All posts by Frans

De studie (niet de werken) van de herinrichting van de Leieboorden (fase II) is eindelijk gegund (2)

Vorige keer vernam u dat die studiekosten in totaal worden geraamd op 1.019.275 euro en dat stad Kortrijk daar 824.100 euro voor zijn rekening zal nemen.
En nu vraagt u zich af aan welke firma de studie is opgedragen en voor welk bedrag.
Bij de tweede gunning (de eerste was wegens slecht bestek grandioos mislukt) dienden dezelfde drie firma’s als bij de eerste plaatsingsprocedure alweer een offerte in…
De duurste won!
Arcadis Belgium nv met een totaal van 1.164.985 euro (exc. BTW). Dat is dus niet zo heel ver naast de raming (1.019.275 euro.)
Voor de “gedeelten” zijn er toch wel verschillen. Stad komt er wel minder goedkoop vanaf dan gedacht.
– Vast gedeelte (ten laste van stad): 515.583 euro tegenover een raming van 373.700 euro)
– Voorwaardelijke gedeelten ten laste van stad: 515.583 euro tegenover een raming van 450.400 euro
– Voorwaardelijke gedeelten ten laste van de Vlaamse Waterweg: 214.465 euro tegenover een raming van 195.175 euro.

Waarom won de duurste offerte? In een openbare aanbesteding nog wel.
Een andere firma is onregelmatig bevonden vanwege hun aanpassingscoëfficiënt.
En nog weer een andere firma werd opnieuw onvoldoende deskundig bevonden.

Misschien nog even kijken hoeveel Stad in totaal (niet enkel voor studies maar ook voor werken) voorziet in zijn meerjarenplan?
Uitgaven: 7.505.000 euro.
Ontvangsten: 2.150.000 euro.
Dat is allemaal nog niet voor morgen hé.
Voor de voorwaardelijke gedeelten kent Stad zich een termijn van 10 jaar toe…

De studie (niet de werken) over de herinrichting van de Leieboorden (fase II) is eindelijk gegund (1)

Het gaat voornamelijk om de verlaging van de Dolfijnkaai, Handelskaai en de Reepkaai.
De voorwaarden en de wijze van gunnen voor de opdracht (openbare aanbesteding) dateert al van december 2020.
En we heinneren ons een artikel uit ‘Het Nieuwsblad’ van 26 januari waarbij gemeld werd dat de werken al waren van start gegaan, in elk geval bepaalde technische werken.
Bij die gunning van december vorig jaar daagden tegen begin februari dit jaar drie offertes op. Maar op basis van het initiële bestek bleek in het College van 19 april plots dat er geen correcte vergelijking mogelijk was tussen de ingediende offertes in verband met concept en visie. Tevens was de inschatting van de deskundigheid van één van de teams niet mogelijk.
Kortrijkwatcher denkt dat het bestek gewoon niet goed in mekaar stak. In elk geval is er in overleg met De Vlaamse Waterweg een scherper omschreven bestek opgesteld.

Het aangepaste bestek bevat 7 vaste gehelen, waarvan 2 vaste en 5 voorwaardelijke.
De vaste gedeelten slaan op een schetsontwerp voor alle deelprojecten en natuurlijk op de herinrichting van de kaaien. Die zijn geheel en al ten laste van de stad voor resp. 54.000 en 319.700 euro.
Het voorwaardelijk gedeelte 1 slaat op de herbouw van de Leiebrug en kost De Vlaamse Waterweg 146.000 euro.
Het voorwaardelijk gedeelte 2 gaat over de herinrichting van de Handelskaai van de Kasteelbrug tot de Schippersraat/Paleisstraat. Raming 122.600 euro, ten laste van stad.
Voorwaardelijk gedeelte 3: Reepkaai. 163.900 euro. Voor Stad.
Voorwaardelijk gedeelte 4: Kasteelbrug en omgeving. Ook 163.900 euro(°. Voor Stad.
Voorwaardelijk gedeelte 5: herbouw Leiebrug. 49.175 euro. Voor De Waterweg.

Wat opvalt is dat er nergens sprake is van een nochtans beloofde passantenhaven bij de Vismarkt.

