Schend eens een graf

In het gerechtelijk arrondissement Kortrijk zijn in de periode 2000-2004 vijftig dossiers binnengekomen met de kwalificatie “grafschennis”. Dat is een misdrijf behorend tot de categorie “schending van (andere) morele waarden en gevoelens”.
De dossiers zijn alle zonder gevolg geklasseerd, met uitzondering van twee nog lopende onderzoeken en één dossier ter beschikking aan een ander parket overgemaakt.

Het gerechtelijk arrondissement Kortrijk is nogal groot: er zijn 6 politiezones en 21 gemeenten in vervat.
Aantal processen-verbaal in de stad Kortrijk (volgens de stadsverslagen) :
2000: nul
2001: 1
2002: 3
Dat kan niet kloppen want in de criminaliteitstatistieken van de politiezone VLAS wordt er maar één geval vermeld.
2003: 2 (géén in Kuurne en Lendelede)
Voor 2004 kennen we het aantal gevallen niet.

Maar dat kan nog komen want senator Hugo Vandenberghe heeft hierover ook een vraag gesteld aan de ministers Laurette Onkelinx en Patrick Dewael.

Hoe gaat het daar in onze zogenaamde zusterstad Tasjkent?

Kortrijkzanen die zich hebben ingeschreven voor de reis naar Tasjkent (Uzbekistan) kunnen met goed gevolg en tot de datum van de afreis in oktober ondermeer volgende websites raadplegen:
www.iwpr.net
www.registan.net
www.economist.com
www.opendemocracy.net
www.thinking-east.net
http://enews.furgana.ru
http://cf.hum.uva.nl/oosteuropa/prospekt (tijdschrift voor Rusland)

Allemaal met enorm veel links.
In een vorig stuk van 5 mei gaven we u ook nog een aantal interessante adressen.
Als u foto’s wil zien van de gruwelen: http://muslimuzbekistan.com

Reisgenoten!
Niet bang zijn.
Tegen oktober is alles opgelost. Is de president weg, met in zijn zog de burgemeester van Tasjkent. Kunnen daar dan met gerust gemoed heen.

P.S.
Kan de gemeenteraad geen steentje bijdragen tot de democratisering van Oezbekistan?
Een of andere motie goedkeuren?
Bijvoorbeeld zeggen dat wij Kortrijkzanen niet naar Oezbekistan gaan, zolang de burgemeester van onze zogenaamde zusterstad Tasjkent geen standpunt inneemt ten opzichte van het gedrag van de landspresident en zijn leger.
Het moet niet altijd over B-H-V gaan.

Nog vlugge en enige info voor de Cebuanen in onze stad en voor de Noord Zuid Raad

Zijn de Cebuanen vandaag in Kortrijk aangekomen?
In de lokale pers van Cebu nog altijd geen woord daarover.
Dat die tafelschuimers dan maar vlug even tussen twee recepties door www.haarlemmermeer.nl raadplegen en zich ook letterlijk daarheen spoeden. (Vlakbij Schiphol, het staat misschien al te gebeuren.)

Of durft de Cebuaanse delegatie aan onze Kortrijkse ontwikkelingshelpers niet vertellen hoeveel geld ze al hebben gekregen van hun Nederlandse zuster-polderstad? (Ook voor hun hospitaal en voor de brandweer.)

Haarlemmermeer is namelijk de zoveelste maar dit keer en al lang echte zusterstad waar het in se rijke Cebu-city geld uit pompt.
Kortrijk (schepen Alain Cnudde) heeft nog altijd geen officiële “letter of intention” met Cebu kunnen voorleggen aan de gemeenteraad. (Dat zijn wij, Kortrijkzanen.) Laat staan een “memorandum of agreement”.
Niettemin heeft er iemand van de stadsadministratie in onze naam beslist dat we aldaar in de Filippijnen iets gaan doen aan “waste management”. Zonder internet te raadplegen.
Intussen wel veel heen-en weer-gereis organiseren. Dat is pas “waste management”! (Zo’n vliegtuig alleen al doet aan enorme luchtvervuiling.)

Lezer !
In plaats van naar de Sinksenfeesten te gaan kunt u vandaag Google raadplegen met de term “waste management Cebu”.
En zien hoe de stad met ons geld nu een keer elders nodeloos potverteert.

Ik wil eerst even een persoonlijke ervaring vertellen.
Filippijnse steden zijn de netste van heel de wereld. Je durft er niet eens een lucifer op straat gooien. Vandaar dat de afvalbergen reuzegroot zijn. Die van Manila kan men zowat vergelijken met een Tiegemberg. Er wonen mensen op ! Met hutjes en alles wat daarbij behoort.
De afvalproblematiek is aldaar van een heel andere orde dan bij ons. Die Filippijntjes hebben al lang voor onze tijd hun eigenste kringloopwinkeltjes uitgedacht. Zonder subsidies. Zonder ambtenaren.
En nu gaat Kortrijk ze een keer in het kader van ontwikkelingshulp (dat is een industrie) een ultra-dure verbrandingsoven aansmeren. Zoals die van Harelbeke. Heeft diverse keren maandenlang stilgelegen. Met telkens opnieuw enorme kosten. Miljoenen. Er is namelijk altijd iets nieuws te bedenken om ons gezond te houden. Corrupte regimes in Azië zullen daar wel weg mee kunnen.
Voor de arme Filippijntjes in Cebu en elders is voorsorteren en afvalpreventie de dood ! En dan gaan we nog een keer verbranden wat ze nodig hebben.
(Zie nog mijn alternatief en constructief voorstel in een vorig stuk.)

Kijk dus nog een keer bij Google.
Meer speciaal op de website van Haarlemmermeer.
Als u op de zoekmachine aldaar Cebu aantikt kunt u 64 items vinden. Bladzijden en bladzijden. En vergelijk dan met de gegevens van onze stadsite.
Haarlemmermeer geeft u tot en met inzage van de discussies over Cebu in de gemeenteraad. Met contracten. Met concepten. Begrotingen. Tussenrapportages. Burgerverslagen. Projectvoorstellen. Evaluaties.
Alles erop en eraan.

Noordzuidmensen! Oxfammers ! Groentjes !
Uw mond gaat openvallen.
Het toppunt is dus dat Haarlemmermeer zich ook intens bekommert om de afvalproblematiek van Cebu. Er daar ongelooflijk veel geld tegenaan gooit. En ook weer – hoe kan het anders ? – snoepreisjes organisiseert. De Rotary doet ook mee.
Kortrijk doet dus aan dubbelwerk. (Onze gemeenteraadsleden en schepenen weten dat niet. Philippe ook niet. En die andere Filip nog minder. Marie-Claire niet. Dinge ook niet. Laat staan één Kortrijkzaan. Eén journalist.)

Leest u vandaag op Google met me mee? Terwijl de Cebuaanse delegatie hier nu in Kortrijk aan het tafelen is? Of gaan we kruimels van de tafel rapen?

De Cebuanen komen er weer aan !

Geen schrik hebben.
Cebuanen behoren niet tot een tot nog toe onbekende diersoort.

