Aankondigingspolitiek

Het Kortrijkse schepencollege is daar een meester in, hierbij gewillig geholpen door onze plaatselijke pers. (Vooral door “Het Laatste Nieuws”, dat zich stilaan ontpopt als Kortrijks Staatsblad van onze tripartite.) Zij krijgen een primeur! Als dan later blijkt dat een of ander in het vooruitzicht gesteld project niet doorgaat, of maar halvelings, of heel krakkemikkig zijn beslag krijgt, of veel te laat wordt uitgevoerd, – dan komt die slaafse “embedded press” daar zeker niet op terug.

Kampioenen in het voeren van een aankondigingspolitiek zijn ongetwijfeld de drie SP.A-schepenen: Philippe De Coene, Axel Weydts en Bert Herrewyn. Ze zeggen dan dingen die nog niet voorkwamen in het College of in het Vast Bureau, en zeker niet op de gemeenteraad.
Maar ook burgemeester Van Quickenborne laat zich op dat vlak niet zelden onbetuigd.
Onvergetelijke voorbeelden van aankondigingspolitiek waren zijn plannen voor een nieuw ongekend goedkoop en vlug te realiseren politiecommissariaat en de al even vlugge plannen voor een nieuw Stadsmuseum.
In een volgende editie een recent kras voorbeeldje van een sociaal sympathiek primeurtje dat al dateert van april maar blijkbaar slabakt.

Waar gingen de houders van een een UITPAS met “kansentarief” het liefst naartoe?

Hoe kunnen we dit weten?
Zeer eenvoudig.
Houders van een UITPAS met kansentarief betalen slechts 20 procent als ze deelnemen aan een bepaalde activiteit. 40% derft de aanbieder zelf en de overige 40% betaalt stad uit via middelen uit het Vlaamse Participatiedecreet voor “vrijetijdsparticipatie voor mensen in armoede”. Periodiek maakt stad dan een afrekening over de afbetalingen aan de organisatoren via het participatiedecreet.
Hierna even de bedragen voor de periode van 1 juli tot 30 september. De zomermaanden dus. Maar bepaalde activiteiten hebben telkens opnieuw gedurende het hele jaar het meeste bijval. Allerhande sporten bijvoorbeeld, en meer speciaal voetbal.
1. vzw SPORTPLUS: 8.217 euro
1. Lago Kortrijk Weide: 5.738
2. KVS Kortrijk (voetbalopleiding): 5.360 (KVK zelf: 2.502)
3. Wijkcentrum Zonnewijzer: 2.094
4. Wijkcentrum Zevenkamer: 1.935
5. Wijkcentrum Condé: 1.599
6. Schouwburg Kortrijk: 1.213
7. De Warande: 1.029

Wanneer verhuist het toeristisch onthaal dan wel?

Men palavert er al jaren over.
Het huidige onthaal (“1302” aan het begijnhofpark) ligt voor bezoekers als het ware verdoken en (in eerste instantie, mentaal) ietwat te ver van het centrum. Niet-Kortrijkzanen moeten ernaar op zoektocht gaan.
De zaak werd voor de zoveelste keer op 8 mei 2019 besproken op de Raad van Bestuur van de vzw Citymarketing en Toerisme. Algemeen vindt men dat de nieuwe locatie moet gezocht op de looplijn van het station naar de binnenstad. Waarschijnlijk heeft het College iets op het oog, maar het punt is in oktober al tweemaal verdaagd.
Wat scheelt er?

Wobben (3)

In vorige edities (23 en 24 september) hadden we het al over “wobben”en betreurden we dat de plaatselijke pers het vertikt om daar een keer werk van te maken.


(Nu de eindafrekening van het ontwerp en de bouwkosten is goedgekeurd in het politiecollege – maar niet geagendeerd wordt op de politieraad – zou men bijvoorbeeld heel het dossier “nieuw politiecommissariaat” kunnen opvragen om de kosten te vergelijken met de oorspronkelijke raming.)
Wat was dat alweer: wobben?
Dat betekent dat men, steunend op de Wet Openbaarheid van Bestuur, bij een overheid vraagt om openbaarmaking van een bestuursdocument.
Alle bestuursdocumenten zijn in principe openbaar, behalve als een uitzonderingsgrond van toepassing is. Daarover willen we het nu een keer hebben, voor het geval u bijv. een keer zou willen ‘wobben’ over het nieuw te bouwen voetbalstadion.

Uitzonderingsgronden voor alle dossiers (inclusief milieuzaken)
Men kan uw verzoek om openbaarmaking afwijzen als:
– de aanvraag onredelijk blijkt of te algemeen is
– de documenten niet af of onvolledig zijn.

