Category Archives: mandatarissen

Daar zijn de cumulaties van 2017

We bekijken maar even de cumulaties van de leden van het Kortrijkse College van Burgemeester en Schepenen (CBS).

–  Onze perverse redactie wil altijd weten wie het meeste cumuleert.
Dat is dus  – wie had dit kunnen raden?  – de N-VA-schepen Rudolphe Scherpereel.  21 mandaten waarvan 4 bezoldigd.

–  Nog perverser.
Wie heeft het hoogste aantal bezoldigde mandaten?
Dat is de SP.a schepen  Axel Weydts:  8 betaald en 4 niet.
Een soort sociaal-democratische  ingenu van het nieuwe socialisme. (Om het even zo te zeggen.)
Opvallend is dat Kelly Detavernier (N-VA) opnieuw geen onbezoldigde mandaten aangaf, maar wel enkel 6 bezoldigde.
En weet u nog welk ‘gewoon’ gemeenteraadslid  het hoogste aantal betaalde mandaten torst?  Neen?  Verschiet maar eens goed.  Ook héél ingenu. (Staat nooit in  de gazetten.)

–  Nu even braaf zijn.
Wie cumuleert het hoogste aantal onbezoldigde mandaten?
Dat is Scherpereel (17), onmiddellijk gevolgd door SP.A’er Philippe De Coene (14) die nu trouwens slechts één bezoldigd mandaat aangaf bij het Rekenhof.

Wie over dit alles meer en nog veel meer wil weten raadplege de onvolprezen website  cumuleo.
(Kortrijkwatcher te lui om va
n alles te citeren.  En onze plaatselijke persmensen kennen die niet.)

Ter info.
De burgemeester gaf 9 mandaten aan waarvan er 5 waren bezoldigd.  (Hij staat voor 2017 nog altijd vermeld als advocaat.)

Durft raadslid Lieven Lybeer zich nog vertonen op CD&V-banken?

Aanstaande maandag 14 mei is er ter stede opnieuw gemeenteraadsdag.
Raadslid Lieven Lybeer (59) liet intussen via de pers weten dat hij bij de volgende verkiezingen geen kandidaat meer is voor de CD&V en dat hij eind dit jaar stopt met de politiek.  Hij vindt zich namelijk “onrespectvol” behandeld door zijn partij.
Kreeg geen bijzondere plaats op de lijst voor de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen en voor de volgende lijstvorming voor de provincie verwees men hem naar in zijn ogen een onverkiesbare 7de plaats.

Lybeer (ooit een jonge turk) keert zijn partij dus resoluut de rug toe.
Méér nog.
Zijn zoon Niels heeft gekozen voor de lijst (‘het team’) van VLD-burgemeester Vincent Van Quickenborne.  Dat mag en kan.  Daar niet van.
Maar de ultra-christen-democratische ACV-vader liet daarbij intussen alweer via de pers (HLN van 9 mei) zonder blikken of blozen weten dat hij de kandidatuur van zijn zoon op die andere lijst onvoorwaardelijk zal steunen en zelfs wil meewerken aan diens campagne.  Op die pure andere crypto-liberale lijst van Q.

Hiermee plaats Lybeer senior zichzelf de facto buiten de eigen partij. 
Vandaar onze vraag:  komt hij volgende maandag wel naar de Kortrijkse Raad, en zal hij daarbij zonder verpinken plaats nemen tussen zijn (voormalige) partijgenoten?  Handjes schudden in de rij??
Of komt hij zich voortaan aandienen als onafhankelijk raadslid?