Eindtotaal is dus geraamd op 1.019.275 euro waarvan 824.100 euro zal gedragen worden door Stad en 195.175 euro door de Waterweg.
Twee zaken mogen we niet vergeten:
– het gaat om ramingen en zonder BTW;
– het gaat om studies (ontwerpen, opvolging) en NIET om werken.
En wat is het verschil tussen vaste en voorwaardelijke gehelen?
Enkel de vaste ten laste van Stad worden nu financieel vastgelegd. Dat is dus voorlopig slechts 373.700 euro (zonder BTW)
De voorwaardelijke kunnen later via een CBS-beslissing opgenomen. Wanneer? Binnen een termijn van 10 jaar, na gunning.
Een en ander is dus niet voor morgen…

(Wordt vervolgd.)




Dienstmededeling

Heel de redactie van kortrijkwatcher zit in de bar van het open zwembad aan de Abdijkaai.
Kunnen nu nog een half uurtje zwemmen maar dat zal er wel niet meer van komen.
Dus pas morgen weer goed nieuws, maar wel een beetje verwarrend.
Gaat over de kostenraming voor het doortrekken van de “verlaagde Leieboorden”, kant Dolfijnkaai, Handelskaai, Reepkaai.
P.S.
Eigenlijk worden de Leieboorden geenszins verlaagd (hoe zou men dat wel kunnen doen?) maar de kaaien.

Deze inhoud is momenteel niet beschikbaar !

Dit gebeurt omdat de redactie van kortrijkwatcher de bijlage alleen heeft gedeeld met een kleine groep mensen en de tekst met toelichtingen daarna stante pede heeft verwijderd.
P.S.
Enkel en alleen onze burgemeester Ruthie en Helga, de voorzitter van de Raad, mogen onze voorstellen tot wijziging van het huishoudelijk reglement van de gemeenteraad (zitting van september a.s.) kennen. Onze trouwe lezers zullen dit onmiddellijk begrijpen en billijken als we zeggen dat het gaat om voorstellen die de macht en prerogatieven van de Raad nog meer ondermijnen dan nu al het geval is.

Naar een betere promotie van de Kortrijkse cadeaubon (2)

In het stadhuis is er zich nu al maandenlang een “Team IT, Promotie en Data” intens aan het bezinnen (parlesanten) hoe men de Kortrijkse cadeaubon beter kan promoten, verkopen en beheren. Momenteel verloopt het systeem via een contract met de vzw Handelsdisrict (in het jargon: BID = Busines Improvement District) maar dit vervalt eind dit jaar. Stad is daar blijkbaar niet tevreden over.
Op vandaag zou die cadeaubon een jaaromzet kennen van ca. 800.000 euro en werken er 150 handelaars aan mee. (De website over de cadeaubon telt meer dan 200 handelaars.) De vzw BID van het winkelwandelgebied verdient er jaarlijks ca; 26.000 euro mee want er is een “breakage”, een vervallingssysteem van vouchers en/of cadeaubonnen van 6,5 procent en BID int daar de helft van.

Stad ziet dat niet meer zitten en wil die winst op vervallen cadeaubonnen in eigen zal steken om daarmee meer in te zitten op prospectie en promotie zodat de omzet verhoogt naar 1 miljoen euro per jaar.
Stad zoekt daarom nog naar een nieuwe leverancier om heel het systeem van cadeaubonnen te optimaliseren en gebruiksvriendelijker te maken: fysiek en (minder omslachtige) online verkooppunten, extra ontwaardingsmethodes bij de handelaars. Wellicht ook geografische uitbreiding van dat BID?
Die nieuwe leverancier zou ook moet instaan voor administratieve en logistieke taken voorde cadeaubonnen.

De opdracht zal worden gegund via een “vereenvoudigde onderhandelinsprocedure met voorafgaande bekendmaking”. De uitgave voor deze opdracht wordt nu geraamd op op 239.035 euro (incl. btw) voor een periode van 4 jaar en de inkomsten op 260.000 euro.
Die inkomsten gaan uit van een veronderstelling van 6,5% vervallen bonnen op een omzet over 4 jaar van 4 miljoen.
Het meerjarenplan is op dit gebied budgetneutraal, dus dat moet gewijzigd.

