Category Archives: media

Als we maar in de pers komen…

Het wordt nu toch wel erg duidelijk.
“Het Laatste Nieuws” (de regionale editie) is bij monde van reporter Peter Lanssens (LPS)  DE spreekbuis van de kiesvereniging ‘Team Burgemeester ‘(Van Quickenborne) en de “meerderheidspartij  ” Sp.a.
(De tripartite heeft geen meerderheid meer, hoe vaak moeten we dat nog zeggen?)

In de gazette van vandaag 17 augustus een groot artikel met een vette kop: “Fietscrèche in vroegere Pizza Hut?”  Met een foto van schepen Axel Weydts (vergezeld van kandidate Tine Soens) aan de voorgevel van de locatie op de Grote Markt.  ( Het  zoveelste maneuver om buiten de bestaande tripartite om in de picture te komen.  En het beste moet nog komen!)

Let op het vraagteken in de titel.
Het is natuurlijk een volkomen onvoldragen voorstel.  Maar…als we maar in de pers komen in deze verkiezingstijd.  Reporter LPS heeft per ongeluk nagelaten om te vragen of men al heeft gepraat met de verhuurder, en hoeveel de huurprijs zou kunnen bedragen.  En of de verhuurder dat wel wil??  Het gebouw (met meerdere verdiepingen) lijkt trouwens ongeschikt voor zo’n ‘fietscrèche’.  Er is niet eens een lift te bespeuren vanuit het restaurant en het pand is naar mijn aanvoelen ook veel te groot voor  het voorgestelde project. (En wat doen we met die keuken?  Die vier verdiepingen?)

In het artikel lezen we nog een intrigerende, zijdelingse bemerking: “Of (die crèche) er komt, hangt van de verkiezingen af.”  Wat wil dat zeggen?  Dat de SP.a pas in een coalitie stapt als het voorstel wordt opgenomen in het volgende meerjarenplan?

Als we maar in de pers komen…
In HLN van 16 augustus krijgen we een overzicht van de resultaten van een ‘bevraging’ van 3.004 Kortrijkzanen van het Team Burgemeester.   (Door deurwaarder bevestigd hoor!) Met foto van Van Quickenborne, schepen Wout Maddens en kandidate Ruth Vandenberghe.
Titel van het stuk: “80 procent wil dat Van Quickenborne burgemeester blijft.”  Een rond getal zeg.
(Stond die vraag wel in de enquête? We kunnen het niet meer controleren, want de vragen zijn verdwenen van het internet.)
Opmerkelijk is dat de burgemeester zelf die uitslag plots “met een korreltje zout” neemt.

Ja, als we maar in de pers komen.
Op 14 augustus kopt HLN : “Van Quickenborne wil Kortrijkse “Ramblas” tussen de Grote Markt en het Casinoplein.  Maar het idee is “voorlopig toekomstmuziek”.
Het staat intussen wel in de krant.
Verkiezingspropaganda die in deze sperperode niet wordt aangerekend als een verkiezingsuitgave. Dat is dan maar mooi meegenomen.

Waartoe zal reporter LPS  (bij de kenners bijgenaamd “influencer” ) zich nog lenen tot aan de verkiezingen?

 

Burgemeester en journalist van “De Tijd” doen samen aan framing (2)

Laat ons even coulant wezen en aannemen dat men de politiek of de zorgen van een gemeente kan doorlichten aan de hand van een gesprek met (enkel en alleen) de burgemeester van die plaats.  Dat deed dus reporter Jasper D’Hoore voor de stad Kortrijk  in de kwaliteitskrant “De Tijd” van 7 augustus.  Een eerste stuk van een reeks getiteld “De zorgen van de gemeenten“.