Algemene dossiers (geen milieuzaken of emissies)

1. Absolute uitzonderingen:
Een verzoek tot openbaarmaking wordt afgewezen in 5 gevallen.
We vernoemen er slechts drie want de andere zijn nogal vanzelfsprekend.
– Als de openbaarmaking afbreuk doet aan een geheimhoudingsverplichting (bijv. wapenhandel).
– Als de openbaarmaking afbreuk doet aan de bescherming van de persoonlijke levenssfeer (tenzij de betrokkene zelf akkoord gaat).
– Als de openbaarmaking afbreuk doet aan het geheim van de beraadslagingen van overheidsdiensten.
2. Relatieve uitzonderingen:
Als het belang van de openbaarheid niet opweegt tegen de bescherming van:
– een economisch, financieel of commercieel belang van de overheid
– de openbare orde en veiligheid
– het vertrouwelijk karakter van relaties met andere overheden
– vertrouwelijke commerciële en industriële gegevens die aan de overheid zijn meegedeeld (tenzij deze derden akkoord gaan)
– de vertrouwelijkheid binnen de instanties, nodig voor de uitoefening van administratieve handhaving, interne audits of politiek besluitvorming
– de rechtspleging in een burgerlijk of administratief rechtsgeding.

Uitzonderingen voor milieuzaken (geen emissies)
Hier gelden alleen de relatieve uitzonderingen zoals hierboven vermeld.

Uitzonderingen voor emissies
Als het het belang van de openbaarheid niet opweegt tegen
– de vertrouwelijkheid van gerechtelijke documenten.
– de openbare orde en veiligheid
– het vertrouwelijke karakter van relaties met andere overheden.

MAAR
HOELANG BLIJVEN BOVENSTAANDE UITZONDERINGEN GELDIG?

Voor oudere documenten kunnen bepaalde uitzonderingen niet meer worden ingeroepen om een document niet openbaar te maken.
Naargelang de documenten ouder zijn dan 20 of 50 of 120 jaar verdwijnen steeds meer uitzonderingsgronden.
Voor documenten ouder dan 120 jaar zijn er eigenlijk geen uitzonderingsgronden meer…









Stad en OCMW verkopen oude voertuigen en materieel

Raar dat we daar nog niets over vonden in onze plaatselijke gazetten.
Voor daden van beschikking inzake roerende stadsgoederen is het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) bevoegd en voor OCMW-roerende goederen het Vast Bureau (VB).
Op de website van Stad is, mits enig gebruik van de zoekmachine, de lijst beschikbaar van de te koop aangeboden goederen. Het gaat om wagens, aanhangwagens, een takelwagen, een bromfiets, freesmachines, compressoren, een wielwasinstallatie, enz.
Het CBS raamt de inkomsten op 12.000 euro en het VB op 7.000 euro.
Anderzijds wordt er materieel voor recyclage beschikbaar gesteld aan de gespecialiseerde firma Galloo in Menen. De opbrengst daarvan is natuurlijk moeilijk te schatten.

De verkoop gaat door op vrijdag 8 november tussen 13.30 en 16 uur.
Geïnteresseerden dienen zich aan te melden via een mailtje aan bedrijfsmobiliteit@kortrijk.be. Op donderdag 7 november krijgen ze pas antwoord, met ook dan pas de aanduiding van de locatie van de verkoop. Een rare manier van handelen, – vindt u niet?
De hoogste bieder (onder gesloten omslag) wint.
Of men de goederen op voorhand kan bezichtigen (bijv. op 7 november) is niet medegedeeld op de website van stad. Ook maar raar….

Gas-dossiers kosten ook geld

Als er in kranten of zo sprake is van Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) heeft men het altijd over GAS-boetes. Een soort pleonasme. Alsof er bij inbreuken op politieverordeningen altijd sprake is van geldboetes. Ja, die kunnen oplopen tot 350 euro of voor minderjarigen tot 175 euro.
Maar de behandeling van die inbreuken kan in bepaalde gevallen ook resulteren in bemiddeling, of het opleggen van een gemeenschapsdienst, of de “boete” kan bestaan uit een of andere schorsing of intrekking van een vergunning.
Het besef bij de publieke opinie dat die GAS-boetes enkel goed zijn voor de stadskas is ongemeen groot. Men heeft er geen weet van dat alleen al de administratieve behandeling of bemiddeling van GAS-dossiers door de ambtenarij geld kost aan gemeente of stad.

Omdat het Gas-team van Kortrijk ook zijn diensten aanbiedt aan gemeenten van de politiezone Vlas (+ Kuurne en Lendelede), de PZ Grensleie (Menen, Wevelgem, Ledegem), en de PZ Mira (Waregem, Anzegem, Zwevegem) is men wel genoodzaakt om te berekenen wat de loonkost bedraagt bij behandeling van een GAS-dossier door de sanctionerende ambtenaren (3 in aantal?) en administratieve medewerkers (2?).
Men gaat er hier van uit dat die ambtenaren 2/3 van hun tijd werken aan die dossiers en die 2/3 van hun bruto loonkost bedraagt jaarlijks voor de 9 gemeenten samen 89.097 euro. Gedeeld door het aantal “klassieke” dossiers (1.135- van vorig jaar) komen we dan aan 78,50 euro per dossier.

– “Klassieke” GAS-dossiers slaan op inbreuken op de algemene politieverordening (lawaaihinder, wildplassen, enz.).
In Kortrijk zelf ging het vorig jaar over 704 dossiers. (Loon)kostprijs bedraagt dus 55.264 euro. Menen scoort ook hoge toppen: 213 dossiers en moet dus aan Kortrijk 16.720,50 euro betalen.
– Sinds begin 2015 kunnen ook inbreuken op de bijzondere politieverordening betreffende “stilstaan en parkeren” bestraft worden. Zeg maar: allerlei (en vele!) vormen van fout parkeren. Voor die gevallen rekent men een (te indexeren) forfaitaire loonkost aan van 30 euro per dossier.
Voor Kortrijk weten we nog altijd niet (dat is al jaren zo) om hoeveel vastgestelde gevallen van fout parkeren het gaat.
In het rijtje van de gemeenten die het Kortrijkse GAS-team hierover behandelt (niet de gemeenten van de PZ Grensleie) spant Waregem met een merkwaardig hoog cijfer de kroon: vorig jaar 1.194 vastgestelde gevallen van fout parkeren.

P.S.
Voor 2019 en volgende jaren wil Kortrijk de dossierkosten voor klassieke GAS-dossiers berekenen als een gemiddelde van de jaren 2014-2018. Uitkomst: 86,18 euro. Te indexeren. Gaan de andere gemeenten daarmee akkoord?



De faliekant uitgevallen nee-stem (3)

Schepen Weydts heeft zich tijdens de campagne rondom het referendum over autovrije zondagen nog enige onhandigheden veroorloofd, ten voordele en ten behoeve van de nee-stemmers.
– Dat bezoek (samen met raadslid Ruth Vandenberghe, verantwoordelijk voor schijn-participatie van de burger) aan de leerlingen van de Don Bosco-school (met gelegenheid tot stemming!) heeft kwaad bloed gezet en vond zelfs politicoloog Carl Devos ongepast.
– De beslissing om de ondergrondse parking Schouwburg plots toch toegankelijk te verklaren voor wagens is te laat genomen en was te weinig gekend bij de bevolking en de schouwburgbezoekers.
– Tijdens de campagne beginnen praten over het eventuele invoeren van een lage emissiezone (LEZ) was ook niet al te bevorderlijk om autobezitters te charmeren.

Maar de grofste fout lag nog in de vraagstelling zelf.
Het referendum vroeg of men akkoord ging met het invoeren van autovrije zondagen in de “binnenstad”.
Voor Kortrijkzanen is de “binnenstad” evenwel alles wat binnen de kleine ring (R38) ligt. Dus toch een nogal uitgestrekt getroffen gebied. Heeft waarschijnlijk enige paniek veroorzaakt.
In werkelijkheid ging het slechts over de toch kleine fietszone. Wist iedereen dat wel?
De juiste vraag was dus: “Ben je akkoord dat de fietszone in de binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt?”
Een bijna niet meer recht te zetten fout voor de toekomst!

De faliekant uitgevallen nee-stem (2)

Aan de hand van een zogenaamd ‘referendum’ (het was er geen!) heeft men dus tussen 14 en 20 oktober aan de Kortrijkzanen ouder dan 16 jaar digitaal gevraagd of zij akkoord gingen om maandelijks autovrije zondagen te organiseren in de “binnenstad”. De zaak haalde de landelijke pers.
Er liepen 9.880 antwoorden binnen op een totaal van 62.000 of 64.000 (?) potentiële deelnemers. (Er is waarlijk een nooit geziene barnumreclame voor het initiatief opgezet.)
Maar ongetwijfeld tot lichte of stomme verbazing van de schepen van Mobiliteit Axel Weydts (SP.A) stemden 57% van de deelnemers tegen. Het kan niet anders of dit heeft een gevolg voor zijn politiek functioneren. Hij zal een toontje lager moeten zingen binnen de de gemeenteraad en het College. (Wat hem niet goed afgaat!)