Plechtig een site openen zonder die te bezoeken

Ja, dat kan, hoe absurd het ook mag lijken.
In Kortrijk kan dat!
Vorige vrijdag 9 juli woonden een 200-tal mensen (corona-tijden) de officiële opening bij van het gerestaureerde Begijnhof van Kortrijk. Na 37 jaar restauratiewerken is eindelijk de 10de fase (omgevingswerken) voorbij en dat moet natuurlijk gevierd. (Het kon wel allemaal wat leuker, origineler georganiseerd, maar goed.. Passons.)
De 200 ingeschrevenen werden van 19 tot 21 uur als het ware opgesloten in de nabijgelegen Sint-Maartenskerk om te luisteren naar enkele sprekerds en naar een optreden van de pianist Jef Neve, geassisteerd door de tenorsaxofonist Nicolas Kummert.
Daarna ging het (gestroomlijnd, afgespannen door een koord) naar het ook vlakbij gelegen, gezellig pleintje, genaamd Sint-Maartenskerkhof.
Daar startte om 9 uur een receptie, met drank à volonté en diverse hapjes met een waarlijk gastronomische allure. Bereid door de OCMW-keuken!
Op de officiële uitnodiging kon men nog lezen dat aansluitend de mogelijkheid bestond tot bezoek van het Begijnhof maar ik heb waarlijk niemand – maar dan ook niemand! – van de 200 deelnemers aan de plechtigheid ook maar aanstalten zien maken om een blik te gaan werpen op het gerestaureerde Begijnhof. Afstand 80 meter.
Men kan dus met een hapje en en drankje een site openen zonder die te bezoeken.

P.S.
Heel de plechtigheid kostte ietwat meer dan twee miljoen oude Belgische franks (BEF).
Het grootste deel van de kosten ging absoluut niet naar de receptie, maar wel naar de logistieke organisatie door de firma Theatech (shelter, klank, kerk, licht, meubilair, en nog een streaming ook). Er is tevens een brochure in meerdere talen gemaakt en uitgedeeld.

Verrassende zoekopdracht voor de ware kunstliefhebber onder onze lezers.

In het kader van het Kortrijkse kunstenfestival (een triënnale, dit jaar “Paradise” genoemd) prijkt er ook binnen in het Begijnhof (op de zgn. bleekweide) een monumentaal kunstwerk van de hand van de Zweed Jacob Dahlgren.
U hebt het wellicht al in het echt of op foto gezien want het blijkt een succesnummer te zijn in het parcours van het festival, alleszins bij de kindjes. Het gaat om een metershoge nogal brede cilinder die letterlijk volhangt met lange, kleurige linten. Men kan er dwars doorheen lopen, maar doe dit maar best gemaskerd want die tent lijkt me wel een mogelijke broeihaard van coronavirussen.
Het werk draagt als titel “The World of Abstraction” en was in 2016, weliswaar in kubusvorm, al een keer te zien in Grenoble.
Eind vorige eeuw was een zéér gelijkaardig kinetisch kunstwerk ook al gemaakt.
En dat is nu onze zoekopdracht.
Tik in Google de naam in van de bekende (kinetische) Parijse kunstenaar (met roots in Zuid-Amerika) Jesus Rafael Soto.
Rechts op de website zult u bij zijn biografie zien staan “afbeeldingen”. Tik daar op en kijk bijvoorbeeld op de eerste rij naar de afbeeldingen 4 en 6 en 7.
Zoek de verschillen met het werk van Jacob Dahlgren en meld die gerust aan de curatoren van “Paradise”: Hilde Teerlinck en Patrick Ronse. Breng ook de cultuurschepen Axel Ronse (N-VA) even op de hoogte. van uw merkwaardige vondst.
Wat een toeval !



Minister Van Quickenborne nipt niet gebuisd in Humo’s grote regeringsrapport

In het nummer van 29 juni heeft Humo (pag. 11-12) in een eerste rapport de huidige acht Nederlandstalige federale minister laten beoordelen door prominenten als Dave Sinardet (prof politicologie VUB), Peter Deroover (Kamerfractieleider N-VA), Frank Verbrugge (prof strafrecht KUL), Barbara Pas (Kamerfractieleider VB).
Onze minister van Justitie Vincent Van Quickenborne kreeg onder de titel “hijgerige communicatie” het kleinste aantal punten: 5 op 10. (Dit komt niet in ons Stadsmagazine.)
Kortrijkwatcher zit daar voor niks tussen maar kan enkel het oordeel in zijn geheel beamen. Zelfs toejuichen, in deze zin dat uit het rapport blijkt dat Quickie als minister niet anders handelt en functioneert dan als burgemeester. Men zou dit zelfs als een compliment kunnen beschouwen: hij blijft zijn eeuwige en enige zelf !

In een woordje vooraf merkt een redacteur van het rapport op dat de neus van Quickie nog altijd scherp staat voor het ruiken van opportuniteiten. Kortrijkwatcher weet dit ook en zei vroeger al dat hij er in slaagt om altijd en lang op voorhand in te zien aan welk wagentje (persoon) hij moet hangen om in zijn politieke loopbaan vooruitgang te brengen. (Omgekeerd merkt ook alras op voorhand wanneer hij best met iemand zou afhaken. Zelfs liquideren.)
Prof. Sinardet is van oordeel dat Van Quickenborne wellicht de minister is met het hoogste populistische gehalte. “Hij weet wat de mensen graag horen.” Ja!
Kamerlid Pas breidt dit oordeel verder uit. “Sterker”, zegt zij, “hij is de kampioen van de populistische aankondigingen.”
En meestal doet hij die eerst in de pers, pas daarna in het parlement En zij voegt er aan toe: “Maar zijn decibels worden niet gevolgd door realisaties.” (Lezers van kortrijkwatcher weten dit maar al te goed. Denken dan aan de lage realisatiegraad van de voorziene investeringen.)
Prof. Verbruggen is ook niet mals. Hij wijst op een contradictie in het voornemen van de minister om zerotolerantie in te voeren. “Als je elke korte gevangenisstraf effectief uitvoert, moet je een hoop gevangenissen bijbouwen. Dat kost fortuinen: willen we dat?” De prof strafrecht meent nog dat Quickie – “los van zien hijgere communicatie – de heilige huisjes spaart.” Hij neemt een afwachtende houding aan in zake zoals de hervorming van het strafrecht, het Hof van Assisen. En zelfs van de digitalisering van Justitie zien we nog niks.

Eindoordeel van Humo:
“Vincent steekt vaak zijn vinger op en maakt de klas graag aan het lachen, maar moet dringend meer aandacht schelen aan zijn huis- en studiewerk. 5/10 dus.

P.S.
In de gemeenteraad van morgen 5 juli zal onze titelvoerende burgemeester het nieuwe huishoudelijk reglement van de Raad goedkeuren. De oppositie wordt nog méér monddood gemaakt. Zie daar ook maar de hand in van Quickie.

Debat winnen met methode genaamd “the spread”

We kennen het verschijnsel uit de gemeenteraad (en elders) al lang maar hadden er geen woord of uitdrukking voor. (“De vis verdrinken” is toch nog iets anders.)
“The spread” is een debatmethode waarbij de debater de snelheid en het volume van zijn spreken steeds meer opdrijft, terwijl hij ondertussen een trommelvuur van argumenten en feiten loslaat op zijn (verbouwereerde) tegenstander, rond en zelfs ver naast het gespreksonderwerp.
Hij smeert zich uit over het onderwerp, en dat zijn argumenten vergezocht zijn of ridicuul, het doet er allemaal niet toe. Het gaat vooral om de snelheid. Want elk (zogenaamd) argument dat zijn overdonderde tegenstander aldus onbesproken laat, telt dan als een punt in het voordeel van “de spreader”.
Erger nog. Als de tegenstander dan toch een feitelijk onjuiste of glasheldere leugen ontmaskert, wordt die door de spreader gecounterd met alweer een ander ‘feit’ – net zo lang tot iedereen het gevoel krijgt dat die ene kernachtige, zakelijke waarheid van de tegenstander überhaupt niet bestaat!
Een spreader wint het debat.

Burgemeester Vincent Van Quickenborne was (is) een echte meester-spreader.
Bij elke kritische vraag of interpellatie (zeker als die kwam van het Vlaams Belang) paste hij die methode toe, vergezeld van de nodige pathetische gebaren en – alleszins als de tegenstander onmiskenbaar gelijk had – zelfs met een toneelmatige woedeuitbarsting. Hij maakte zich dan kwaad hoor.

We kenden de term “spread” dus niet.
Ander soort debat nu.
Bij een doorgaans lange repliek van bijvoorbeeld schepen Philippe De Coene verwijten we hem soms dat hij “de vis aan het verdrinken is”. Maar dat is zeker geen “spread”. Hij blijft namelijk altijd wel bij het onderwerp, Alleen vindt hij het nodig om naar aanleiding van een detailvraag geheel het dossier in het lang en het breed uiteen te zetten om aldus zijn kennis ten toon te spreiden. De tegenstander moet niet “overwonnen” worden, maar terecht gewezen. Hij heeft het namelijk ietwat verkeerd voor. (Een valstrik is wel één element uit de overvloed aan informatie “vergeten”). Wie de vis verdrinkt wil eigenlijk “epateren” zodat de tegenstander als de toehoorders op de duur zelfs de vraag of kritiek uit het oog verliest….
Een spreader daarentegen overbluft en vernedert eigenlijk de tegenstander. Groot verschil !

N.B.
De term gevonden in een artikel in het weekblad “De Groene Amsterdammer”.
Is gebruikt door de Amerikaanse schrijver Ben Lerner die in zijn autobiografische roman “The Topeka School” vertelt hoe hij in de debatclub van zijn high school kampioen werd in “geïmproviseerd spreken” met een methode die hij “the spread” noemde.

P.S.
Onze nieuwe burgemeester Ruthie gebruikt géén van beide methodes. Zij laat gewoon het woord aan anderen (schepenen of korpschef) over. Eigen inbreng ontbreekt. En als zij iemand het zwijgen wil opleggen laat zij die taak over aan de voorzitter van de gemeenteraad. De vraag wordt dan onontvankelijk verklaard. Of niet passend in de agenda. Of om nog iets anders van de kaart geveegd. Ach ja…



De dienst Toeristisch Onthaal verhuist

Na zowat drie decennia palaveren en bakkeleien en studeren is nu beslist dat de balie van het Toeristisch Onthaal in november van dit jaar al zal verhuizen vanuit “het belevingscentrum” 1302 (in het Begijnhofpark) naar het infopunt van het Begijnhof, (het hoekhuis vlakbij de toegangspoort). We hadden dit al voorspeld begin 2020, maar toen was dat plan nog wel van tijdelijke aard. Men zei toen ook dat de verhuis niet kon doorgaan voor 2020 want contractueel zou de diens Onthaal dan zijn subsidies kunnen verliezen. Blijkbaar heeft men nu kunnen profiteren van een nieuw reglement genaamd “Beleef West-Vlaanderen” dat subsidiemogelijkheden voorziet voor de optimalisering van het toeristisch onthaal in een gemeente.
Voor de werkingskosten (29.820 euro) ) verwacht men een toelage van 18.422 euro en voor de externe expertise (ter waarde van 10.708 euro) nog 5.360 euro. Geheel het project (evenwel zonder de wifi-installatie) kost 53.603 euro. Het stadsaandeel bedraagt dus 29.820 euro, terwijl het meerjarenplan slechts 25.000 euro heeft voorzien als budget. Men zal daar een mouw aan passen door te putten uit het budget voor onderhoud van gebouwen.
Het ontwerp voor de verbouwing van het bestaande infopunt is gegund aan de firma Five AM uit Brugge. Er waren drie kandidaten, maar geen uit Kortrijk.

P.S.
Wat zal er gebeuren met het personeel (vrijwilligers!) die nu de balie van het infopunt van het Begijnhof bemannen?