Maar om die diagnose te maken moet men goed op de hoogte zijn van de vele mogelijke  “zorgen van een gemeente”.  Veel gelezen hebben.  Minstens de laatste begrotingen, rekeningen, jaarverslagen.  Bij deze gelegenheid de weblog ‘kortrijkwatcher’ ook nog?  Tevens enige kennis hebben van het programma van – in dit Kortrijks geval – de coalitie  VLD-NVA-SP.a.  Een tripartite die geen meerderheid meer heeft, een immens politiek feit, en een grote ‘zorg’ (in een centrumstad dan nog) waar “De Tijd” overigens geen gewag van maakt.

We zeiden het al in een vorige editie alhier.
Reporter D’Hoore kon wegens een gebrek aan kennis over de Kortrijkse politiek geen weerwerk bieden bij alles wat de burgemeester uit zijn mouw schudde.  De onderwerpen niet eens bepalen.  Hij zat in de tang.
En Vincent Van Quickenborne is nu net absoluut niet te onderschatten.  Zijn”‘maître à penser” (of zouden we beter zeggen: zijn “maître-penseur”?) is een zekere Nicolo Machiavelli, en opgeleid als Quickie is (rechten) kent hij  de gehele trukendoos  van  de advocatuur.

Bon.
Laat ons even één flagrante illustratie geven van  één reden voor de verbijstering die ons is overvallen bij het lezen van het stuk.
Op een gegeven moment noteert de auteur uit de mond van de burgemeester dat Stad in deze legislatuur jaarlijks 32 miljoen euro investeert.  Alle Kortrijkse lezers zijn daar nu (in deze verkiezingstijd) mee weg, want dit staat toch te lezen in een kwaliteitskrant, nietwaar?
Reporter D’Hoore slaagt er niet in om de burgemeester bij dit gegeven te counteren.   Hij riposteert dus niet zorgzaam en beleefd dat deze uitlating bezijden de waarheid is.  Onbeleefd gezegd: dat het een leugen is.
Jawel, jawel.  Stad investeerde vorig jaar 31,2 miljoen. Dat is 80 procent van wat was begroot (38,9 miljoen).  In al die jaren van deze legislatuur is de realisatiegraad nog nooit zo hoog geweest.
Maar, beste reporter, als u zich ietwat had geïnformeerd, zoals het een betere journalist betaamt,  had u even uw voorbereide notities ingekeken om aan te merken dat Stad 11,8 miljoen investeerde in 2013 (28,5 procent van wat was voorzien).  In 2014: 27,7 mio (39,9%).  In 2015: 17,5 mio (48,6%).  In 2016: 18,5 mio (35,0%).

P.S.
Als we er tenminste nog zin in hebben, krijgt u een volgende keer nog een staaltje
uit dit ongelooflijk onbekwaam en onkritisch stuk “journalistiek”.

 

Burgemeester en journalist van “De Tijd” doen samen aan framing (1)

Vorige dinsdag 7 augustus startte het gerenommeerde zakenblad “De Tijd” met een reeks over “De zorgen van de  gemeenten” waarbij men vijf weken lang (op dinsdag) wil onderzoeken hoe ze die oplossen. (Volgende week: Zulte!)

Het eerste verslag is gewijd aan  Kortrijk en is in meerdere opzichten ronduit verbijsterend.  De reportage beslaat een volledige bladzijde (pag.6)  met een foto van het skateboard aan de Leie waar de huidige bewindsploeg geen barst mee te maken heeft.  (Dat beeld op zich is al een eerste flagrante vorm van ‘framing’ voor de lezers van de krant die totaal geen weet hebben over Kortrijks gebeuren.)

Het eerste wat opvalt is dat de journalist in kwestie (Jasper D’Hoore) zich uitsluitend laat voorlichten door de burgemeester.
Er wordt inzake het gevoerde beleid geen enkele belangrijke schepen vernoemd, en de burgemeester zelf citeert ook geen enkele collega uit zijn tripartite (die geen meerderheid meer heeft, – maar dat belangrijk gegeven komt dus niet ter sprake).  Als een soort ‘captatio benevolentiae’ vemeldt de onvoorstelbare sluwe (handige) burgemeester wel enige verdiensten van zijn voorgangers Emmanuel De Bethune en zelfs Stefaan De Clerck.

