Wat betaalde u per inwoner aan stad voor…?

We hebben het natuurlijk wel over cijfers van vorig jaar en over netto-lasten, want tegenover bepaalde uitgaven staan soms ook inkomsten. Een simpel voorbeeld. De eredienst alhier kostte ons aan gewone uitgaven 1.497.557 euro, en daartegenover stonden welgeteld 0,02 euro (geen tikfout hoor) aan wat men noemt “vastgestelde rechten”. Terwijl er waarlijk voor 115.000 euro aan ontvangsten waren begroot. (Niemand die daarover valt.)

Bon.
U allen, Kortrijkzanen, hebben per capita (baby’s inbegrepen!) het meest betaald voor “volksontwikkeling en kunst”. 217 euro per inwoner. Maar let wel, die rubriek slaat niet enkel op cultuur of musea of ontmoetingscentra. Het gaat hier ook om bijv. jeugdzorg, en voornamelijk om sport!

Wij allen dragen inzake “openbare schuld” elk 177 euro af aan Stad. Dat slaat op aflossingen van leningen (ca. 8,2 miljoen) en financiële kosten van leningen (4,7 miljoen euro).

“Justitie-politie” vraagt aan ieder van ons 171 euro. De Kortrijkse dotatie aan de politiezone Vlas bedraagt nu namelijk 12,6 miljoen euro. De kaap van 10 miljoen is in 2001 overschreden.

Er gaat 135 euro naar “algemeen bestuur”. Bezoldigingen van personeel, wedden burgemeester en schepen, kantoorbenodigdheden, bepaalde erelonen, recepties, reiskosten. De totale netto-personeelskosten (bestuur én diensten) zijn evenwel opgelopen tot 37,7 miljoen. Als we het jaar 1995 gelijkstellen aan 100 is het indexcijfer nu 178. Voor “algemene diensten” betalen we 63 euro.

“Sociale zekerheid en bijstand” kost 128 euro. Dat gaat bijvoorbeeld over het buurtcentrum Overleie, buurtwerking, bejaarden- en gehandicaptenzorg, geboortepremies, en vooral de bijdrage aan het OCMW (9,1 miljoen).

“Ontsmetting, reiniging en huisvuil”: 103 euro. Vorig jaar kocht Stad voor 106.000 euro huisvuilzakken en compostvaten, voor doorverkoop. IMOG kreeg voor de huisvuilverwerking 2,8 miljoen.

“Verkeer, wegen en waterlopen”: 92 euro. Voor bezoldigingen en werkingskosten, dus nog altijd zonder investeringen.

Nog enkele kleinere posten die Kortrijkzanen wel eens kunnen interesseren.
Brandweer: 55,48 euro per inwoner.
Landbouw: 0,16 euro.
Primair onderwijs: 5,63 euro.
Secundair onderwijs: 8,54 euro.
Bibliotheekwerking: 15,04 euro.
Huisvesting-stedebouw: 28,88 euro.
Milieu (en begraafplaatsen): 4,33 euro.
Eredienst: 20,25 euro. Dat is 810 oude franken.

Maar hoeveel gaven we uit aan belastingen en retributies?
Per inwoner: 744,96 euro (baby’s inclusief) . Totaal 55,3 miljoen. De pure gemeentebelastingontvangsten stagneren rond 6 miljoen. De onroerende voorheffing rond 24 miljoen. Maar de personenbelasting ging van 17 naar 23 miljoen.

Bovenstaande bedragen gaan over ‘gewone uitgaven’, dat wil zeggen zonder de investeringen.

De verborgen wijnkelder van het kasteel van Marke

Het kasteel van Marke wordt sinds zes generaties bewoond door de familie de Bethune. Heden ten dage nog altijd het optrekje van voormalig burgemeester Emmanuel de Bethune met zijn eega Greta van Cauwelaert. (Het kasteel is sinds 2003 wel eigendom van een van overheidswege gesubsidieerde “Foundation de Bethune”.)
In zijn pas verschenen boek ”Le château de Marke” (zie KW van 11 maart) vertelt Manu “een amusante anecdote”.

