All posts by Frans

Laatste waarschuwing voor mandatarissen

Bent u als mandataris (bijvoorbeeld als burgemeester of parlementariër, enz.) aangifteplichtig?
Dan hebt u nog tot eind van deze maand maart de tijd om bij het Rekenhof aangifte te doen van uw mandaten (ambten, beroepen) én heel uw vermogen. Tot en met schilderijen.
Voor meer informatie: zie het stuk alhier van 9 januari.
Of de website van het Rekenhof.

Doe mee aan de grootste Belgische schriftvervalsing aller tijden !

HOERA ! De lokale bierbrouwer maakt geen kans !

Een van de vele uitwassen bij de hype rondom de directe democratie was de vraag naar een rechtstreekse verkiezing van de burgemeester.
Dat populistische gevaar is nu voorbij.
Want zopas heeft een bijzondere Vlaamse ministerraad het voorontwerp van gemeentedecreet goedgekeurd. In het omvangrijk werkstuk (331 artikelen) is geen sprake van een rechtstreeks verkozen burgemeester.

Enkele belangrijke vernieuwingen. (Zij zullen van kracht worden in de volgende bestuursperiode vanaf 2007.)

*
De OCMW-voorzitter wordt lid van het College. Maar hier is nog een overgangsperiode 2006-2012 voorzien. Besturen die dat wensen kunnen nog ̩̩n keer de oude regeling toepassen. Als het ACW de verkiezingen wint wordt de Kortrijkse OCMW-voorzitter in 2007 Рte verkiezen in januari Рzeker tegelijk schepen.

*
De voordrachtakte voor burgemeester en schepen kunnen een einddatum van het mandaat vermelden met de naam van de opvolger. We gaan zien welke partij daar een programmapunt van maakt bij de komende gemeenteraadsverkiezingen.

*
Onze huidige Kortrijkse burgemeester zal absoluut niet graag vernemen dat de burgemeester niet meer automatisch voorzitter is van de gemeenteraad.
Want dan kan hij de gemeenteraad niet meer manipuleren. (Een middel uit zijn trukendoos is een beetje vaart steken in de besprekingen van de agendapunten: “Geen bemerkingen in de Raad? Goedgekeurd!”)
En zo’n raadslid als voorzitter moet dan ook niet constant het beleid van het College zitten verdedigen.

*
Ook de raadscommissies worden nu publiek toegankelijk. Een gemeenteraadslid zal dan moeten bewijzen dat hij zijn dossiers heeft gelezen. Een schitterende zaak.

*
Kortrijkzanen zullen in de toekomst ook verzoekschriften kunnen indienen en genieten van een klachtenbehandeling.

*
Nog van belang is dat er wijkbudgetten kunnen opgemaakt worden binnen de begroting.
De Venning ! De Sint-Denijsestraat! Rollegem !

*
De ontvanger is nu nog altijd rechter en partij. Hij cumuleert drie functies: controle, registratie, betaling. Dat systeem zal verdwijnen door de instelling van een financieel beheerder voor de controle. De gemeentesecretaris doet dan de betalingen.

*
Goed nieuws voor al onze gescheiden gezinnen? Gewezen man en vrouw kunnen mekaar in de toekomst ontmoeten in de gemeenteraad en in commissies. Alhier dus zeker tweemaal per maand. Daar komt ruzie van bij stemmingen!

*
Amaai. Pasters kunnen ook raadslid worden. Onze kerkfabrieken krijgen nu al 600 frank per inwoner.

CEBU : om de krul van te krijgen

U weet niet wat CEBU is? Nog niet veel gereisd zeker?
Cebu-city althans (er is ook een eiland) is een ware, moderne metropool op (in) de Filippijnen (het “hartje” zeggen onze stedelijke NGO’s), een stad met 800.000 inwoners.
Alleszins met urbaine Rijsel te vergelijken. Onze stede Kortrijk heeft in het kader van ontwikkelingssamenwerking (of samenwerkingsontwikkeling, – let op uw woorden) met deze grootstad een zogenaamde “stedenband” afgesloten.

Dit is een onvoorstelbare groteske zaak. Niemand die dit ziet of opmerkt, daar iets of wat durft (vooral kan) over zeggen. Want dan ben je heel stout. Negativo! Alleszins niet behorend tot wereldwijde caritascatholico. Kalotiko.
Ge zijt gewoon een slechte mens. En dat je dat nu maar een keer weet.