Lieven Lybeer (die van ACV-strekking is) heeft alles, maar dan ook alles, in alle hoeken en kanten van zijn (ook meer verborgen) bestaan en leven te danken aan zijn partij.
In alles wat hij is of was.
In zijn studies, zijn beroep(en) en al zijn mandaten, met de bijhorende inkomens en emolumenten.  (Hij was zelfs geruime tijd even waarnemend burgemeester.)
In het verleden was hij tevens in de geschiedenis van Kortrijk de grootste mandatenkampioen.
In de jaren 2008-2009 bijvoorbeeld sleepte hij 34 mandaten uit de brand, waarvan niet minder dan 13 bezoldigd.
In 2016 (2017 is nog niet officieel gekend) kreeg hij als lid van de oppositie niettemin toch nog altijd 13 mandaten, waarvan 8 bezoldigd. (Dat zal nu nog wel ongeveer het geval zijn, behoudens de eengemaakte huisvestingsmaatschappijen.)
Hierna het lijstje van zijn betaalde mandaten in 2016: hij is raadslid,  provincieraadslid,  raadslid van de politiezone VLAS, bestuurder van IMOG, van HOWEST en van drie huisvestingsmaatschappijen.

Voorts is hij beroepshalve nog directeur van de Tieltse Bouwmaatschappij.
Niet te vergeten. Zal hij die functie wel opgeven eind dit jaar?

Zijn onze raadsleden onderbetaald? (slotbeschouwing) (5)

De kwestie kwam aan de orde middels een parlementaire vraag van federaal parlementslid en burgemeester Vincent Van Quickenborne.  Daaruit bleek dat hij de belasting op presentiegeld (37%) wou afschaffen door bijvoorbeeld  die zitpenningen fiscaal te beschouwen als onkostenvergoedingen.

Momenteel kan een raadslid per vergadering bruto maximaal 209 euro opstrijken maar netto wordt dit ‘slechts’ 123 euro.  (We laten hierbij de mogelijke kostenvergoedingen en cumulaties buiten beschouwing. )

In Kortrijk komt dit neer op 246 euro netto voor een gemiddelde van laat ons zeggen 4 uur gemeenteraad en een half uur commissievergaderingen.  Dat levert dan zowat 55 euro netto op per uur.
Het is geen hongerloon.
Zeker niet als we zien hoeveel raadsleden (in Kortrijk dan, – maar mogelijk ook elders) in de zittingen druk bezig zijn  op hun smartphone of laptop.
(Er is hier nu zelfs een fractieleider van een meerderheidspartij die constant aan het tokkelen is op zijn GSM en gewoon niet meer opkijkt.)  Dit soort lieden verdient letterlijk geen eurocent.  Ze zouden zich beter niet meer vertonen als ze enkel maar komen om de zitpenning te incasseren.  Vooral: niet meer opkomen bij de volgende verkiezingen.

In vorige stukken leerden we dat een raadslid dat zijn plichten wil vervullen nog heel wat tijd kan besteden aan de voorbereidingen van een gemeenteraad.  Aan het opdoen van de nodige algemene politieke kennis over diverse beleidsdomeinen.
Moeilijk te bepalen om hoeveel uren dat gaat.  Die tijdsbesteding schommelt ook van maand tot maand.
De jarenlange ervaring van onze toch beslagen gemeenteraadwatcher leert dat de gemiddelde werklast van een goed (hard) werkend raadslid gemakkelijk gemiddeld 14 uur per week kan bedragen.  Maar hoeveel van dit soort ‘goed werkende’ raadsleden zijn er in uw gemeente?  (Voor Kortrijk schatten we het aantal op ongeveer 10.  We zijn mild: 1 op 3.)

Na een aantal recente schandalige vormen van graaicultuur bij politici in bepaalde gemeenten ligt een mogelijke opslag (of onbelastbaarheid) van zitpenningen  tegenwoordig bijzonder gevoelig bij de publieke opinie.
Volgens ‘Het Laatste Nieuws’ (6 april) durft zelfs Van Quickenborne zijn idee niet al te luid meer rondbazuinen.  En nog volgens de krant was de VLD-nationaal niet al te zeer opgezet met het voorstel van de Kortrijkse partijgenoot.  Men bestempelde het als “een gedachte-experiment”. (Ook Jong-VLD is tegen.)

