Category Archives: burgemeester

Het schepencollege overtrad een ministerieel besluit

Maar dat kan titelvoerend burgemeester én Minister van Justitie, onze lefgozer Vincent Van Quickenborne, geen barst schelen.

Het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) was zeer vooruitziend en heeft al op 19 juli het programma (openingstijden) van het Alcatraz Hard Rock & Metal Festival goedgekeurd.
Daarin staat dat op vrijdag 13 augustus de optredens zullen mogen duren tot max. 02.00 uur en de bars ten laatste ook op dat uur moeten sluiten.
Op zaterdag 14 augustus mogen de bars open blijven tot 02.30 uur.
Op zondag 15 augustus eindigen de optredens om max. 01.30 uur en sluiten de bars ten laatste om 02.00 uur.

Hiermee lapte de Minister van Justitie als titelvoerend burgemeester het toen in voege zijnde Ministerieel Besluit van 23 juni (dat maatregelen treft om het coronavirus te “beperken”) gewoon aan zijn laars.
Meer speciaal ART. 12 §4 waarin letterlijk staat dat evenementen, culturele en andere voortellingen (enz.) mogen plaatsgrijpen tussen 05.00 uur en 01.00 uur.
De arrogantie van de tripartite in het CBS kent waarlijk geen grenzen.
Zal er een raadslid in de gemeenteraad van september meer speciaal de schepen van evenementen (Kelly Detavernier van N-VA) even confronteren met een motie van wantrouwen?
Zal raadslid Quickie (want dat is hij nog!) daarbij het woord nemen?

Minister Van Quickenborne nipt niet gebuisd in Humo’s grote regeringsrapport

In het nummer van 29 juni heeft Humo (pag. 11-12) in een eerste rapport de huidige acht Nederlandstalige federale minister laten beoordelen door prominenten als Dave Sinardet (prof politicologie VUB), Peter Deroover (Kamerfractieleider N-VA), Frank Verbrugge (prof strafrecht KUL), Barbara Pas (Kamerfractieleider VB).
Onze minister van Justitie Vincent Van Quickenborne kreeg onder de titel “hijgerige communicatie” het kleinste aantal punten: 5 op 10. (Dit komt niet in ons Stadsmagazine.)
Kortrijkwatcher zit daar voor niks tussen maar kan enkel het oordeel in zijn geheel beamen. Zelfs toejuichen, in deze zin dat uit het rapport blijkt dat Quickie als minister niet anders handelt en functioneert dan als burgemeester. Men zou dit zelfs als een compliment kunnen beschouwen: hij blijft zijn eeuwige en enige zelf !

In een woordje vooraf merkt een redacteur van het rapport op dat de neus van Quickie nog altijd scherp staat voor het ruiken van opportuniteiten. Kortrijkwatcher weet dit ook en zei vroeger al dat hij er in slaagt om altijd en lang op voorhand in te zien aan welk wagentje (persoon) hij moet hangen om in zijn politieke loopbaan vooruitgang te brengen. (Omgekeerd merkt ook alras op voorhand wanneer hij best met iemand zou afhaken. Zelfs liquideren.)
Prof. Sinardet is van oordeel dat Van Quickenborne wellicht de minister is met het hoogste populistische gehalte. “Hij weet wat de mensen graag horen.” Ja!
Kamerlid Pas breidt dit oordeel verder uit. “Sterker”, zegt zij, “hij is de kampioen van de populistische aankondigingen.”
En meestal doet hij die eerst in de pers, pas daarna in het parlement En zij voegt er aan toe: “Maar zijn decibels worden niet gevolgd door realisaties.” (Lezers van kortrijkwatcher weten dit maar al te goed. Denken dan aan de lage realisatiegraad van de voorziene investeringen.)
Prof. Verbruggen is ook niet mals. Hij wijst op een contradictie in het voornemen van de minister om zerotolerantie in te voeren. “Als je elke korte gevangenisstraf effectief uitvoert, moet je een hoop gevangenissen bijbouwen. Dat kost fortuinen: willen we dat?” De prof strafrecht meent nog dat Quickie – “los van zien hijgere communicatie – de heilige huisjes spaart.” Hij neemt een afwachtende houding aan in zake zoals de hervorming van het strafrecht, het Hof van Assisen. En zelfs van de digitalisering van Justitie zien we nog niks.

Eindoordeel van Humo:
“Vincent steekt vaak zijn vinger op en maakt de klas graag aan het lachen, maar moet dringend meer aandacht schelen aan zijn huis- en studiewerk. 5/10 dus.

P.S.
In de gemeenteraad van morgen 5 juli zal onze titelvoerende burgemeester het nieuwe huishoudelijk reglement van de Raad goedkeuren. De oppositie wordt nog méér monddood gemaakt. Zie daar ook maar de hand in van Quickie.

Kortrijkse Burgermoeder geeft goede raad aan de jeugd

Kortrijks burgemeester Ruthie Vandenberghe uitte in Het Laatste Nieuws (18 mei) enige bezorgdheid over rumoerige laatavondbijeenkomsten van de jeugd langs de Leieboorden.
Net als een soort tante Kaat gaf ze volgende goede raad mee aan de jeugd (we splitsen die raadgeving gemakshalve op in drie delen – dat leest beter):
– “Doe wat je moet doen,”
– “Doe niet wat je niet mag doen,”
– “En gebruik je verstand.”

DOEN ZEG !
Ik zou zelfs durven zeggen: voortdoen.

“Van volksjongen tot burgemeester” (2)

De biografie over gewezen Kortrijks burgemeester (1988/1994) Antoon Sansens (nu 88) is uit.
Auteur is de bekende “Roularta”- journalist Karel Cambien. Uitgegeven in eigen beheer en daarom te koop via E-mail www.karelcambien.com. Ook vanaf vandaag te verkrijgen bij “La Cantina” van Koen Byttebier, gelegen aan de rechterkant van de Sint-Maartenskerk (Vandaleplein). Geen idee waarom net daar.
Dat boek moet een beetje overal ter inzage liggen…

Het mooie (sober) uitgegeven werk kost 30 euro, voor 200 bladzijden met 100 historische foto’s..
Ere-burgemeester Toone (voor de vrienden) was namens de CVP 54 jaar lang actief in de Kortrijkse politiek. Was daarbij nog eens in vier termijnen 24 jaar schepen en tussen 1982 en 2000 ook nog voorzitter van de machtige intercommunale Leiedal.
Commentaar op het levensverhaal volgt hier nog wel een keer.

“Van volksjongen tot burgemeester”

Dat is de titel van een heel binnenkort te verschijnen biografie over niemand minder dan ere-burgemeester Antoon Sansen. Bij mijn weten de eerste en enige Kortrijkse burgemeester waaraan een boek is gewijd.
(De andere ere-burgemeester Manu de Bethune liet in 2006 wel een autobiografie van hem het licht zien. Titel: “Gedachten en herinneringen”.)
Aanvulling
Een attente lezer wijst er ons op dat er over Jules Coussens ook een politieke biografie bestaat. “Jules Coussens, een geboren dwarsligger”. Auteur: Pieter Jan Verstraete. Uitg. Groeninghe, 2008. (Juul was burgemeester van 1950 tot 1959.
)

Sansen (°1932) werd voor het eerst verkozen als raadslid van ACW-strekking in 1958 en zetelde in de Kortrijkse Raad van 1 januari 1959 tot en met 2 januari 2013. Dat is 54 jaar, een record. Hij was gedurende 24 jaar schepen en was van 1989 tot 1994 een populair burgemeester.
Maar dat laatste is niet zonder slag of stoot gegaan. Bij de verkiezingen van de jaren ’80 heerste er binnen de christen-democratische standenpartij een ware stammenoorlog tussen de ACW-vleugel en (“de gilde”) en de NCMV-vleugel (“de middenstand”). Probleem was telkens hoeveel kandidaten van beide strekkingen een plaats kregen op de lijst (20 of 21, en waar?), wie lijsttrekker zou worden en op welke grond men aan deze of gene het burgemeesterschap zou toekennen (voorkeurstemmen of totale stemmen per vleugel). Dat ging telkens gepaard met geknoei, onduidelijke afspraken en geheime combinaties. Iemand als gewezen burgemeester, wijlen Jozef De Jaegere, had het zelfs nog op zijn sterfbed over die stammentwist.
Benieuwd wat Sansen daarover nog weet te vertellen. (Hij was daar vroeger zwijgzaam over.)
Ook benieuwd om weten of ‘Tone’ ons wat nader inzicht zal geven over zijn politiek beleid als burgemeester, bijv. zijn houding tegenover de gemeenteraad, participatie van de burger, zijn investeringspolitiek.

