Category Archives: cultuur

Hoeveel objecten kocht Stad uit het kunstenfestival PLAY? (deel 2)

De gazetten van 16 november (en ook WTV) waren het er roerend over eens met de burgemeester:  Stad kocht twee kunstwerken.  Het ging om een “Modified Social Bench” ven Jeppe Hein  aan de Leieboorden (de kleinste van de twee) voor een bedrag van 50.000 euro.  (De schepen van cultuur An Vandersteene gewaagt van 40.000 euro.)  En verder de muziekinstallatie “Sing Sing”van Frederik Van Smaey aan het muziekcentrum  Track voor 25.000 euro.

Enkel “Het Nieuwsblad” heeft die prijzen vermeld.
En geen gazet die de burgemeester eventjes corrigeert.  Zoals u hier eerder al kon lezen kocht stad ook  nog een onderdeel van dat “Bed” op de Grote Markt en de “”Manifest Destiny”  (de air bag) aan de noordelijke Broeltoren.
Tevens moeten we nog aanmerken dat Stad ook van plan is om het project “Brick Play” (een tegelgewelf) van het architectenbureau MAP uit Barcelona permanent ter stede te installeren.

De burgemeester heeft het blijkbaar nog even gehad  over het bestede investeringsbudget voor het kunstenfestival PLAY.
Slechts één gazet (Het Nieuwsblad)  maakt daar gewag van. 
Het zou gaan om een bedrag van “meer dan 1 miljoen”.  Dat zegt niet veel.  (En is er waarlijk nu al een eindafrekening??)
Er is trouwens een onderscheid te maken tussen  het zgn. projectbudget en het investeringsbudget.  In de loop van dit en vorig jaar zijn die bedragen ook vaak gewijzigd.   Volgens onze laatste gegevens heeft men voor het festival resp.  1.254.848 euro en 332.000 euro uitgetrokken.
Stad zelf zou maximaal 600.000 euro uitgeven, maar we weten bijv. niet of alle personeelsuitgaven en reiskosten hierin zijn vervat.
Naast projectcoördinator Karen Wulgaert (die al van midden vorig jaar aan de slag is) , de twee curatoren Patrick Ronse en Hilde Teerlinck,  de algemene leiding  (de ambtenaar Nils Vanantwerpen) was er nog een heel groot leger van waarlijk vele tientallen (stads)medewerkers in de weer.

Welke ‘externaliteiten’  zijn er zoal in rekening gebracht? ( Die prachtig uitgegeven catalogus bijvoorbeeld.)  Hoe staat het met de sponsoring of subsidiëring van andere overheden, instellingen, organisaties, particulieren ?
Het is wachten geblazen op een uitvoerige, gedetailleerde eindafrekening.

P.S.
Voor de goede orde moet men er dit  altijd aan toevoegen:  
kortrijkwatcher heeft niets tegen PLAY.
We houden wel van juiste en volledige transparantie over wat Stad doet met ons belastinggeld..

Kortrijk aanziet matrassen als kunstwerken (3)

Toen uw kleinkind bij een sprong vanuit de noordelijke Broeltoren op die dikke matras een verstuikte enkel opliep, hebt u bij de aftocht naar het AZ Groeninge er zeker niet aan gedacht dat die “Adventure Big AIR Bag”  een soort metafysisch bedenksel is van de conceptuele artiest Piero Golia.  (Geboren in Napels maar wonend in Los Angeles.)
Het object draagt wel de naam “Manifest Destiny” en is door Stad aangekocht voor 8.501 euro.  Niet vergeten.

Manifest Destiny is voor het eerst gepresenteerd in Santa Fe in 2008 als interventie: een deel van het Tsien- en Williams-wandelpad  werd afgesneden, waardoor een sprong van bijna vijf meer hoog ontstond.   Ja. .
Golia wilde dat bezoekers van het platform zouden springen als een soort van ‘vertrouwensval’ die zou worden gebroken door een dikke stuntmat.