Geen woord in het stuk vanuit de oppositie.

Reporter D’Hoore laat zich meeslepen in een scenario evenals een ‘setting’ die helemaal bedacht is door de burgemeester zelf.
Journalistiek bekeken een ongeziene beroepsfout.  Samen bezoeken ze per fiets 20 nieuwe publieke maar ook private projecten, terwijl we niet komen te weten of de burgemeester aldus te goeder trouw  was om ook die projecten te tonen die onvoltooid zijn gebleven of een volkomen krakkemikkig verloop kennen:  de verbinding met Hoog-Kortrijk, het nieuwe stadsmuseum,  de Vetex-site, de R8,  het nieuwe politiekantoor, de nieuwe moskee, het kanaal Kortrijk-Bossuit, de herbestemming van klinieken, het nieuwe station.

De reporter laat zich daarbij volkomen overdonderen door “de energie van  een Duracell-konijn (…) als de  45-jarige burgemeester“.  Hij geeft zelfs toe dat hij er geen speld kon tussen krijgen bij de toelichtingen van de burgemeester.  Moet kunnen in  de journalistiek van tegenwoordig.

De journalistiek ultieme vraag is wel of reporter D’Hoore genoeg beslagen op het ijs is gekomen om Vincent Van Quickenborne een pertinente vraag te stellen of van repliek te dienen.
Uit zijn verhaal in de krant  blijkt dit alleszins niet het geval.
Vandaar dat we spreken van “framing“, een modieuze term om aan te duiden dat het stuk getuigt van een eenzijdige, zelfs niet correcte versie van de feiten.  (In een volgende bijdrage van kortrijkwatcher krijgt u daar een zeer frappant voorbeeld van.)

Het stuk is uitermate onkritisch.
D’Hoore beperkt er zich toe om een keer ietwat leukerig (het klikte blijkbaar)  te gewagen van enige ‘grootspraak’ bij de burgemeester en ‘Van Quickenborniaanse overdrijvingen’.
De straat tussen  de Grote Markt en het muziekcentrum wordt omgebouwd tot een  Kortrijkse Ramblas en Budabeach geeft de stad een Berlijnse allure.
Maar van puur inhoudelijke kritiek (bespreking)  is geen sprake.
De mantra’s van de burgemeester worden allemaal klakkeloos weergegeven.
– Kortrijk was ingedommeld en is nu een levendige plek.  Ja.  Stad van brood en spelen.  (Op ons kosten.)
– De financiën zijn gezond. Ja.  Kandidaat-burgemeester heeft ooit beloofd dat stad in 2016  schuldenvrij zou zijn.  (Voerde drie nieuwe belastingen in.)
Tjonge.  De weblog ‘kortrijkwatcher’ is waarlijk niet aan D’Hoore besteed.

De  grondslag (aanpak) waarop het stuk in “De Tijd” is opgebouwd is overigens fundamenteel fout.  Men bezocht dus een aantal openbare werken.  In gezelschap van gids Q.  Zoals gezegd waarschijnlijk net niet die projecten die nogal faliekant aan het aflopen zijn.
Maar erger is dat door deze  aanpak bepaalde belangrijke beleidsdomeinen niet aan bod konden komen, noch de commentaar erover: het sociaal beleid (de hopeloze strijd tegen kinderarmoede, dat mislukte goedkope woonverhuurkantoor van stad),  het cultuurbeleid  (we hebben nog één museum in plaats van drie).  Citymarketing (leegstand).  De niet verlaagde personeelsuitgaven.  De outsourcing.  Etc.
Heus.
We leggen niet op alle slakken zout…Hebben er ook geen zin in.

(Wordt vervolgd.)

