1.473 studenten) de hogescholen Vives (10. 300), Howest (3.500). We deden er niet minder dan vijftien jaar over (een halve generatie) om van 12.000 naar 16.000 ingeschrevenen te gaan. Pas de laatste vijf academiejaren is er een opvallende aangroei te constateren. Studies naar de redenen daarvan kennen we niet, maar een en ander zal wel te wijten zijn aan een merkwaardig geweldige wildgroei aan bijkomende studierichtingen, banaba’s, postgraduaten en navormingen, specialisaties.
Vergelijk intussen even die Kortrijkse 16.000-koppige populatie met die van Leuvense universiteit (dus zonder hogescholen) (60.592 ingeschrevenen) en Gent (49.000) ook zonder de hogescholen… De idee om van Kortrijk “de grootste studentenstad van Vlaanderen” te maken is niet alleen volstrekt waanzinnig maar tevens cultureel-maatschappelijk geheel zinloos, absurd en irrelevant. Inteelt ! Een bijzonder staaltje van een vorm van chauvinisme ook nog.
2.
Hoe wil die KW-redacteur nu toch dat puur getalsmatig doel bereiken?
Zorgen voor een exuberante studentenhuisvesting en dynamische uitgangsbuurten is onvoldoende. Om de studententrek naar Gent of Leuven in te dammen is meer nodig. Er is nood aan een groter aanbod aan studiemogelijkheden.
Wat??
We zijn een keer begonnen met het tellen van de aangeboden studieopleidingen in onze vier onderwijsinstellingen en zijn daar al vlug mee opgehouden. Het gaat niet om tientallen maar om honderdtallen met daarbij vele overlappingen. Ik heb tevergeefs gezocht naar een diploma of getuigschrift, een papier of beroep dat men hier niet zou kunnen halen of aanleren.
Een aantal van die studierichtingen lijken ons puur gericht op het aanlokken van inschrijvingen, zijn nergens voor nodig, modieus en of gewoon bij het haar gegrepen. Soms vraag je je af waar men (bij docenten) de expertise ervoor kan vinden. De wildgroei aan opleidingen kan enkel maar de kwaliteit ervan neerhalen, is een ideale voedingsbodem voor mediocriteit en amateurisme.
Enkele voorbeelden van opleidingen die ons hart sneller doen slaan.
Bij Howest kan men ook acupunctuur leren, een navorming “digitaal evalueren van de klas”, een postgraduaat “hoogbegaafdheidscoach”, een graduaat “internet of things” en – verschiet niet – een postgraduaat ” coachen van mensen met paarden”.
Bij Vives zijn er ook mogelijkheden zat. Evenementmanagement, groenmanagement, communicatiesupport, winkelmanagement, logiesmanagement, maatschappelijk veiligheid, specialisatie music en entertainment, frans voor welzijnswerkers, restaurantmanagement.

3.
De KW-redacteur kent nog een remedie (zelfs de meest broodnodige) om van Kortrijk de grootste studentenstad van Vlaanderen te maken. Het zal niet gaan zonder meer “end-to-end”-opleidingen. Hoogst vermoedelijk heeft de auteur het hier meer speciaal op de faculteiten als recht en geneeskunde aan de Kulak. Na twee of drie jaar studeren op ‘t Hoge moet men wel verhuizen naar Gent of Leuven. En, zo zegt KW daarbij: “meestal keert men dan niet terug naar onze habitat”.
Dat is wel de meest reactionaire gedachte in geheel het stuk.
Aan het eind ervan en tot slot droomt KW-redacteur er zelfs van dat binnen enkel jaren het West-Vlaamse studentenpeleton binnen de eigen provincie grenzen blijft. Jawel! Dat is rechtskundig natuurlijk een puur provincialistische gedachte, maar figuurlijk een waar getuigenis van kleinsteeds, bekrompen denken. Geborneerdheid.
Ons West-Vlaams weekblad wenst dat jongelui alhier onder moeders rok blijven. Onder de kerktoren. Gedaan met kosmopolitische alumni in onze geglobaliseerde wereld en – zoals men wel eens zegt – snel veranderende tijden. Erasmus kan afgeschaft.

