All posts by Frans

Even akte nemen

Het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) is het jaar vlijtig begonnen.

Op 13 januari heeft men “akte genomen” van het verslag van de Algemene Vergadering van Leiedal dd. 28 mei 2019. (Van de andere twee dan niet?) Verder nog van de verslagen van de Raden van Bestuur van de intercommunale van 19 juli, 30 augustus en 1 september vorig jaar. (In september, november, december waren er telkens twee.)
(Voorzitter van Leiedal is nu schepen Wout Maddens.)

En nu men toch zo goed bezig was, werd nog vlug akte genomen van een hele serie verslagen van de kerkraden van de kerkfabrieken. Het oudste verslag dateerde van een kerkraad van Sint-Godelieve van 7 maart. Het meest recente kwam van Sint-Elisabeth dd. 10 oktober vorig jaar.

P.S.
Leden van het CBS krijgen geen zitpenningen hoor!

Loopt dat onderzoek nog altijd?

Even ter herinnering.
De brand aan het nieuwe zwembad op Kortrijk Weide (toen nog in opbouw) die alle vijf glijbanen verwoestte en ook veel schade toebracht aan de toren dateert van dinsdag 26 februari 2019.
Binnenkort is er dus een jaar voorbij.
Indertijd en maanden geleden zei zwembad-manager Elewin Werbrouck dat de gerechtsexpert zijn tijd neemt om zijn werk grondig te doen, “want er zijn vele partijen bij betrokken” en er viel ook veel beeldmateriaal te bekijken. (Wie kon daar toen niet inkomen?)
Kan de reguliere pers nu niet een keer (bijv. tegen 26 februari aanstaande) navraag doen bij de bazen van Lago wat nu de stand van zaken is in het onderzoek? (Onderzoeksjournalistiek!)
En weet het stadsbestuur ook altijd nog nergens van? Onze schepen Arne?

P.S.
Stad heeft intussen een derde gedeeltelijk beschikbaarheidscertificaat verleend aan de N.V S&R van Leuven aangezien er een derde “gedeeltelijke voorlopige” oplevering is aanvaard en bekrachtigd. (Een derde. Gedeeltelijk).

Er komt geen “LEZ” in Kortrijk

Dat is toch ook wel nationaal nieuws, maar kranten reppen er (nog) niet over.
In het bestuursakkoord van de nieuwe, tweede tripartite – goedgekeurd in de gemeenteraad van maart 2019 – stond (op pag. 17) te lezen dat een lage-emissiezone zou kunnen deel uitmaken van een nieuw mobiliteitsplan.
En die LEZ zou dan in nauw overleg met andere (centrum)steden in de regio (?) gefaseerd worden uitgevoerd, “waarbij men zou bewaken dat mensen met een bescheiden inkomen niet geraakt worden”.

Dit voornemen is er duidelijk gekomen op instigatie van de plaatselijke SP.A, want de tekst is bijna letterlijk de weergave van een punt uit het verkiezingsprogramma 2018 van die partij (pag. 16).
Met een LEZ wou de partij de grootste vervuilers uit de binnenstad bannen en eventueel ook uit andere gebieden in de stad waar de luchtvervuiling groot is. Maar ook hier zou men gefaseerd te werk gaan zodat iedereen de tijd zou krijgen om zich aan te passen “en zonder dat men mensen met een bescheiden inkomen gaat raken”.

Ten slotte is, ten overvloede, in het meerjarenplan 2020-2025 van de tripartite een actieplan 2.5.6 opgenomen en aanvaard waarin staat: “We onderzoeken het nut van de invoering van een een lage emissiezone in het kader van het mobiliteitsplan.”

SP.Abuikgevoel

Dit alles zou nog dit jaar gebeuren. Maar het onderzoeksplan is waarschijnlijk niet eens besteld want al in de gemeenteraad van december 2019 kreeg de schepen van mobiliteit Axel Weydts (SP.A) een “buikgevoel” dat hem zei dat Kortrijk te klein is voor een LEZ. Vanwege de uitlaatgassen van de R36 en de R8 (de ringen) zou het effect van de invoering van een LEZ op de luchtkwaliteit in de binnenstad volgens hem miniem zijn. En daarbij: we mogen de mensen met minder financiële middelen niet zomaar gaan treffen. “We zijn niet ongevoelig voor het sociale aspect.”