Pinkstermaandag 16 mei al wordt er alhier ter stede een delegatie van Cebu-city uit de Filippijnen verwacht. De burgemeester zou ook meekomen. Kortrijk heeft namelijk al sinds 2004 (ja?) een stedenband met deze metropool (800.000 inwoners) van het gelijknamige eiland.
(Nog vandaag even de lokale pers van Cebu doorgebladerd. Geen bericht hieromtrent. De missie is misschien nog niet vertrokken. Nog even wachten op de zondagskranten aldaar.)

Tommy
Even iets tussendoor, ter informatie voor de lokale reguliere pers.
Mayor Tomas R. Osmeña (koosnaam Tommy) is waarschijnlijk nog altijd getrouwd met Margarita Lim Vargas. Zoon van een senator met dezelfde familienaam. Ik denk ook kleinzoon van een voormalig president (nog opzoeken). Geboortedatum nog niet gevonden. Aantal zussen of kindjes ook niet. Heeft gestudeerd aan de universiteit van Los Angeles (USA). Een halve Amerikaan. Is jarenlang vice-president geweest van “Apex Realty Developers in California” (USA) en van de Club Filipino aldaar. Financieel analyst van de Export-Import Bank van de United States. Zeker 15 jaar in Amerika geweest. Pas terug naar Cebu gekomen in 1988. Heeft al miljoenen peso buitenlands geld in de wacht gesleept voor zijn Metro Cebu. Ook voor zijn projecten inzake “waste management”. Dit laatste vooral onthouden!
Is in 2002 verkozen tot zowat de beste burgemeester van het land. Ook niet vergeten.
Het is dus met uitgerekend deze burgemeester van Cebu dat stad Kortrijk in het kader van de noord-zuid- ontwikkelingssamenwerking een stedenband heeft gesmeed.
Ik krijg de krul. En niet alleen omdat het geld voor onze ontwikkelingshulp nu plots oostwaarts gaat.
Wel omdat er hier een volstrekt onnozel – dit keer niet te verantwoorden irrationeel – spel aan de gang is. Volstrekt niet te verantwoorden. Kortrijkse ambtenaren en sommige mandatarissen verdienen snoepreisjes, maar geef dat soort dingen dan toch die naam. In managementtermen desnoods. Beetje incentieve dingen. Teambuilding.
De lokale reguliere pers zal over dit bezoek alleszins een alweer zoutloos maar wel politiek-correct en voor het stadsbestuur welgevallig verslag uitbrengen. Weten ze veel.
Kortrijkwatcher evenwel krijgt zoals vroeger al gezegd de krul van al dit duur en nutteloos gedoe, met het nodige heen-en-weer-gereis. Alsof er geen fax bestaat, E-mail, videoconferenties, websites.
Er is hierover ten andere in deze weblogkrant al een zéér triestig stukje aan gewijd. En dat is niet onze gewoonte. Zie het archief op datum 14.3.05.

Fundamentele en onbeantwoorde vraag
De fundamentele vraag was toen: waarom werd juist Cebu uitgekozen om via een zgn. stedenband aan ontwikkelingssamenwerking te doen?
Waarom kozen we bijvoorbeeld niet voor een door Allah helemaal vergeten dorp in Berber-Marokko?
Met dit land heeft Kortrijk tenminste nog enige affiniteit: er wonen en werken alhier in de stad
600 Marokkanen en 20

?????????????????????????????????????????
Amaai.
!!!!
Nog even opzij naar mijn papieren gekeken en alles is weg.

BLOGGER.COM IS IN PANNE GEVALLEN. ALLES KWIJT.

Had nog veel te vertellen. Over Bimbo en Tessie. Dat zijn de meest gehaaide fundraisers uit Cebu. Zullen die tafelschuimers weer van de partij zijn alhier in Kortrijk? Bimbo is een hoog geplaatst ambtenaar in Cebu. Heeft ook een vzw (foundation!) die huizen bouwt voor arme mensen. Doet van alles. Zelfs niet te vergelijken met een OCMW-bestuurder alhier. Zijn vrouw Tessie is ook een sociaal werkster. Een soort non die zich bezighoudt met de emancipatie van de vrouw op de Filippijnen. Ik kan daar echt een staaltje van vertellen, maar mijn blogger.com wil niet meedoen. Vrouwenemancipatie heeft voor haar met alles te maken, alhoewel ze nogal gefixeerd is op “family troubles”. Voedsel en zuiver water kan in de globale problematiek wel opgenomen worden zodat er in het kader van de specifieke milieuproblematiek toch weer even een tochtje over de wereld kan gemaakt. (Wees maar zeker dat ik niet blij ben als ik dit schrijf.)

Over de NGO’s – vzw’s in Cebu wou ik het ook hebben. Ze zijn al even transparant als bij ons. Het krioelt ervan in dat land.
En ze pompen maar geld vanuit het Westen. Witte olifantjes in de East.
Over de kosten van dat heen en weer geloop tussen Kortrijk en Cebu is mijn weblog ook gecrasht. (Tot op heden nadert de schatting de ronde som van 20.000 euro. )

Over de onvoorstelbare naïeviteit van de noord-zuid-raad alhier stond er ook iets op in mijn verdwenen kladversie.
Over de stadsbegroting van Cebu. Ook die van het departement “milieu”. (Dat kun je – in tegenstelling met onze Kortrijkse website – allemaal lezen op internet.) Hoeveel vuilniswagens ze daar hebben. Niet te geloven. Niet te geloven dat je dit allemaal vindt op www. (Waarom nog delegaties?)
Over het feit dat stad Kortrijk nu een keer aan Cebu gaat leren hoe je huisvuilzakken maakt die gaan scheuren als je ze maar even aanpakt. (Schepen De Coene zei in de laatste gemeenteraad van deze maand dat hij nergens van wist. Kende geen klachten daarover op zijn meldpunt. Schoof de schuld door naar Hilde Demedts vanwege misschien verkeerd uitgevoerd bestek door Imog.)

Over de sluiting van de verbrandingsoven van IMOG en de enorme bijgaande kosten wou ik het ook nog hebben. Een van de meest raadselachtige en dure perikelen in de streek. Cebu zal het nooit te horen krijgen.
Want vergeet niet dat stad Kortrijk aan Cebu een keer gaat leren hoe we de afvalproblematiek moeten aanpakken. Inclusief met bezoek aan de verbrandingsoven. Die schouw! Altijd witte of geen rookpluim overdag. Daar is ongelooflijk erg veel aan gemetst.
Cebu heeft niet zolang geleden een tweede prijs gewonnen als netste en groenste stad van de Filippijnen.
Het bezoek van de Cebuanen aan Kortrijk is niets anders dan een snoepjes- en zakenreis.
Heeft totaal niets maar dan ook niets te maken met ontwikkelingshulp en/of het eufemisme “samenwerking”.
Alleen kortrijkwatcher weet dit te melden. De keizer is naakt.
Volgende keer mogen de schepenen Philippe De Coene (milieu) en Hilde Demedts (bestuurder IMOG) zeker naar de Filippijnen.

We hadden ook nog een alwéér constructief voorstel. Er is één domein waarbij Kortrijk iets kan leren aan Cebu. En dat is “sociale economie”. Net dit project zou een keer van nut kunnen zijn voor de veramerikaanste burgemeester van Cebu. En voor de mensen uit de sloppenwijken aldaar. Tessie ! Help mij . We hebben een band !!