Besluit.
Moge “De Krant van West-Vlaanderen” uit de rekken verdwijnen van de bibliotheken in onze Kortrijkse universiteiten en hogescholen.




“De krant van West-Vlaanderen” houdt pleidooi voor mediocriteit in ons “provinciaal” onderwijs (1)

Tja, het weekblad KW (van de stal Roularta) staat nu eenmaal niet bekend als zijnde een progressief, vrijgevochten of ietwat tegendraads medium. Het is geen “Humo”, zelfs geen soort regionale Knack. Het DNA van de redactie is eerder te vergelijken met dat van het parochieblad “Kerk en Leven”, alhoewel K&L soms onverwacht uit de hoek kan komen.
In het KW van vorige vrijdag krijgen we nu als een soort editoriaal een ontstellend reactionair stuk te lezen over hoe het verder moet met het West-Vlaams onderwijsbestel, meer speciaal in de “studentenstad” Kortrijk.
Het staat pront op pag. 2 van het katern Kortrijk-Menen-Waregem en draagt als titel “The Sky is the limit”.
Auteur is ene Jan Steenhoudt, een jongeman nog wel. De aanleiding van het artikel is de voorgenomen bouw van een waarlijk hoge (53 m) woontoren (genaamd “the sky”) voor uitsluitend studenten op de campus van de hogeschool Vives op de wijk t’Hoge in Kortrijk.

Wordt vervolgd.
Het stuk laat ons eigenlijk sprakeloos achter…



Al gehoord van de vzw “Doerak!” ?

Neen?
Wij tot op vandaag ook niet.
En dat komt omdat we nu pas vernamen dat er tussen het stadsbestuur en de vzw Doerak! (met uitroepteken) voor de periode 2021-2025 een samenwerkingsakkoord is goedgekeurd terwijl er daarbij deze maand al een eerste schijf van de toelage is betaald ter waarde van 42.124 euro.
Uit het Kortrijkse meerjarenplan 2020-2025 leren we dat het gaat om een jaarlijkse toelage van 84.248 euro en dat de vzw al in 2020 volgens de jaarrekening (dus in het echt) 109.248 euro kreeg. Dat is zeker niet gering en zelfs ongewoon voor een of andere vzw alhier zodat een dergelijk hoog bedrag noopt tot nader onderzoek over wat die organisatie zoal uitricht.
Een klein beetje googelen bracht algauw duidelijkheid. DAT WE DAT NIET WISTEN !
Het gaat eigenlijk om de kinderboerderij Van Clé die de naam esoterisch heeft omgedoopt want sinds 1 juli 2019 al verhuisd naar Hoeve te Coucx (Cannaertstraat 30 te Marke) waarbij de leiding tegelijk voornam om de activiteiten te moderniseren en uit te breiden. De kinderboerderij is nog een initiatief van wijlen baron Manu De Bethune zaliger en is over alle decennia heen jaarlijks steeds – en opvallend! – heel rijkelijk gesubsidieerd.

Intermezzo
Voormalig Markse burgemeester Manu had het bestaan van een “kinderboerderij” in zijn memoires op een niet nader omschreven manier leren kennen in Delft, en om zijn toenmalige Markse raadsleden te overtuigen van het nut ervan organiseerde hij in 1973 een plezierreisje naar een gelijkaardig initiatief in Rotterdam. Na moeizame verwerving van gronden (waar veel geld was gemoeid) en vele verbouwingen en goedkope leningen bij Cera is de boerderij uiteindelijk afgewerkt geraakt in september 1976. De boerderij is genoemd naar de Pater Norbertijn Alfons Van Clé (+1951), ooit oprichter van Sporta.
Doelstellingen van Doerak! zijn o.a.:
– organiseren vanuit een inhoudelijk instuifconcept laagdrempelige horeca op maat van verschillende doelgroepen;
– inzetten op educatie aan diverse doelgroepen met gebruik van innovatieve methodieken;