Kortrijk wenst met Cebu City kennis en ervaringen uit te wisselen rondom thema’s als afval, water, participatie van de burger, onderwijs, enz. (Die ENZOVOORT komt niet van mij. Dat is
gewoon rapporten-jargon. Dat zijn citaten.)

Het is belachelijk.
Wij, Kortrijk-City althans, hebben op geen enkel gebied aan deze Aziatische metropool ook maar ietsjebietje te bieden.
Omgekeerd kan een Oosterse archipelbewoner ook niet weten wat hij hier kan komen vertellen.
Als gewone Kortrijkzaan zou ik zeggen: ja , Oosterling, je kan er ook niets aan doen dat je hier een beetje komt rondneuzen. Dat is onze Stedenband.

Het volstaat om even op Google de zoekterm Cebu in te tikken. En dan natuurlijk ook tussen al die items nog de www.cebucity.gov.ph raadplegen. (Vergelijk dan vooral met onze Kortrijkse website, die zich nu al jaren aan het opfrissen is.)

VAN DIT SOORT DINGEN KRIJG IK
DE KRUL .
Ik kan er gewoon niet meer tegen. Vooral omdat…pfff.

Vanavond nog , 14 maart 2005, zal de gemeenteraad een nieuw convenant
“ontwikkelingssamenwerking” 2005-2007 met de Vlaamse overheid afsluiten. Dat wil zeggen: de stad belooft een en ander te doen inzake sensibilisatie en educatie over de problematiek van de ontwikkelingslanden , ondersteuning van Noord-Zuid initiatieven en zo (muntthee drinken,
Afrikaans dansen) om dan in ruil subsidies te krijgen van de hogere overheid. Bijvoorbeeld 50.000 euro.
Zeg, ik heb al lang zo’n theepot.

Het is een goede gelegenheid voor de raadsleden om nu eindelijk eens grondig onze stedenband met Cebu onder de loep te nemen.
Er is al een keer in mei-juni vorig jaar een Kortrijkse delegatie van 5 personen naar Cebu getrokken.
De totale kostprijs daarvan is nog altijd niet bekend, alhoewel de schepen van ontwikkelingssamenwerking (Alain Cnudde) al een keer beloofd heeft om hierover opening van zaken te geven. Ik weet zeker dat dit zaakje minstens 6.700 euro heeft gekost, zonder hotelkosten. Dat is ongetwijfeld al een grote hap uit het stadsbudget voor “ontwikkelingssamenwerking”. (Het grootste deel daarvan gaat immers naar personeel.)

Er is ook al een keer vorig jaar september een tegenbezoek geweest vanuit de Filippijnen. Een zekere heer Bimbo Fernandez, vergezeld van een troep meiskes. Ze kwamen toen al wel van Barcelona. Van het CBS heeft Fernandez hiervoor zeker 2.500 euro gekregen.

Ik was op een info-vergadering van deze Filippijnse delegatie in het JOC.
De schepen van ontwikkelingssamenwerking was daar niet eens te zien. De burgemeester en andere schepenen ook niet. Geen gemeenteraadslid, tenzij de spreekwoordelijke uitzondering: Piet Missiaen (nu van Spirit). Zelfs leden van de Kortrijkse delegatie die naar Cebu zijn getrokken waren er niet.
Ik had de indruk dat het ging om een mislukt feestje achteraf. 25 aanwezigen die elkaar nog enigzins kenden, van een vroeger ontbijt op een of ander ver eiland? Beetje taaltje-gebruik van tijdje geleden vergeten?
(Er is een ongelooflijk schone roman over blanke missionarissen op die zuidelijke eilanden aldaar. Kom niet op de titel of auteur. Inhoud: piraten en dienstmeiden in een klooster. Wel gevaarlijke toestanden.)

Au fond ging het daar niet echt goed in het JOC, met de gemengde delegatie.

Dat wij, Kortrijkzanen, aan de stad Cebu-City niets te leren hebben bleek daar al op een potsierlijke wijze. Onze locale video-projector werkte op een bepaald moment niet meer. Een Filippijnse schone heeft die weer aan de praat gekregen.