Auteur van de biografie is Karel Cambien, jarenlang bekend Roularta-journalist en nu nog altijd hoofdredacteur van de digitale nieuwsbrief “Made in West-Vlaanderen”. Hij heeft naast oneindig veel artikels en ca. 15 (of is het 20 ?) boeken op zijn naam, altijd rondom politiek-economische thema’s.
Het boek (uitgegeven in eigen beheer) beslaat 200 bladzijden en bevat 100 historische foto’s. Prijs 30 euro.
Officiële voorstelling van het werk aan de pers op 8 mei in de afspanning “De Vlasblomme” (aan het vroegere vlasmuseum).

P.S.
Een weetje.
Onze methusalem Tone Sansen heeft nog altijd zijn privé-kleedkamertje in het open zwembad aan het kanaal.
Zijn kennissen aldaar zullen hem volgende zomer hopelijk weer met vreugde terugzien.




“Potverdorie,” zei de korpschef van PZ VLAS nog…

In de laatste politieraad van vorige maandag bracht VB-fractieleider Wouter Vermeersch (ja, wie anders?) het camerabeleid – of het non-beleid? – ter sprake. Dit naar aanleiding van de geruchtmakende VRT-reportage “Privcacy & ik” van de week tevoren, waarbij het Kortrijkse gebruik van politionele camerabeveiliging en technologie het hard te verduren kreeg.
(Stadsambtenaren, schepenen doen er intussen alles aan om in naam van de burgemeester met persnota’s en gesprekken met behulp van de bevriende, traditioneel onwetende plaatselijke pers de imagoschade zoveel als mogelijk te beperken.)

De korpschef F.D. van de politiezone VLAS nam bij de vraagstelling onverwijld het woord.
Dus niet de verantwoordelijke burgemeester. Zij zit er voor spek en bonen bij, dat is nu – en steeds meer – voor zowat iedereen duidelijk die ietwat begaan is met, en weet heeft van het politieke reilen en zielen in Kortrijk.
(Ruth Vandenberghe is voorzitter van de Politieraad én van het Politiecollege maar veroorlooft het zich om nergens op te repliceren. Zij aanziet het blijkbaar enkel en alleen als haar opperste en enige taak om het Vlaams Belang de mond te snoeren. Overigens ook in de gemeenteraad.)
Onze korpschef dus.
(Probeer maar eens om zijn naam te vinden op de website van de PZ Vlas.)
Potverdorie,” zo riep F.D. dus duidelijk geëmotioneerd uit, dat is niet (meer) correct.”
Hij reageerde hierbij op – och ja – één ietwat ongelukkige uitspraak van Vermeersch uit zijn heel gestoffeerd requisitoir, met name zijn inleidende zin: “U doet maar wat.”
De korpschef gaf daarmee blijk van zijn kennis van een vaak toegepaste politieke handigheid (trukendoos) om bij een debat lastige vragen te ontwijken. Dat gaat zo. Aanvallende interpellaties worden afgeweerd door emotievol en geïrriteerd te reageren op één welbepaalde, enigszins ongelukkige zinsnede van de opposant om daardoor de essentie van de kritiek te omzeilen.
We doen maar wat?” Korpschef vond dit een zéér pijnlijke uitspraak, niet alleen voor hem persoonlijk, maar niet in het minst en vooral héél erg onbetamelijk voor zijn, door hem toch wel héél geliefd personeel. “Er wordt hier hard gewekt, ja elke dag!” En we hebben hier geen backoffice om cijfertjes bij te houden of mooie grafiekjes of rapporten over ons beleid te maken. Alstublieft zeg! Wij – ons korps – werken hier liever gewoon hard op het terrein. Zo zijn wij wel!
De repliek van Vermeersch bracht geen aarde aan de dijk. Burgemeester Ruthie vond als slotsom dat de korpschef F.D. “klare taal” had gesproken. (In haar naam dus.)