Mijn gratis Blogger.com wil blijkbaar niet dat ik dit allemaal vertel. Dat www staat voor niets. Voor een andere keer? Na het bezoek? Ach ja.

Eindelijk ! Nieuwkomers worden goed onthaald !

Het heeft enorm lang geduurd. Lang geleden kregen nieuwkomers in Kortrijk nog een jutezak met wat papieren in. Op een bepaald moment was er geen exemplaar meer te vinden. En was men overigens heel de zaak vergeten.
Na wat denkwerk is schepen van Burgerzaken Hilde Demedts er nu in geslaagd om een geheel nieuw onthaalpakket samen te stellen voor inwijkelingen. Een en ander is alreeds goedgekeurd in het Schepencollege van 29 maart.
Het jarenlange voorbereidend werk werd geleverd door een heuse werkgroep van de diensten Evenementen, Burgerzaken en Pers & Communicatie.
Aan elk gezin dat zich in Kortrijk komt vestigen zal een een onthaalpakket overhandigd worden.
GEZIN! Dus niet aan ik en jou, twee eenzame kiekens. Of polygame perverse gezinsherenigingsfanatiekelingen. Verstokte vrijgezellen zijn ook uitgesloten. Lesbiennes?

Met deze inhoud: een informatiebrochure, een stads- en fietsplan, de laatste Stadskrant en de laatste editie van “Kortrijk bruist”, een afvalkalender, de coördinaten van de wijkagent waar ze gaan wonen. (Ik woon al decennia in het stadscentrum en heb die nog nooit gezien. Waarschijnlijk zijn wijkagenten vermomd. Verkleed. Als ze op café zitten is het goed.)
Plus voordeelbonnen voor sportbeoefening en schouwburg- en museumbezoek, een OCMW-brochure gericht op 55-plussers. Er is ook een gadget voorzien: een blocnote en kogelpen.

Stormparaplu
Voor de nieuwelingen is er ook tweemaal per jaar een plechtige ontvangst met op het programma een toespraak van de burgemeester, het vertoon van een video over de stad, de voorstelling van de activiteiten van de verschillende directies, de politie en het OCMW. Dit alles gevolgd door een receptie. De video moet nog gemaakt worden. (Op de gemeenteraad nog geen wijze van gunnen gezien.)

Pasgehuwden krijgen nu ook een geschenk in de vorm van een stormparaplu voor twee personen. Een goede vondst voor als het stormt binnen dat huwelijk. Godsamme! Dat we daar niet eerder zijn opgekomen.
Ook voor deze overheidsopdracht nog geen wijze van gunnen gezien op de gemeenteraad. (Sinds de beslissing van het Schepencollege zijn er al twee geweest.)

Naar aanleiding van een huwelijksluiting wil men nog de mogelijkheid geven om op het stadhuis een receptie te organiseren. Evenwel zelf te betalen. 60 of 100 euro. Pas op! Schepen Hilde Demedts is een expert in het registreren van schijnhuwelijken.
Hiertoe dient een nieuwe retributie te worden goedgekeurd door de gemeenteraad. Ook dit is nog niet gebeurd.

Het Collegebesluit verwijst voor al deze plannen nergens naar een of ander krediet in een of ander begrotingsartikel. En in de laatste (eerste) begrotingswijziging voor dit jaar, goedgekeurd in deze maand mei, is ook geen spoor te vinden van de mogelijke uitgaven.
Het kan dus nog nog een tijdje duren eer onze nieuwkomers worden verwelkomd.

Zal bijvoorbeeld de eerste gezamenlijke receptie al half juni kunnen plaatsgrijpen?
De eerstvolgende gemeenteraad die de nodige offertes voor het onthaalpakket, de aanmaak van de video, de aankoop van de paraplu’s kan goedkeuren heeft al plaats in die maand zelf.
(Het gaat hier niet om eenvoudige daden van dagelijks beheer.)

Ik vraag me af of aan de nieuwelingen via de informatiebrochure ook ietwat inzage zal gegeven worden inzake onze lokale belastingtarieven (personenbelasting en grondlasten) , met bijgaand een vergelijking met de aanslagvoeten van de gemeente waarvan ze komen.

Voorts ben ik van mening dat er een beetje ingekorte maar essentiële informatie dient verstrekt in meerdere talen. Ook in het Swahili.

De informatiebrochure dient tenslotte ook het adres te vermelden van de enige en unieke weblog over de Kortrijkse politiek: http://users.skynet.be/kortrijkwatcher.
Anders weten die mensen nooit wat er hier zoal op politiek vlak gebeurt en valt te beleven.

NOG EEN CONSTRUCTIEF IDEE.
Rondom nieuwjaar mogen we met zijn allen iets gaan drinken op de Grote Markt.
Zet die nieuwkomers nu een keer in de bloemen!
Geef ze een “Roos van Kortrijk”‘. Laat ze hun eerste goede ervaringen vertellen. Hoe ze aan dat huis geraakt zijn. Waarom ze naar hier zijn gekomen. Of ze al kortrijks verstaan.

Check the bill, please. Vooral als die eigenaardigheden vertoont. (3)