Wat Kortrijk en Cebu juist gaan doen bleek ook al niet duidelijk op die vergadering.
Voor zover ik weet wou Kortrijk de stad Cebu bijstaan inzake inspraak en communicatie (stel u voor), stadsvernieuwing en nog iets nader te bepalen. Iets duurzaams. Ik denk dat het stadsbestuur van Cebu in een deuk ligt als ze dat horen. (Overigens vind je op de website van Cebu niets over Kortrijk.)

Men is al sinds vorig jaar aan het werk aan een “letter of intention between the cities” die dan moet uitmonden in een definitief “memorandum of agreement“.
Op de website van de Noord-Zuid- Raad is daar NIETS over te vinden. (Verslagen over bezoeken en tegenbezoeken met de nodige evaluaties ontbreken ook.)

Raadslid Marc Lemaitre (SP.A) heeft het een keer gewaagd (maart 2004) om te vragen waarom men voor die stedenband juist Cebu heeft uitverkoren. En bijvoorbeeld niet een of andere plaats in Marokko, aangezien Kortrijk nogal wat Marokkaanse inwijkelingen heeft. Het raadslid heeft daar twee maanden later schriftelijk antwoord op gekregen.

Op grond van een aantal goed bekeken criteria vielen alle Latijns-Amerikaanse landen en vele Afrikaanse landen uit de boot. Ook Marokko. Pasten dan plots wel in het plaatje: Zuid-Afrika, India (er was daar een Kortrijkse pater) en… de Filippijnen.

Heel de beredenering klopte totaal niet. Het leek er toch echt op alsof men bij de selectie heel gericht is beginnen mikken op Cebu. Zou het kunnen dat er ooit een keer een of andere Kortrijkzaan die wat connecties heeft met de Noord-Zuid-raad in Cebu is beland?
(Want zo gaat dat er hier wel eens aan toe bij de keuze van onze internationale contacten. Zie onze zustersteden.)

Het tsiganologisch project in Kortrijk-Heule (2)

Het doortrekkersterrein voor so-called “zigeuners” aan de “Kromme Olm” (bij de ringlaan R8, vlakbij de WAAK en het speelplein de Warande) moest er al in 2003 gekomen zijn. Het wordt duidelijk iets voor na de verkiezingen van 2006.
Het dossier sleept zeker al tien jaar aan. Ik herinner me een vergadering in “De Gilde” van lang geleden waarbij ik voorstelde om dat doortrekkersterrein dan maar te vestigen vlakbij het kasteel van de vroegere burgemeester Manu de Bethune, op de weg naar Marke toe. Plaats zat, en géén buren rond het kasteel. Nog nooit zo’n publiek succes gehad. Men vond mijn voorstel wel wat hilarisch. Beetje utopisch ook.

In de loop der tijden zijn er 22 alternatieve locaties onderzocht, waarvan er 19 als valabel werden beschouwd en drie als zeer geschikt. Jammer genoeg was er altijd wel een raadslid of schepen die in de buurt woonde. Bijvoorbeeld in Bissegem.

Over dat doortrekkersterrein is er al in de vorige bestuursperiode (1999) door het Schepencollege een principiële positieve beslissing genomen. Kortrijk (hetACW) wou wel ingaan op de suggestie van de Provincie om ook zo’n terrein aan te leggen, weliswaar mits de voorwaarde dat tegelijk ook Brugge, Roeselare, Ieper, Oostende mee zouden in het bad springen.
Het College was ook heel blij dat het aantal standplaatsen alhier van 50 naar 20 zou herleid worden.

Pas in de Raad van september 2002 kregen de raadsleden een ietwat volledig dossier in handen. Er waren toen al beslissingen geweest over de aankoop van gronden aan de Ring (bijvoorbeeld bij Leiedal, het Gewest en particulieren) en er was al veel tumult ontstaan bij de Heulse inwoners. (Er is ten andere nog een zaak aanhangig bij de Raad van State.)

In totaal schat het College dat men voor de aanleg van het terrein 7000 m² nodig heeft.
Met de aankoop van een stuk grond van het Vlaamse Gewest komen we morgen, maandag 14 maart, op zowat 5.000 m² van de benodigde grond.
Er is toch bij mijn weten nog altijd voor 3000 m² te gaan bij aanpalende private eigendommen.
Hoe staat het daarmee?

Wees gerust. Er zijn vanwege de Vlaamse overheid tot 90 procent subsidies mogelijk, zowel voor de verwerving van de grond als de inrichting van het terrein. Tot op heden heeft het stadsbestuur 115.605 euro betoelaging in de wacht gesleept. Voor de aankoop van de gronden van Leiedal (3.670 m²).
De eigen gedane niet-betoelaagbare kosten worden door het stadsbestuur tot op heden nergens vermeld. Het zou een vraag in de Raad van morgen kunnen zijn.

Wat kost dat eigenlijk, zo’n doorgangsterrein?
Een beetje gedateerde theorie zegt dat men best uitgaat van een richtprijs van 1.000 tot 1.500 frank per m². Voor een standplaats van 100 m² kunnen de kosten variëren van 140.000 tot 270.000 frank. Maar een kwaliteitsvolle standplaats van bijvoorbeeld 240 m² kan oplopen tot 650.000 frank.
Op een doortrekkersterrein is er ook een collectief dienstgebouw voorzien, met sanitair en zo.
Afhankelijk natuurlijk van de oppervlakte kan dit 340.000 frank (25 m²) kosten tot 650.000 frank (50 m²).

Schepen Frans Destoop dacht indertijd aan iets van 250.000 BEF per te realiseren standplaats (men voorziet er 20), ZONDER de verwervingskosten.
Maar zoals gezegd: de betoelaging bedraagt 90 procent. Het project is dus opnieuw te kaderen in de bekende gratis-politiek.

Hoe wordt er morgen 14 maart 2005 over de zaak gestemd?
In de gemeenteraad van september 2002 (toen ging het over de keuze van de locatie en realisatie) heeft de VLD (8 stemmen) zich onthouden, waren de twee Vlaams Blokkers tegen, en stemden de overige 25 aanwezige raadsleden vòòr.
Raadslid Patrick Jolie uit Heule (die op de website van de stad CD&V-fractieleider wordt genoemd) zal waarschijnlijk weer taktisch afwezig zijn.

P.S.
De Kortrijkse website beschouwt raadslid Pierre Lano ook nog altijd als VLD-fractieleider.

Een lesje Tsiganologie voor de gekke gadgo (1)

In de gemeenteraad van morgen 14 maart zal de meerderheid beslissen tot aankoop bij het Vlaamse Gewest van alweer een stukje grond om een doortrekkersterrein voor woonwagenbewoners (zeg niet: zigeuners!) in te richten aan “De Kromme Olm”. Dat is aan ringlaan R8 (hoek met Izegemsestraat), vlakbij de WAAK, de Warande en het Ring Shopping Center.

Hoog tijd voor een beetje terminologie rondom “zigeuners”.
Een doortrekkersterrein dient men te onderscheiden van een pleisterplaats.
Tot op heden maken woonwagenbewoners in onze streek noodgedwongen gebruik van zgn. pleisterplaatsen. Dat zijn terreinen die normaal niet bestemd zijn voor woonwagens. Bijvoorbeeld een parkeerterrein, een doodlopende weg, een braakland. In het verleden is daar al wat commotie rond ontstaan, bijvoorbeeld in Marke, en aan de Hallen. Niemand wil “zigeuners” in zijn achtertuin. Hoogstens wel een schilderij van een zigeunervrouw en een schattig huilend meisje. Dat traantje !

Doortrekkersterreinen zijn letterlijk bestemd en ingericht voor het tijdelijk plaatsen van verkeerswaardige woonwagens.
Ik ken de laatste stand van zaken niet goed (dat Vlaams Minderhedencentrum munt niet uit in het geven van actuele cijfergegevens) , maar meen te weten dat er in onze provincie nog altijd geen doortrekkersterreinen zijn. Wellicht ook niet in heel Vlaanderen. Er zijn wel plannen in bijvoorbeeld Dendermonde, Gent, Oudenaarde, Antwerpen.

In onze provincie was het oorspronkelijke idee dat er tegelijk met Kortrijk ook doortrekkersterreinen zouden komen in Brugge, Roeselare, Oostende en Ieper. (Over de stand van zaken in die andere gemeenten heerst complete radiostilte.)

Nu Kortrijk weer een stapje verder zet om te komen tot een doortrekkersterrein is het nuttig om dit te weten: veel ervaring met doortrekkersterreinen hebben gemeenten dus niet.
Kortrijk wordt een pilootgemeente.