Korpschef was eigenlijk al te voren wat onder stoom geraakt bij de interpellatie van alweer Vermeersch over het feit dat hij (F.D.) op 8 maart al een drone had ingezet nog VOOR de gemeenteraad van diezelfde dag daarvoor zijn principiële toestemming had verleend. Hiermee overtrad de chef de Wet op het Politieambt. Dat is geen klein bier, me dunkt. Dat is stof voor het Comité P !
Maar goed. De korpschef gaf toe dat die beslissing “niet heel correct” was. Oké, hij nam dat op zijn conto.
Maar dat is – (weten jullie wel?) – toch een technisch heel complex dossier hoor. Maar ja, “het is gebeurd, dat geef ik toe.” En de daders zijn gevat! (En het was toch een geschikter en veel minder duur middel dan het inzetten van een helikopter?)

Tja, het is wat het is – zo zouden we zeggen.
Burgemeester had er weer geen verhelderend woordje aan toe te voegen.
En daarmee was de kous af. Zo gaat dat hier, in de politieraad.

P.S.
In een gemeenteraad is het niet de gewoonte dat de stadssecretaris (de algemeen directeur) in plaats van de burgemeester de vergadering domineert. Naar analogie wordt verondersteld dat een korpschef in de politieraad hoogstens (hoogstens!) even geraadpleegd wordt bij een zeer pure technische kwestie.






Iets over het belabberd interview met Kortrijks burgemeester op Canvas (2)

Vorige donderdag 15 maart liep er op de VRT een reportage over politionele camerabeveiliging op openbaar domein, met focus op de mogelijke aantasting van onze privacy. Vandaar ook de titel: “Privacy & ik”. (Er komt nog een tweede deel dat wil nagaan in hoeverre men ons ‘gaan en staan’ én vertier én afkomst in winkels en straten in de gaten houdt, via het gebruik van onze mobiele telefoon. In Kortrijk betaalde stad aan Proximus daar vorig jaar al 30.000 euro voor.)
Aangezien de straten van Kortrijk en deelgemeenten onder impuls van (nu titelvoerend) burgemeester Vincent Van Quickenborne over de jaren heen (en in de toekomst nog steeds) werkelijk bezaaid worden met camera’s van allerlei slag, en stad Kortrijk op dit gebied samen met Mechelen trendy-koplopers zijn, sprak het vanzelf dat de makers van de documentaire maar al te graag meer speciaal de verantwoordelijke burgemeesters van beide steden fysiek bij het programma wilden betrekken.
Met Bart Somers (ook met een dubbel-functie) had men blijkbaar geen problemen.
Maar het contact met Van Quickenborne liep van geen leien dak.
Na aanvankelijke toe- en afzeggingen voor een mondelinge afspraak met presentator Tim Verheyden weigerde Quickie uiteindelijk elk interview. Met als drogreden dat hij nu Minister van Justitie is en de materie derhalve eerder toekomt aan een Minister van Binnenlandse Zaken. Van Quickenborne is nu wel iemand die – als het hem goed uitkomt – in de media absoluut niet nalaat om te benadrukken dat hij nog altijd DE burgemeester is van stad Kortrijk. (En die zich als Minister van Justitie intussen federaal gevaarlijk dicht op het terrein van Binnenlandse Zaken waagt. Daar komt nog boel van.)
De waarheid is dat hij als een heus ‘politiek beest’ terugschrok voor die reportage. Het feit is dat hij op voorhand wel goed aanvoelde en voorzag dat hij zou geconfronteerd worden met een spervuur van zeer ongemakkelijke vragen. Over de proportionaliteit en effectiviteit van zijn steeds maar aangroeiend cameranetwerk. Over de gigantische kosten. Over oneigenlijk gebruik van ANPR-camera’s. Over de rol van Securitas (burgers). Over preventieve en repressieve resultaten, enzovoort.
Vandaar dat hij het karwei waarmee hij nu een keer niets had bij te winnen het liefst overliet aan zijn plaatsvervangend burgemeester, Ruth Vandenberghe. Het schaap…
Het is deze politieke gang van zaken die ons hier interesseert.

We laten daarom hier en nu in deze bijdrage met opzet de problematiek van de (politionele) cameratechnologie geheel achterwege omdat de reportage een onverwachte (ongewilde) openbaring opleverde over het gebrekkige politieke reilen en zeilen van het bestuur in deze centrumstad.
Alleen al het feit dat Van Quickenborne voor een televisieprogramma vaandelvlucht pleegt, dat is voor al wie hem een beetje kent totaal opzienbarend. Zoals gezegd is hij de grote instigator van het cameranetwerk in onze stad. Na zijn aantreden in 2013 met de nieuwe coalitie zijn er binnen de kortste keren in één jaar tijd 28 camera’s geplaatst. En met zijn nieuwe bestuursakkoord van 2019 (“Kortrijk, Beste Stad van Vlaanderen”) is het hek helemaal van de dam. Onder zijn bewind is al meer dan één miljoen euro gespendeerd aan die surveillance, en zijn meerjarenplan voorziet voor vijf jaar nog 2,5 miljoen. We zitten nu al aan 1 camera per 328 inwoners.
Over dit alles en de resultaten ervan wenst Quickie dus landelijk geen publieke verantwoording af te leggen. (Kortrijkse raadsleden zijn dit al gewoon en zijn al jaren in slaap gewiegd.)
Dit is evenwel al een eerste politiek feit zonder weerga. Dat hij dan maar ontslag neemt als titelvoerend burgemeester. (Er is heus meer voor hem weggelegd.)

Een tweede belangrijk, concreet politiek gegeven uit de TV-uitzending leerde ons nog iets opzienbarend, met name over de bestuurskracht van onze Kortrijkse administratie. De presentator van het programma “Privacy & ik” vertelde ter info dat hij in totaal – en na aandringen, in drie fasen – acht (8) maanden heeft moeten wachten op vragen en antwoorden naar enige deftige, schriftelijke informatie over het Kortrijkse cameranetwerk.
De hete aardappel werd doorgeschoven naar plaatsvervangend burgemeester Ruth Vandenberghe. Dat is uitgedraaid op een catastrofe.
Derde politiek feit. Ook Ruth VDB weigerde aanvankelijk tactisch geheel laconiek om mee werken aan het programma. Met als onvergetelijk – maar wel geloofwaardig argument – dat zij niet wist waarover zij inzake deze materie iets accuraat zou kunnen vertellen.
Uiteindelijk wilde Ruthie (koosnaampje) op de valreep wél een interview toestaan. In de uitzending zelf verontschuldigde zij zich voor haar aanvankelijke weigering, ditmaal met het ONgeloofwaardige argument dat zij het vanwege al die corona-beslommeringen véél te druk had.
Dat is dan een vierde politiek feit, geleerd uit de uitzending : onze nieuwe burgemeester durft ook een leugentje ten beste geven. Want in werkelijkheid wist zij natuurlijk over geheel die cameratechnologie geen snars, en heeft men haar op het laatste nippertje met wat (nieuwe) documentatie nog ietwat kunnen klaarstomen voor het interview.
Ach ja. Ruthie en haar omgeving (de veiligheidsadviseur) zagen op de duur wel in dat stad Kortrijk zich geheel belachelijk zou maken indien men (als enige stad) bleef weigeren om aan het programma mee te werken.
Zij heeft dat eigenlijk ook min of meer bekend. Op een bepaald ogenblik vraagt presentator Tim Verheyden (niet zonder enige ironie) waarom het stadsbestuur eerst het perspectief op een mogelijk TV-programma nodig heeft om pas daarna met een soort visie-nota en cijfermateriaal op de proppen te komen. Jamaar-ja, zei Ruthie: de nodige data waren er wel hoor, maar ze moesten nog ietwat geordend geregistreerd. Maar goed, zij geeft het toe: het is een werkpunt voor het stadsbestuur. (Men is intussen wel “in vijfde versnelling” gekomen”.)
Dat werkpunt is dan te beschouwen als een vijfde politiek feit: het bestaan van een slordige, trage administratie.

In het TV- interview met Ruth Vandenberghe – dat men wel degelijk kan beschouwen als een vuurproef in haar politieke loopbaan – is er nog een bijzondere passage geweest waarbij onze eigenste “cerebrale” pijngrens ernstig werd overschreden. We zullen dit maar niet als een politiek, maar wel als een puur persoonlijk feit bestempelen.
Ruth beweerde dat camera’s wel degelijk een soort schrikeffect teweegbrengen. Zij is er heilig van overtuigd dat mensen (en dan zeker wie iets in het schild voert) zich anders gaan gedragen in de nabijheid van veiligheidscamera’s.
Presentator Tim Verheyden repliceerde daarop dat de wetenschappelijke studies hieromtrent dit terdege tegenspreken. Waarop Ruth zomaar antwoordt: “Dan zeg ik dat uit eigen naam.” (Zij voelt zich als jonge vrouw veel veiliger in de winkelstraten met camera’s in de buurt.) We hebben in burgemeester Ruth nu een persoon leren kennen die de wetenschap in eigen naam én als jonge vrouw tegenspreekt! Dit slaat waarlijk een bres in ons cognitief welzijn.

Tenslotte gaf onze nieuwe burgemeester toch wel toe dat de effectiviteit van camera’s niet precies (“één op één”) te meten valt. Maar het draagvlak bij de bevolking is groot. Dat maakt haar blij.
Tja, Wat moeten we daarmee nu aanvangen? Nog meer camera’s??




Ofwel wist burgemeester Ruth Vandenberghe het, ofwel wist zij het niet…

Het is de meest dodelijke opmerking of vraag die men aan een bevoegd politicus uit de uitvoerende macht kan stellen. Men is namelijk in beide gevallen in de fout.

Vorige maandag 8 maart is in de Kortrijkse gemeenteraad uitvoerig gedebatteerd over de vraag van de korpschef van de politiezone VLAS om een principiële toestemming te krijgen voor het gebruik van drones voorzien van een camera op Kortrijks grondgebied.
De oppositiepartij CD&V was tegen omdat het reglement voorziet dat zo’n drone ook kan ingezet boven “niet voor het publiek toegankelijke besloten plaatsen, – voor de duur van de interventie”. Dus bijv. ook tuinen. Raadslid Jean De Bethune vond trouwens nog dat het begrip “interventie” wel eens moet gedefinieerd worden.
Even opmerken dat het College van procureurs-generaal “het gebruik van drones om zicht te verwerven in een private plaats niet toelaatbaar is.
Het Vlaams Belang heeft zich uiteindelijk onthouden bij de stemming, voornamelijk omdat de lijst van gevallen waarbij een drone kan ingezet niet limitatief is bepaald. Fractieleider Wouter Vermeersch had nog een serie vragen, waarop natuurlijk geen duidelijke, concrete antwoorden zijn gevolgd.
En Groen. Was geen fan, zodat raadslid Matti Vandemaele vroeg om uitstel van het agendapunt ten einde te komen tot een consensus over de vraag van de korpschef over alle partijen heen. (Over dat uitstel is niet gestemd!) Uiteindelijk ging Groen toch met alles akkoord en wel omdat het schepencollege inging op de vraag van die fractie naar een jaarlijkse rapportage en evaluatie over het gebruik van drones. (Niemand merkte op dat men voor de bestaande veiligheidscamera’s geen rapportage krijgt over de impact ervan op de criminaliteit en de ophelderingsgraad.)
Raadsleden van de regerende tripartite hadden zoals zo vaak weer niks bijzonders te vertellen.
Burgemeester Ruth Vandenberghe nam – ook zoals gebruikelijk – heel kort het woord. Voor haar was er geen vuiltje aan de lucht. Een drone met camera is in haar ogen gewoon net zoiets als een veiligheidscamera of een ANPR-camera op straat. Overigens luidde het nog dat men er kan op rekenen dat de principes van de proportionaliteit en opportuniteit bij het gebruik van drones zullen gerespecteerd worden.
Ruthie (dat is haar koosnaam) vertelde wel niet hoe dat zit met de beoordeling “in drie trappen” over de vraag of in een bepaalde casus de dronetechnologie kan toegepast.
Ook repte zij het er met geen woord over dat men over de toekomstige inzet van drones met een uitgebreide informatiecampagne aan de bevolking duidelijk gecommuniceerd zou worden.

Wat is of was nu het geval?
Ruthie kwam op 8 maart rond zowat 20 uur ‘s avonds aan het woord.
Op geen enkel moment heeft zij de Raad geïnformeerd dat er diezelfde dag in de voormiddag alreeds een drone aan de slag was geweest rond het industrieterrein Evolis en Cowboy Henk aan de Oudenaardsesteenweg op – mogen we aannemen? – Kortrijks grondgebied. (Men was op zoek naar verdachte fietsdieven die op de vlucht waren geslagen.)
Ruth Vandenberghe is als burgemeester verantwoordelijk voor het veiligheidsbeleid in de stad en is daarbij nog voorzitter van het politiecollege en de politieraad.
1.
Zeg me nu niet dat Ruthie op 8 maart ‘s avonds nog niet op de hoogte was van die interventie. Waarom heeft ze dat dan niet gezegd aan de raadsleden? Dat men al gebruik had gemaakt van de dronetechnologie NOG VOOR de gemeenteraad zijn toestemming daartoe had verleend. Haar stilzwijgen getuigt in dit geval van een uiterste minachting voor het functioneren en de bevoegdheid de gemeenteraad.
2.
Stel dat Ruthie het niet wist!…
Dan is zij het niet waard om nog te functioneren als voorzitter van het politiecollege. Ofwel heeft de korpschef haar om de tuin geleid, letterlijk bedrogen. Als hij haar in het ongewisse heeft gelaten, dan moet de burgemeester tenminste een tuchtprocedure tegen de korpschef op gang brengen.

P.S.
Ook de raadsleden die niet echt voorstander waren van het dronegebruik lieten op die maandag 8 maart telkens hardop weten dat zij er alle vertrouwen in hadden dat de korpschef zich aan de voorgeschreven regels voor de inzet van dronetechnologie zou houden.
Al vanaf de eerste dag ging hij in overtreding…Kan men dat kifkif laten?



Met deze Ruth VDB als burgemeester gaat het echt niet (3)

Ruth Vandenberghe (onze nieuwe burgemeester) heeft tot op heden het geluk gehad dat de vier gemeenteraden die zij in haar functie al heeft meegemaakt vanwege covid allemaal digitaal moesten gebeuren. Ieder raadslid zit dan thuis met micro en camera gevangen achter zijn PC. (Als ze het kunnen.)
Indien bijvoorbeeld de laatste zitting van afgelopen maandag gewoon fysiek was doorgegaan in de traditionele raadszaal van het stadhuis, dan was die zeker héél tumultueus verlopen. Met ongetwijfeld twee schorsingen en veel geroep en getier. Met zelfs een zekere radeloosheid op de schepenbank.
Het begon al toen Hannelore Vanhoenacker (CD&V-fractieleider) alweer (het was al een keer gebeurd op 7 december) bij ordemotie het woord vroeg om er zich over te beklagen dat raadsleden geen informatie kregen over de overlegcomités tussen stad en de exploitant van de zwembaden (Lago), meer speciaal over mogelijke financiële afspraken naar aanleiding van de verliezen in omzet voor de firma S&R door de verplichte corona-sluitingen.
Zij vond het schandalig dat de schepen van sport (zeg maar Arne) in de namiddag – nog voor de gemeenteraad – een persconferentie had gehouden i.v.m. de zwembaden en dat de raadsleden pas anderhalf uur voor de zitting een hele pak verslagen over de afspraken met Lago toegestuurd kregen.
De CD&V- fractieleider schoot waarlijk ongewoon voor haar doen uit haar krammen. Vond dat dit bestuur de gemeenteraad minacht en eist voortaan en voor altijd een andere, heuse behandeling door het CBS van de tussenkomsten van de raadsleden.
– Reactie van schepen Vandendriessche? Geen.
– Van de burgemeester? Geen.
– En van de nieuwe voorzitter van de gemeenteraad, Helga Kints? “Bedankt”. (Zo kluchtig, niet?)
Gegarandeerd zou Hannelore in een normale, fysieke gemeenteraad de schorsing hebben gevraagd om vooralsnog de documenten te kunnen lezen. (Zij bevatten trouwens relevante informatie.)

Die gemeenteraad van 15 december was nu wel de belangrijkste van het jaar want er was een eerste aanpassing van het meerjarenplan (MJP) 2020-2025 geagendeerd. Vroeger zou men daar aan zo’n dik boek twee zittingen gewijd hebben en zou de burgemeester (Quickie bijvoorbeeld, ja) met enige bravoure alleszins het woord hebben genomen om het beleid van het voorbije jaar te verdedigen en tevens dat van de komende jaren juichend toe te lichten. Wat deed onze Ruth, die toch voor meerdere materies en voor het algemeen gevoerde beleid is bevoegd ? NIKS!
De NV-A- schepen van Financiën (Kelly Detavernier) moest het allemaal maar (technisch dan) zelf beredderen. De algemene bespreking van het MJP was dus in een goed uur afgelopen.

Daarna kwamen nog een heel aantal gewichtige punten aan bod: belastingen, retributies, investeringen (realisatiegraad!), schuldenlast, subsidies, dotaties aan de politiezone en de brandweerzone, etc.
Onze burgemeester Ruth is bij al die agendapunten welgeteld driemaal tussengekomen. We zullen hierbij nu eens geheel letterlijk en onverkort haar gevleugelde uitspraken weergeven. Ze kunnen historisch bewaard blijven in de annalen van de gemeenteraad.

Punt 3 ging over de dotatie aan de politiezone Vlas.
In een gestoffeerd betoog was Wouter Vermeersch (VB) van oordeel dat die dotatie hoger moest en dat het aantal operationele korpsleden zeker met 18 moest uitgebreid.
Ruth Vandenberghe is – moet u weten – voorzitter van het politiecollege en verantwoordelijk voor deze zaken. Wat was haar gevleugeld antwoord? “We maken daar werk van.” Punt. Niets meer.

Punt 4 behandelde de dotatie aan Fluvia.
Valt ook onder de bevoegdheid van de burgemeester.
Opnieuw vond Wouter Vermeersch (en Pieter Soens van de CD&V) dat het korps lijdt aan onderbezetting.
Gevleugelde repliek van onze Ruthie? “We zijn ermee bezig.” Punt.

Punt 5 dan. Ging over de dure vuilniszakken en de sluiting van containerparken.
Hannelore Vanhoenacker en Wouter Vermeersch hadden hierover wel wat te zeggen.
In haar vorig schepenleven was Ruth bevoegd voor dit soort zaken. Was in haar element.
Dus pakte zij in één zin (1) uit met een gevleugeld besluit: “Alles is hierover al gezegd.” Zo.

IN EEN NORMALE RAAD WAS DE ZITTING HIERMEE AFGELOPEN.
Zou de oppositie globaal de zaal hebben verlaten, ongetwijfeld tot consternatie van Helga, de nieuwe voorzitster.

Over de rest van de punten (14 waren er, in het totaal) deed Ruth er gemakshalve het zwijgen toe.
Bij de aanvullende punten van de raadsleden ging het in IR 2 – zoals hier in vorig stuk al gezegd – over het standpunt van stad (de coalitie) in verband met de opwaardering van het kanaal Bossuit-Kortrijk.
Ruthie weigerde ten tweeden male om te antwoorden op de vele vragen van Mattias Vandemaele (Groen). Zij verwees naar een niet nader toegelicht pré-advies van het schepencollege. (Wat is dat eigenlijk? Voor wie bestemd?)
Ook hier zou de oppositie in een gewone, fysieke zitting de schorsing van de vergadering hebben geëist.

Als mondelinge vraag tenslotte wou Wouter Vermeersch wel eens weten of Ruth een Vlaamse dan wel een tricolore (Belgische) burgermeestersjerp draagt. Zonder een woord te zeggen toonde Ruth in een fractie van een seconde haar sjerp in beeld. Was dat humoristisch bedoeld, of weet zij het zelf niet?

Een besluit
Als het leven weer naar “de normaliteit” zal terugkeren, dan zal blijken dat burgemeester Ruth Vandenberghe het politiek nog zeer moeilijk zal krijgen.
Even een P.S. om dit nu al te illustreren.
In ‘Het Laatste Nieuws’ van 15 december is haar gevraagd of Kortrijk “klaar is voor de vaccinaties”. Gevleugeld antwoord van Ruth: “Het is nog te vroeg om daar al iets concreets over te zeggen.” Tja, die datum onthouden.
Een burgemeester is verantwoordelijk voor de openbare veiligheid en gezondheid in de gemeente en weet hier ter stede op zo’n cruciale vraag op datum 15 december 2020 nog niets over te zeggen. Zo kan het dus niet verder!
En dat de markthal op de Veemarkt er door corona niet komt is niet juist. (Vertelt zij ook in de gazet.) Dat dure project is gewoon afgevoerd.