 

 

Een sliert journalisten in het zog van Vincent Van Quickenborne

Vorige dinsdag 5 juni is Kortrijks burgemeester Van Quickenborne (VLD, – nu evenwel voor de gelegenheid lijsttrekker van een simpele kiesvereniging genaamd “Team Burgemeester”) naar Lyon getrokken om daar naar zelfrijdende stadsbusjes van de firma Navya te gaan kijken.
Als hij burgemeester blijft – zo laat hij uitschijnen – komt er een proefproject met dergelijke busjes tussen het station en Hoog-Kortrijk.

Dat zgn. “werkbezoek” (door Stad betaald?) is best puur en gewoon onomstotelijk te beschouwen als een opvallende actie in het kader van zijn persoonlijke kiescampagne voor de komende gemeenteraadsverkiezingen.  (Daar volgen er nog van! Wedden?)

Bewijs daarvan is het feit dat hij met dit zgn. werkbezoek (een vermomde verkiezingsstunt)  soloslim  heeft gespeeld door zich NIET te laten vergezellen door de echte schepen van mobiliteit in zijn huidige coalitie, met name SP.A-er Axel Weydts.  (De coalitie-partner is zeer waarschijnlijk niet helemaal opgezet met de éénmansactie van de burgemeester.)

Van Quickenborne is er wel in geslaagd om zich op de reis fysiek  te laten omringen door vertegenwoordigers van ALLE  lokale media.  Een ongeziene, letterlijk nu “embedded press” gezamenlijk op tocht zoals we nog nooit hebben meegemaakt in de politieke geschiedenis van Kortrijk.
Ze waren er allemaal:  Het Laatste Nieuws (Peter Lanssens),  Het Kortrijks Handelsblad (Axel Vandenheede),  Het Nieuwsblad (Kris Vanhee),  WTV (Kate Baert?)

INFLUENCERS

Enkelen van die inktkoelies ontpopten zich waarlijk als echte “influencers” ten dienste van Van Quickenborne.
Peter Lanssens achtte het niet alleen nodig om twee uitvoerige stukken te wijden aan de tocht naar Lyon (voor én na de reis), maar maakte zelfs nog op de dag zelf een gefilmd live-verslag op facebook.  Ook Axel Vandenheede vond het opportuun om er rechtstreeks over te berichten op FB.
De buitengewone hoeveelheid aandacht die zij tegenwoordig besteden aan de activiteiten van één politicus is een vorm van framing die ook journalistiek-deontologisch niet meer valt te verklaren.

We zouden nog twee dingen willen weten.
–  Heeft de redactie van die vier journalisten de reis bekostigd? (Toch niet de burgemeester zelf??)
–  Wat heeft Vincent Van Quickenborne aan zijn welwillend gezelschap nog zoal verteld als politiek relevante feiten gedurende die lange treinreis (7 uren heen en terug)?

De bizarre stemming in verband met de nieuwe moskee in Kortrijk (3)

De lokale pers (inbegrepen het weekblad “De krant van West-Vlaanderen”) rept hierover tot op vandaag met geen woord.  Geen woord.  Interpellant David Wemel (van Groen)  wordt niet eens vernoemd.

“Embedded press”!
Kortrijkzanen weten dus niet  – en zullen het ook nooit weten – dat de heersende tripartite (die zich altoos en immer bestempelt als een zgn. stadscoalitievoor het eerst in deze bestuursperiode in een stemming werd verslagen door de twee oppositie-partijen.
Stand: 18/17.

Het moest er eens van komen.
De zgn. coalitie hangt op talloze punten (de meer ideologische getinte opinies over beleidsdomeinen) met haken en ogen aan elkaar.  Slaagt er steeds in om dit via allerlei handigheden, met dank aan de  ‘embedded media’ (die dit niet eens beseffen!)  en zelfs reclamebureaus te verbergen.
Los zand dat het College dan op een hoopje gooit. (Beeldspraak.)