In Vlaanderen zijn er wel heelwat gemeentelijke residentiële woonwagenterreinen. Zowat 28
met in totaal ongeveer 415 standplaatsen. Variërend van 5 standplaatsen (Puurs) tot 52 (Genk). De woonwagenbewoners op zo’n terrein zijn in principe sedentair en beoefenen er ook ambtelijke en/of commerciële activiteiten. Vaak zijn die “campings” heel goed uitgerust en liggen er netjes bij. Mortsel is een schoolvoorbeeld.

Men schat dat er in Vlaanderen ongeveer 750 woonwagengezinnen (2.000 mensen) zijn.
Jaarlijks zouden er evenwel zowat 1.100 gezinnen rondhossen in Vlaanderen. Echte routes zijn moeilijk te omschrijven. Wel volgen nomadische gezinnen autosnelwegen, grootsteden en kustgebied.

Hollanders nu even niet meegerekend, onderscheidt men drie soorten woonwagenbewoners.

Het meest talrijk zijn de “voyageurs“. Dat zijn in feite hele of halve autochtonen die een of ander raar handeltje drijven. De “schareslijpers”, de “vertinders”. Van die gasten hebben we (eenzame huismoeders) geen schrik. Ze wonen trouwens op residentiële terreinen of in gewone huizen. Ze spreken een soort nederlands met bargoense termen. En ze weten welk vlees ze in de kuip hebben. (Bestaan ze nog?)
Dan heb je de “manoesj“. Dat zijn wel zigeuners, maar nog niet helemaal de echte. Ze zouden zelfs een gemengd huwelijk durven aangaan, en hun tweede taal is nederlands.

De typische zigeuners waar we wel bang voor zijn zijn de “Rom“. Dat zijn echte gesloten clans. Hun eerste taal is Romanes, een taal die verwant is met het manoesj.
(De Rom zijn geen Roma! Roma zijn zigeuners uit Oost-Europa. Ze willen meestal een echte woonst.)

GADGO
Eigenlijk vinden de echte zigeuners ons, sedentaire autochtonen, ook maar een raar volkje.
Zij noemen ons “gadgo” en dat betekent “boer”. Dit is niet denigrerend bedoeld: men wil gewoon zeggen dat wij “burger” zijn, “niet-zigeuner”.
In de ogen van de Rom zijn we ook niet echt te vertrouwen. En van goed leven hebben we weinig verstand. Wij, gadgo’s, denken altijd aan morgen. Zijn voortdurend aan het plannen, horloge bij de hand. We zijn niet bestand tegen de grilligheden van het leven. Gehoorzamen blindelings aan het gezag.
We zijn in genendele flexibel, mankeren alertheid, kunnen niet pragmatisch handelen, onderhandelen en overtuigen.
We zorgen niet goed voor onze kinderen en oudjes.
We zijn zelfs niet al te proper. Ook niet op moreel gebied. (In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht is zuiverheid – “marimé” – voor echte zigeuners een heel cruciale kwestie. En dat zwerfvuil dan?? Gadgo, je hebt het weer niet begrepen! Dat zwerfvuil dat wij achterlaten ligt in een andere wereld, niet die van ons.

Een grote – niet beantwoorde – vraag is of de echte Rom wel zal willlen komen naar dat doortrekkersterrein aan de Ring.
Er circuleert nu al een soort modelreglement voor woonwagenterreinen. En dat is uitermate streng.
Vooreerst moet het woonwagengezin met naam en toenaam een voorafgaandelijke aanvraag indienen om een standplaats te verkrijgen. En als er nu iets is wat zigeuners niet graag doen, dan is het wel zich laten registreren. Te begrijpen. Men heeft ooit een keer geprobeerd om ze uit te roeien. Bij het minste formulier dat ze moeten invullen zijn ze met de noorderzon vertrokken. (In Kuurne is dat de taktiek om ze weg te jagen.)
Ze moeten vertellen hoelang ze zullen blijven. Geen Rom die dat op vandaag al weet!
Er is een huishoudelijk reglement dat moet nageleefd. Met bepalingen omtrent het houden van dieren, toegelaten stoffen of installaties, geluidsoverlast, verkeersvoorschriften.

Op dat terrein komt er een toezichter. Bewoners moeten standgeld betalen. (In Leuven bijvoorbeeld 32,50 euro per maand. In Mortsel 38 euro.) Voor het ophalen van het huisvuil dienen ze zich te schikken naar de gemeentelijke bepalingen. In Kortrijk dus vuilniszakken kopen met teksten op die zij niet eens kunnen lezen en misschien nog schunnigheden verkondigen ook. (Tekst van Tom Lanoye: “Kom, steek mij vol, het kan, het mag…”)
Als ze vertrekken wordt er een staat van bevinding van het terrein opgemaakt. Met sancties. Bijvoorbeeld: nooit meer terugkeren.

GADGO! JE BENT GOED ZOT ZEKER ?
Dat ik me daar zal laten inschrijven?

P.S.
Dat zou dus het toppunt kunnen worden. Dat de zigeuners gewoon niet willen komen naar dat terrein.
Terwijl naar het schijnt de bewoners van “De Kromme Olm” nu al de waarde van hun huizen schrikbarend zien dalen.

Kunnen we ons verzetten tegen dat Cameratoezicht? (slot)

Woord vooraf.
Er zou wel een keer een opendeurdag in het politiecommissariaat kunnen georganiseerd bij de installatie van de video-kijkruimte en opslagplaats van de loerders-centralisten op de monitoren van de huidige en toekomstige camera’s op pleinen, straten, parkeerplaatsen, parken in de stad.
Straks nog bij het OCMW-sociaal huis. En aan de deuren voor dementenhuizen.
En overal. Alle hoekjes en kanten. (Stadsgereedschap op dit gebied ALLEEN is nu al voorzien op 16 camera’s.)
Kunnen we met onze pantoffels naar die schermen gooien.

Zie.
We staan machteloos tegenover de eerste Big Brother-paal op het Schouwburgplein.
België heeft nog altijd geen uitvoering verleend aan de Europese Privacyrichtlijn 95/46/EG die ondermeer lidstaten verplicht om een wettelijke regeling te treffen voor de bescherming van persoonsgegevens, inclusief als ze verworven zijn via cameratoezicht.
Tsju, toch. Soms is er meer regelgeving nodig dan we dachten. Als het om iets belangrijks gaat is er plots geen administratieve vereenvoudiging nodig.

Steden en gemeenten doen maar wat.

In de komende Kortrijkse gemeenteraad (14 maart) zouden raadsleden kennishalve amendementen kunnen indienen om het voorliggende reglement over camerabeloering uit te breiden en te verstrengen. En zich hierbij inspireren op Nederlandse voorbeelden. Tja… Zelfs een heel nieuwe tekst voorleggen.

Nu, ludieke acties zijn nog wel mogelijk, zowel bij de inhuldiging van die metershoge paal op het Schouwburgplein, als lang daarna. (Wie heeft dat nu eigenlijk bedacht? Voor mij – Kortrijkzaan – is dat nog altijd een cruciale vraag.)

Met die paal (waarop vier toestellen , waarvan één kan op en neer bewegen en alom kan kijken) zetten we Kortrijk absoluut niet nog een keer op de kaart. Integendeel.
Ik kom gewoon slecht daarvan.

De burgemeester heeft hier een UNIEKE kans gemist. Als hij als het ware hoofd van de politie (dat is niet de korpschef) had beslist tot het NIET-plaatsen van camera’s haalde onze stad zeker de nationale en internationale pers.

Dit zou mits enige ondersteuning van

de vzw Bruisende Stad
en het Imago-project,
plus Addict(!!),
plus Interreg III A of B,
plus het Stadsontwikkelingsbedrijf, Рdat weer in Cannes acte de pr̩sence geeft- , plus consultatie van de bevolking (ambtenaren, bedrijven, passanten,werkers in het veld, het middenveld, ikzelf, -)

Dan hadden we een immens DEBAT kunnen ontketenen van Rollegem tot hier waar we na deze – alweer binnenskamers genomen historische beslissing – nooit een idee van zullen kunnen vormen.
Ben even de draad kwijt.
Het is daarnet vetjes een ingewikkelde zin geworden, maar het is zo.
Dit zgn. stadsbestuur neemt beslissingen op grond van pure individuele oprispingen. Als ze maar op gezette tijden en in de juiste salons en gilden of kleine kasteeltjes gebeuren. (Met de SP.a erbij weten we het totaal niet meer.) Het Schepencollege is een formaliteit.

Jongeren uit het Straatje maar ook uit andere buurten aan de Leie die we niet kennen, en jongerenbewegingen (de Chiro, Zeescouts, Zazafetinge, – de Wikings mogen niet meedoen), partijen (Groen, Spirit, SP.A-Animo, Jong-VLD is nog altijd in beraad), verenigingen (amateurstoneel, fanfares, Dans in Kortrijk, de Gidsenkring, de Vriendenkring van de Stadschouwburg en het Begijnhof, de Kortrijkse Revue, de Fietsersbond, de Seniorenbond, de Lustige Weduwen, De Kreun, de vzw Limelight, Saint-Georges, de foorkramers, de Loge, de Rotary, enz.) kunnen enige luister bijzetten bij de inhuldiging. De residenten van Buda-eiland niet te vergeten.
Die inwijding is naar het schijnt volgens schepen Leleu voorzien bij het begin van de paasfoor. DAT mag niet in mineur verlopen. Cowboy Henk moet er zijn. Kafka. Kamagurka. Piet Corneel. Heel café De Kroon.
Dinges daar die zong over de slekke.
Ja, het is waar, hij is dood.

Dat moet lukken.
A.U.B.
Laat de café-bazen in die buurt daar maar buiten. Met al hun convenanten en boekhoudingen en Fox-en die wij betalen om hun zaken een beetje op orde te stellen.
Dat gefilm, dat is een zaak van ons, Kortrijkzanen. Wij althans hebben niet de minste behoefte om gecast te worden en daarvoor te betalen. Val ons niet lastig met uw besognes. A.u.b. Ga naar Gent. Hebben we geen paal meer nodig in uw buurt. Kunnen rustig kaarten.
Uw geweld is niet het onze.

In een later stadium kunnen wij, inwoners en passanten nog van alles bedenken om die monitors met hun toezichthouders-centralisten stof tot nadenken te bieden.

Speelse schijngevechten en schijnrelletjes opvoeren kan want straattoneel is nog niet verboden. Volksspelen op de Markt mogen ook, want de markt is officieel een woonerf.
Waarom kan een willekeurig groepje mensen en nog een éénling erbij het niet plots hard op een lopen zetten? Van het stadhuis tot aan de Vlasmarkt, en dan om het hoekje verdwijnen.
Daar zijn namelijk net geen camera’s.

Muilen trekken en zakdoekje zwaaien voor de camera’s is nu ook wel een beetje flauw, maar je kunt niet weten of de van dienst zijnde centralist daar nu net niet moet om lachen.
Zijn er geen onverwachte zangkoren mogelijk op het Schouwburgplein? Kent er ergens iemand stuntmannen die om de haverklap en in het zicht van die ooggetuigen van hun fiets kunnen vallen?
Is er dan geen madam meer die met hoge hakken en met nen velnen frak blijft steken in de straatstenen van het Schouwburgplein?
Weet er iemand een onbeschreven spandoek van 50 meter lang liggen om daarmee de straten af te dweilen? Kunnen we niet allemaal een keer sporadisch of tegelijkertijd in panne vallen aan de tunnel van de Doorniksewijk?
Op weg naar het station kun je toch gerust een beetje lang uitgevallen tongzoen uitwisselen? Of oeverloos beginnen huilen?
Is het verboden om met ultra-lange lakens uit het raam te zwaaien?
Een matras naar beneden laten donderen mag ook. Ge kunt daar gewoon niets aan doen. Kwam daarbij dat je was verstrooid door die alsmaar bewegende loerende camera.
En laat uw kleuter nu toch een keer verdwalen ! Hij kent toch de weg naar de Oude Dekenij.
De kuisvrouwen van de horeca kunnen bij een zomerse dag bij het schrobben van het terras toch ook wat lichtzinniger gekleed dan gewoonlijk aan het werk?

Een drietal verklede outlaws verlaten een of andere bank terwijl honderden briefjes nepgeld uit hun zakken dwarrelen. Ze gaan daarna rustig op een bank zitten smoren op het Schouwburgplein en hun waterpistolen schoonmaken ? Moet kunnen.
Die gasten-residenten van Buda-kunstencentrum-eiland zitten nog om halfvier op dat terras daar links nog aan de koffie? Artiesten! Moet kunnen.