En zo werd stilaan duidelijk dat men binnen het schepencollege, en ongetwijfeld binnen de SP.A zelf, stilaan was gaan twijfelen of de invoering van een LEZ wel zo’n goede zaak was. Tevens electoraal bekeken, aangezien bijv. het plan van schepen Weydts voor de organisatie een maandelijkse autoloze binnenstad bij een digitaal referendum werd verworpen door bijna 6 op 10 van de Kortrijkse deelnemers. Dat was even schrikken.

En toen kwam de klap op de vuurpijl.
In zijn toespraak op de nieuwjaarsreceptie van de partij (18 januari) pakte SP.A-schepen Philippe De Coene zéér categoriek uit met het vonnis dat er totaal geen sprake kon zijn van de invoering van een LEZ in Kortrijk.
Nou zeg.
Was dit wel het standpunt van geheel het College van Burgemeester en Schepenen? Dat wou in het bijzonder Groen raadslid Matti Vandemaele wel eens weten op de recente gemeenteraad van maandag 10 februari.
Schepen De Coene gaf geen kik, niettegenstaande hard aandringen en herhaaldelijke vragen van de interpellant.
Raadslid Maxim Veys (de enige van de SP.A-fractie die nog eens het woord durft te nemen) probeerde nog enigszins het standpunt van de partij te nuanceren door te poneren dat er slechts sprake kon zijn van een LEZ “binnen een redelijke termijn” én enkel wanneer twee randvoorwaarden waren vervuld: een degelijk openbaar vervoer én een nieuw circulatieplan.
Schepen De Coene keek niet eens op. Leek wel gesimuleerd doof en stom. (Niet zijn gewoonte!)
Tot plots – en zonder dat er op dit moment althans daarvoor enige concrete aanleiding was in het lopende debat – burgemeester Vincent Van Quickenborne het woord nam en tot twee of drie keer toe verzekerde: “ER KOMT GEEN LAGE-EMISSIEZONE.”
(Voor wie dat nog eens wil beluisteren: het was rond de 36ste minuut.)









Maar wie zijn die tuincoaches? (2)

Wie u aan huis zult krijgen om uw tuin wat “wilder” of minder banaal te maken hangt af van welk type van tuin u bezit of van houdt, of waar u in uw leven nog zou willen naar streven.

Stel dat u om een of andere reden een meer “eetbare tuin” zou willen.
Laat ons zeggen: een moestuin.
Dan krijgt u iemand van “VELT” op bezoek. Wie dat dan zal zijn weten we niet want Velt is een eigenlijk een vereniging: de “Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren”. Verkoopt biobloem, biogranen, fruitpakketten en ook boeken. (Heeft al jaren veel reputatie mee van een regelrechte commerce.)
Voor die deelopdracht was de beste bieder ene Frank Petit-Jan uit Kortrijk (een Groene jongen), maar de persoon die stad heeft aangeschreven is een zekere Geert Gommers uit het Antwerpse. (VELT is Antwerps.) En voor zover we weten is voor onze streek de contactpersoon voor “Velt” Mike Vandenbroucke uit Zwevegem.

Of bent u gewoon in het bezit van “een stadstuin“?
En bent de eentonigheid ervan wat beu? Dat strakke gazon en dat karrewiel? Die kabouter?
Dan mag u in eerste instantie Wannes Ureel uit Kortrijk met zijn bakfiets verwachten. Het prototype van de sympathieke, hippe groene jongen. (Hij heeft ook een eigen firmaatje ‘Hovekes”.)
Heeft Wannes geen tijd of goesting dan komt Lander van der Bauwheede ter hulp, ook uit Kortrijk. Een echte actieve Groene (stond op de kieslijst) en medewerker bij Natuurpunt. Onderhoudt tuinen van hulpbehoevenden en stadsgroen in Heule.
Een derde mogelijkheid is Bert Benoit uit Deerlijk. Een professional met een heus tuinbedrijf.

U wou iets doen met uw “wijktuin”?
Ook hier is de reeds vernoemde Lander Van der Bauwheede van de partij.
In tweede instantie Carl Vandenberghe uit Vichte. Is landschapsarchitect en arborist. Hij haat formele en statische tuinen.

U bent hartstochtelijk voorstander van een “landschappelijke tuin”?
Dan hebt u geluk.
De opdrachtnemers zijn immers de reeds genoemde 1) Carl Vandenberghe en 2) Peter Benoit.

P.S.
De raamovereenkomst met de vijf opdrachtnemers is niet openbaar gemaakt.
Vandaar deze vragen:
– Mogen we veronderstellen dat zij geen werken mogen uitvoeren bij de door hen geconsulteerde burgers? Nu niet en later (na een jaar) ook niet?
– Idem voor levering van flora (of groenten of producten) allerhande? Nu niet en later ook niet?
– Mogen we veronderstellen dat zij absoluut geen suggesties kunnen doen over mogelijke collega- tuiniers voor verdere werkzaamheden?
– Zeg! Kan stad (wie is dat?) een of andere aanvraag weigeren?





Maar wie zijn die tuincoaches? (1)

De beslissing om tuincoaches in te zetten in de tuinen van stad Kortrijk dateert al van 25 november vorig jaar. Men (wie?) zit waarschijnlijk al lang te broeden op dit idee want men heeft “na marktverkenning bij verschillende firma’s (ook in eigen streek)” beslist om acht firma’s aan te schrijven.
Als wijze van gunnen koos men voor een onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking. Op 16 december dan is een verslag opgesteld over het nazicht van de offerte, maar noch over de jury, noch over de wijze van selectie of de motivering bij de keuze van de (beste) opdrachtnemers is ook maar iets gekend.
Het enige wat we dus weten is dat er uiteindelijk met vijf kandidaten voor 1 jaar een raamovereenkomst is opgesteld waarbij is bepaald dat de tuincoach aan de geïnteresseerde burger tips en ideeën geeft om zijn/haar tuin ecologisch, onderhoudsvriendelijk en met meer ruimte voor biodiversiteit in te richten.
Dit alles moet dan gebeuren door middel van een plaatsbezoek en verkennend gesprek met de tuineigenaar , de opmaak van een schets/vlekkenplan en een persoonlijk verslag met tips/plantenkeuze/beheer. (Dit verslag moet ook ter beschikking gesteld van stad.)
Na een periode van één jaar zal men de dienstopdracht evalueren en maakt men een nieuwe opdracht voor een periode van 5 jaar.
De kostprijs van de opdracht voor dit jaar 2020 raamt men op 25.000 euro, inclusief BTW. (Idem voor de volgende jaren.)
Zal dit krediet voor dit jaar wel voldoende zijn?
Wat de opdrachtnemers per uur mogen aanrekenen aan stad weten we niet. Eén verkozen tuincoach (Wannes Ureel) vermeld zijn loon op zijn website: 35 euro per uur. Als we ons aan dit (toch lage?) bedrag houden, dan mogen alle vijf coaches samen met het budget van 25.000 euro maximaal 714 uren besteden. Als zo’n opdracht twee uur in beslag (wat ons nog weinig lijkt) dan zijn er maximaal 357 werkuren mogelijk. En er zijn naar het schijnt nu al 250 gegadigden om zo’n tuincoach te consulteren.


Maar goed.
Wie mag u dus thuis verwachten als u zich hebt ingeschreven om uw tuin ecologisch en biodivers in te richten, zeg maar wat “wilder” en met minder gazon. (Het staat niet de gazetten.)
Zie volgend stuk.


Stadsbestuur wil meer kantoren in de stad

Al jaren kan elkeen vaststellen dat steeds meer kantoren verhuizen naar perifere locaties, of dat ze bewust naar dergelijke locaties op zoek zijn. Stad wil nu die tendens (waar men voor een deel zeker zelf heeft toe bijgedragen!) onderzoeken wat de redenen hiervoor zijn en of er mogelijkheden zijn om het tij te keren richting binnenstad, de stationsomgeving en de noord-zuid as.