Het pleidooi van Van Quickenborne voor een verhoging van de vergoeding voor raadsleden kon wel op steun rekenen van enkele collega’s-burgemeester.  Bijv. ook van de Gentse burgemeester Termont.  (Wil die daarmee zijn eigen forse verloningen voor zijn vele mandaten indirect goed praten??)
Zelfs bestuurskundigen pleiten voor een opwaardering van de vergoedingen.
“Geef ze loon naar werken,” zegt bijv. prof. Herwig Reynaert (Ugent).  Ik vermoed dat hij concreet (in werkelijkheid) nog niet veel raadsleden “aan het werk” heeft gezien…

In vergelijking met de buurlanden zijn onze raadsleden niet eens zo slecht betaald.
– In Frankrijk verdienen raadsleden in gemeenten met minder dan 100.000 inwoners gewoon niets.  Elders 228 euro per maand. (Maar in de drie grote steden wel véél meer.)
– In Duitsland zijn de betaalsystemen per deelstaat zeer  verschillend.  Maar toch weer niet opmerkelijk hoog: van 99 tot 266 euro per maand.
– In Engeland schommelt de “basic allowance” tussen 227 en 2.270 euro.
– In Nederland is de vergoeding per maand afhankelijk van het inwonersaantal.
Vanaf 40.000 inwoners wel al meer dan 1.000 euro en dat kan oplopen tot 2.352 in steden zoals Amsterdam.  Maar in dat land wordt ook meer vergaderd.  En nog wel overdag ook.

Civil servant
Tijd om te besluiten.
Laat ons het begrip “LANDSDIENAAR”  weer invoeren.
Een raadslid zou zijn mandaat als geweldig eervol kunnen beschouwen en de uitoefening  ervan niet als een werklast aanzien.
Gewoon tevreden zijn met de huidig geldende  tarieven voor de zitpenningen en de  onkostenvergoedingen.
Gewoon zijn werk graag doen.

Zijn onze raadsleden onderbetaald? (4)

In het vorige stuk hadden we het over enkele  essentiële documenten die een raadslid wel moet inkijken als directe voorbereiding van een gemeenteraad.  Daarvoor dienen de presentiegelden.
Maar een goed raadslid wil ook wat algemene stielkennis opdoen.
Daarvoor is nogal wat lectuur onvermijdelijk.

Over de werking en de bevoegdheden van een gemeenteraad, natuurlijk.
Doorploeg dus alleszins het nieuwe Vlaams Decreet “lokaal bestuur”.
Het is tevens geboden om een en ander te weten over gemeentefinanciën,  over de nieuwe beheers- en beleidscyclus (BBC), de milieuwetgeving, cultuurbeleid, en andere beleidsdomeinen.
Daarvoor zijn handige ‘gemeentelijke zakboekjes’ van de uitgeverij Kluwer heel geschikt.  Of men kan vormingssessies bijwonen.

Veel valt evenwel eenvoudig en gratis te vernemen via het internet.
Onmisbaar is bijvoorbeeld de website van de VVSG, de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten.  (Ook het ledenblad “Lokaal” is verplichte lectuur.)
Nog onmisbaar is de website (inclusief de nieuwsbrief) van het Agentschap Binnenlands Bestuur.

PR.
Ja, na al dat thuiswerk wacht een raadslid nog allerhande taken buitenhuis….
(Sommigen doen eigenlijk maar alleen maar dat.)
Recepties en vergaderingen aflopen. (Wijk)feesten, kermissen, begrafenissen, openingen, kaartingen, enz.  Huisbezoeken  en kroegtochten.
Jammer maar waar.
Zonder continue aanwezigheidspolitiek in ‘de publiek ruimte’ staat een kandidaat-raadslid bij de verkiezingen nergens, hoe gedegen zijn dossierkennis ook is.

P.S.
in een volgend slotartlkel beantwoorden we eindelijk de vraag of een raadslid onderbetaald  is.

Zijn onze raadsleden onderbetaald? (3)

Pas verkozen raadsleden moeten bij het begin van de legislatuur zweren dat zij de verplichtingen van hun mandaat trouw zullen nakomen.