Eerst een stukje anti-politiek Even voldoen aan uw ongezonde nieuwsgierigheid. Corporate governance ! Hoeveel verdient zo’n gemeentelijke mandataris eigenlijk? In 2004 kregen de burgemeester en schepenen samen effectief 544.040 euro uitbetaald. Gemiddeld iets van 60.000 euro. Maar de burgemeester verdient meer: zoiets als 62.000 euro. De schepenen 75 procent daarvan, en dat geeft ongeveer 47.000 euro. Net als voor federale ambtenaren is er ook vakantiegeld en een eindejaarspremie voorzien. Tenminste als ze een volledige prestatie leveren. De post vakantiegeld in de begrotingsrekening 2004 bedraagt 16.058 euro, en er is voorlopig een niet gebruikt krediet van 8.265 euro. Burgemeesters en schepenen genieten ook van een schoon pensioen. Niet vergeten. Men kan daar dus alhier in het West-Vlaanderen echt van leven, en het zou daarom véél beter zijn voor de stad als onze schepenen hun job voltijds zouden uitoefenen. (Alhoewel, in sommige gevallen juist niet. Bepaalde ambtenaren zijn namelijk heel bekwaam. En dusdanig bescheiden dat ze de schepenen in de poppenkast hun ding laten doen. Geknielde slavenarbeid verrichten ze!) Voor de goede orde vergeten we even de cumulaties. Meer in het bijzonder die van de schepenen. Soms zijn ze ook nog voorzitter van een “intercommunale” (Leiedal), baas van het nieuwe crematorium (nog geen naam) , hebben ze iets te maken met de verbrandingsoven van Harelbeke (IMOG). Of ze hebben een serieuze inbreng bij de VVSG of Dexia. FIGGA ! Vanwaar zij de tijd halen voor al dit soort werkzaamheden is me een raadsel. Het heeft zeker met een soort kunde te maken die een normale ambachtsman (een metser bijv.?) al of niet heeft. EVEN EEN BEETJE NU TOCH ECHTE ANTI-POLITIEK. EEN AMBACHTSMAN (EEN METSER) KENT ZIJN STIEL. EN DAT ZIE JE. ONMIDDELLIJK. EEN POLITICUS KAN ZIJN (ON)KUNDE TOT IN DE LENGTE VAN DAGEN VERDUIKEN. OF DAT POORTJE NU GEMETST IS OF NIET. JE WEET NOOIT OF HIJ EEN BEETJE VOORTDOET – OPSCHIET – OF NIET. DUS BLIJFT U VOOR HEM (HAAR) STEMMEN. (Het is een beetje kromme redenering, maar onze politici weten maar al te goed genoeg wat ik bedoel.) Enkele gemeenteraadsleden uit de meerderheid kennen er ook iets van. Ze worden dan plots plompverloren gebombardeerd tot voorzitter van het OCMW, of zijn onverhoeds heel deskundig in een AZ Groeninge. (Dat is een kliniek!) Of ze zien zich al met een keer geparachuteerd als deskundig ondervoorzittter van uitgerekend … een vliegveld. Of worden in het kader van onderhandelingen over coalitie-vorming stemmentrekker-voorzitter van een huisvestingsmaatschappij. Of weten in het kader van de traditionele afpraken veel en zo niet alles van gas en elektriek (Gaselwest). (Als mij dit soort Peter-principe zou overkomen kon ik niet slapen. Ik zou in de plaats van mijn kiezers nooit de gedachte hebben gehad dat ze mij net daarvoor hadden verkozen. Ken daar niets van.) Gemeenteraadsleden kregen vorig jaar 106.860 euro presentiegeld uitbetaald. Er is een nog niet gebruikt krediet van 41.876 euro. Er waren vorig jaar 22 vergaderingen (gemeenteraden en commissies) en die leveren elk zowat 150 euro bruto op. Eén gemeenteraadszitting kost ongeveer 192.000 BEF, de papieren niet meegerekend, noch de overuren voor ambtenaren. Ziezo, dat was waarlijk eventjes een heel sterk staaltje en alineaatje anti-politiek. Voor mij kunnen mandatarissen niet genoeg verdienen, als ze maar werken. En ietwat meetbaar presteren. En dat is in zeer veel gevallen net niet het geval. (Ik heb het nog altijd over Kortrijk.) Traagheid van bestuur? Slordigheid? Wat me in die begrotingsrekeningen telkens opnieuw verbaasd is de lange opsomming van ontvangsten en vooral uitgaven uit vorige dienstjaren. Dit keer weer zowat 70 bladzijden met een totaal aan achterstallige uitgaven van ca. 17 miljoen (vastgelegd) en toch weer slechts ca. 9 miljoen aangerekend. Je ziet daar dan posten in als bezoldigingen (veel!), huurlasten, en zelfs telefoonkosten van vroeger. (Jammer dat het desbetreffende jaar niet meer wordt vermeld. Die uitgaven dateren soms van heel lang geleden.) Raming versus werkelijkheid In een vroeger stukje hebben we geleerd wat vastgelegde uitgaven zijn. Dat zijn schulden die men moet betalen aan gekende schuldeisers. Die uitgaven zijn geregistreerd in de boekhouding en het Schepencollege heeft ook een beslissing genomen daarover, bijvoorbeeld middels een bestelbon of een contract. Bij de aanrekening van een uitgave gaat de gemeenteontvanger akkoord met de uitbetaling want er is een factuur die juist werd bevonden. Soms zijn er merkwaardige discrepanties tussen de oorspronkelijke raming van een uitgave en de vastlegging en/of de aanrekening. Idem voor bepaalde ontvangsten en vastgestelde rechten daarop. In een vorig stukje gaven we al het voorbeeld van de geraamde ontvangsten inzake sluikstorten: 30.000 euro. Terwijl er slechts 9.600 euro rechten werden vastgesteld. De belasting op reclameborden werd geraamd op 151.962 euro en er is vorig jaar helemaal niets ontvangen. Idem voor de belasting op het plaatsen van terrassen ! Er was hiervoor 26.507 euro aan ontvangsten voorzien en er werd nul euro aan rechten vastgesteld. De horeca kan niet klagen. Aan de uitgavenzijde zien we soms opvallend lage aanrekeningen in verhouding tot het oorspronkelijk geraamde bedrag van de uitgave. De brandweer zou vorig jaar zowat 785.000 euro krijgen voor allerhande investeringen en daarvan is slechts 30.000 euro aangerekend. (Er is wel al veel vastgelegd.) Subsidies aan ondernemingen werden geraamd op 115.000 euro en er is slechts 33.000 euro uitbetaald. Erelonen voor ruimtelijke ordening zouden 720.000 euro bedragen. Er is slechts 92.515 euro aangerekend. Zegt dat niet iets over een zeker tekort aan bestuurskracht? Trekkingsrechten niet opgebruikt Het ergste is wel dat het stadsbestuur veel te weinig gebruik maakt van zijn trekkingsrechten. Dat zijn toelagen van de federale overheid, vroeger bestemd voor rioleringen of wegenwerken. (Nu mag men er van alles mee doen.) Gewoon gratis te krijgen. Men moet daar wel plannen kunnen bij voorleggen, en veel paperassen voor invullen. Voor “verkeer en waterstaat” waren voor 459.000 euro trekkingsrechten voorzien en men heeft slechts 320.000 euro aan ontvangsten kunnen optekenen. Voor afvalwater heeft men zelfs het voorziene bedrag van 540.000 euro gewoon niet gebruikt. Dit jaar is het afgelopen met de trekkingsrechten. Volgens de begroting hebben we nog 3,5 miljoen tegoed ! Geld dat zomaar van straat valt op te rapen! Men moet er zich wel eventjes voor bukken. Een regelrechte schande als dat geld niet wordt opgesoupeerd. Ik eis dan in elk geval mijn belastingcenten terug. Investeringen dienen gerealiseerd En zo zijn we gekomen bij wat we eigenlijk willen vertellen. De burgemeester gaat er telkenjare prat op dat de investeringen op peil blijven, en hij citeert hierbij graag het ronde getal van 20 miljoen. Ik zou van dit investeringsbedrag zeker de doorgeefleningen voor de kerkfabrieken (642.000) en de politiezone (ook… 642.000 euro) aftrekken. We krijgen dat geld trouwens terug. Ook de vele erelonen (zeker 700.000 euro!) mogen er me dunkt uitgehaald worden. Ik hou het dus liever bij een bedrag van bijvoorbeeld 18 miljoen. Voorst moeten we kijken naar wat er daadwerkelijk is gerealiseerd. Volgens de dienst financiën was er vorig jaar voor 21,5 miljoen investeringen gepland. Daarvan is 14,6 miljoen echt vastgelegd zodat de realisatiegraad slechts 68 procent bedraagt. (Vorige jaren werd er voor ietwat meer dan 80 procent gerealiseerd.) Als positivo hanteer ik wat andere cijfers. De geraamde investeringen bedroegen 18,6 miljoen. Daarvan is 13,1 miljoen vastgelegd en slechts 3,6 miljoen aangerekend. (De werken schoten blijkbaar niet vlug op?) En zie: op basis van mijn cijfers kom ik aan een realisatiegraad van 71 procent ! Beter dan wat het stadsbestuur zegt. Zie je wel! (Wie stuurt er dit stukje op naar de burgemeester?) Wat werd er dan NIET gerealiseerd ? Dit is op basis van de begrotingsrekening héél lastig om te achterhalen. Een mankement aan het vigerende en verouderde boekhoudkundig systeem. Minister Marino Keulen zou daar iets moeten aan doen. De namen van de artikels zijn veel te abstract en verouderd. Het stadsbestuur zou hierbij toelichting moeten geven. Je leest bijvoorbeeld dat het bedrag van 100.000 euro voor “buitengewoon onderhoud gebouwen JOC” niet eens werd vastgelegd. Om dit te begrijpen moet je dan de lijst van investeringen uit de begroting raadplegen. Dan vind je na veel geblader en gesakker dat het hier gaat om een rookafzuigsysteem dat dus blijkbaar vorig jaar niet werd geplaatst. Een lastig werk is dat. Het vraagt bijvoorbeeld wel tien minuten tijd om uit te vissen dat de niet-toegekende erelonen ten bedrage van 76.886 euro voor “plannen van aanleg, urbanisatie, studies” slaan op een voorstudie voor De Libel en de Neerbeekvallei. (Voor welke schepen is dit dan een nederlaag?) Maar bij sommige artikels kun je echt niet vinden waarover het gaat. Ik ga maar één voorbeeld geven. Art. 424/843-53 uit de rubriek “verkeer en waterstaat” vermeldt een bedrag van 650.000 euro voor “leningen aan andere overheidsinstellingen”. Dat bedrag is nooit vastgelegd. Onmogelijk te achterhalen waarop dit slaat. We zijn goed bezig. Nog één voorbeeld en dan is het gedaan. Art. 761/725-60 geeft een niet gebruikt krediet aan van 150.000 euro voor “uitrusting en buitengewoon onderhoud gronden jeugdzorg”. Nergens gevonden waarover het gaat. Het zou kunnen dat we moeten gaan kijken naar een of andere begrotingswijziging. Maar zo kunnen we tot overmorgen bezig blijven. En dan is er gemeenteraad. De schepen van Financiën Alain Cnudde moet het dan maar een keer uitleggen. Werk aan de winkel bij agendapunt 1.17.