Geen Kortrijkzaan heeft dit door. Kan het niet door hebben.
Dat is het allerergste.  Die alles omvattende onwetendheid van onze Kortrijkse Jan Modaal over hoe het staat in én met deze stad is schrijnend.
Hoe zit het dan in andere centrumsteden?
Geen idee. ( In elk geval:  in Nederlandse regionale kranten is deze abosolute desinformatie ondenkbaar.)

Hoe? Of waarom moeten  (of zouden we)  Kortrijkzanen dit alles kunnen kwalijk nemen?

“Hoe Kortrijk zijn Hugo Claus verloor als ereburger”

Dit is de kop van een stuk uit de “Krant van West-Vlaanderen” (Kortrijks Handelsblad) van vandaag 2 maart.
Daarin lijkt het alsof onze senior-writer van “Kortrijkwatcher”  (Frans Lavaert) daar de schuld voor draagt.
Onze lezers weten beter.

In april 1998 lanceerde raadslid Philippe De Coene  het idee (ook in “De Morgen”) om Hugo Claus door de gemeenteraad te laten erkennen als ereburger.  Men liet ook doorschemeren dat er een soort museum Claus zou komen in Huis Messeyne in de Groeningestraat.

Onze senior-writer heeft toen gebeld met Claus met de puur informatieve vraag of de schrijver daar weet van had en wat hij  daarover dacht.
Claus was in alle staten.  Begon aan een minutenlange scheldtirade over Kortrijk als stad, over Kortrijkse politiekers en over de Kortrijkse burgerij.

De Coene nu over het voorval in de “Krant van West-Vlaanderen”:
“Ik dacht er echt niet aan dat iemand achter mijn rug het voorstel bij de auteur belachelijk zou maken.  Wie schept nu voldoening in zoiets?”
Onze senior-writer heeft het voorstel op geen enkel ogenblik “belachelijk” gemaakt.  Claus deed dat zelf.
Beter: hij vond het Kortrijkse voorstel een belediging voor zijn persoon en werk.

In het artikel van het weekblad wordt ook de schijn gewekt alsof de VLD achter het telefoontje zat omdat onze senior-writer toen politiek secretaris was van wijlen  Pierre Lano.
Ik kan u met de hand op het hart verzekeren dat de volksvertegenwoordiger noch de partij daarbij betrokken was. Noch voor, noch na.

P.S.
De Coene heeft nog een brief geschreven naar Claus.  Vergezeld met  een fles wijn zeg.  (Wat Claus ook als een pertinent laagvloerse en beduidend tekenende Kortrijkse  onnozele geste zal beschouwd hebben.)
De Coene  kreeg geen antwoord…

(We zouden wel eens willen weten wat er in die brief stond.)

Stadsmagazine krijgt nieuwe (propagandistische) rubrieken

Vanaf de editie van januari 2018 zal men in de stadskrant enkele nieuwigheden lanceren.  Sommige van die nieuwe rubrieken passen electoraal  bekeken wonderwel in een verkiezingsjaar.

Zoals de rubriek: “Vroeger en nu”.
Men zal telkens 1 pagina publiceren met sprekende foto’s van ‘nieuwe’ infrastructuurwerken (verlaging Leieboorden, stationsomgeving, Heuleplaats,..) vergeleken met de vroegere toestand.   Hierdoor zal de argeloze lezer menen dat de vorige coalitie (CD&V-VLD) niets heeft gedaan.

De nieuwe rubriek “Inwoners aan het woord” (2 pagina’s) wordt zeker ook electoraal interessant.
Ge denkt toch niet dat er hier ook maar één criticaster aan het woord zal komen?

Het stadsmagazine zal ook meer aandacht schenken aan de deelgemeenten: “Focus op  deelgemeenten”  (2 à 3 pagina’s).
Wees er maar zeker van dat ook hier de verwezenlijkingen van de tripartite goed aan bod zuilen komen.

Nog een nieuw rubriek is getiteld “Helden van hier”. (1/4 pagina)
Hier zal  men een of andere stadsdienst een pluim geven naar aanleiding van een actueel thema.  Zie eens hoe goed onze politie werkt, onze zoutstrooiers, onze afvalophalers.  Enzovoort.