Doerak! heeft een website waar evenwel nog veel kan aan gewerkt worden.
Coördinator is ene Jan Debruyne. Tel: 056/32 77 90. Email: van.cle@telenet.be.
Ondernemingsnummer BE0416.633.014
Rekeningnummer voor steun: BE49 7384 1807 4971

P.S.
Op de Nationale Bank geen jaarrekening ter beschikking.

Al gehoord van het Durffonds 2030 ?

Het wordt nu toch hoog tijd!
Wat u wel al enigszins weet is dat Kortrijk een gooi doet naar de titel van Culturele Hoofdstad van Europa in het jaar 2030.
Stad is bereid om daar veel geld tegenaan te gooien. En dat zal nodig zijn want er zijn welgeteld (oorspronkelijk toch) 193 kandidaten, waaronder 7 Belgische steden (met bijv. Gent en Brussel!). De beslissing over de vraag welke steden de titel in de wacht slepen valt in 2026, maar het dossier moet minstens al klaar zijn in 2024.

Er is geen tijd meer te verliezen.
Vandaar dat er nu vanuit het pand Broelkaai 6 (waar vroeger het stadsmuseum was ondergebracht) een platform DURF2030 wordt uitgebouwd dat wil onderzoeken hoe we “via kunst en creativiteit het maatschappelijk weefsel in onze stad en regio kunnen versterken”.
DURF2030 wil een open platform creëren waarin zowel burgers (creatievelingen) als organisaties, ondernemers, overheden, onderwijsinstellingen, verenigingen, enz. kunnen participeren. Dit kan in verschillende vormen (ideeën, tijd, expertise, geld,…) of verschillende niveaus (strategisch, operationeel, …).
Stad speelt hierin een faciliterende rol door infrastructuur en personeel (diensten) ter beschikking te stellen.
Maar koken kost geld. Vandaar dus dat er een DURFFONDS2030 wordt opgericht, beheerd door het Streekfonds West-Vlaanderen. (Dat Streekfonds – waar een klein handvol Kortrijkanen al van hebben gehoord – wordt op zijn beurt beheerd door de Koning Boudewijntichting..)
Met dit projectfonds wil men extra middelen (geld) genereren om concrete “impactprojecten” te realiseren.
Stad voorziet alvast zelf een jaarlijkse toelage van 40.000 euro aan het DURFFONDS op een rekeningnummer van de Koning Boudewijnstichting.

Flopperdeflopperperdeflop

In oktober konden Kortrijkzanen middels een bevraging (genoemd “digitaal referendum”) kiezen welk kunstwerk stad zou kunnen kopen als blijvend aandenken aan de voorbije triënnale “Paradise”. Er waren twee voorstellen.
Het “referendum” is volkomen geflopt. Ongeldig verklaard omdat de vereiste 2.000 stemmen niet eens werden behaald.
Op de gemeenteraad van gisteren wou VB-raadslid Carmen Ryheul wel een keer weten welk kunstwerk stad intussen heeft aangekocht of zou aankopen.
Zoals het betaamt liet Helga, de voorzitter van de Raad, bij die vraag het woord aan schepen van cultuur Axel Ronse (N-VA).
Lange stilte… (de zitting verliep digitaal). Het bleef maar stil, zodat Helga ten einde raad het woord gaf aan burgemeester Ruth Vandenberghe.
Ruth, kurkdroog: “Er is geen aankoop.”

Schepen Ronse zou men best toch nog eens ter verantwoording roepen.
Waarom laat hij de keuze niet over aan een adviesraad? We hebben hier toch een zgn. “Kunstenplatform” en een “Adviesraad voor kunst in publieke ruimte”?
Of wilden die raden misschien zelf geen keuze maken?
Het grootse en succesvolle kunstenfestival “Paradise” is in de vergeetput terecht gekomen…

Een stad die durft ! (2)

Onderaan het stuk (bij het P.S.) een aanvulling over kostprijzen.