Zij moeten dus minstens de gemeenteraden en commissies (aandachtig) bijwonen ten einde de beleidsdaden van het schepencollege te controleren en als ze nog wat meer in hun mars hebben kunnen zij daarbij tevens alternatieven of voorstellen formuleren. Vragen (interpellaties) of amendementen, moties  en agendapunten indienen.
Daarvoor is wel enige stielkennis nodig en zowel in steden als in (kleine) gemeenten beseffen veel raadsleden geeneens wat voor werklast dit kan meebrengen.
We geven een overzicht van de essentiële taken die een raadslid  te wachten staan.
1.
Ter voorbereiding van een gemeenteraad  dient men natuurlijk de nodige documenten te lezen.  Minimaal de zgn. ‘memorie van toelichting’  bij de agendapunten, en als men werkelijk helemaal beslagen op het ijs wil komen dient men natuurlijk alle dossiers te doorploegen.
(In papieren vorm is dit in Kortrijk een stapel van minstens 20 cm hoog.  Zeg maar 30 cm.   Eén keer een halve meter. Vroeger wisten vele raadsleden alhier die dossiers in het stadhuis niet eens liggen, nu krijgen ze die meestal via internet elektronisch thuis bezorgd, – maar hoeveel raadsleden lezen die?)
Wie hierbij niet wil uit de lucht vallen bij collega’s , wacht best niet passief op een mogelijke fractievergadering of een raadscommissie.
Ter info.  De maanden november-december en mei zijn traditioneel heel druk want dan krijgen de raadsleden de budgetten (begrotingen) en jaarrekeningen van de gemeente en diverse  andere instellingen (gemeentelijke vzw’s, autonome gemeentelijke bedrijven, intercommunales) op de schoot  geworpen.
Dat zijn pakken hoor!  (Uw mandatarissen mag u in die periodes niet al te vaak in de kroeg zien.)
2.
Raadsleden die hun “plichten trouw willen nakomen” lezen ook wekelijks de notulen van het College van Burgemeester en Schepenen.  Onmisbaar als men het (toekomstig) beleid wil kennen.  (In Kortrijk gaat het vaak om méér daar 300 bladzijden, soms een keer bijna 500.)
3.
Ook de website van de gemeente dient men heel regelmatig te raadplegen om te weten wat er zoal gebeurt.  (Men kan er wel eens de toekomstige agenda van het Schepencollege raadplegen.  Goed om te kunnen anticiperen op toekomstig beleid.)
4.
Tevens is het heel geraadzaam om dagelijks de lokale pers te volgen.
Het komt voor – alleszins in Kortrijk – dat die media eerder dan de raadsleden op de hoogte zijn van wat het Schepencollege aan het bekokstoven is.

P.S
In een volgend stuk de meer facultatieve taken van een gemeenteraadslid.
Maar ook niet te veronachtzamen.

VLD-raadslid Marie-Claire Vandenbulcke neemt ontslag

Verrassend nieuws.
Want Marie-Claire is altoos aangezien als een onverwoestbare, vaste waarde in de partij en de fractie.  (Zij was ook drie jaar schepen en een tijd fractieleider.)
Maar aangezien zij verhuist naar de kust (daar heeft ze met haar echtgenoot Raymond al lang een tweede verblijf) liet ze in een brief van 20 november (op het stadhuis pas ontvangen op 29 november) weten dat zij per 31 december wenst  ontslag te nemen als gemeenteraadslid.

Wie haar opvolger wordt is (ook door haar) nog niet gekend.  Maar de partijleiding (zeg maar gewoon: de  burgemeester) zal daar al wel een mening over hebben gevormd.
De ambitieuze Tiene Castelein  (tweede opvolger) maakt zeker een kans maar dan moet zij haar adviseurschap bij schepen Wout Maddens laten vallen.  (Ze kunnen natuurlijk nog naar mekaar bellen, als het nodig is.)
Stephanie Demeyer is eerste opvolger maar zetelt alreeds in de OCMW-raad.
De derde opvolger Moniek Gheysens  (gewezen raadslid) heeft er waarschijnlijk nog weinig zin in.
Vierde opvolger is Henri Vanneste en de vijfde is Liselot Vermeersch.

De aktename van haar ontslag is geagendeerd op de gemeenteraad van 11 december (niet die van 4 december).  Zolang er geen opvolger is geïnstalleerd blijft Marie-Claire nog raadslid.  Dan is zij dat al 23 jaar!