De UIT-kalender wordt vernieuwd.
Hij zal minder druk ogen. Elke maand worden 5 events is de kijker gezet, evenwel bij voorkeur die van stadsorganisaties of partnership.

P.S.
Zie nog ons stuk waarbij we wijzen op het feit dat minister Homans de gemeenten net aanmaant om tijdens het verkiezingsjaar in officiële publicaties geen propaganda te maken over het gevoerde beleid.

Behoorlijk en “voorzichtig” bestuur in het jaar van de verkiezingen

Op 14 oktober van volgend jaar hebben de verkiezingen plaats voor de vernieuwing van de gemeenteraden.

Minister Liesbeth Homans heeft nu al (in september) een brief gestuurd naar de gemeentebesturen om te benadrukken dat het een algemene regel van behoorlijk bestuur is dat  zij in het jaar van de verkiezingen de nodige voorzichtigheid  moeten in acht nemen.  Met de nodige omzichtigheid moeten optreden.

–  Dat wil bijvoorbeeld zeggen dat er in extremis geen beslissingen kunnen genomen worden die het beleid van de nieuwe raden of de toekomstige ontwikkeling van de financiën nodeloos zouden verstoren.   (Dus is het geraden om de komende begroting 2018 in de gaten te houden.)
–  Verder verzoekt de minister de lokale overheden om inzake het gebruik van de gemeentelijke informatiebladen of andere publicaties de nodige kiesheid aan de de dag te leggen.  Deze  informatiekanalen hebben tot doel de bevolking op een neutrale en objectieve wijze te informeren over de werken van de diensten.  Het zijn officiële publicaties van de overheid en niet van een zittende meerderheid en mogen dus niet politiek gekleurd zijn.  (Probleem in Kortrijk is dat we nu al jaren zitten opgescheept met  een totaal kritiekloze “embedded press”.)
–  In ieder geval is het niet mogelijk dat leden van het college in het jaar van de verkiezingen (en zelfs daarbuiten) langs die informatiekanalen op een systematische wijze hun verwezenlijkingen van de afgelopen bestuursperiode op een rijtje plaatsen.

(Onze Kortrijkse persjongens en – meiskens zullen dit wel doen.)

Kaap van 2500 berichten alhier overschreden

Intussen zijn de meeste stadblogs in Vlaanderen  spoorloos verdwenen.
Dit soort van burgerjournalistiek stierf een stille dood.
Ooit kwamen  op onze redactie meermaals studenten  op bezoek om over “kortrijkwatcher” en andere soortgenoten een paper te schrijven.
Vraaggesprek  met bandopnemertje dat dan achteraf niet bleek te werken.  ( Of niet konden bedienen.  Hadden ook nooit schrijfgerief bij.)

Er was zelfs een keer een Gentse prof van com zeker die van alles wou weten.  Ook over het aantal redacteurs.  Over onze helpdesk.  En wie de eindredacteur is.  Of er bij ons een scheiding is tussen redactie en reclame (die van de advertenties).   En staat dat op papier??

Nooit meer iets van gehoord…Van die prof, noch van studenten.
Studeerden zeker zo’n soort vak communicatie?  (Of was het culturele antropologie? )

Onze ZGN gevreesde Kortrijkse plaatselijke pers citeert kortrijkwatcher niet meer.  Het gebeurt wel dat ze weken later ook eens een alhier behandelde item gaan oppikken.  Inspiratie opdeden.  Even belikken. Maar nooit zonder voorafgaande ruggespraak met een of ander lid van het schepencollege.

De durvers !

P.S.
Ons ‘editoriaal’ over kortrijkwatcher van jaren geleden geldt nog steeds, onverkort.  Onze plaatselijke regionale perse gaat er niet op vooruit.  (Over andere regio’s kan ik me niet uitspreken.)