Er is hiervoor een studieopdracht, een “kantorenstudie” uitgeschreven.
Het eerste luik van de opdracht bestaat uit een algemene analyse van de kantorenmarkt. Welke types kantoren zijn er? Wat zijn hun ruimtelijke randvoorwaarden? Waar is er veel vraag naar? Voldoet het bestaande aanbod?
Het tweede luik van de opdracht bestaat uit een diepte-onderzoek voor de stad zelf. Daarbij zou men inzicht willen krijgen in de kansen voor toekomstige kantoorontwikkeling in Kortrijk. Diverse cases van potentieel kantorenaanbod worden onderzocht: bijv. Van Marckesite Weggevoerdenlaan, kop van Evolis en Kapel ter Bede.

Het ramingsbedrag voor de studie bedraagt 25.000 euro, inclusief BTW. Eventueel kan de offerte het bedrag overschrijden met maximaal 5.000 euro (incl. BTW). De intercommunale Leiedal (die betrokken wordt bij de studie) staat in voor 10.000 euro.
Wijze van gunnen van de opdracht: vereenvoudigde onderhandelingsprocedure met voorafgaande bekendmaking.

Stedenband met Cebu City eindelijk stopgezet (2)

“Stad Kortrijk” heeft eindelijk ervaren dat de interesse in de stedenband met Cebu is “afgenomen” (heeft die ooit wel bestaan?) en de samenwerking is uitgedoofd.
Argumentatie voor de stopzetting: “Binnen Kortrijk is er voor deze specifieke samenwerking geen draagvlak meer. Er konden weinig mensen gemobiliseerd worden en de stedenband wordt noch gedragen, noch beleefd in Kortrijk. ”
Kortrijkwatcher zei dit in meerdere stukken, al vele jaren. De negativo!

Even een vluchtige historische terugblik.
– Vanaf 2001 heeft men er vier jaar lang over gedaan om uiteindelijk de Filipijnse stad Cebu te kiezen als partner voor het opzetten van een stedenband. De motivering van de keuze is altijd onduidelijk gebleven, niettegenstaande bijv. een vraag van voormalig raadslid Marc Lemaitre hierover.
– Vanaf 2004 tot en met 2012 vonden er heen en weer 11 werkbezoeken plaats (6 in Kortrijk en 5 in Cebu City). 29 mensen namen er aan deel. Tussen 2014 en 2019 waren er 4 werkbezoeken (2 in Kortrijk, 2 in Cebu).
19 deelnemers.
Al deze deelnemers (ambtenaren, schepenen, zelfs reporters van radio Quindo) vonden deze bezoeken natuurlijk heel inspirerend en waren enthousiast over de samenwerking.
– Wat dat allemaal heeft gekost is praktisch niet te achterhalen. (Stadsbudget 2015 bijv. voorzag 20.677 euro, maar rekende ook op subsidies.)
– Vanaf 2011 werden er “jongerenreizen” opgestart, in samenwerking met Haarlemmermeer, de Nederlandse zusterstad van Cebu. Tot 2019 ging het om 8 edities (4 in Kortrijk en 4 in Cebu). De deelnemers (veel bakvissen) aan deze “inleefreizen” waren waarlijk dolenthousiast.
– Een evaluatierapport van 2013 was positief, maar vond dat er toch aandachtspunten waren. Bijv. dat de Kortrijkse bevolking nergens van wist. (Cebuanen trouwens ook niet.)
– Wat deed men zoal tijdens deze werkbezoeken? Rapporten bleven meestal uit of waren niet openbaar. Kortrijkwatcher herinnert zich vooral nog dat wij de Cebuanen een keer leerden hun afval composteren.
Een nieuwe samenwerkingsovereenkomst voor 2014-1016 verbreedde (hopeloos) de doelstellingen naar wederzijds leren over klimaatmaatregelen en burgerparticipatie. Na 2016 is er geen samenwerkingsovereenkomst meer gesloten maar in 2017 kwam er toch nog een delegatie uit Cebu op bezoek en ging de “mondiaal ambtenaar” (Stijn?) nog naar een festival te Cebu. Vergezeld van een choreograaf en een kostuumontwerper om onze de sinksenfeesten te inspireren…(Stel u voor!)

Een roemloos einde van een Kortrijkse band met een megastad van meer dan 800.000 inwoners.
Wat nu gedaan?
Stad bezint zich over alternatieven.
En waarlijk. Eén ervan heeft Kortrijkwatcher (de positivo) ooit voorgesteld. Laat ons een stedenband sluiten met de thuisbasis van grote diaspora alhier (inwoners van vreemde origine in Kortrijk). Bijv. met een stad uit Marokko…

Zelden meegemaakt: een eindafrekening lager dan het offertebedrag

Het gaat over de eindafrekening van de restauratie van de laatste huizenrij in het begijnhof, kant O.L.Vrouwkerk. De zogenaamde fasen 8 en 9 (van het globale restauratiedossier dat al minstens 30 jaar aansleept) en die slaan op de woningen 7-8-9 en 3-4-5-6.

De gunning van deze opdracht ging op 17 november 2016 naar de firma Monument Vandekerckhove uit Ingelmunster voor een offertebedrag (bestelbedrag) van 3.898.068 euro of 4.131.952 euro inclusief 6% BTW.
Na verrekeningen (in min) en prijsherzieningen kwam de kostprijs uiteindelijk op 3.823.058 euro of inclusief BTW op 4.052.442 euro.
Batig saldo: 79.510 euro.

De Vlaamse subsidies vanwege de dienst Onroerend Erfgoed uit Brugge bedragen 2.463.538 euro, incl. BTW.
Zodoende kost het project aan Stad (OCMW) “slechts” 1.588.904 euro.
Curieus dat de “embedded press” – meer speciaal HLN – dit goede nieuws niet heeft gebracht.

P.S
Er komt nog een laatste fase 1O: de buitenaanleg. Heraanleg van de bestrating, andere lampen, nieuwe nutsleidingen en riolen. Zou 1,1 M kosten.
In het meerjarenplan is hiervoor 1.350.000 euro voorzien en men hoopt op 488.000 euro subsidies.
En dan is er nog zoiets van een “plusfase” waarover nog geen bedrag is gekend. De vroegere gerestaureerde woningen uit de jaren ’90 krijgen een soort opsmuk…
En hoe zit het met de dakisolatie in doe woningen??
Neen, de werken zijn nog niet voltooid!

Is een toeristisch onthaal nog relevant?

Tijdens de nu al jarenlange zoektocht naar een beter gelegen site voor het toeristisch onthaal heeft men zich afgevraagd of zo’n balie eigenlijk nog wel relevant is.

Volgende cijfers komen uit een onderzoek naar vakantiegangers “in de Leiestreek”. De vraag luidde: “Waar haalt de bezoeker zijn info?” (Het jaar van de vraagstelling is niet aangegeven.)
VOORAF:
Onlinekanalen: 33%
Eigen ervaring of eerder bezoek: 24%
Van vrienden of familie: 21%
Brochures of drukwerk: 12%
TER PLAATSE
Logiesuitbater: 53 %
Dienst toerisme: 21%
Via attractie: 11%
Routeplanner: 7%

Om het aantal baliebezoekers in perspectief te plaatsen heeft men een vergelijking gemaakt met twee gelijkaardige centrumsteden en met ongeveer hetzelfde aantal overnachtingen.

HASSELT
Aantal overnachtingen in 2017: 232.469 (In Kortrijk: 240.516.)
– Baliebezoekers Kortrijk in 2018 dan: 33.120 (Overnachtingen alhier in dat jaar: 245.041.)
– In Hasselt in 2018: 67.391

MECHELEN
Aantal overnachtingen in 2017: 232.469
– Aantal baliebezoekers Kortrijk in 2018: 33.120
– In Mechelen in 2018: 79.416 (Daar is ook en vrijetijdsdienst en toerisme aan één balie.)
WAT VALT DAAR NU UIT TE LEREN ?
NIETS TOCH?