Category Archives: recht

Voor het geval u niet weet wat te doen in het weekend…

Lees dan maar de arresten van de Raad voor Vergunningsbetwistingen  dd. 28 maart over de verzoekschriften tot vernietiging met vordering tot schorsing van de werken rondom het stationsproject.

Ga naar de website van de Raad, rubriek rechtspraak, en tik in het zoekformulier volgende rolnummers in:
1516/RvVb/0833/SA
1516/RvVb/0830/SA

Pers weet me dunkt weer nergens van…
Menig raadslid ook niet.

Heeft de verzoeker L.D.  (een wel  befaamd iemand in de juridische wereld) een verzoek tot voortzetting van de rechtspleging  ingediend nu de vergunningsbeslissingen niet zijn geschorst?
DAT WE HET NIET WETEN.

 

 

Termijnoverschrijdingen en boeten

Grote projecten van het OCMW lopen nogal eens (merkwaardige) vertragingen op.
Scheelt dat aan de ontwerpers zelf?  Of aan wie?
We vermelden er  nu – en voorlopig – slechts twee.

Het bouwproject DAM 49-53
Het ging hierbij om een sloop en het bouwen van 17 sociale huurappartementen en de renovatie van 6 studio’s op de Dam.
De voorziene uitvoeringstermijn bedroeg 500 kalenderdagen.
Omwille van externe omstandigheden zijn er vier termijnverleggingen toegekend.  Als gevolg van de vertragingen  bij de uitvoering van de ruwbouw konden andere aannemers evenwel hun werken niet verder zetten.
De uiteindelijke termijnoverschrijding bedroeg  niet minder dan 392 kalenderdagen.  Dat leidde dan weer tot extra werk voor de ontwerpers waardoor het architectenbureau een bijkomend ereloon kreeg van 15.820 euro…
Volgens een bepaalde formule  (zoek ze maar eens op!) zou de boete voor de aannemer zelfs 1,32 miljoen euro bedragen.  Maar de boete mag naar het schijnt  maximaal  5 procent van de oorspronkelijke aannemerssom (2,35 miljoen) bedragen.  Zodat de boete is herleid tot 117.789 euro.

Een restauratie in het Begijnhof
Hier ging om de zgn.  fase 6 van de lopende restauratiewerken.
De inkompoort,  de woningen 37-41 (rechts bij het binnenkomen)  en het gangetje naar Sint-Maartenskerhof.
De ontwerper heeft tot viermaal toe een voorlopige oplevering geweigerd.
De voorziene uitvoeringstermijn bedroeg 195 werkdagen.  Het werden er 139 méér.
Volgens de geijkte formule zou de boete 311.690 euro kunnen bedragen.
Maar wegens het maximumtarief van 5 procent van de aannemerssom (1,36 miljoen) is het 68.158 euro geworden.
Het OCMW ging niet in op de vraag van de aannemer om de boete gevoelig te verminderen.

Vorig jaar 565 GAS-dossiers in Kortrijk binnengelopen

Merkwaardig: dat is minder dan in 2015.
Er zijn immers intussen nog meer erkende vaststellers, meer camera’s en toch waren er in 2015 voor Kortrijk wel 700 dossiers te behandelen.
Maar misschien ligt het hieraan: in dat totaal aantal GAS-dossiers van 565 hier nu vermeld  ontbreken de Gemeentelijke Administratieve Sancties waarvan een PV bestaat voor parkeerinbreuken.

(Kortrijks stadsbestuur en cijfers: een ramp. Niet voor de gazetten.  Die slikken alles.)

Het Kortrijkse team dat GAS behandelt bestaat  – voor we zover nu weten –  uit twee sanctionerende ambtenaren, twee administratieve medewerkers, één coördinator voor parkeerinbreuken (nog vacature?), één ondersteunende jurist, één bemiddelingsambtenaar (door de federale staat betaald).  Zij werken in principe voor 2/3 van hun tijd aan GAS-dossiers.)
Dat team behandelt ook GAS-dossiers van andere naburige gemeenten en rekent daarvoor in 2016 per dossier een loonkost aan van 105,25 euro.  (In 2015 was het nog 94,24 euro.)

Politiezone Vlas
–  Kortrijk:  565 dossiers, personeelskost 59.466,25 euro
–  Kuurne: 44 dossiers, 4.631 euro
–  Lendelede: 1 dossier, 105,25 euro
Politiezone Grensleie
–  Menen: 133 dossiers, 13.998,25 euro
–  Wevelgem:  43 dossiers, 4.525,75 euro
–  Ledegem: 9 dossiers, 947,25 euro
Politiezone Mira (slecht 1 van de 5 gemeenten doet mee)
–  Zwevegem: 11 dossiers, 1.157,75 euro

TOTAAL AANTAL DOSSIERS VOOR DE ZEVEN GEMEENTEN:
– 2016: 806
– 2015: 889
– 2014: 868
– 2013: 856

P.S.
Erkende medewerkers van het gemeentebedrijf PARKO (16 in aantal?) mogen sinds 2015 nu ook via GAS inbreuken inzake  “stilstaan en parkeren” vaststellen.  Om hoeveel dossiers het gaat weten we niet.
In de begroting van Parko is voor 2017 een bedrag “GAS”- opbrengsten van 600.000 euro ingeschreven.  Voor 2016:  500.000 euro.  Vergelijk met  de rekening 2015:  220.550 euro.
(Er zijn twee mogelijke boete-tarieven:  55 of  110 euro.)

De provinciaal stedenbouwkundige ambtenaar heeft zo zijn bedenkingen bij het Kortrijkse ‘vergunningenbeleid” (2)

Wat voorafging.
Het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) verleende geen vergunning om over te gaan tot sloop van het  opvallende hoekhuis aan de Kasteelkaai  8 terwijl de Bestendige Deputatie dat wel deed.
En dit op aanraden van een advies (dd. 16 februari 2016) van de provinciaal stedenbouwkundige ambtenaar.  
In het kader van de vergunningsprocedure zijn enkele interessante beschouwingen naar voor gekomen betreffende het zogenaamde ONBESTAANDE  ‘vergunningenbeleid’ van Stad inzake gebouwen met een zekere erfgoedwaarde.
In een vorig stuk publiceerden we er vijf.  Hierna volgen nog twee.
(Komt allemaal niet in de pers. )

6.
Er is geen begin van bewijs voor een ‘domino-effect’.
Het CBS was van mening dat de beslissing van de Bestendige Deputatie aanleiding zou geven tot een “domino-effect” van aanvragen tot afbraak  van (geïnventariseerde) gebouwen in de onmiddellijke omgeving van de Vismarkt.
Welnu, geïnventariseerde gebouwen hebben geen andere bescherming dan de (niet bindende) adviesverplichting van de Dienst  Erfgoed.  Zij zijn ‘van nature’ vatbaar voor afbraak omdat zij niet beschermd zijn als monument.
De sloop van het huidig pand verantwoordt op zich geenszins de aantasting noch de sloop van geïnventariseerde panden in de omgeving.  Elke zaak moet op zich bekeken worden door de vergunningverlenende overheid, rekening houdend met de bestemmingsvoorschriften, met de goede ruimtelijke ordening en wat de stad Kortrijk betreft met  eventuele inspiratie aan  niet bindende beleidsdocumenten zoals het Gabarietenplan en de Woningtypetoets.
Opnieuw beperkt het CBS zich tot een loutere bewering.  Uit niets blijkt dat voor andere  geïnventariseerde panden in de omgeving (bijv. in de Belfaststraat) in de nabije toekomst  de sloop dreigt.

7.
Er is geen vernietigingsprocedure ingeleid door de leidend ambtenaar van het Agentschap Onroerende Erfgoed.
De bescherming en het behoud van onroerende erfgoed is een kerntaak van het Agentschap.
Nochtans verzette de leidend  ambtenaar zich niet langer tegen de beslissing van de Bestendige deputatie, met andere  woorden tegen de sloop van het pand.
Overigens stelde de provinciaal ambtenaar in zijn verslag dat er geen sprake is van een pand met uitzonderlijke erfgoedwaarde.
Het pand dateert uit 1920.  Een aantal elementen waaraan  het pand  voorheen haar waarde ontleende zijn intussen verdwenen.  ( Er was een verbouwing in 1948.)
–  Het schrijnwerk is niet intact.
–  De belangrijkste zijgevel aan het water werd reeds gewijzigd.
–  Het materiaalgebruik (gecementeerde plinten en weinig natuursteen) is niet bijzonder waardevol.

P.S.
Een pikant detail.
Het CBS bekwam bij de Raad van Vergunningsbetwistingen de schorsing en vernietiging van de vergunning verleend door de Bestendige Deputatie.
De aanvraag tot sloping kwam van de projectontwikkelaar die hiervoor bijstand kreeg van onze pertinente altloos door Stad gekozen mr. van het advocatenbureau  Publius.
Raar maar waar.

 

 

 

 

De provinciaal stedenbouwkundige ambtenaar heeft bedenkingen bij het Kortrijkse “vergunningenbeleid” (1)

Méér zelfs!  Diezelfde  ambtenaar  stelde  daarenboven dat stad Kortrijk geen bewijs levert van het bestaan van een ‘vergunningsbeleid’/’erfgoedbeleid’.

Naar aanleiding van de weigering van het schepencollege om het hoekpand aan de Kasteelkaai 8  te slopen (zie vorige stukken op KW),  terwijl de Bestendige Deputatie van de provincie West-Vlaanderen daartoe toch een vergunning afleverde,  liet de provinciaal stedenbouwkundige ambtenaar zijn licht schijnen op de argumenattie van  het College van Burgemeester en Schepenen (CBS).
Ons beleid in deze.

Machtig interessant wat die ambtenaar zoal beweert.
Dat de bevoegde schepen Wout Maddens (VLD) dat maar nog een keer goed (her)leest.  En de pers (die nergens van weet) tegelijk beter voorlicht.

  1. Er is geen vergunningenbeleid voor zgn. erfgoed.
    Het College argumenteerde dat de beslissing van de Bestendige Deputatie om toch een vergunning tot sloop en nieuwbouw te verlenen daarmee het vergunningsbeleid (inzake erfgoed) van het stadsbestuur onderuit haalt.
    De provinciale ambtenaar  vindt die vrees  “te weinig onderbouwd én hypothetisch”.  Het College toont niet aan dat er zoiets bestaat als een Kortrijks ‘vergunningenbeleid’ tot het behoud van alle historisch erfgoed.
  2. Er is geen vast adviesbeleid zoals nochtans vooropgesteld door het College.
    Het CBS stelde dat zij bij geïnventariseerde panden (zoals het hoekpand) in alle gevallen advies gaat inwinnen, niet enkel van het Agentschap Onroerend Erfgoed (hetgeen evident is, want decretaal verplicht) maar ook van het eigen Kortrijks Erfgoedplatform.
    Hiervan wordt geen enkel bewijs voorgelegd.
    Bovendien zeggen de feiten het anders.
    –  Real Homes kreeg een stedenbouwkundige vergunning afgeleverd voor het omvormen van twee kantoorgebouwen die voorkomen op de inventaris, zonder advies van het Erfgoedplatform.
    –  Idem voor het vergunningsproject van Koramic en Eribo ter hoogte van de H. Consciencestraat .  Het ging nochtans om de sloop van maar liefst 4 geïnventariseerde panden  én de nieuwbouw van een grootschalig appartementencomplex.
    3.
    Er is geen vast niet-afbraakbeleid zoals nochtans vooropgesteld door het College.
    Stad suggereert dat men een beleid voert strekkende tot het behoud van alle geïnventariseerd onroerend erfgoed in alle omstandigheden.
    Hiervan wordt geen enkel bewijs voorgelegd.  (Zie nogmaals de panden in de H. Consciencestraat.)
    Bovendien zou dergelijk beleid indruisen tegen de Vlaamse reglementering die geen absolute bescherming geeft aan  geïnventariseerde gebouwen en niet de status hebben van een monument.
    4.
    Het hoekpand is geen beschermd monument.
    Nog dit.  Mocht het CBS daadwerkelijk een dermate groot belang hechten en historische waarde toekennen aan het kwestieuze hoekpand, dan had men reeds lang voorheen stappen kunnen ondernemen  om het behoud van het goed te beschermen.
    De Bestendige Deputatie concludeert  trouwens dat het pand noch op zichzelf noch in relatie met de omgeving blijk geeft van een bijzondere erfgoedwaarde.
    5.
    Dat is nog het toppunt!
    Het enige gecodificeerde beleidsplan, met name het Kortrijkse Gabarietenplan voorziet in de mogelijke sloop van het hoekgebouw.  Dat plan beoogt geen laagbouw aansluitend bij de Belfaststraat maar wel in een hoogbouw, aansluitend  bij de Handelskaai.

Oei.
Dit artikel wordt wat te lang.
We gaan naar een volgend stuk, een vervolg.

 

 

 

 

Stad Kortrijk krijgt gelijk in belangrijke vergunnigsbetwisting (2)

Zoals voorheen hier al  op dinsdag  is gezegd in deze krant (dit is burgerjournalistiek!)  heeft de Raad voor Vergunningsbetwistingen in openbare zitting van 8 november de beslissing getroffen om de stedenbouwkundige vergunning van de Bestendige Deputatie voor het slopen van een hoekpand aan de Kasteelkaai 8  (zie foto in een voorgaand stuk) en de bouw van  een handelsruimte met appartementen aldaar te vernietigen.
Even wat voorgeschiedenis.

Op 10 augustus 2015 dient een Poperingse projectontwikkelaar (“MBV Ontwikkeling”) bij het Kortrijkse schepencollege een aanvraag in voor het slopen van het hoekpand aan de Kasteelkaai, vlakbij de oude Leie.

Om wat te doen?
Men wil er een  meersgezinswoning neerpoten met 8 appartementen (op 7 bouwlagen!), een handelsruimte, 14 ondergrondse parkeerplaatsen en een ruimte voor een 7-tal fietsen.  (Later, na een hoorzitting is het plan wat aangepast: bijv.  kunnen er dan 15 fietsen gestald. )
– NV Waterwegen en Zeekanaal brengt een gunstig advies uit.
– De brandweer een voorwaardelijk gunstig advies.
– Het erfgoedplatform ‘Kortrijk en Ruimte’  en ‘Erfgoed West-Vlaanderen’  een ongunstig advies.

Merkwaardig bij de gang van zaken  is wel dat het team’ planning en openbaar domein’ van de stad Kortrijk (dat zijn ambtenaren)  op 11 september 2015 een voorwaardelijk GUNSTIG  advies uitbracht.  (De lokale pers  weet dat niet of verzweeg het.)
Een openbaar onderzoek levert 5 bezwaarschriften op waarvan 2 door het schepencollege  gegrond zijn  geacht.
–  Het pand heeft een erfgoedwaarde op een beeldbepalende plaats in de historische binnenstad.
–  De nieuwbouw is te hoog (kroonlijsthoogte 22,4 m).

Het  schepencollege weigert op 9 november 2015 een stedenbouwkundige vergunning  aan de projectontwikkelaar.
Voornaamste motivering is dat het ontwerp van  de nieuwbouw een breuk vormt met de historische bebouwing van de Kasteelkaai en de Belfaststraat.  Men wijst ook op de erfgoedwaarde van het bestaande hoekpand en de beeldbepalende ligging ervan langs de oude Leie-oever.

De projectontwikkelaar tekent op 17 december 2015 administratief beroep aan bij de Deputatie van de provincieraad van West-Vlaanderen.
Na een hoorzitting beslist de Bestendige Deputatie op 24 maart 2016 om het beroep in te willigen en een stedenbouwkundige vergunning onder voorwaarden te verlenen overeenkomstig de gewijzigde plannen.
De provinciaal stedenbouwkundige ambtenaar vindt het ontwerp immers  kwalitatief  en passend in de omgeving.  “Het ontwerp van de nieuwbouw is een meerwaarde en doet deze zichtlocatie alle eer aan“.  Men vindt ook dat het hoekpand géén blijk geeft van een bijzondere erfgoedwaarde die noopt tot het behoud ervan.

Op 13 mei 2016 vordert het schepencollege de schorsing én de vernietiging van de beslissing van de Bestendige Deputatie.
In eerst instantie beveelt de Raad voor Vergunningsbetwistingen  op 23 mei 2016 de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de  door de Deputatie verleende vergunning.

De Bestendige Deputatie doet geen verdere stappen meer in de zaak !
In juridische termen: “de verwerende partij heeft geen verzoek tot voortzetting ingediend”.
Er is zelfs vanuit de provincie geen vraag gesteld om te worden gehoord.
Vandaar dat de Raad voor Vergunningsbetwistingen  op 8 november overging tot vernietiging van de verleende vergunning.

P.S.
De provinciaal stedenbouwkundige ambtenaar heeft toch wel enkele interessante opmerkingen (bedenkingen) gemaakt inzake het ruimtelijk beleid van de Stad.  Men zal die wel moeten ter harte nemen.
In een volgend stuk gaan we daar wellicht even op in.
Met uw goedvinden.

 

 

Stad Kortrijk krijgt gelijk in belangrijke vergunningsbetwisting (1)

17405850590a398a19

Meer nieuws volgt hoor…
Maar hierna alreeds ultrakort de conclusie  van het arrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen dd. 8 november.

” De Raad vernietigt de beslissing van de verwerende partij van 24 maart 2016, waarbij aan  de  belanghebbende partij de stedenbouwkundige vergunning wordt verleend voor het bouwen van een handelsruimte, acht appartementen en een ondergrondse parkeergarage na afbraak van een hoekpand op een perceel gelegen te Kortrijk, Kasteelkaai 8.”

Die verwerende partij is de Bestendige Deputatie van West-Vlaanderen.  DIE DE SLOOP WEL WOU GUNNEN…
Belanghebbende partij is de projectontwikkelaar “bvba MBV Ontwikkeling” uit Poperinge en natuurlijk subsidiair de eigenaar van het historische, opvallende  hoekpand tussen de Handelskaai en de Belfaststraat.

 

Jawel! GAS-boetes door parkeerwachters van PARKO kunnen. En dat brengt op!

Hierover bestaan veel misverstanden. 
Vaststellingen die kunnen leiden tot een ‘Gemeentelijke Administratieve Sanctie” kunnen wel degelijk gedaan door een aantal daartoe opgeleide stadsmedewerkers (in burgerkledij) , en natuurlijk ook door politie. Bon.

Maar ons parkeerbedrijf PARKO heeft nu ook voor bepaalde inbreuken erkende (gediplomeerde) beetje aangeklede vaststellers bij de parkeerwachters.  (16 in aantal?)
Voorheen kon  PARKO enkel toezicht houden op alle vormen van parkeerduurbeperkingen: betalend parkeren, blauwe zone, shop&go, bewonersparkeren.
Nu hebben dus bepaalde vaststellers van PARKO de bevoegdheid  gekregen om ‘parkeerinbreuken tegen stilstaan en parkeren’  middels GAS-boetes te beteugelen. Ook voor overtredingen betreffende verkeersborden C3 (verboden toegang) en F103 (begin voetgangerszone), vastgesteld met automatisch werkende toestellen.
Concreet gaat het om 20 mogelijke vormen van foutparkeren van de eerste categorie (bijv. niet rechts parkeren t.o.v. de rijrichting) en om 4 vormen van foutparkeren van de tweede categorie (bijv. parkeren op plaats voorbehouden voor personen met een handicap, voetgangerszone).
De eventuele boetes bedragen resp. 55 en 110 euro.

En dat is nu iets wat weinigen weten.
Er is een afspraak dat het gemeentelijk parkeerbedrijf instaat voor het vaststellen van GAS-parkeerinbreuken in de straten met een specifiek parkeerregime, en de politie voor de rest van het grondgebied.
Gas-parkeerinbreuken kunnen altijd vastgesteld worden.  Jawel.
Maar PARKO zelf controleert enkel tijdens de uren van het specifieke parkeerregime.  In de binnenstad is dat dus van maandag tot en met zaterdag van 9 tot 19 uur.


Sinds oktober 2015 voert PARKO middels 9 camera’s met nummerplaatherkenning toezicht in het winkelwandelgebied.  (Die overigen s een enkele keer niet helemaal  secuur werken. Maar niemand mag dat weten.)

In die laatste drie maanden van 2015 heeft de sanctionerend ambtenaar voor de voetgangerszone als 2.257 dossiers opgestart!

Wat breng dat op?
De opbrengst van de GAS-boetes voor inbreuken die PARKO uiteindelijk kan  vaststellen gaat naar het parkeerbedrijf zelf.  In 2015 ging het om een bedrag van niet minder dan 220.559 euro.
2.492 vaststellingen van 55 euro en 759 vaststellingen van 110 euro.

P.S.
Het staat weerom allemaal niet onze plaatselijke gazetten.

Daar is het eerste verslag van onze ombudsman

Vanavond zal de gemeenteraad akte nemen van het eerste jaarrapport van onze ombudsman, jurist Christian Deleu. Eigenaardig daarbij is dat er aan de gemeenteraad ook gevraagd wordt om akkoord te gaan met de plaatsing het verslag op de website van stad. In afwachting daarvan geeft alvast uw kortrijkwatcher enige informatie uit dat rapport.
In 2015 kreeg de ombudsdienst via het meldpunt (1777) 18 vragen om tot een bemiddeling te komen.

De helft daarvan kon opgelost zonder enige tussenkomst van de ombudsman.
– Vier vragen hadden eigenlijk niets te maken met de dienstverlening van de stad en de grievenmelders werden verwezen naar de rechtbank.
Het ging om de verdeling van de stadskrant in de Ringshopping Kortrijk-Noord, een geval van reuk- en geluidshinder van en bedrijf, een procedurekwestie bij de rechtbank, en uitbetaling van de onderhoudsplicht.
– In vijf gevallen was er communicatie met de stadsdiensten of het OCMW: afwerken stoep, parkeerplaatsen bussen, gevaarlijke bomen, betaling lesgevers, lawaaioverlast parochiezaaltje. (In dit laatste geval kreeg de melder de raad om nar de rechtbank te stappen.)

Negen dossiers werden opgelost met tussenkomst van de ombudsman.
– Twee vragen hadden te maken met parkeerboetes. De melders werden gewoon gewezen op het parkeerreglement.
– Bij een dossier over leegstand kreeg de melder te horen dat hij maar moest luisteren naar de afspraken tussen de advocaten.
– Bij een klacht over bladval op openbaar domein werd de melder gewezen op het feit dat het jaarlijks vallen van bladeren nu eenmaal overlast meebrengt.
– Het dossier van een verwijderd zerk is opgelost doordat stad een nieuw en gelijkaardig zerk op haar kosten heeft terug geplaatst.
– De klager in het dossier ‘hemelwaterput’ kreeg dan toch de premie uitbetaald.
– Bij werken en heraanleg van het openbaar domein werd vastgesteld dat een afsluiting en een inrijpoort over de domeingrens was geplaatst. Een dure en ellenlange procedureslag kon door de bemiddelaar vermeden worden.
– Bij een betwisting over de termijn van aflevering van een minderhinder-attest kon de melder ervan overtuigd worden dat hij in gebreke bleef.
– Bij een betwisting over de nietig verklaring van een bouwvergunning kreeg de melder te horen dat dit een zaak was van de Bestendige Deputatie.

P.S.
In het reglement over de werking van de ombudsman/ombudsvrouw doet men dus alsof die term wijst op het geslacht van de betrokken bemiddelaar.
De term “ombudsman” is Zweeds en betekent gewoon ‘scheidsrechter’. Heeft niets met M/V te maken.

De loonkosten van de GAS-dossiers

Het Kortrijkse team dat de dossiers van de Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) behandelt doet dat voor de politiezone Vlas, maar tevens voor PZ Grensleie.
Vorig jaar liepen er in totaal 889 dossiers binnen. De loonkost voor de twee sanctionerende ambtenaren en de twee administratieve medewerkers wordt berekend op 83.777 euro. Per dossier maakt dat 94,24 euro.
De kostprijs wordt verhaald op de aangesloten gemeenten.

Voor de PZ Vlas:
– Lendelede: 8 dossiers maal 94,24 euro = 753 euro (afgerond)
– Kuurne: 32 dossiers = 3.015 euro
– Kortrijk: 700 dossiers = 65.968 euro

Voor de PZ Grensleie:
– Wevelgem: 300 dossiers = 2.827 euro
– Ledegem: 13 dossiers = 1.225 euro
– Menen: 106 dossiers = 9.989 euro

N.B.
Niet alle dossiers geven aanleiding tot een boete.