– Over die uitslag is hoogstwaarschijnlijk een hartig woordje gevallen binnen de SP.A. En ook binnen het College (voor zover de autoritaire burgemeester dit heeft toegelaten). Want op de keper beschouwd was enkel de SP.A-fractie binnen de tripartite het volmondig en hartsgrondig eens met het plan van hun eigenste schepen Weydts om meer autovrije zondagen in te voeren.
– Met het politiek bewustzijn van een cactus liet N-VA-raadslid Liesbeth Maddens in de laatste gemeenteraad van 14 oktober weten dat het nu eenmaal niet nodig is dat een politieke fractie over alles een standpunt moet innemen. (De fractieleider was afwezig en de N-VA-schepenen deden er het zwijgen toe.)
– De kiesvereniging “Team Burgemeester” dan (een mengeling van slechts enkele pure VLD’ers en voor het overige een kudde van onafhankelijk maar gedisciplineerd kiesvee) liet bij monde van fractieleider Wouter Allijns weten pro autovrije zondagen te zijn. Allijns heeft zich in zijn tussenkomst enorm versproken, – en dit ging ongemerkt voorbij. Hij zei dat het referendum aan Kortrijkzanen vroeg om zich uit te spreken over het idee om autovrije zondagen in te voeren in Kortrijk én deelgemeenten. (Zie livestream op 28:24.)
De burgemeester van zijn TEAM (die ja heeft gestemd) was in die gemeenteraad van oktober afwezig en zijn vervanger Wout Maddens liet zich niet verleiden tot het innemen van een standpunt. Hij zei enkel dat het referendum een feest was van de (directe) democratie. De onafhankelijken en laffe non-conformisten en dissidenten binnen het “Team” durfden hun stem niet eens verheffen.

Tja.
En zo komen we tot een eerste vaststelling omtrent de vraag hoe schepen Weydts zelf heeft bijgedragen tot zijn eigen politieke nederlaag.
Hij is er niet in geslaagd om EERST binnen de coalitie eensgezindheid te smeden over die autovrije zondagen alvorens een referendum uit te schrijven.
Om een en ander te verstaan is wat diepte-psychologisch commentaar van doen, enig inzicht in de persoonlijkheidsstructuur van schepen Weydts.
Die is gekenmerkt door eigenschappen die het in de politiek niet al te best doen: Weydts staat bekend als nogal eigengereid, wat eigenwijs, als iemand die niet goed weg kan met andere meningen dan de zijne. Bij insiders ook min of meer gevreesd om zijn kort lontje.
Kortom: een politieke charmeur is hij niet. (Heeft nog wat media-training en begeleiding nodig.)
Door zijn eigengereid optreden in het Kortrijks mobiliteitsgebeuren heeft hij intussen de zaak van de autovrije zondagen gepersonaliseerd rondom zijn figuur. (Hij moet niet noodzakelijk altijd zelf in de pers komen als zijn medewerkers een project hebben bedacht.)

Voor menig Kortrijkzaan ging het referendum ten diepste eerder over de vraag of men pro of contra de persoon Weydts (en zijn aanhangers) zou stemmen. Fataal is dat, voor een politieker die iets ten gronde wil veranderen.

Kortrijkzanen hebben de laatste tijd namelijk nogal wat te slikken gekregen van de schepen en voorzitter van Parko. Drastische verhoging van de parkeertarieven, meer betalend parkeren (minder blauwe zones), meer boetes, 74 fietsstraten, snelheidsbeperkingen, éénrichtingstraten. (En dat is allemaal zonder referenda doorgevoerd.)
In ‘Het Laatste Nieuws’ (21 oktober) vroeg men aan burgemeester Van Quickenborne naar de reden van het duidelijke ‘njet’ tegen die autovrije zondagen. Antwoord: “Het was gewoon teveel aan het worden, voor een meerderheid van Kortrijkzanen.”
Het electoraal steeds sterker wordend Vlaams Belang drukt dit dan zo uit: het beleid van Weydts is doorgeslagen, te herleiden tot auto-pesten…

(Wordt vervolgd.)







Dat Kortrijks referendum is nog ongeldig ook !

Kortrijkzanen ouder dan 16 jaar kunnen deze week nog gaan stemmen over de vraag of men maandelijks een zondagse autovrije “binnenstad” wil.
Hier is al geponeerd dat de uitslag van deze vraagstelling absoluut niet representatief kan zijn. De populatie is niet homogeen genoeg. Men onderscheidt geen subgroepen die de uitslag kunnen determineren. Een weging is onmogelijk zodat men niet kan achterhalen of er een onder- of oververtegenwoordiging is van bepaalde bevolkingscategorieën. Dit maakt heel het gedoe zinloos. Stel u maar even voor dat uit een weging van de statistische gegevens blijkt dat de subpopulatie ‘centrumbewoners’ zelf tegen een autovrije ‘binnenstad’ is…Dan staat het stadsbestuur – en meer speciaal schepen Axel Weydts – helemaal voor schut.

Maar erger nog is dat het zogenaamde “referendum” ONGELDIG is.
Daar wordt door het stadsbestuur over gezwegen. Of men beseft het niet eens.
Maar laat het ons eerst even hebben over die term “referendum”.
Juridisch bekeken bestaat dit woord of begrip niet eens op gemeentelijk (of provinciaal) vlak.
In besluiten van de Vlaamse regering in dit verband is enkel en alleen sprake van mogelijke “volksraadplegingen”. En die verlopen ongeveer zoals een gemeenteraadsverkiezing, met heel de santeboetiek van oproepingsbrieven en stembureaus, enz. Een omslachtig en duur gedoe dat Kortrijk zich niet jaarlijks kan veroorloven. Laat ons dus maar weer gewoon het woord “bevraging” hanteren.

Maar waarom zou bijv. het Hoog Gerechtshof in Zwitserland (het land van de ‘directe democratie’) dit zogenaamd referendum binnen de kortste keren ONGELDIG verklaren?
Om twee fundamentele redenen.

1. De vraagstelling die voorligt is pertinent onjuist en misleidend.
Men vraagt aan de deelnemers of men akkoord gaat dat de binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt. Als men het in Kortrijk heeft over ‘de binnenstad’ bedoelt men normaliter alles wat binnen de kleine ring (de R36) ligt.
Maar wat blijkt uit de toelichting die de Kortrijkzanen per brief hebben gekregen? Het gaat in werkelijkheid alleen om de zgn. fietszone zoals die is ingevoerd op 28 juni 2019. Uit het bijgaande plannetje blijkt dat de zone zowat lijkt op wat men wel eens aanduidt als ‘winkel- en wandelgebied’.
De juiste vraagstelling had dus zo moeten luiden: “Ben je akkoord dat de fietsenzone in de Kortrijkse binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt?”

2. Een belangrijk onderdeel van de toelichting die de Kortrijkzanen in de bus kregen is plotseling gewijzigd en de bewoners zijn daar (per brief) niet officieel van op de hoogte gebracht.
In die toelichting die overigens nogal laat verspreid werd (tussen 7 en 10 oktober) stond te lezen dat de ondergrondse parkeergarages toegankelijk blijven, met uitzondering van de parking Schouwburg omdat die in de fietszone ligt.
Dat gegeven is dus plotseling (wanneer?) tijdens de campagne gewijzigd en zoals gezegd werden de mogelijke deelnemers aan de bevraging daarvan niet op de hoogte gebracht. Op de website van stad is de brief aan de bewoners nog altijd niet gecorrigeerd. Deze wijziging is in die mate van belang dat het stemgedrag van de deelnemers afhangt van het feit of men al of niet op de hoogte was van deze belangrijke verandering.
Men kan zich bijv. voorstellen dat bezoekers van de schouwburg een neen-stem hebben uitgebracht omdat ze op dat moment nog niet wisten dat de parking schouwburg wél toegankelijk zou zijn voor wagens.
Het Hoog Gerechtshof van Zwitserland heeft om gelijkaardige reden (onjuiste toelichting) al referenda ongeldig verklaard.

P.S.
Voor het zogenaamde Kortrijkse referendum stelt er zich een probleem.
Bij welke instantie kan men bezwaar indienen, en wie kan of moet de bevraging dan ongeldig verklaren?
– De Raad van Verkiezingsbetwistingen kan er zich niet mee bemoeien want het gaat niet om een verkiezing.
– De Adviescommissie voor Volksraadplegingen ook al niet, want het gaat niet om een volksraadpleging.
De gouverneur misschien?
Of de Kortrijkse ombudsman?
Me dunkt kan een gemeenteraadslid een voorstel indienen tot ongeldigverklaring. Maar dit zal verworpen worden door de bestaande meerderheid…(Tenzij de neen-stemmen het halen?? Dat zou nogal potsierlijk zijn.)













Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert