Laat ons een bepaalde roddel al onmiddellijk als absurd beschouwen. (Zie de rubriek “slechte Qortrijkzanen”.)
Juridisch staat het immers vast.
De gezamenlijke akte van voordracht van de kandidaat-schepenen vermeldt als einddatum van het mandaat van Wout Maddens donderdag 31 december EN duidt tegelijk Vincent Van Quickenborne aan als kandidaat-opvolger. In de installatievergadering van de gemeenteraad (6 december 2024, punt 7) hebben de raadsleden daar eenparig kennis van genomen.
Niets aan te doen.
Het gerucht dat Maddens niet zal (of wil) wijken als schepen doet wel de ronde maar die peripetie is juridisch bekeken volkomen onmogelijk. (Er stelt zich wel een ander partij-politiek probleem, qua verdeling van bevoegdheden, maar daarover later meer.)
We nemen het Decreet Lokaal Bestuur ter hand, bijv. art.49.
Als de einddatum van het mandaat van een schepen én de opvolger in de oorspronkelijke voordrachtsakte staan, kan Maddens zijn functie na die datum op geen enkele manier behouden.
Hij kan zich hier niet tegen verzetten omdat het mandaat wettelijk gezien volledig stopt. Op 31 december 2026 is Wout Maddens VAN RECHTSWEGE ontslagnemend. Hij hoeft zelfs geen ontslagbrief in te dienen.
Anderzijds is Vincent Van Quickenborne als met naam en toenaam genoemde opvolger op 1 januari 2027 van rechtswege schepen. Noch het College, noch de gemeenteraad kunnen deze overstap blokkeren of terugdraaien. De enige formaliteit bestaat erin dat opvolger Van Quickenborne alleen nog de eed moet afleggen in handen van de burgemeester om het ambt effectief op te nemen.
Stel dat Quickie de eed niet zou afleggen, in het onwaarschijnlijke geval dat hij het mandaat niet zou opnemen, dan nog kan Maddens niet aanblijven als schepen en dient de gemeenteraad een andere vervanger te kiezen mits een nieuwe voordrachtsakte.
We kijken nu reeds uit naar die eedaflegging van Q in handen van Ruthie. (op maandag 4 januari 2027 ?). Dat dreigt geen feestelijk gebeuren te worden.
Vooreerst verkeren Maddens en Van Quickenborne als concullega’s eigenlijk al jaren in een verdoken staat van “mutually hurting stalemente”, een “lose-lose situatie”, of nog anders gezegd: een wederzijdse patstelling. Ze hadden in hun carrière mekaar altijd al nodig, politiek gezien: willens nillens.
In dat opzicht was een interview met schepen Maddens (Krant van West-Vlaanderen, 9 juli) uiterst relevant. Wat antwoordt de schepen op de vraag wat hij daarvan vindt dat Quickie hem straks zal opvolgen?
Citaat: “De nieuwe generatie een kans geven, dat zou een gezonde gang van zaken {geweest} zijn.” En: “meer daarover wou hij niet kwijt”.
Burgemeester Ruth Vandenberghe loopt ook niet over van enthousiasme over de terugkeer van Van Quickenborne in het schepencollege. Daarenboven nog met de immens belangrijke bevoegdheden die hem ooit zijn beloofd.
Dat was onvoorstelbaar goed te merken toen een keer een gemeenteraadslid (Nysa Vandersteene in de GR van februari) vroeg of het nu wel zeker was dat Quickie volgend jaar zou terugkomen in de hoedanigheid van schepen. Ruthie antwoordde heel droog dat het raadslid maar een de voordrachtsakte, ingediend in de installatievergadering van de nieuwe GR moest opzoeken.
En dat was.
Zo.
We weten nu dat Maddens in genendele kan aanblijven, dat de geruchten daaromtrent iedere juridische grond missen.
Een andere zaak is de vraag welke portefeuille Van Quickenborne zal kunnen opnemen. Het zou kunnen – of het is zeker – dat daarover momenteel in Kortrijkse cenakels duchtig wordt gebakkeleid.
Willen we het daar in een volgende uitgave nog een keer over hebben?
P.S.
Maddens blijft wél actief als “gewoon” raadslid.
Dat verbaasde ons eerst (hij zou met pensioen gaan), maar om niet onledig te blijven wil hij nog wel de functie van voorzitter van de intercommunale Leiedal waarnemen. En dat moet een raadslid zijn uit de deelnemende gemeenten.