Check the bill, please. Zeker als die hoog oploopt. (2)

De pas verschenen begrotingsrekening van 2004 (zie nog vorig stuk) laat zien dat de stad voor het eerst in de geschiedenis de kaap van de 100 miljoen euro aan ontvangsten daadwerkelijk heeft overschreden. Is dit dan méér dan 4 miljard oude franken? Dat kan niet. Om tot aan een miljard te tellen heb je al minstens dag en nacht 33 jaar nodig.

Een historische mijlpaal.

Voor de uitgaven zijn we nu (2004) nog niet zover, maar die kaap van honderd miljoen aan uitgaven komt gegarandeerd wel in zicht in het verkiezingsjaar 2006.
Meer dan de helft van die ontvangsten komt rechtstreeks uit onze zak, via de Kortrijkse gemeentelijke belastingen en retributies.
U bent het weeral vergeten. In 2002 heeft het stadsbestuur de tarieven van de aanvullende personenbelasting (APB) en de onroerende voorheffing (grondlasten of OV) fenomenaal verhoogd. Normaal gezien doet men dit onmiddellijk na de verkiezingen, maar de “sossen” waren even tegen.
Inzake APB betaalde in 2001 elke inwoner van de stad nog 181 euro per kop. In 2004 is dit dus 262 euro geworden. De OV steeg in diezelfde tijdspanne van 261 naar 289 euro per kop.
In het totaal betaalden we vorig jaar aan belastingen én retributies elk afzonderlijk (baby’s inbegrepen) gemiddeld 667 euro. Men kan daar iets mee doen.
Er zijn veel mensen die dat gewoon niet kunnen geloven.

Proef op de som
U kunt nu echt een keer uw laatste aanslagbiljet bekijken. (En dat slaat dan waarschijnlijk nog op de inkomsten van 2003.)
Onderaan bij de berekening van die aanslag zie je daar staan “belasting staat“.
Het bedrag hierbij vermeld is bijvoorbeeld – ik zeg maar iets – 7.058 euro.
Voor de gemeentebelasting APB wordt die som vermenigvuldigd met de Kortrijkse aanslagvoet van 8,5 procent. (Vóór de belastingverhoging: 6,5 procent.)
Wat geeft die APB dan? Op basis van diezelfde staatsbelasting? Afgerond: 600 euro.
Ja maar, zegt u nu: dat is toch nog geen 667 euro? Wel neen, stupid. Je bent immers nog voor enkele tientallen euro gaan sporten of documenten bij de stad gaan ophalen. En daar heb je nog 67 euro aan retributies voor betaald. Begrijp dat nu toch een keer!

Waar gaat uw geld naartoe?
In de financiële verslaggeving bij de begrotingsrekening 2004 staat er weer een leuk en informatief tabelletje.
Eigenlijk zou men dat gerust kunnen publiceren in de Stadskrant. Kortrijkzanen houden wél van dit soort cijfergegevens. Zeker als er dan nog een keer vergeleken wordt met vorige jaren en andere centrumsteden.
De onvolprezen dienst financiën van de stad berekent ieder jaar hoeveel we per inwoner netto betalen aan diverse bestuursdomeinen. Het gaat hierbij wel te verstaan over “gewone uitgaven”. Dat wil zeggen: de investeringen zijn buiten beschouwing gelaten.

Per inwoner torsen we een “openbare schuld” van 159 euro. In 2003 was dat nog 155 euro.
(Later meer hierover.)

Het meeste geld hadden wij met zijn allen vorig jaar over voor “politie en justitie”: 155 euro per inwoner.
De burgemeester vond vroeger dat de kosten voor de politiezone VLAS te weinig werden gecompenseerd door de federale overheid, maar de laatste tijd zijn die klachten geheel verstomd. Met recht: de stijging van de netto-kost tot de dotatie (in 2004 ging het om een bedrag van 11 miljoen) overschrijdt de inflatie niet. (Het was ten andere ook niet nodig om die waanzinnige en dure camerabewaking op het Schouwburgplein te installeren.)

In dalende volgorde betaalt iedere Kortrijkzaan verder individueel 145 euro aan de sector “sociale zekerheid en bijstand”.
In feite gaat het hier praktisch enkel over de dotatie aan het OCMW. Stad besteedt in vergelijking met andere centrumsteden traditioneel veel geld aan het OCMW. In 2004: 10,7 miljoen. In de jaren 2001-2002-2003 was dat nog 7,1 miljoen.
Wie daar een beetje kanttekeningen bij maakt is in de ogen van schepen en gewezen OCMW-voorzitter Frans Destoop gewoon een zeer slecht mens. Men moet evenwel geen rechtse rakker zijn om in te zien dat het OCMW volkomen is vergeten wat zijn kerntaken zijn. Daarbij zitten er daar in de kantoren ook nog potverdeerders. Luxe-paarden. Niemand die daar nog over klapt.
(Allochtonen zeker niet.)

“Volksontwikkeling en kunst” krijgt alhier traditioneel ook veel centen van ons allen:
vorig jaar 118 euro per inwoner. Al gaat u naar de Schouwburg of niet. Dat is solidariteit, moet u weten.
Het stadsbestuur gaat daar ook al jaren heel fier over. Sinds de Bethune senior. Kortrijk is rijk aan culturen. Bestuurders vergeten er dan wel aan toe te voegen dat deze rubriek niet enkel op cultuur slaat maar ook op sport en zelfs op allerlei vormen van groenaanleg en andere milieupolitiek.

Aan “verkeer-wegen-waterlopen” gaven wij Kortrijkzanen vorig jaar elk 92 euro. In gewone dienst wel te verstaan. Dus zonder de onvoorstelbare investeringen die schepen Leleu ons voorspiegeld. In 2003 sloegen die “gewone” uitgaven per persoon nog op 77 euro. Dit jaar en het verkiezingsjaar 2006 zal heus wel een nieuw record opleveren. Leleu heeft geld zat. Weet waar het te halen.

De “eredienst” doet het hier ter stede ook nog altijd beter dan elders: 15 euro geven wij aan de kerkfabrieken, of we nu ter kerke gaan of niet.

Over de “personeelskosten” wil ik nu voor een keer niet zagen. Die gasten-ambtenaren beginnen me nu graag te zien. Zo zie je maar hoe een onafhankelijke Kortrijkse watcher kan evolueren. Ben nu wel beetje beschaamd.

Prestaties
De term “prestaties” behoort echt tot het jargon van de gemeentefinanciën.
Men bedoelt daarmee de ontvangsten van de gemeentediensten voor door hen verrichte diensten of geleverde goederen. Bijvoorbeeld een opbrengst van verhuringen. Een terugbetaling kosten werken voor derden.
Burgemeester laat zo nu en dan eens uitschijnen dat die ontvangsten niet overdreven zijn, zelfs stagneren of achteruitgaan. Dat is gewoon niet waar. Maar de aanstekelijke gratispolitiek wil hij zich in een zwak moment soms ook eens eigen maken.
Daar horen we intussen ook niet zoveel meer van.
In de rekening 2004 zijn de ontvangsten terzake zelfs weer hoger dan geraamd: 2,5 miljoen tegenover 2,1. En ze stijgen telkenjare. Nou ja, ik weet het. Dit jaar 2004 nu voor een keer niet, maar dat is me dunkt te wijten aan het feit dat het OCMW de poetshulp heeft overgenomen.
Ben niet zeker, maar als het Schepencollege het dan maar een keer GOED uitlegt is iedereen tevreden.

P.S.
Dit laatste is niet gebeurd in de gemeenteraad van mei 2005. Wat dacht je?

Check the bill, please! (1)

Zoals gewoonlijk komt in de gemeenteraad van mei de begrotingsrekening van het vorig jaar ter sprake.
Dat is altijd een heel interessant document, want men kan daaruit afleiden wat het stadsbestuur uiteindelijk en concreet in dat jaar heeft uitgericht met ons belastinggeld.
Een begrotingsrekening is namelijk een cijfermatige weergave van de werkelijk verrichte ontvangsten en uitgaven gedurende het afgelopen dienstjaar (nu dus 2004).
Het gaat om naakte, juiste cijfers van wat men “vastgelegde” rechten en uitgaven noemt.

Zo’n rekening is dus een spiegel van het gevoerde beleid:
ze geeft aan in welke mate het uitgetekend begrotingsprogramma van dat jaar in werkelijkheid werd gerealiseerd.
De begroting van datzelfde jaar daarentegen is een raming, een schatting van de te verwachten ontvangsten en uitgaven.

Een concreet voorbeeld.
Voor 2004 verwachtte (begrootte) het stadsbestuur inzake belastingen op het sluikstorten 30.000 euro.
De schepen van milieu heeft blijkbaar deze hoop moeten laten varen.
Want in de rekening zien we nu dat de zgn. vastgestelde rechten slechts 9.606 euro bedroegen. Vastgestelde rechten zijn de erkende vorderingen. De gelden die met zekerheid door Kortrijkzanen aan de stad verschuldigd zijn, ongeacht of deze vorderingen al of niet daadwerkelijk werden geïnd.
Als “spiegel van het beleid” kan men hier bijvoorbeeld uit afleiden dat de milieudienst inzake het onderscheppen van sluikstorten niet kort op de bal speelt. Of dat er minder aan sluikstorten wordt gedaan. Kan ook. U mag kiezen en gemeenteraadsleden kunnen in onze naam maandag aanstaande 9 mei als ze nog tijd vinden om uitleg verzoeken.

Nog een voorbeeld, nu aan de uitgavenzijde.
Voor 2004 bedacht het stadsbestuur de kerkfabrieken voor zijn gewone uitgaven een cadeau te geven van zowat 1.216.000 euro. Bijna alles daarvan werd vastgelegd.
Er zijn namelijk verbintenissen (een bestelbon bijvoorbeeld) aangegaan voor ca. 1.205.300 euro. Maar in dat jaar is er “slechts” een aanrekening (uitbetaling) gebeurd voor een bedrag van 1.203.700 euro. Er is dus een klein niet gebruikt krediet van zowat 10.000 euro.
De rekening is hier weer een “spiegel van het beleid”: de schepen van kerkfabrieken zorgt goed voor de clerus en is een stipte betaler. Of omgekeerd: de kerkfabrieken worden goed gerund.

Zo’n begrotingsrekening is een boek van 365 pagina’s.
Maar dat is nog niet alles. Bij die rekening is er nog een financiële verslaggeving van 44 bladzijden.
U hebt intussen al begrepen dat gemeenteraadsleden dezer dagen best niet gestoord worden.

En dan is er nog de jaarrekening. 200 bladzijden !!
Dat is nog wat anders.
Te vergelijken met de boekhoudkundige documenten die men in bedrijven opmaakt.
Een jaarrekening bestaat uit drie delen.

Je hebt eerst de balans: een weergave van de bezittingen van de stad en de schulden.
De stad bezit bijvoorbeeld voor ca. 18 miljoen aan niet bebouwde gronden en terreinen.
En bij de passiva zien we een eigen vermogen ten belope van bijna 240 miljoen.

Het tweede deel van de rekening heet de resultatenrekening.
Dat is een weergave van de kosten en opbrengsten. Bij een kost (een telefoonrekening bijvoorbeeld) wordt de gemeente armer en het eigen vermogen daalt. Bij een opbrengst wordt de gemeente rijker.
Voor 2004 is er een boni van meer dan 7 miljoen.

Het derde deel van de jaarrekening bestaat uit een uitgebreide toelichting en een hele serie bijlagen.
We vernemen daar dan bijvoorbeeld dat ongeveer 65 procent van het vermogen van de stad bestaat uit eigen vermogen. (Heel raar is dat de “cash flow” dit keer niet is berekend.)

Zo.
De saaie les is voorbij.
Een volgende keer leest u hier met des te meer kennis van zaken enkele opvallende gegevens uit de begrotings- en jaarrekening 2004.
Check the bill !
Haal alvast uw portemonnee maar boven.

Houdt u ook meer van Santa Fe dan van Tasjkent?

Stel !
Stel dat u om een of andere reden verliefd bent geworden op een of andere Spaanse stad.
En dat u daarbij ook toevallig een hoge ambtenaar bent van de stad. Dan kunt u uw persoonlijke besognes zodanig regelen dat u zo nu en dan ook op kosten van de stad uw geliefkoosd oord kunt bezoeken. Daarvoor moet u natuurlijk wel een of andere foef bedenken. Bijvoorbeeld zeggen dat die stad net als Kortrijk bekend staat om zijn textieldesign, of om zijn architectuur. Mode.
Een Spaans aandoend stadje als Santa Fe in New Mexico (USA) is hiervoor op alle vlakken veel beroemder, maar daar bent u dus – ambtenaar – toevallig niet geweest.
Dus kent u en heel Kortrijk de unieke textielcollectie niet van het “Museum of International Folk Art” aldaar. (Zie http://www.moifa.org/.) Dus gaan we daar niet naartoe.

Ook goed is dat u probeert om andere mensen mee te sleuren in uw gekte en mee te laten genieten van uw reis. U stelt dus aan het Schepencollege voor om met een Kortrijkse delegatie een “verkenningsreis” te organiseren naar uw geliefkoosd homeland: Oezbekistan met steden als Tasjkent, Samarkand, Boukhara. U hebt dat midden vorig jaar kunnen regelen. En daarbij de stad (dat zijn wij) zowat 10.000 euro ontfutseld. Zie ons vorig stuk hierover.
(Vroeger kon u overigens ook al een keer “handelsmissies” organiseren. En zgn. “Oost- west.vlaamse” handelsdagen. En daarvoor een vzw oprichten: Kortrijk 800.)

U hebt het nu zowat 15 jaar verder weer zover kunnen drijven dat het Schepencollege heeft beslist om in oktober van dit jaar een officiële delegatie naar uw geliefkoosd oord te sturen. Met journalisten, onderwijsmensen, bedrijfsleiders, culturalisten, politici, enz.
Daar zal u natuurlijk ook bij zijn, als ambtenaar. Hoeveel dit zal kosten aan de stad is nu nog niet bekend. Of Tasjkent een bijdrage zal leveren weten we ook nog niet. (Wij hebben al een keer een beeldje gekregen.Geen Kortrijkzaan die weet waar het staat of vanwaar het vandaan komt.)

U hebt er ook voor gezorgd dat de Kortrijkse sterveling nu ook meemag. Voor zowat 1.175 euro.
De smoes die u daarbij hebt bedacht is dat er in deze tijden van mondialisering en globalisering
“stedenbanden” nodig zijn. Met Tasjkent heeft Kortrijk helemààl geen stedenband, en we zijn met die stad ook niet gejumeleerd. (Indien dit het geval zou zijn hadden we daar subsidies voor gekregen.) Maar uw kind moet een naam hebben.
Ik heb me een halve dag werkelijk suf gesurfd en gezocht om op internet ook maar een spoor te vinden van onze relatie met Tasjkent die volgens de stadkrant nieuwe impulsen krijgt. Niets gevonden. Zoek bijvoorbeeld zelf maar eens op www.tashkent.org/uzland of op http://www.tashkent.uz/. Voer ook het woord “Toskent” in bij de zoekrobot. Nergens een woord over de relatie Kortrijk-Tasjkent.
OOK NIET OP DE WEBSITE VAN DE STAD KORTRIJK.

De groepsreis van oktober wordt exclusief verzorgd door Thomas Cook, met wie u goede relaties hebt.
Dat is natuurlijk volstrekt onwettelijk, maar geen gemeenteraadslid dat daarom maalt.
Overheidsopdrachten dienen altijd onderworpen aan het principe van de mededinging.
Thomas Cook heeft daarenboven al kunnen profiteren van de “verkenningsreis” van vorig jaar en krijgt gratis logistieke bijstand van de ambtenarij.

Waar is de tijd?
Waar is de tijd dat we niet naar Zuid-Afrika gingen omwille van het apartheidsregime aldaar? Zelfs niet naar Portugal, maar ik weet niet meer waarom.
Want het katholiek-corporatistisch-fascistisch bewind van António Salazar was vóór de Anjerrevolutie (1974) zeker minder misdadig dan het regime waarmee de deelnemers aan de reis naar Oezbekistan zullen kennismaken. (Géén kennis zullen mee maken! Dat is juist inherent aan officiële delegaties.)
Au fond valt nog te begrijpen dat men als een soort individuele wereldreiziger een land doorkruist met een volstrekt misdadig regime. Men moet er toch een keer geweest zijn? Het is trouwens een mooi land. En er valt nog iets te beleven.
MAAR ! Deelnemer zijn van een officiële delegatie van een openbaar bestuur is van een andere orde. Standpunten zijn dan onvermijdelijk.

Zal SP.A- schepen De Coene de delegatie vervoegen? En SP.A-raadslid en voormalig Amadees Marc Lemaitre? En ultramontaan CD&V-schepen Frans Destoop?

In Oezbekistan heerst een regelrechte dictatuur. Een totalitair regime. De stalinistische president Islam Karimov is een grote tiran. Samen met zijn dochters volkomen corrupt ook.
Dan kan men zich toch ook een beetje voorstellen hoe het gemeentebestuur van de hoofdstad functioneert. Onze zogezegde “zusterstad”!
(Tussen haakjes: de vermoorde Kongolese president Kabila is ooit nog het marxisme-leninisme gaan bestuderen aan de universiteit van Tasjkent.)

Bij deze wil ik graag uw aandacht vestigen op het feit dat president Karimov letterlijk duizenden leden van de partij Hizb ut-Tahrir (of andere criticasters) heeft gevangen genomen, gemarteld, verkracht, vervolgd en vermoord. De doodstraf bestaat er nog. De politie in Oezbekistan gebruikt elektrische schokken, verstikken gevangenen met plastic zakken, strooien chloor in gasmaskers, dompelen mensen onder in kokend water. Mensenrechtenactivisten worden zelf lastiggevallen.
De pers is gecensureerd.
De stad Tasjkent (betekent: stad van steen) ziet er groen uit, niet enkel door de parken en bomen maar ook vanwege de vele politieagenten. Die snauwen je voortdurend toe: “pazporte!” En proberen je geld af te troggelen. (Geef nooit je paspoort af!) Ze zeggen dat er in uw tas “bomba” zit. Dat je een “sjpioon” bent. Maar voor drie dollar is dit probleem gewoonlijk de wereld uit.
De mooie historische panden zijn door de aardbeving van 1996 weggevaagd. Op internet zijn daar nog foto’s van te zien, van de vernielingen. De stad kent geen steegjes meer.
In de avonduren is in Tasjkent letterlijk niets te doen. Best is om je dan ook niet meer individueel naar buiten te wagen. De winkeltjes in de metro bij hotel Tashkent zijn er ook niet meer, weggehaald vanwege bomaanslagen.

Reisadviezen
Leg een verhoogde waakzaamheid aan de dag, vooral in de buurt van openbare gebouwen en in drukke plaatsen. Blijf uit de buurt van demonstraties.
Als onze burgemeester en schepenen van de officiële delegatie alhier nog hun mandaat willen behouden zouden ze best NIET deelnemen aan politiek of godsdienstig getinte debatten.
(Zie nog: http://reiswijzers.net/ of http://www.diplomatie.be/.)

Het enig leuke aan dat land is dat de mensen ontzettend grote hoofden hebben en spleetogen.
De vrouwen dragen kleurige kleding en gouden tanden. Meiden zijn nogal bloot gekleed met rokjes tot net onder de bilspleet en kanten blousen die in het Kortrijkse begijnhof zouden verboden worden.
Ze verven hun haar in de kleuren sneeuwwit en peentjesrood.
En ja. Alexander de Grote zei het al: “Alles wat ik over Samarkand heb gehoord is waar, behalve dat het mooier is dan ik me had voorgesteld.” Idem voor Boukhara trouwens.

Voor een “country profile” van Uzbekistan kunt u ondermeer met goed gevolg raadplegen:
http://news.bbc.uk/
http://newsvote.bbc.co.uk/
http://www.state.gov/
www.cia.gov/cia/publications (Ja, de CIA!)

Op http://www.tashkent.org/ staat er niets. Tenzij “time en date”, “weather forecast”, en nog zowat onnozel.
De rubriek “uzland” is volkomen gecensureerd.

Het schepencollege als reisbureau: een nieuwe kerntaak van de stad!

Het stadsbestuur geeft ons Kortrijkzanen nu allen via de Stadskrant van april de gelegenheid om voor 8 dagen af te reizen naar de fascistische en nog altijd leninistisch bestuurde republiek Oezbekistan, meer speciaal ook naar de hoofdstad Tasjkent.
Een 8-daagse reis tegen de prijs van 1.175 euro.
Met “Joker” kun je alginder drie weken vertoeven voor zowat 1.500 tot 1.700 euro. En de reisorganisator “Tiara” vraagt 850 euro om 10 dagen rond te toeren in dat onherbergzame, volstrekt akelig dictatoriaal bestuurd land.

Kerntaken
Hoe kan een Schepencollege op de gedachte komen om reizen te organiseren?
Zonder enig voorafgaand kerntakendebat over de vraag wat een gemeentebestuur voor zijn inwoners zoal heeft te doen ?
Zowat 16 jaar geleden is er waarschijnlijk een ambtenaar verliefd geworden op Oezbekistan.
En daar moeten wij nu de gevolgen van dragen. U wist het waarschijnlijk niet maar Tasjkent
is nu een soort zusterstad van Kortrijk geworden waarmee we zijn gaan “jumeleren”.
De Stadskrant spreekt nu van een “stedenband”. Een politicologisch volstrekt onjuiste term. (We hebben met Cebu een stedenband en met niemand anders. Straks komt er trouwens voor de tweede keer een Filippino-delegatie naar hier. En ons stadsbestuur is daar ook al geweest. Dat u dit allemaal ontgaat is ons een raadsel.)

In augustus-september vorig jaar (niet in oktober zoals de Stadskrant verkeerdelijk meldt) is er een achtkoppige delegatie van hieruit naar Tasjkent getrokken. De burgemeester met zijn persoonlijke secretaris. Een stadsambtenaar van de cel economie en groot Ruslandkenner: Stefaan Renard.
Natuurlijk ook de verantwoordelijke voor jumelages: Koen Vankeirsbilck, bij wie u zich nu voor de groepsreis van oktober dient in te schrijven.
Mevrouw Isabelle De Jaegere mocht ook mee als conservator van het Broelmuseum.
De conservator van het Vlasmuseum was er deze keer alwéér niet bij terwijl Tasjkent toch gerenommeerd is om allerhande textielzaken. (Brave mevrouw mag ook nooit ergens naartoe van de stad.)

Tot mijn verbazing namen ook nog deel aan dit “verkenningsbezoek” : een manager van de NV Michel Van de Wiele, iemand van “Export Vlaanderen” en … een manager van Thomas Cook.
Oorspronkelijk zou de zesdaagse in het totaal 5.234 euro kosten. De verblijfkosten zou de stad Tasjkent op zich nemen. Twee personen betaalden zelf hun reis. De vertegenwoordiger van de NV Van de Wiele en van Export Vlaanderen.
Stad (dat zijn wij) zou dus oorspronkelijk 827 euro per persoon betalen , zonder verblijfkosten.

Kleine misrekening
Nog voor de reis goed en wel begonnen was werden de kosten een beetje anders geraamd.
Vliegtickets en visa zouden nu 5.906 euro kosten.
Er was plotseling ook een beetje “cash geld” nodig voor “onkosten ter plekke”: 3.640 euro !!
Want men wilde ook naar naar twee onnoemlijk schone plaatsen: Boukhara en Samarkand. Groot gelijk. Maar kost hiervoor alleen al: 1.140 euro.
Ook dacht men aan de noodzakelijke maar vergeten “representatiekosten”: 1.700 euro.
En verder vond men dat de twee personen die zelf hun vliegtickets betaalden vanwege de stad (Kortrijk, – dus niet Tasjkent) recht hadden op 5 overnachtingen voor 600 euro.
Merk op: dat is ginder ver een enorme luxe-prijs.

De globale kostprijs van de rit kwam hiermee op 9.366 euro. Dat bracht mee dat er een begrotingswijziging nodig was. (Niet terug gevonden.)
Ook zou er achteraf nog een “gedetailleerde afrekening” gebeuren. Ook hiervan heb ik geen spoor terug gevonden.
Maar laat ons toch maar raden dat de reis het dubbele heeft gekost van wat oorspronkelijk was voorzien.

Nu kunnen we met zijn allen dus via reisorganisator Thomas Cook profiteren van dit verkenningsbezoek.
Want kijk eens.
“In tijden van mondialisering en globaliseren is het belangrijk om als stad te investeren in stedenbanden. Het bezoek van vorig jaar heeft de relatie tussen de ex-sovjetstad en Kortrijk nieuwe impulsen gegeven. ” Aldus onze Stadskrant.

Biljarters ongewenst
U weet het misschien niet. In heel Oezbekistan is biljarten verboden.
De zoon van een of andere minister aldaar is bij zo’n partijtje pool (waarbij geld aan te pas kwam) neergestoken.
Zo’n land is dat.
Met een brommer rondtoeren kan ook niet meer want dit vervoermiddel kan gebruikt voor terroristische aanslagen. Die zijn daar niet van de lucht.
Rare seismologische toestanden ook mogelijk. Tasjkent is bijvoorbeeld in 1966 helemaal verwoest.

Wacht nu maar even om u in te schrijven voor de groepsreis. Reiswijzer waarschuwt voor allerlei gevaren.
Binnenkort weet u meer, dank zij Kortrijkwatcher.

Weet u wat men zich nog kan afvragen?
Is zo’n aanbod van de stad voor een groepsreis niet onderworpen aan de wet op de overheidsopdrachten? Met andere woorden: kan de stad exclusief aan Thomas Cook de organisatie van de reis opdragen?
Maandag 9 mei is er gemeenteraad.
Krijgen we daar een vraag over?

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert