De Kortrijkse Stadsmonitor is totaal niet representatief en daarom zonder enige validiteit !

Om de drie jaar peilt het Agentschap Binnenlands Bestuur (ABB) via meerdere indicatoren (nu 140) naar de mening (perceptie!) van bewoners uit de 13 centrumsteden (inclusief de grootsteden Gent en Antwerpen) over van alles en nog wat omtrent omtrent het stedelijk beleid. (Voor gemeenten doet men dat nu ook, maar daar gaat het nu niet over.)
De pas verschenen Stadsmonitor slaat op een bevraging van september-oktober vorig jaar via een representatieve steekproef bij personen van 17 jaar tot en met 85 jaar.
Van het ABB kregen de centrumsteden al in 2019 de mogelijkheid aangeboden om een EXTRA bevraging te laten uitvoeren op vlak van de deelgemeenten. Welnu alle centrumsteden zijn daarop ingegaan, behalve Kortrijk. (Staat dat al in de drukpers?)
Nu absoluut even opmerken dat onze elektronische stadskrant dat al heeft gesignaleerd op 28/08/2019 !!

Dit maakt dat er geen enkele bewoner als representant van de nog andere 7 deelgemeenten kon deelnemen aan de bevraging. We hebben het dan om grotere entiteiten als Heule (12.052 inwoners), Marke (7.478), Bissegem (5.319), en verder Bellegem, Aalbeke, Rollegem, Kooigem. Het gaat in totaal om 33.113 inwoners op een totaal aantal Kortrijkzanen van 75.120 (cijfers van begin 2020). Dit betekent dat 44 procent van de Kortrijkzanen uit de fusiegemeente geen kans kreeg om opgenomen te worden in de steekproef. (Over het aantal 17 tot 85 jarigen binnen dit percentage heb ik geen zicht, maar binnen deze vaststelling doet het er niet echt aan toe.)

Vandaar dat er door ABB slechts 1.840 “pure” Kortrijkzanen zijn aangeschreven om deel te menen aan de survey van de Stadsmonitor. Vergelijk met andere centrumsteden die wel bereid waren om het oordeel van bewoners uit de deelgemeenten te aanhoren. Genk bijvoorbeeld 8.000. Mechelen: 3.000. Brugge: 4.977.
Van die 1.840 aangeschreven kandidaten werden er daarenboven slechts kwalitatieve 697 respondenten weerhouden na een een controle door de Vlaamse Statistische Autoriteit.
Beste lezer, bedenk dat maar even als u nog een keer de juichkreten leest van burgemeester Ruthie (en later in het Stadsmagazine) over de goede resultaten in de respons op de indicatoren van de nieuwe Stadsmonitor
Het gaat om de perceptie van 697 personen waarvan daarenboven niet één in een deelgemeente woont. En iedereen weet dat er aldaar nogal wat ongenoegen heerst over het stadsbeleid.
Het is niet voor niets dat het schepencollege NIET wou dat het ABB ook de deelgemeenten zou betrekken in de bevraging. (De drogreden was dat dit onderzoek te kostelijk zou worden!)

Framing
Het stadsbestuur heeft nog nergens laten blijken dat de steekproef de deelgemeenten buiten schot hield.
Dat is een vorm van framing: de berichtgeving naar zijn hand zetten. Dat is mensen om de tuin leiden.
Wij noemen dit gemakshalve gewoon: LIEGEN.

.






Wat een staaltje van onbehoorlijk bestuur!

Stad wil nog deze lente een zogenaamde “composttuin” aanleggen op de voormalige (nog bestaande) parking van het vroegere RVT Sint-Vincentius. Zes vaten en nog een hok voor wat materiaal. Dat komt dus net achter het begijnhof en vlakbij de artillerietoren.
Enkel bewoners uit de binnenstad (hartje Kortrijk) die zich daarenboven hebben ingeschreven kunnen op gezette tijden gebruik maken van die vaten. Het zou gaan om een 60-tal personen. Ondernemers (de term wordt niet gedefinieerd) zijn uitgesloten.
In het verslag van de omgevingsambtenaar beweert men dat de aanvraag in overeenstemming is met de bestemming van die plaats, terwijl het gewestplan zegt dat het gaat om een woongebied met cultureel-historische en/of esthetische waarde.
Het advies van de gemeentelijke omgevingsambtenaar (de GOA) is gunstig onder voorwaarden. Dat kunnen we wel geloven zeg!
U moet namelijk weten dat het de bedoeling is om op nogal korte termijn die parkeerzone te laten verdwijnen aangezien men het Begijnhofpark wil uitbreiden tot aan de tuinen van de begijnhofbewoners. Dan zouden die compostvaten met dat hok meteen heel potsierlijk IN het park liggen… Vandaar dat het advies van het Agentschap Onroerend Erfgoed dan ook luidt dat de composttuin dan moet verdwijnen of dat er dan een nieuwe vergunning moet aangevraagd (die natuurlijk zal afgewezen worden).
Maar heel het project wordt nog absurder als men weet dat al vanaf eind 2021/begin 2022 de werken starten voor de vernieuwing van de historische straatjes rond het Begijnhof én de afbraak van het oude Sint-Vincentiusgebouw. Het advies van ons eigenste Kortrijkse Omgevingsbeleid Ruimtelijke Planning en Mobiliteit is dan ook heel drastisch.
1. Door uitbreiding van het Begijnhofpark tussen 2022 en 2024 zal de functie van de composttuin op deze locatie niet kunnen behouden worden en moet de installatie geherlocaliseerd.
2. Voor de organisatie van die werven is een werfzone nodig met stapelplaats en de parking van Sint-Vincentius (waar de compostvaten komen) zal daar nu juist waarschijnlijk voor dienen. (Wij zeggen: zeker weten.)

Heel het project is dus totaal zinloos. Absurd.
Het gaat om een proefproject van twee jaar. Welnu, volgend jaar al kan men de zaak opdoeken.
Weggesmeten geld (studie, installatie, personeel) en werk.

N.B.
Daarna zou men het project evalueren. Maar er zijn op voorhand geen criteria bepaald.
(60 ingeschreven gebruikers op 800 aangeschrevenen is toch al niet veel?)

Uit onze rubriek “zagen en klagen”

Waarover willen we nu weer eens mopperen?
U hebt het zeker al eens meegemaakt, dat een bedrijf (winkel) in januari even sluit met de mededeling dat men de inventaris van het voorbije jaar is aan het opmaken.
Zo’n inventaris is een opsomming van investeringen, goederen, voorraden, geldmiddelen, schulden.
In een stad spreekt men van een jaarrekening.
Die komt hier jaarlijks pas tot stand in juni, een enkele keer in mei. Dus zeker nooit in januari…
De jaarrekening 2020 staat nu geagendeerd op de gemeenteraad van maandag aanstaande, 14 juni 2021.
Dit doet er ons aan denken dat er over nog een ander financieel dossier valt te zeuren.
Een gemeente moet nu jaarlijks én verplicht een opvolgingsrapport maken over het eerste semester van het lopende jaar. Dit rapport vermeldt een stand van zaken over de voorgenomen actieplannen, een overzicht van de reeds gerealiseerde ontvangsten en uitgaven, mogelijke wijzigingen in de financiële risico’s.
En dit moet minstens voor het einde van het derde kwartaal voorgelegd aan de Raad. Vorig jaar is men met het semesterrapport voor de eerste helft van 2020 naar de gemeenteraad gekomen in de maand september van dat jaar. Misschien nog net op tijd, maar feitelijk toch rijkelijk laat want men vertelde ons dat de opmaak ervan al dateerde van mei.
Hoe zou het zitten met het semesterrapport van dit jaar? Eind juni nadert!

Nu maar even ophouden met zagen en klagen. Er is veel werk op de plank.
Want het zal heel interessant zijn om beide documenten te vergelijken. Hoe argumenteert men bijv. de realisatiegraad van de investeringen in het semesterrapport 2020 enerzijds en in de jaarrekening 2020 anderzijds? De evolutie van de schuld? De impact van Corona? Etc.
Totaal aantal bladzijden te doorploegen voor resp. beide dossiers: 131 plus 267.

Tot kijk , beste lezer !

Naar een foto van de nieuwe telpaal voor fietsen, samen met schepen Axel Weydts?

We denken van niet en proberen deze gewaagde voorspelling hier ietwat hard te maken.
Net als zijn bewegingsgenoten (van de beweging “Vooruit met de SP.A”) komt de schepen van mobiliteit (sommigen zeggen: velo’s) dolgraag in de pers. Zo kreeg hij bijv. in alle kranten (tot “De Standaard” toe) en WTV van december 2017 volle publiciteit met foto en film omdat er in de Budastraat een fiets-telpaal werd geplaatst. Over de prijs ervan werd niet gerept maar het ging om zoiets als 25.000 euro. Later zijn we via de pers door de schepen met cijfergegevens om de oren geslagen over het (stijgend) aantal getelde fietsers aldaar. In 2019 bijv. 1.100.160 passanten op twee wielen.
In december 2020 is de paal per ongeluk aangereden, maar schepen Weydts vond dat eigenlijk niet zo erg want de paal stond gewoon een beetje schuin en de software (de teller) werkte nog. De zaak was dus herstelbaar en dat zou spoedig gebeuren. (“Het Laatste Nieuws” van 4 december 2020.)
Maar bij een vraag van raadslid Carmen Ryheul (Vlaams Belang) in de gemeenteraad van januari 2021 bleek dat de fietstelpaal toch onherstelbaar was beschadigd. Op advies van de leverancier van de paal (de firma Krycer) werd de nog functionerende teller uitgeschakeld want de behuizing was zodanig stuk dat door insijpeling van water een kortsluiting mogelijk was.
Raadslid Ryheul was nog zo driest dat ze ook nog durfde vragen naar de bestelbon voor een nieuwe zgn. ‘ECO-totempaal’ om zodoende inzicht te krijgen in de kostprijs ervan. Dat heeft ze onlangs gekregen. Prijs inclusief btw: 36.287,90 euro.
Het Vlaams Belang liet daarover op 1 juni een persbericht verschijnen. Geen enkele krant of audio-visueel medium heeft dit bericht opgenomen. Embedded press…
Dat is een reden waarom we denken dat bij de plaatsing van de nieuwe paal onze schepen Weydts zich wat zal schuilhouden. Gedeisd. Want dan moet hij (en de pers) wel inzicht geven in de prijs ervan en kan de pers (ja?) die praktisch onmogelijk niet vergelijken met de aankooprijs van de eerste paal. Ten tweede moet de schepen dan uitleggen of zijn bewering (in HLN van 12 januari) wel klopt dat de nieuwe paal totaal niks zal kosten aan stad, vanwege het ingediende verzekeringsdossier. Onze vraag is of de verzekering van de aanrijder wel bereid zal zijn om 37.000 euro uit te keren, wetende dat de originele telpaal “slechts” 25.000 euro kostte. (En dat de teller nog werkte…)

P.S.
Wat is de nu de meerwaarde van een peperdure nieuwe paal aldaar voor een mogelijke aanpassing van fietsbeleid? Er bestaan ook mobiele (rubberen) slangentellers?


Einde van het gedoe rond het golfterrein? (3)

Er is in de Kortrijkse gemeenteraad al sinds decennia lang veel “fuss” geweest rond de vraag of er in stad (eerder deelgemeenten) een golfterrein kon komen of niet. We herinneren ons zelfs nog een incident van midden jaren ’90 van de vorige eeuw. Golfers van toen wilden een terrein aanleggen aan de ‘kleiputten”, daar ergens aan de Schaapsdreef. Maar toenmalig eerste schepen, wijlen Manu de Bethune, stak daar in het geniep een stokje (een ijzeren club) voor door met zijn vriend Prosper Dumolin van de dakpannenfabriek af te spreken dat stad de kleigroeven “in der minne” zou kopen. Hij vond dat het voor de Kortrijkse gemeenschap nuttiger was om daar een natuurreservaat van te maken.
In een later stadium was zoon Jean de Bethune (als schepen van de “middenstand”) ook al geen voorstander van een groot terrein in het zuiden van de stad. Wou hij de landbouwers beschermen of de grondeigenaars? Binnen de CVP was een andere keer de ACW-vleugel (“de Gilde”) dan weer tegen. Zo ging dat toen.. Aan die kant ging het om belangenverdediging van diverse, onderscheiden betrokkenen. Corporatisme.
Aan de meer ideologisch peinzende linkerzijde kon men gedurende al die tijd geen grotere vijanden van een golfterrein aantreffen dan bij de Groenen (Agalev) en bij de Sossen. Ja, het is een elitaire sport voor de rijken. Klassenstrijd was hier het motto. (Alhoewel. Voor een bepaald huidig komisch Groen is kort gazon nog altijd soort beton, maar dan groen. LOL.)

Binnen afzienbare termijn zal de kwestie weer te berde komen in de gemeenteraad.
Er is een nieuw Ruimtelijk Structuurplan (RUP ‘t Hoge) nodig voor een herbestemming van de site (in dossiers genaamd “reservegebied Beneluxpark II“) als recreatiegebied. Want tot op heden zijn de gronden volgens het gewestplan nog altijd juridisch te beschouwen als “regionale gemengde zone voor handel en diensten”, in het bijzonder alhier dienstig voor de ontwikkeling van een tweede “kantorenpark”.
De (tweede) tripartite heeft nu definitief dat scenario verlaten. Cf. een ‘scopingnota’ (nieuw buzzwoord) én procesnota van het schepencollege dd. 8 maart van dit jaar. Een door Stad bestelde kantorenstudie kwam tot de conclusie dat er nog wat potentiële locaties voor kantoren zijn in de binnenstad en de stationsomgeving. Kernversterking!
Wat men er niet bij vertelt is dat die kantorenstudie (kostte minstens 25.000 euro) tevens nadrukkelijk concludeert dat ‘t Hoge blijvend kan beschouwd als een heel geschikte plaats voor de vestiging van kantoorgebouwen. (Is er een raadslid dat de studie heeft gelezen?)
Het scenario “behoud open ruimte met bestemming naar agrarisch gebied en/of landshapontwikkeling” vindt het stadsbestuur te drastisch en financieel niet haalbaar. Geen idee waarom. Niet, nergens gestoffeerd.

De drie meerderheidsfracties (gevuld met raadsleden die hier ook geen snars over weten) zullen in de gemeenteraad dus de verkoop van ‘het reservegebied Beneluxpark II’ als toekomstig golfterrein zonder problemen goedkeuren. (Het project staat trouwens als actiepunt 6 in het meerjarenplan, maar zonder enig bedrag over kosten en baten.)
– De VLD is altijd al van oordeel dat dit scenario een bepaald bemiddeld publiek zal aantrekken, genre kaderpersoneel. – De N-VA dan houdt ook wel van de ietwat rijkere Vlamingen (Vlaamse bourgeoisie) en wil zelfs een veel groter terrein. Jaja, 30 of 40 ha, of nog meer.
– En socialisten? Die zullen er zich bij neerleggen. Het gaat immers “slechts” om een golfschool en trainingscentrum wat de democratisering van de golfsport zal ten goede komen. Jonge Kortrijkzanen in opleiding moeten niet naar De Palingbeek bij Ieper, of de Golfclub Waregem, of de Golf-en Countryclub Oudenaarde.

Wat met de oppositie?
– Groen zal eerder coulant zijn. Er is behoud van open ruimte! Democratisering van de sport!
– VB? Pro. Met enkele voorwaarden over de uitbating, bijv. Vlaams!
– Quid CD&V? Pro met enkele randbemerkingen? Over bewoners en grondeigenaars? (Personalisme!)

Waar zal de tripartite (het schepencollege) een keer NIET op wijzen?
* De herbestemming van het gebied brengt een devaluatie mee van de huidige grondwaarde. Er zal een of andere compensatie noodzakelijk zijn ten aanzien van de huidige grondeigenaren: financieel (planschade) of ruimtelijk. Ook bij bepaalde bewoners van de Liefdeweg en de Elleboogstraat heerst er bezorgdheid over waardevermindering en/of overlast.
* Inname van open ruimte ten behoeve van recreatie valt nog steeds onder de noemer van bijkomend ruimtebeslag, conform de strategische visie van het Beleidsplan Ruimte Vlaanderen. Het betreft hier geen echte “betonstop”. Geen ‘bouwshift’. (Er komen trouwens nog kantoren.)

P.S.
Voor de aankoop en uitbating van de site is er bij Leiedal een kandidatuur binnen gelopen van vier bestuurders/aandeelhouders van De Palingbeek. Namen van het consortium hier al geciteerd. Gefortuneerde industriëlen zeg maar, die zeker hun patroonsorganisatie VOKA genegen zijn. Welnu : VOKA is tegen! Wil bedrijfsruimte bewaren. Of zelfs heel ander ‘vierde’ scenario.
Komt er dan toch nog enig gedoe??