In het kader van het grootse project tot het realiseren van een “Kunst- en Tentoonstellingsruimte” rond het abdijgebouw in het Begijnhofpark vindt men het nodig om het achterliggend gedeelte van drie huizen in de Groeningestraat te slopen. Het gaat om de nummers 38, 40, 42. In totaal wordt er bijna 5.800 m³ met een footprint van iets minder dan 820 m² gesloopt.

Gedurfde ingreep 1: splitsing van de omgevingsvergunningen.

De omgevingsvergunning voor wat betreft de sloopwerken betreft is goedgekeurd door het College op 30 augustus.
De eigenlijke ontwikkeling van de site (nieuwbouwdelen, verbouwingen, omgevingsaanleg) was niet openomen in die goedgekeurde aanvraag.
Op zich is dit al niet evident en gedurfd. De sloop- en demontagewerken zullen dus pas kunnen aangevat nadat ook een aanvraag tot omgevingsvergunning voor de hele site werd ingediend en ontvankelijk verklaard.
Die opsplitsing van aanvragen motiveert het stadbestuur met de gedachte dat een voorafgaande sloop de mogelijkheid biedt om het archeologisch onderzoek (dat lang kan aanslepen) vlug te starten en vlot uit te voeren.
Het College hoopte in mei van dit jaar nog dat men in december zou kunnen starten met de afbraakwerken en in februari 2022 met het archeologisch traject.
Maar die timing is blijkbaar drastisch veranderd.
De uitvoering van het sloopdossier is nu pas voorzien vanaf februari 2022 en zal verlopen in twee fasen: de afbraak van de huidige gebouwen én de grondwerken, gecombineerd met archeologische opgravingen. Deze werken zullen waarschijnlijk vier maanden duren. De eigenlijke bouwwerken starten dan in augustus 2022 en zullen duren tot in het voorjaar 2024 . En toch hoopt men nog altijd op de opening van de nieuwe site in september 2024.

Gedurfde ingreep 2: slopen van (een deel van) een pand dat stad niet bezit.

We vroegen aan de bevoegde schepen of de panden nummer 38, 40, 42 in de Groeningestraat wel behoren tot het patrimonium van de stad. Na enig aandringen kregen we van zijn administratie de mededeling dat “de gebouwen met uitzondering van nr. 38 stadseigendom zijn”.
Op de onderliggende vraag naar de eigendomstitels van de nrs. 40 en 42 (datum van verwerving en prijs?) kwam geen antwoord.
Met de eigenaar van het pand nr. 38 zijn natuurlijk gesprekken aan de gang. Dat spreekt.
De juridische vraag blijft. Hoe zal (en kan?) een stad dat oplossen: een pand slopen dat men niet in bezit heeft?

Beste lezer, weet u het soms?

P.S.
– Raming van het sloopdossier: 399.035 euro (incl. BTW)
– Raming van de bouwkost: 9.441.294 (excl. BTW)
– Raming van de totale projectkost: 14.471.894 euro (Incl. BTW en erelonen)
Men vroeg ons hoeveel het archeologisch onderzoek zou kosten. Exclusief BTW is dat geraamd op 119.000 euro, en dit bedrag zou vervat zijn in de totale projectprijs. Inc. BTW zou het gaan om 144.020 euro. Bij dit soort van ramingen vragen wij ons altijd af hoe projectleiders of ontwerpers de kostprijs van dit bijzonder soort van werken kunnen ramen zonder daarbij deskundige externen (archeologen) te betrekken. Die kunnen dan toch niet meer mededingen als kandidaat voor die werken?