Tijdens WO II kreeg het kasteel diverse hoge moffen op bezoek. Maarschalk Göring bijvoorbeeld die het kasteel al een keer eerder in 1917 had ingenomen, ter gelegenheid van de Eerste Wereldoorlog. (De beroemde Rode Baron, piloot Manfred von Richthofen logeerde er ook.)

Op 27 maart 1943 was generaal Bockelmann een hoge gast. Als ancien van de escadrille van de Rode Baron kwam hij er wat foto’s maken in het grote park. Met de tuinman in zijn zog duidde hij geamuseerd de plaats aan waar men in 1917 een stapel ondergronds ingegraven wijnflessen had gevonden en waar hij toen met zijn “kameraden” een heildronk had uitgebracht op de gezondheid van de eigenaar van het kasteel. (Dat was toen al Jean-Baptiste de Bethune met vrouwe Louise de Vinck, ouders van Manu.)

Wat was er nu zo amusant?
Wel, zo vertelt Manu in zijn boek, uitgerekend op dezelfde plaats zat er sinds 1940 alweer een voorraad wijn verscholen. Bockelmann en zijn gevolg had het niet in de gaten.

P.S.
Sinds lang niet meer meegemaakt.
De pagina’s van het boek over de geschiedenis van het kasteel moet je zelf nog opensnijden.
En achteraan een hele lijst van “errata”. Verkeerd aangeduide nummering van bladzijden bij het namenregister. Manu is ooit nog hoogleraar geweest in Congo Belge. Lovanium…

OCMW bindt strijd aan tegen armoede

Het OCMW tekende vorig jaar in op de projectoproep van het Europees jaar 2010 van de bestrijding van de armoede en sociale uitsluiting. Kreeg voor twee projecten van staatssecretaris Philippe Courard hiervoor subidies.

Soepefjieste

Voor een actie genaamd “Kook je fit” 5.000 euro.
Hierbij werkt ons OCMW samen met dat van Kuurne, Harelbeke, Deerlijk en nog een paar organisaties. Die actie wil “de ontoegankelijke toegang tot de gezondheid centraal stellen”. Daarom zal men in oktober in een aantal gemeenten een “soepcontest” organiseren. Een “soepefjieste” waarbij mensen die werken met of voor mensen in armoede het tegen elkaar zullen opnemen. De winnaars zullen dan hun recept publiceren in een Soepkookboek. Dat uitgave van dat boekje zal 3.000 euro kosten. Er komen ook 500 bedrukte soeptassen (900 euro). Duizenden flyers en affiches (484 euro).

Kinderparade

Deze actie wil een cultureel evenement opzetten rond de thematiek armoede en uitsluiting. Met een subsidie van 10.000 euro wordt een kinderparade op touw gezet. Een rondreizend spektakel met medewerking van L’Orchestre International du Vetex, de vzw Bolwerk en lagere scholen uit onze aandachtsbuurten (Sint-Jozef, Drie Hofsteden, buurtschool Vetex). Men hoopt op een bont allegaartje van een 170-tal kinderen die deelnemen aan zangstondes en ateliers waar kostuums en “constructies”worden gemaakt.
Datum van het gebeuren nog niet gekend. Hopelijk bent u al terug van vakantie, met uw kindjes.

Redactionele mededeling

Tot grote woede van onze directie – die daarmee vreest reclame-inkomsten te derven – lopen de redactielokalen van kortrijkwatcher dezer zomerdagen voor enkele weken leeg.
Onze medewerkers nemen namelijk hun verdiende compensatiedagen op.
Betekent dit dat u nu helemaal beroofd zult zijn van uw portie elektronisch nieuws en haarfijne analyses over Kortrijk?
Maar neen.
KW kent geen komkommertijd.
De kuisvrouw blijft thuis. En op straffe van een C4 heeft zij onze stagiair-beroepsjournalist (SBJ) ertoe kunnen overhalen om ook thuis te blijven.
Samen hebben zij aan de senior-writer beloofd om minstens om de zoveel dagen een stukje te plegen.

Lezer, zelfs op verre stranden en onderzee of op bergtoppen laten we u niet in de steek !
Dank u.

Pleidooi voor het afschaffen van de raadscommissies

Ter voorbereiding van de gemeenteraad komen er (om de maand op dinsdag voor de volgende Raad) om 18u30 drie raadscommissies samen. Voorheen waren het er vier, wat al op zichzelf aantoont dat men commissies kan afschaffen. De verdeling van de onderwerpen is heel arbitrair. Vanaf puntje ‘dit’ tot puntje ‘dat’ uit de agenda van de gemeenteraad.

Die commissies zijn publiek toegankelijk, maar de raadsleden zijn stomverbaasd als er een geïnteresseerde burger opdaagt. Journalisten zie je er nooit. (Soms is er ternauwernood een stoel beschikbaar.)

Ook voor het bijwonen van een raadscommissie krijgen de leden 185 euro presentiegeld. De opkomst is dientengevolge altijd bijzonder groot. Want in zeer veel gevallen duren die zittingen effectief nauwelijks tien minuten. (Spijtig dat de notulisten niet altijd meer aangeven wanneer de vergaderingen werden opgeheven.)

Hoe gaat het er daar aan toe?
Sinds het nieuwe gemeentedecreet worden de commissies voorgezeten door een raadslid en niet meer door een schepen. De bedoeling van de decreetgever was goed. Beletten dat de schepenen de vergadering naar hun hand zouden kunnen zetten. Dat raadslid weet evenwel meestal totaal niets af van de inhoud van de agendapunten en acht zich dan ook al van zijn plicht gekweten als hij zonder veel haperingen de titel van het agendapunt kan aflezen en aan het eind de zitting voor gesloten kan verklaren.
Van enige leiding van de debatten (zo die er al zijn) is geen sprake. Het is de schepen die al onmiddellijk het heft in handen neemt en zogezegd enige toelichting geeft. Die toelichting bestaat er dan in om wat voor te lezen uit de zgn. “memorie van toelichting”. Een tekst die de raadsleden al van te voren konden lezen, maar vaak nu pas ontdekken door op het eigenste moment hun witte enveloppes met inhoud voor het eerst open te maken.

Eén van de bedoelingen van raadscommissies is dat de raadsleden informatieve vragen stellen.
Dat gebeurt weinig. Hoe zou het ook? Het gros van de raadsleden heeft geen enkel dossier gelezen. Meestal volstaat het voor de notulist om gewoon vast te stellen dat er geen bemerkingen waren. Zelfs niet bij belangrijke punten. In de laatste raadscommissies ter voorbereiding van de gemeenteraad van 12 juli waren er bijvoorbeeld geen bemerkingen bij punten als het jaarverslag van Psilon (crematorium), de evaluatie van decretale graden (waar raadsleden nu bij betrokken worden!).
Als er dan toch een vraag wordt gesteld, dan slaat die soms een keer op zaken die men gewoon in het dossier kon lezen (of de gazet), of om feiten die een normaal raadslid uit zichzelf zou moeten weten.

Bedoeling van een raadscommissie is nog dat er daar “technische” vragen worden gesteld. Maar wat gebeurt er dan, als dit dan toch een keer het geval is? De schepen kan niet antwoorden! Een flagrant geval deed zich bijvoorbeeld voor op 6 juli in de derde raadscommissie. Schepen Jean de Bethune wist niet waar eerst gekeken toen hij van raadslid Herrewyn enkele vragen naar zijn hoofd kreeg over het bijklussen van de gepensioneerde stadsarchitect.
Soms wordt de onkunde van een schepen handig opgelost en gecamoufleerd door een ambtenaar. Die voegt dan achteraf in het verslag in vette letters een verduidelijking toe waar de schepen niet aan toekwam in de commissie zelf.

Er is nog een probleem met die raadscommissies. De meer hard werkende raadsleden – die wel van wanten weten – sparen hun vragen of kommentaren bewust op tot aan de eerstkomende gemeenteraad. Waarom? Natuurlijk met de hoop om een schepen in het openbaar in verlegenheid te brengen. Maar ook omdat zij weten dat het punt anders nauwelijks nog zou ter sprake komen in de openbare zitting van de gemeenteraad en dus ook niet in de pers.
Hoe reageren schepenen dan als ze in de gewone raadszitting niet goed wegkomen met een vraag of tussenkomst? Ha, heel simpel. Ze maken zich kwaad. Zeggen dat die vraag of bemerking maar eerder moest gemaakt zijn in de commissie.

Iedere commissie heeft een verslaggever, nog wel in de persoon van een raadslid !
Kortrijkwatcher heeft het nog nooit meegemaakt dat zo’n raadslid ooit maar iets zat te noteren voor het verslag. Het is een notulist die dat doet, een ambtenaar. En die hoedt er zich natuurlijk voor om een schepen met zijn verslag in verlegenheid te brengen. We hebben het ook nog nooit meegemaakt dat een verslaggever-raadslid in de gemeenteraad het opbrengt om te zeggen dat de tekst van de notulist onvolledig is en daarmee onjuist. Ze verwijzen gewoon naar het verslag. Als ze het tenminste niet vergeten hebben dat ze verslaggever waren.

In commissies mogen raadsleden ook nog adviezen opvragen. Zelfs verzoeken om er een deskundige bij te halen, of een belanghebbende. Dat gebeurt hier nooit.

Bij afschaffing van de raadscommissies zullen gemeenteraden heus niet veel langer duren.
Stad bespaart er zowat 6.000 euro mee inzake zitpenningen. En de loonkosten voor overuren voor ambtenaren.

Als Stad Kortrijk persberichten verstuurt, naar wie is dat dan ?

Naar de pers zeker zult u nu zeggen, en het is nog bijna waar ook.
Laatstleden 30 juni heeft een ambtenaar (Tom Delmotte) nog enige mails verstuurd waarin hij – in naam van het schepencollege – een standpunt vertolkt over het oplopende conflict tussen het stadsbestuur en voetbalclub KVK. Naar ongeveer zestig adressen. Zestig ! Van minstens twintig namen hadden we in de verste verte nog nooit gehoord. (Zie ons stuk van 6 juli.)
Er steken dan ook obscure regionale freelancers bij (tot in Poperinge toe) waarvan we vermoeden dat ze niet eens een perskaart bezitten en in geen jaren nog een stuk hebben gepleegd in een of andere krant. We vonden zelfs nog een gepensioneerde in de adressenlijst. Er is ook iemand bij die wat schrijft voor een wandelkrant. We troffen een paar fotografen en een filmmaker aan. Van sommige namen vermoeden we dat het gewoon gaat om kennissen van de communicatieverantwoordelijke van Stad. Er worden advertentiebladen aangeschreven (Steps, Atlas). Vakbladen als “Bouwkroniek”, maar niet “Ondernemen”. Radio Be One, VBRO en Crazy kregen ook dat communiqué.
Wat verder opvalt is dat dezelfde media (WTV, Nieuwsblad, uitgeverij Roularta) meerdere malen worden gemaild op diverse URL’s.
En weet u wie er van ambtenaar Tom géén persoonlijk persbericht kreeg over de perikelen met de voetbalclub? Peter Lanssens, de meest ijverige persjongen van de editie Leiestreek van “Het Laatste Nieuws” !
Het wordt tijd dat men bij directie communicatie een keer de mailinglist turft en bij de tijd houdt.

Kortrijkwatcher stond ook niet op de lijst.
Maar veel erger is dat de fractieleiders en gemeenteraadsleden geeneens dat persbericht van 30 juni terzelfdertijd in handen kregen.
Op de volgende gemeenteraad van 12 juli zal Philippe De Coene (Sp.a) hierover interpelleren. In een franse colère ontsteken.

Ziehier zijn objecties:
“Op mijn mail van 30 juni kreeg ik geen antwoord. Ik heb meermaals geprobeerd de stadssecretaris te bellen, maar kreeg geen antwoord. Het is zeer vreemd dat de pers wel documenten mag ontvangen en de verkozen gemeenteraadsleden niet. Ik vraag me af op welke regel de stad zich baseert om geen informatie te verschaffen aan raadsleden. Dit lijkt me niet conform met de letter en de geest van het gemeentedecreet en ik zie me dan ook genoodzaakt de voogdijoverheid in te lichten van uw weigering om raadsleden in te lichten over uitgaande correspondentie van de stad.”

Persbabbel

Weet u wat wij als redacteur bij kortrijkwatcher zeer vreemd vinden?
Na ieder wekelijks schepencollege is er op woensdagmiddag in het stadhuis een zogenaamde persbabbel.
Voor zover zij daarop aanwezig zijn, vernemen de reguliere persjongens daar wel eens informatie over plannen en beslissingen van schepenen waarvan de raadsleden op dat moment nog niets afweten.
KW wordt daar niet op uitgenodigd.
Beetje moedige raadsleden zouden daar best eens ongevraagd kunnen naartoe trekken.

P.S.
Een gemeentebestuur dient een register aan te leggen van de in- en uitgaande correspondentie. Raadsleden kunnen dit raadplegen. Maar wie weet er dat?

Willy Malisse met zijn gedachten bij het klachtenkoor

Vanavond en vannacht alweer Kortrijk Congé. Met om 20 uur het optreden van een “klachtenkoor”, paradoxaal gericht tegen de verzuring.
Wat had Willy Malisse daar nu luidkeels graag in meegezongen !
Helaas kan de stichter van het kunstencentrum Limelight (nu Buda) er fysiek niet meer bij zijn. Heeft het voetlicht verlaten op 11 juli 2006.

Bij het afscheid van schepen Hilde Demedts

Op de gemeenteraad van 12 juli neemt Hilde Demedts afscheid. Om gezondheidsredenen stopt ze vroegtijdig met haar politieke activiteiten. Zij zou volgens een politiek akkoord (waar Hilde niet gelukkig mee was, en om een soort “oprotpremie” vroeg) pas aan het eind van dit jaar haar schepenambt neerleggen.
Hilde neemt evenwel nog geen ontslag. Immers, “op uitdrukkelijk verzoek van waarnemend burgemeester Lybeer” blijft zij formeel nog schepen van personeel. Dit alles “in het licht van de heersende onduidelijkheid over de positie van titelvoerend burgemeester Stefaan De Clerck”. Het is namelijk nog altijd de vraag of Stefaan nog minister kan blijven in de volgende regering.
Komt Stefaan als burgemeester terug in de gemeenteraad, dan is de CD&V alvast gespaard van de interne strijd (die al bezig was) om de opvolging van Hilde Demedts als schepen. (Christine Depuydt hoopt intussen dat Stefaan haar ambt als schepen van cultuur niet zal durven afpakken.)

Hilde Demedts behaalde bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen van 2006 (8ste plaats) toch nog altijd 2.406 naamstemmen. Bij die van 2000 kreeg zij 2.081 voorkeurstemmen, en nog een keer tevoren 3.167. Cliëntele vooral opgebouwd toen ze nog “trouws mocht doen”.
Als gemeenteraadwatcher herinneren wij ons vooral haar optreden als schepen van Financiën. Het was een harde tante. Als typisch vertegenwoordiger van “de middenstand” binnen de partij slaagde zij er wonderwel in om bepaalde ACV-aspiraties (van “De Gilde”) inzake OCMW en sociale economie af te blokken. Gesprekken met de vakbonden van het stadspersoneel – in de praktijk eigenlijk enkel ACV’ers – liepen ook niet van een leien dakje. Met de huidige schepen van Financiën Alain Cnudde en burgemeester Lieven Lybeer kreeg de sociale sector intussen weer helemaal vrij spel. Ja, Hilde was een harde tante. Een karaktertrek van haar vader, die uiterlijk steeds minzame schrijver André Demedts. Zij kon met nogal grof geschut reageren als een of ander raadslid haar op een zwakke plek kon betrappen. En als een of ander raadslid in haar ogen dan een fout maakte, kon ze ook weer meedogenloos, droog en sarcastisch uit de hoek komen. Aan één zinnetje had ze dan genoeg. Ook al was die “fout” schijnbaar, geen raadslid had het in de gaten. Ook de betrokkene niet. Hilde was een beetje deugnietmeisje.
Voor een overzicht van de lofbetuigingen die haar op maandagavond 12 juli zullen ten deel vallen, verwijzen gemakshalve we naar de reguliere pers.

Een verontschuldiging
Hierbij maakt kortrijkwatcher zijn excuus. Ooit hebben wij Hilde beticht van een ongeoorloofd absenteïsme in vergaderingen van het schepencollege en de raadszittingen. Wisten we veel dat zij ziek was ! Wij hebben het op discrete wijze van een ambtenaar moeten horen.

AP
Wie zal Hilde als gemeenteraadslid opvolgen? We doen een voorspelling. Ann-Pascale Mommerency.
Wie is dat? Door vriend en vijand wordt zij AP genoemd. Bij de vorige raadsverkiezingen stond zij op de vierde plaats en behaalde 756 naamstemmen. Binnen de lijst van kandidaten van de middenstand (nu middengroepen) is dat niet erg veel.
Maar AP is achter de schermen geen onbekend iemand in politieke kringen. Zij was ooit één jaar (2001-2002) parlementair medewerker van de CD&V-fractie, en zelfs kabinetslid van de ministers van Justitie Stefaan De Clerck en Tony van Parys (1996-1998). In 1998-2001 kreeg ze een vage functie als “personal assistent” bij de Europese Commissie en in 2002-2009 was AP ook iets bij jongerenpartijen van de Europese Volkspartij.
Meer lokaal is zij eens voorzitster geweest van de Jong CD&V en secretaris van Unizo. En momenteel is zij “adviseur” bij de Xpo, in het bijzonder de vzw XIM.

AP is geboren in 1972. Bracht haar jeugd door in Oostrozebeke en verhuisde zowat 15 jaar geleden naar haar geliefde Kortrijk. Studeerde iets van marketing en communicatie. U kunt haar wel eens aantreffen op een terrasje, met een glaasje rosé. AP houdt van het mooie leven en tennis. Is spontaan, heeft een hekel aan schijnheiligheid, onrechtvaardigheid en luiheid.
In de gemeenteraad zal zij zich profileren op thema’s als woonbeleid, kinderopvang, toegankelijkheid van gebouwen, problemen van jonge starters, grensoverschrijdende projecten. Zij zal er ook naar streven om de communicatie van het stadsbestuur te bevorderen.

Dat persbericht van Stad over de perikelen met KVK

Eindelijk in handen gekregen. Er staat maar één fout in, maar enig aanvullend kommentaar komt niettemin van pas.
Het communiqué is op woensdag 30 juni per email verzonden naar een onvoorstelbaar lange en wonderlijke lijst van vertegenwoordigers van het plaatselijke, reguliere journaille, en pas ‘s anderendaags ook naar de fractieleiders van de gemeenteraad. Niet naar de raadsleden.
Tekenend voor de bestuurskracht en de interne samenhang van het schepencollege in deze kwestie is dat voor nadere informatie niet wordt verwezen naar de dienstdoende burgemeester Lybeer, noch naar de schepen van sport Stefaan Bral. Wel naar Yves Vanneste, dat is gewoon een ambtenaar. Nochtans is het Lieven Lybeer die het dossier naar zich heeft toegetrokken, en het intussen ook al heeft mismeesterd.

Interessant is dat in een inleidende “situering” eindelijk eens wordt gezegd hoeveel Stad spendeert aan de koninklijke voetbalclub: “gecumuleerd bereikten de investeringen in de laatste tien jaar een bedrag van 5.500.000 euro”. Waarschijnlijk zit hierin niet het bedrag van de investeringen die men voor dit jaar 2010 voorziet. Aan de hand van de ons beschikbare gegevens schatten we die op méér dan 1 miljoen euro. Het persbericht voegt er niet aan toe wat Stad zoal uitgeeft aan “gewone” toelagen. Voor terreinonderhoud, schoonmaak, energie (gas, elektriciteit, water) per jaar minstens 100.000 euro. Minstens hé, want de energiekosten zullen voor dit jaar hoog oplopen.
Supporters, zet dat allemaal maar eens om in BEF.

Heel de heibel tussen Stad en KVK is begonnen met de manier waarop flapuit en woelwater schepen Bral de vraag van de cvba Kortrijk Voetbalt naar een overbruggingskrediet van 450.000 euro heeft behandeld. Uiteindelijk stemde de gemeenteraad in met een toelage “in de vorm van sponsoring” van 300.000 euro, gespreid over tien jaar. (Dit laatste vergeet men altijd te vermelden.)
In ruil daarvoor heeft de Raad van Bestuur van de cvba op 2 maart toegestemd om tegen het eind van het jaar te voldoen aan zes (strenge) voorwaarden. Zes. Geen vier zoals het persbericht van de directeur communicatie en recht in het persbericht vermeld.

De twee vergeten voorwaarden houden in dat KVK zich engageert om het “sociaal perspectief” van zijn werking verder uit te breiden, plus alle bestaande contractuele engagementen en acties duidelijk formaliseert. Het gaat hier bijvoorbeeld om gratis toegangskaarten voor Stad (raadsleden), VIP-kaarten, publiciteit voor de Stad, enz.

Het heeft ons altijd sterk verbaasd dat de cvba Kortrijk Voetbalt heeft ingestemd met die andere vier voorwaarden.
* De aandeelhouderstructuur moet herschikt zodat er niet één iemand de plak kan zwaaien.
* De Raad van Bestuur wordt geëvalueerd en ingekrompen en geprofessionaliseerd.
* De club stel een degelijk businessplan op “waarbij de stad Kortrijk wordt betrokken”.
* De revisor/accountant van de Stad controleert per kwartaal de rekeningen en wordt ook ingeschakeld bij de opmaak van het businessplan.

Dat businessplan moest wel af zijn tegen 30 juni.
Hierover is tussen Stad en KVK een contramine ontstaan. Of het businessplan er nu is of niet, dat is vooralsnog onduidelijk. In elk geval verwijt de voetbalclub het stadsbestuur dat ze nooit enig revisor hebben gezien. Of dat er nooit een revisor is aangesteld. (Lybeer zou daar nochtans voor zorgen.) Een ambtenaar antwoordt daar dan op dat de voetbalclub toch weet wie de courante stadsrevisor is.
Het is Boes&Co, met kantoor op Plein 32. Heel Kortrijk weet dat.

Tweede verwijt van Stad is dat de club tot op heden de toelage van 300.000 euro niet “reglementair” heeft opgevraagd.
Moet dat eigenlijk wel? Als een gemeenteraad een subsidie goedkeurt, dan is het toch aan het College om het bedrag spontaan te gireren? En misschien vraagt de club deze som niet op om juist te ontsnappen aan de zes voorwaarden?

Bon. Volgende maandag 12 juli is het opnieuw gemeenteraadsdag.
Er komen ongetwijfeld vragen over de derby met verlengingen tussen Stad en KVK.

Dan is er nog de historie van de spelerstunnel.
KVK eist dat Stad die kosten moet dragen, verwijzend naar een overeenkomst waarbij Stad zorgt voor de infrastructuur conform de voetbalregelgeving voor een club die (NU) speelt in eerste klasse. Waarop Stad laconiek reageert met de mededeling dat zo’n tunnel niet nodig is om een nieuwe licentie te verkrijgen.

P.S.
In verband met een of andere actie rondom bomen planten heeft de vorige trainer Leekens beloofd om een match te organiseren tussen KVK en het stadsbestuur.

Stadsarchitect Vanacker nog niet helemaal met pensioen

Korte inhoud. Dan moet je niet verder lezen.
Stadsarchitect klust even bij. Staat niet in de pers.

Op 1 juli vertrok stadsarchitect Jean-Pierre Vanacker met pensioen. De lokale pers wuifde hem middels receptie en fotoboek uit en liet hierbij uiteraard niet na om te vragen hoe hij dacht te genieten van dat pensioen. In “Het Kortrijks Handelblad” van 2 juli kregen we bij deze het gebruikelijke antwoord van een pas gepensioneerde die nog veel van plan is. Jean-Pierre zal meer tijd vrij maken voor zijn kleinkinderen, wat meer reizen en zondagschilderen. Hij zal zeker niet in een zwart gat vallen en vreest zelfs dat hij dagen tekort zal komen.
Nu weten we waarom, terwijl de kranten daar geen melding van maakten.

Alreeds op 2 juni vroeg de intercommunale Psilon per brief aan het schepencollege en ongetwijfeld ook al vroeger mondeling aan Jean-Pierre zelf of de stadsarchitect kon verder gaan met zijn taak als projectleider bij de bouw van het nieuwe crematorium in het zuiden van de stad. Jean-Pierre heeft deze opdracht “positief aanvaard” om als zelfstandige verder in te staan voor de coördinatie en de supervisie van de ontwerp- en bouwwerkzaamheden.
Financieel wordt deze inzet van de gepensioneerde geraamd op 12.000 euro per jaar. En zoals voorheen wordt de stadsarchitect op ruste bij zijn supervisie begeleid door een stel ambtenaren die zorgen voor de dagelijkse werfleiding, het administratief en technisch toezicht.

Dit is toch wel een zeer vreemde en unieke bedoening. De eerstkomende gemeenteraad van 12 juli moet aan deze ongebruikelijke carrièrrewending nog zijn fiat geven.
Psilon onderbouwt zijn vraag met de vaststelling dat Vanacker praktisch onmisbaar is. Hij is zeer deskundig en gedreven, heeft technisch inzicht, is onderhandelingsvaardig en historisch betrokken bij het project. “Het is geen evidentie,” zo stelt Psilon, “om een iemand met die kwaliteiten te zien vertrekken tijdens het lopende bouwwerk.” (Voorzitter van de intercommunale is waarnemend burgemeester Lieven Lybeer.)

Maar wat is er nu nog curieus bij deze zaak?
J.P.Vanacker was ook directeur van de directie Facility. Die draagt zorg voor het stadspatrimonium.
Wel, voor deze taak is hij als directeur blijkbaar zodanig onvervangbaar dat er voorlopig geen nieuwe aanstelling voor deze functie is voorzien. De teamchefs moeten maar wat meer eindverantwoordelijkheid op zich nemen. En Mathieu Desmet krijgt tijdelijk de titel “stadsarchitect ad interim”.
De vervanging van Vanacker was in de wervingsplanning wel voorzien, maar wordt niet uitgevoerd omdat het schepencollege nog broedt op een mogelijk nieuw organogram. “Facility” zal pas volgende zomer een nieuwe directeur krijgen.

Directies zonder directeur

Sinds de Machteld Claerhout netjes op een zijspoor is gezet, heeft “cultuur” ook geen directeur meer.
En bij “burger en welzijn” vertrekt Paul Demarez officieel op 1 september. Hij gaat al wel met verlof vanaf 9 juli ! Ook hij wordt voorlopig niet vervangen.
Wie zit er nu eigenlijk nog in de directieraad en het managementeam?

Kortrijk is een centrumstad maar ook een bedrijf. Drie bazen van drie grote productie-afdelingen of plants zijn gewoon weg.
Tot minstens de zomer van volgend jaar. ‘t Is niet te geloven. Maar dit is Kortrijk.