“Deze interventie zal een situatie genereren waarbij bezoekers, als ze dat willen,  midden in de tentoonstelling van het platform op de rode mat kunnen springen of gewoon terugkeren.  Dit gebaar kwam voort uit puur instinct  toen ik de wandeling voor het eerst zag.  De respons zal even instinctief zijn voor de bezoekers: ze kunnen kiezen om te springen of niet te springen.   De wandeling forceert een ervaring en logica in de ruimte door de rondheid ervan te onderbreken.  Ik vervang deze inbreuk door een fysieke ervaring, die verschillend is van wat werd bedoeld.  Ik herinner me hoe de Beasty Boys zongen: “Ride with me, I’ll  will take you to the border.”  Wel, hier neem ik je mee tot aan de grens en wil ik dat je springt.  De dagelijkse ervaring wordt vervangen door een concrete, emotionele ervaring.  Het werk krijgt vorm door het vertrouwen van iedereen die ermee te maken heeft. “

Het werk van Piero Golia – deels een sjamaan en deels showman en op een bepaalde manier ook compleet allebei – draait om identiteitskwesties en de rol van de artiest, en hanteert de krachtige werktuigen van de humor en de ironie.  Hoewel Golia zichzelf een ‘kleine artiest’ noemt, een verwijzing naar zijn fysieke verschijning, staat zijn zelfspot in sterk contrast met de soms Herculische inspanningen die de artiest levert om van zichzelf een soort legende te maken.
———————
Tot daar.
Als u een en ander niet begrijpt of nog altijd niet goed inziet, neem contact op met An Vandersteene, schepen van cultuur. Als zij het ook niet weet, kunt u zich nog wenden tot Karen Wulgaert, de projectleider van het kunstenfestival PLAY,  of tot de curatoren Hilde Teerlinck en Patrick Ronse.
Nog geen deftige respons??   Wend u dan onmiddellijk  tot het meldpunt van Stad.

Kortrijk aanziet matrassen als kunstwerken (2)

Het nogal gigantische springbed  op de Grote Markt is het werk van Jennifer Rubell . De kunstenares is hiervoor helemaal uit New-York naar hier gekomen.  Op Youtube is nog een langdradig filmpje te vinden waarbij zij, staande op de Markt, haar project toelicht in het jargon dat eigen is  aan artiesten.

Zie hierna letterlijk  de motivering van het schepencollege om dit bed als kunstwerk (“sculptuur”) te beschouwen en te beslissen om althans de onderliggende structuur te kopen voor 12.644 euro.  (De matras zou nu te koop zijn voor 500 euro.)

“Jennifer Rubell is een Amerikaanse conceptuele artieste die in haar werk de fysieke interactie tussen kijker en object centraal stelt.  Zij bedient zich van een brede waaier van participatieve mediums gaande van interactieve sculpturen over schilderijen en video-installaties tot en met food performances.  Een kleine greep uit haar performances en tentoonstellingen: Landscapes bij de Fondatiun Beyeler in Riehen, Old-Fashioned in Los Angeles County Musem ofArt, Creation voor Performa, het New-Yorkse Festival voor performance kunst, Made in Texas en Nutcrackers in het Dallas Contempory, So Sorry in de Power Plant Contemporary Art Gallery, The  de Pury Diptych in de Saatchi Gallery en Icons in het Brooklyn Museum .
Rubell behaalde een diploma schone kunsten aan de Harvard University.

‘Bed’ is een monumentaal opgezette participatieve sculptuur waarvoor de kunstenares Kortrijk als inspiratiebron gebruikte.  De  geschiedenis van de stad als centrum voor van vernieuwende weeftechnologieën – vooral voor de productie van superieur damast en matrastijk – was de achtergrond waartegen Rubell haar project tot stand bracht.  Het werk kreeg de vorm van een enorm bed dat in het midden van de Grote Markt komt te staan, omgeven door historische gebouwen en het hedendaagse leven in de stad.  Zowel kinderen als volwassenen kunnen hun schoenen uittrekken om even op en neer te springen op het ‘Bed’, want eigenlijk is dit ogenschijnlijk perfect opgemaakte bed een springkasteel dat de springers als een trampoline hoog de lucht in katapulteert.  Elke sprong levert een snapshot op van het dagelijkse leven  in deze historische stad op: de markt, het belfort, het stadhuis, festivals, cafés, oude mensen, jonge mensen, het weer.  ‘Bed’ is een monument voor de huiselijkheid dat hulde brengt aan de vele vormen van het besloten gezinsleven en alle variaties hierop.  In tegenstelling tot monumenten die ons aan oorlogen, helden of verwezenlijkingen heinneren – fysiek en conceptueel ontastbare zaken – , nodigt ‘Bed’ uit om deel te nemen. Zo verdwijnt het taboe op fysiek betrokken raken bij kunst samen met het taboe dat rust op vrolijk rondspringen op een perfect opgemaakt bed.  Het werk vertolkt op die manier de warmte van een thuis en de toegeeflijkheid van een ouder.” 

P.S.
Wist of bedacht u dat allemaal toen u daar met uw kleinkind aan het springen was?

 

 

 

 

Stad aanziet matrassen als kunstobjecten (1)

Ter gelegenheid van het Kortrijkse kunstenfestival “PLAY” in  (dit pertinent goed uitgekozen verkiezingsjaar) heeft stad (wie is dat?)  een soort groot bed (de onderliggende constructie althans) op de Grote  Markt aangekocht. 12.644 euro.
Brengt jolijt in stad, voor jong en oud.  Niets op tegen.

Maar de motivatie!
Stad aanziet de installatie van dat bed als een conceptueel, participatief en interactief kunstwerk.  Een sculptuur (!) van de hand van Jennifer Rubell.

Ook de zachte matras aan een van de Broeltorens om even naar beneden te springen is aangekocht.  8.501 euro.
Tevens beschouwd als een  kunstwerk.  Officiële naam van deze “Adventure Big Air Bag” is “Manifest Destiny” . Nu bedacht door Piero Golia.

Hebt u daar ook nooit van gehoord, alhier?  Van die twee: Jennifer en Piero?

Over de hilarische motiveringen van deze aankopen hoort u wel nog in een volgende editie van deze elektronische stadskrant.

P.S.
Is het waar dat daar bij de sprongen uit de Broeltoren van kindjes of zelf grote mensen naar de matras al accidenten zijn gebeurd?   Indien dit het geval zou kunnen zijn,  waarom komt dit niet in de krant?

 

Claus-audiowandeling zonder bewegwijzering op bordjes

In april 1983 wandelden Hugo Claus en Cees Nooteboom kriskras door Kortrijk en omgeving (Aalbeke?) op zoek naar plaatsen die een cruciale rol hebben gespeeld in de roman “Het verdriet van België”.
Er is daar toen een geluids-en beeldopname van gemaakt door radioman Bob De Groof en door fotograaf Eddy Posthuma de Boer.
De opname is nu bewerkt tot een luisteropname.  (Heeft veel geld gekost.)

Morgen 18 maart kunt u vanaf 13u30 tot 17u op eigen houtje met uw smartphone en eventueel oortjes een audiowandeling maken langsheen bepaalde plekken die voorkomen in de roman. Vertrek aan het bureau Toerisme Kortrijk in het Begijnhofpark.
(We hopen dat de Pluimstraat erbij is, en het Vlaams Huis.)

Koddig is  – nou ja – dat je daarbij kunt horen dat Nooteboom aan Claus vraagt of hij het ziet zitten dat er ooit houten bordjes zouden opduiken die verwijzen naar hun wandeling.
“Ik geloof,” zegt Claus, “dat ik in mijn testament moet vastleggen dat ik dat nooit van zijn leven wil.”

P.S.
Hugo Claus heeft tot tweemaal toe hardnekkig en zelfs furieus geweigerd om zich te laten bombarderen tot ereburger van stad Kortrijk.  Hij ervoer die voorstellen als een regelrecht affront voor zijn persoon…

Hoeveel mag het stadsfestival PLAY 18 kosten?

Het stadsbestuur pakt vandaag via de pers voor het eerst uit met een bijzondere  aankondiging van het grootscheepse interactief artistiek stadsfestival. Dat begint op 23 juni en past dus heel goed in dit verkiezingsjaar.

Het project staat al lang in de steigers.  Midden vorig jaar al is ene Karen Wulgaert uit Evergem aangeduid als voltijds projectleider.  Daarnaast zijn er nog twee dure curatoren aangesteld en worden er nog een hele resem  bestaande personeelsleden ingeschakeld in het project.  (Hoeveel zou dat kosten?) En er is tevens een architectenbureau MAP 13 uit Barcelona.  (De gazetten schrijven daar niet over.)

De krant “Het Laatste Nieuws” doet niet de moeite om iets te zeggen over het kostenplaatje.  “Het Nieuwsblad” wel en zegt dat Stad zelf  600.000 euro zal spenderen aan het festival.  Ja, dat is indertijd zo geplafonneerd.  (Maar zitten de personeelskosten daar wel in?  De toelage van 380.000 euro aan de VZW Musea waarschijnlijk wel?)

De krant HN meldt ook nog dat het hele evenement 1 miljoen zal kosten.
Wel, dat cijfer strookt niet met het bedrag dat indertijd in het schepencollege is overeengekomen.
Het projectbudget alleen al werd vorig jaar geraamd op 1.254.848 euro.  (Vier posten met daarin 312.848,63 euro voor het projectteam en niet minder dan 180.000 euro voor de communicatie.)
Daarnaast was er sprak van een investeringsbudget.  130.000 euro voor een baksteenconstructie op Kortrijk Weide.  En 202.000 euro voor permanente kunststukken.
TOTAAL:  1.586.848 euro.  Dat was het voorziene budget.  En dat is meer dan 1 miljoen.  Of zijn er misschien plannen geschrapt???