Publieksvoorstelling van project Groeningeabdij zonder vragen of antwoorden

Dat was gisteren, in de schouwburg.
Het ging om dat grootste en dure (minstens 15 miljoen euro) maar jawel – mooi en gedurfd project – tot het maken van een nieuwe kunst- en tentoonstellingssite rondom de groeningeabdij.
Wie mogelijke vragen had kon die niet stellen in het publiek. N-VA schepen van cultuur Axel Ronse vond dat dit maar moest gebeuren tijdens de receptie achteraf. Maar hoe herken je nu als gewone burger een leidinggevend ambtenaar van dit project?
Na enig zoekwerk kreeg onze reporter ter plaatse iemand aan de praat die door de schepen werd aangezien als de projectleider. Zij kon geen of nauwelijks antwoord geven op onze – toegeven – technisch -informatieve vragen. Zij verwees ons naar een andere ambtenaar die dat wel zou kunnen en ging er naar op zoek in de cafetaria. Maar die kregen we niet te pakken. Hij daagde gewoon niet op bij onze reporter ter plekke. Reden onbekend.

Enkele constructieve objecties bij dat nieuwe “referendum” (3)

Van de juridische dienst van een centrumstad als Kortrijk mogen we wat meer acribie verwachten zeker?
Nogmaals: een ‘referendum’ op gemeentelijk vlak bestaat gewoonweg niet. Men kan wel een ‘volksraadpleging’ organiseren, maar dat gaat gepaard met enorm veel poespas en kost handenvol geld. De procedure is dan immers analoog als die bij een gemeenteraadsverkiezing. Met stem- en telbureaus, voorzitters en getuigen, enz. (Overigens mogen in een volksraadpleging talloze onderwerpen niet te berde gebracht.)
Ons constructief voorstel luidt: we spreken voortaan van een bevraging.

Het gaat dit keer om een keuzevraag. Dat is niet voorzien in het Kortrijkse participatiereglement inzake “referenda”. Daar is enkel sprake van een ja-neen-vraag. In de gemeenteraad van 11 oktober moet dit reglement dus herzien.
Alhoewel: de voorgelegde keuze tussen de twee voorgestelde kunstweken kan ook met ja of neen beantwoord. Het kunstwerk dat uw voorkeur geniet krijgt dan een ‘ja’. Het andere een ‘neen’.

De voorgelegde bevraging is volstrekt a-politiek.
We wezen daar ook al op: deze tripartite heeft schrik om de Kortrijkzaan te confronteren met een mogelijk heikel, politiek beladen onderwerp. (Genre: moet er een golfterrein komen in onze stad?)
Wel worden we dus gevraagd om een oordeel over een…kunstaankoop. Nog nooit gebeurd. Dat is toch een taak voor het bestaande kunstenplatform? (Werd dit platform wel geraadpleegd over de keuze van de twee voorgestelde kunstwerken?)
En waarom mogen we zelf niet kiezen uit alle werken van de Triënnale ‘Paradise’ ?

Volgens het reglement moet ons “referendum” gepaard gaan met een voorafgaand groots stadsdebat!
Over kunst dus? Dat wordt hilarisch…

Om het resultaat van de bevraging ontvankelijk te verklaren zijn er minstens 2.000 respondenten nodig.
En het verschil tussen de stemopties moet minstens 2,5 procent bedragen. We veronderstellen dat dit reglement gehandhaafd blijft. De stemgerechtigde kiezers moeten minstens 16 jaar zijn.
Wat met de respondenten die de kunstwerken (en de omgeving!) niet eens hebben gezien?
Er zal dus een intense voorlichting nodig zijn. Een dure folder met kleurfoto’s van de werken én de omgeving en toelichting over de kunstenaars. Het voorziene budget voor de organisatie van heel het referendum (25.300 euro) zal waarschijnlijk worden overschreden.
We vragen ons ook af of de bevraging nog dit jaar zal kunnen doorgaan. De eventuele goedkeuring van de vraag gebeurt in de gemeenteraad van 11 oktober. De folders moeten dan nog gedrukt en tenminste 30 dagen voor de datum van de bevraging verspreid. Dan moet dat debat er nog komen…

En dit is er iets waar men zich geweldig kan aan storen.
Eén van de te kiezen kunstwerken bevindt zich in de tuinen Messeyne. Dat is een geweldige (kosteloze) reclame voor het gelijknamige hotel en nabijgelegen bar, des te méér als net dat werk de voorkeur krijgt bij de stemming.



Stad durft geen politiek beladen bevraging meer aan (2)

Het bestuursakkoord van de tripartite voorzag als een prioritaire actie dat er ieder jaar een digitaal “referendum” zou georganiseerd worden, nog wel voorafgegaan door een breed stadsdebat. Dat mocht telkenjare 25.300 euro kosten.
Vorig jaar is er op dat vlak niets gebeurd met als smoes: corona. (Smoes, want er wordt enkel online gestemd…) Het jaar tevoren was er wel een bevraging, met als onderwerp (ongetwijfeld geïnspireerd door schepen Axel Weydts) de vraag of Kortrijkzanen wel maandelijks een autoloze zondag zouden willen. Het werd een déconfiture van jewelste voor de schepen van mobiliteit: 57% van de respondenten, na nochtans véél gelobby pro, stemden tegen. Mede door zijn schuld: Weydts personaliseerde het thema rond zijn figuur. En de vraagstelling leidde tot een misverstand. De meeste Kortrijkzanen dachten dat de autoloosheid zou slaan op het hele grondgebied binnen de kleine ring, wat absoluut niet het geval was.

BON.

In de gemeenteraad van 11 oktober aanstaande vraagt de tripartite nu eindelijk de goedkeuring voor een nieuw “referendum”.
Men heeft namelijk eindelijk (radeloos) een onderwerp gevonden dat politiek neutraal is, waar de schepenen van de drie fracties zich kunnen achter scharen. Het thema van de bevraging is dusdanig onschadelijk en a-politiek dat het stadsbestuur zelfs geen nederlaag kan lijden, geen affront kan oplopen, tenzij misschien met het feit dat er een uiterst lage respons komt op de stemming (minder dan 2.000 deelnemers).
Het is zelfs geen vraag waar men met JA of Nee kan op antwoorden, iets wat nochtans in ons participatiereglement over referenda is voorgeschreven.

Voor de editie 2021 stelt het schepencollege volgende vraag voor:
“De Triënnale ‘Paradise’ loopt op zijn einde. Als stad willen we graag een blijvende herinnering aan deze kunstroute. Welk werk wil jij blijvend in de stad aanwezig zien?”
En we krijgen de keuze tussen twee werken:
– ‘The Lovers’ van de Engelse kunstenaar Jeremy Deller:
– ‘Kompas’ / paradise prototype#2 van de Vlaming Stief DeSmet.

Voor wie de werken niet in het echt heeft gezien (hoe kunnen zij dan deelnemen aan de stemming?) nog dit.
Het eerste werk staat in de zgn. tuin Messeyne en slaat op het beelden van een soort Adam en Eva (3m hoog) die een schommel torsen.
Het tweede werk vind je op de Houtmarkt. Het gaat om een ommuurde (vier ingangen) boom die kindjes (met enige kracht in de armen) kunnen draaien naar de vier windstreken.

(Wordt vervolgd in een volgende editie met nog commentaar op dat zgn ‘referendum’.)

Stad durft geen politiek beladen bevraging meer aan…(1)

Dat heeft “kortrijkwatcher” al een keer voorspeld en dat blijkt nu klaar en duidelijk het geval.
Er komt een zogenaamd (digitaal) “referendum” omtrent de vraag welk kunstwerk (van de twee) stad uit Paradise het best zou aankopen.
In een volgende editie zal deze elektronische stadkrant om diverse redenen oproepen om niet deel te nemen aan die bevraging.
Als er geen 2000 Kortrijkzanen reageren op de vraag is heel de zaak van geen tel…
Later meer hierover.