Komt de weblog “Kortrijk links bekeken” nog terug? (2)

Kortrijks momenteel in jaren oudste raadslid Marc Lemaitre startte  naar we ons menen te  herinneren al in 2005 een weblog gewijd aan het Kortrijkse politieke leven.  Wat hij “een eigenzinnig magazine” noemde.  En dat was ook zo want Marc is historisch bekeken van diepe marxistische origine en behoorde toen in Kortrijk tot de socialistische oppositie

Zijn stukken van toen zijn nog altijd het lezen waard.
Hoe hij afgaf op toenmalige schepenen.  Die van Financiën bijvoorbeeld.  Cnudde!   Marc vond het hoogst noodzakelijk en redelijk dat er minstens één belastingsvoet moest verlaagd.  (Onder de huidige tripartite waarbij Marc een tijdje schepen was heeft men er DRIE nieuwe ingevoerd.)
Marc vond het toen ook hoogst “belabberd”  dat er bestuurd werd met ‘voorlopige  twaalfden’, dat wil zeggen zonder begroting.  (Zijn huidige coalitie heeft dat in 2014 maandenlang gepresteerd.  Marc was toen als schepen nergens te bekennen.)

En zo kunnen we  doorgaan.
Toen Phillippe De Coene (SP. A)  onder burgemeester Stefaan (CD.V) tot veler verbazing werd opgenomen als schepen beloofde Marc dat hij met zijn blog of als raadslid geen slachtoffer zou worden van een opgedrongen “omerta”.  Dat viel allemaal  nogal mee. Veel fut zat er niet meer in.  Nu en dan ‘een-eenweetje’ kon nog..

In 2014 werd  Marc schepen in de tripartite. (Die decretaal nu geen meerderheid meer heeft en zijn bestaan louter heeft te danken aan de steun van twee ex-VB’s. Voor Marc  – en zijn partijgenoten – moet dit een gruwel zijn.  Maar hij zwijgt…)
De weblog “Kortrijk links bekeken” verdween geheel van het toneel.
Toen Marc zich  begin 2015 liet vervangen door partijgenoot Axel Weydts (die met het korte lontje) sprak burgemeester Van Quickenborne in de gemeenteraad de hoop uit dat “Kortrijk links bekeken ” zou herrijzen.
We waren  er toen bij.
En zeiden toen al in de wandelgangen:
DAT KOMT ER NIET VAN.  MARC WEET NU TE VEEL.

P.S.
Het verbaast ons nog steeds dat geen mens weet dat net een socialistisch raadslid als Marc het meest bezoldigd aantal mandaten heeft.

Twee allerbeste rapporten over intergemeentelijke samenwerkingsverbanden

De afgelopen maanden woedde er een breed debat over intergemeentelijke samenwerkingsverbanden,- meer speciaal over de veelheid van structuren, de non-transparantie ervan, de talloze mandaten die politici in deze structuren opnemen en de vergoedingen die ze hiervoor ontvangen. De al of niet vermeende  “graaicultuur”.

Op 15 februari hield het Vlaams Parlement hierover een actualiteitsdebat waarbij Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Liesbeth Homans het Agentschap Binnenlands Bestuur de opdracht gaf het volledige landschap van de (inter)gemeentelijke participaties  in kaart te brengen.

Er zijn intussen al twee lijvige rapporten verschenen:
– “Inventaris gemeentelijke en intergemeentelijke participaties” (25 april);
–  “Gemeentelijke en intergemeentelijke participaties. Analyse in de diepte” (20 juni).
Allebei te vinden op Tinternet, de website binnenland.vlaanderen.be. of op http://lokaalbestuur.vlaanderen.be
Het eerste rapport laat je vooral versteld staan over het aantal “intercommunales”.  Het tweede is  op talloze gebieden heel relevant.  Verplichte lectuur voor onze raadsleden als die nog iets zouden willen zeggen over de materie.
Bij gelegenheid zal kortrijkwatcher wel dankbaar gebruik maken van deze studies.