P.S .(1)
Er zijn ook inkomsten voorzien.  Subsidies en sponsoring.  Maar daar gaat het nu niet over.
P.S.(2)
Kortrijkwatcher schreef hier al over op 21/07.2017, op 26/09/2017, op 6/12/2017.  Om terug te vinden: zoekterm ‘play’ gebruiken.

Tweede moslimbegraafplaats is gegund

Zoals hier al eerder gezegd komt de tweede moslimbegraafplaats in de Mellestraat , vlakbij de ringlaan en het bestaande kerkhof van Heule.
De moslimbegraafplaats in Marke met 86 mogelijke percelen (aangelegd in 2003-2004) heeft intussen  zijn maximumcapaciteit bereikt.
De nieuwe begraafplaats met een oppervlakte van zowat 700 m² biedt plaats aan 145 graven  en de aanleg ervan is gegund aan bvba Tuinden Vandeputte Silvère uit Deerlijk voor 44.444,08 euro (incl. BTW).  Dat bedrag ligt ietwat hoger dan de raming (40.660 euro).
Er waren vijf firma’s aangeschreven. Hoeveel inschrijvers er waren weten we niet. Het enige gunningscriterium was de prijs.
Voor de inrichting van de begraafplaats vraagt Tuinen Vandeputte na onderhandeling 30.649 euro en voor het inzaaien met gras 13.794 euro.  (Moslimgraven worden niet bedekt met een steen maar wel met gras of zand of kiezels.)
Een moslimkerkhof mag geen aparte begraafplaats vormen maar kan wel enigszins afgezoomd met bijvoorbeeld wat lage struiken.

“Play 18” mag meer dan 1 miljoen kosten

Het is hier al geruime tijd geleden aangekondigd.
De tripartite besliste om net tijdens het verkiezingsjaar 2018 een groots , langdurig spektakel (“stadsfestival”) op te zetten genaamd PLAY (“spel” in het Nederlands).
Een en ander gaat door vanaf zaterdag 23 juni tot en met  zondag 12 november.

De projectleider Karen Wulgaert is er al sinds juli van dit jaar volop mee bezig.
Er zijn daarenboven twee curatoren aangeduid: Hilde Teerlinck (van de Han Nefkens Foundation uit Barcelona) en Patrick Ronse (van B-Part, Waregem).
Verder is er nog een budgethouder mee gemoeid,  iemand voor de financiële administratie, een communicatiemedewerker, iemand voor publieksmedewerking, diverse mensen voor de productie, een stuurgroep, een projectteam.  En ongeveer alle stadsdiensten zijn erbij betrokken.
De vzw Stedelijke Musea is aangeduid als praktisch uitvoeringsorgaan. (Bestuurders weten nergens van.)

Het wordt dus een heel ambitieus project waarvan de tripartite zeker een electoraal succes wil van maken.
Waarover gaat het?
PLAY Kortrijk 2018 is een interactief kunstenparcours met een mix van bestaande en nieuwe creaties van (inter)nationale kunstenaars.  Play wil via deze creatieve ingrepen intussen de stedelijke ontwikkelingen belichten.  (Het is verkiezingsjaar.)
Er zijn diverse locaties (8) binnen bestaande gebouwen (vooral op Buda) en 11 locaties buiten (vooral in het centrum).

Projectbudget
Is voorlopig geraamd op +/- 1.225.000 euro.
–  productie: 700.000
–  communicatie: 180.000
–  publiekswerking:  62.000
–  projectteam: 312.848,63 euro.

Investeringsbudget
– 130.000 euro voor Brick Play op Kortrijk-Weide
–  202.000 euro voor permanente installaties

Inkomsten
–  Het stadsaandeel wordt principieel gemaximaliseerd op 600.000 euro, plus de inschakeling van bestaand personeel (56.000 euro).
–  Het honorarium voor de projectleider (75.179 euro) wordt terug gevorderd bij de vzw Stedelijke Musea.  Maar de vzw krijgt wel een werkingstoelage van 380.000 euro.
–  Vlaams Ministerie van Cultuur: 250.000
–  vzw Musea: 100.000
–  Be-Part:  100.000
–  Bezoekersgidsen: 30.000
–  Sponsoring:  75.000
–  Leiedal, Eurometropool, Mondriaanfonds, Pro Helvetia, (enz): nog niet gekend..

ZO.
Nu weet u er ook als Kortrijkzaan al iets al iets meer over dan wat hierover in de gazetten staat.  En zal staan, als alles voorbij is.

 

Nog wat over dat prijskaartje van ons Regionaal Erfgoeddepot (2)

Hebben die studiebureaus Tides Kortrijk  (stabiliteit en coördinatie), Ingenium NV (technieken) misschien  hun werk niet goed gedaan?

In een vorige editie van onze samizdat- krant konden we in elk geval vaststellen dat de kosten van het depot op de site Vier Linden te Heule zijn opgelopen van 4,15 miljoen naar 5,20 miljoen euro.   Een meerkost van 1.043.977,31 euro oftewel een prijsstijging van niet minder dan  25 procent.
Dit moet absoluut geagendeerd op de volgende Kortrijkse gemeenteraad want onze stad is de bouwheer (én toekomstig exploitant) van het gehele  project.

Onze archivaris heeft nog geprobeerd om op zolder de offertes van de diverse aannemers te vinden maar dat is hem niet gelukt.
Hij kon enkel de namen achterhalen van de firma’s die eventueel gelukkig kunnen gemaakt met die prijsstijgingen.
Het gaat om Beeuwsaert Construct bvba (ruwbouw en omgeving), Francovera NV (buitenschrijnwerk), Wycor NV (binnenafwerking), Naessens HVAC (HVAC en sanitair), Engie Fabricom (elektriciteit),  VSK Electronics (toegangscontrole, branddetectie, inbraak, camera’s), Coopman Orona (lift).

Wie gaat dat allemaal betalen?
Ook dat gegeven is niet gemakkelijk op te sporen.
We weten dat stad Kortrijk heel de zaak “pre-financiert”.  (Het gaat om netto-investeringen die de niet-gesubsidieerde investeringen omvatten.)

Hierna enkele losse gegevens die we met veel moeite konden bijeensprokkelen.  Die kunnen onjuist zijn.   Sorry !
–  De bouwgrond wordt door onze stad kosteloos ingebracht.  (De waarde ervan wordt geschat op 550.000 euro).
–  Stad zou ook 1 miljoen inbrengen voor de bouw.  (En daartoe patrimonium verkopen.)
–  De provincie zou instaan voor 2 miljoen.
–  Van het Fonds van Culturele Infrastructuur  (FOCI) had men ook een subsidie verwacht maar dat schijnt niet gelukt te zijn.  In plaats daarvan heeft minister van cultuur Sven Gatz 500.000 euro beloofd omwille van de “inkanteling” van de erfgoedbibliotheek Westflandrica uit Brugge.

De 13 participerende gemeenten leveren geen directe financiële bijdrage in de bouw maar zullen wel een huurprijs betalen en zouden hiermee bijdragen in  de exploitatie en investerings-afschrijvingen. (Vanaf 2020 hoopt men ook op werkingssubsidies in het kader van decreet Onroerend Erfgoed.)

Tussen de zgn. “prioritaire partners” is er voor de duur van 9 jaar (kan stilzwijgend verlengd worden) een nieuwe samenwerkingsovereenkomst afgesloten, – en die moet ook nog voor de gemeenteraad komen.
Het gaat om de twaalf gemeenten van het arrondissement Kortrijk, plus Wervik.
Verder is er tot eind 2019 ook een begeleidende rol toebedeeld aan een soort projectvereniging waar nog niemand het bestaan van kende , – een erfgoedcel – genaamd  ZUIDWEST (voorzitter ene Pietro Lacopucci).

De partners worden geacht een (geïndexeerde) basishuurprijs te betalen (euro/ingenomen m²/maand).  Die huurprijs zal men berekenen op basis van de netto-kost voor de stad Kortrijk gedeeld door het aantal ingenomen vierkante meter.
De “netto-kost ” wordt dan berekend op basis van vier parameters.
We vermelden er twee:
–  de afschrijving van de netto-investeringen a rato van 30 jaar voor gebouwen en 10 jaar voor de inrichting en meubilair.
–  de explotatiekost en onderhoudkost. voor het gebouw, de administratie, facility, personeel en werking.
Stad stelt zich hierbij garant dat in de eerste gebruiksperiode die eindigt in 2025 de basishuurprijs maximaal 8,8 euro/m²/maand zal bedragen.
(Stad zelf engageert zich tot de inname van van minstens 2.000 m² én de bijhorende kost.)

ZO.
NU WEET U OOK TOCH AL IETS…
Lees nu verder de gazetten.