Er is veel te bedenken door onze plaatselijke anarcho-artiesten, en stadssociologen ook. Buurtwerkers. Cultuurantropologen. Gewone wijkagenten. Sociale assistenten. Invalieden-organisaties. Pak- en andere madams-hulpagenten. Marktkramers.

Waar het op aankomt is dat we met zijn allen de centralisten in hun observatieruimte veel werk en muizenissen bezorgen. Zodat ze geen tijd meer hebben om nog hun dagelijks logboek aan te vullen. Anders is al dat geld voor niks geweest.

Er is een heel groot Probleem!
Kortrijk staat niet erg bekend als zijnde een ludieke stad.

Nu nog iets juridisch.
Wist u dat de Europese Grondwet (art. II.8, – tweede lid, in mijn versie) aan eenieder het recht toekent op inzage in de over hem verwerkte gegevens, evenals het recht om te verzoeken tot rectificatie?
(Als aan de voorwaarde van identificeerbaarheid is voldaan, dan dienen camerabeelden als persoonsgegevens aanzien te worden).

De Europese Privacyrichtlijn zegt daarenboven in het document Opinie 4/2004 dat cameratoezicht mogelijk is in het kader van de handhaving van de openbare orde en de bescherming van personen en eigendom, als daar een concrete aanleiding toe is. Met andere woorden: als er een concrete noodzaak toe is.
Geen vandalisme meer aan de Golffontein? Weg met de camera’s !

Tenslotte.
In gidsland Nederland hebben de betrokkenen die in beeld worden gebracht een inzagerecht, een correctierecht, een afschermingsrecht (verzoek tot niet verder gebruik van bepaalde beelden) en een verwijderingsrecht.

Raadsleden!
Vul nu een keer maandag aanstaande ons plaatselijk reglement een beetje aan ! Verfijn het wat.
Stof genoeg.
Ik ben nu over dit onderwerp uitgepraat.

Weet je wat ik een keer zou willen weten? Wat onze normale politieagenten over dit alles denken.

Kleine advertentie
Lavaert Frans, geboren te Kuurne, woonachtig in het Begijnhof en sinds lang met brugpensioen. Vrijgezel. Goedlachs. Wil alleen nog goed stadsbestuur.
Hobby: disco, TV-kijken, uitgaan, wandelen, sauna, gezellig tafelen. Roker. Wil zijn leven herbeginnen, na veel leed alhier. Volwassen kinderen uit huis. Geen bureau.

Cameratoezicht en de eis tot INTIMITEIT (5)

Tegenstanders van cameratoezicht op openbare plaatsen hanteren nogal eens het privacy-argument.
En ja, het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer mag niet geschonden worden. Burgers hebben in beginsel het recht en de “redelijke verwachting” om zich onbespied te wanen en te bewegen. Anderzijds kan een persoon geen volledige privacy verwachten indien hij zich begeeft in het publieke domein. Het is een lastig probleem. Wat er zo spoedig mogelijk zou kunnen gebeuren is dat er eindelijk werk wordt gemaakt van een federale regelgeving m.b.t. cameratoezicht. (De vroegere minister van Binnenlandse Zaken en nu burgemeester van Leuven smeekt erom, nu een aantal sociopathische gemeenteraadsleden aldaar ook camera’s willen.)

De hoofdzaak is nog altijd dat effecten van cameratoezicht aantoonbaar positief moeten zijn en dat absoluut voldaan is aan de eis van proportionaliteit tussen de (financiële en personele) ingezette middelen en de doelstelling. Met de paal op het Schouwburgplein is dit niet het geval.
De doelstelling moet ook zo beperkt mogelijk blijven: de handhaving van de openbare orde.
Dat (nu verdwenen?) vandalisme aan de Golffontein is daar te incidenteel voor.
Dan is er nog de eis van subsidiariteit, maar ik ga dat nu niet meer uitleggen.

En nu stoten we op een gevaar dat onderschat wordt.
Eenmaal camera’s geïnstalleerd raken die daar niet meer weg, of ze nu zinvol blijken of niet.
Integendeel wil men ze meer en beter laten renderen. Er worden dan op een sluipende wijze allerlei nevendoelen uitgevonden (in de literatuur “bijvangst” genoemd).

Zo’n operator ziet op zijn scherm bijvoorbeeld dat er iemand geregeld zijn vuilniszak te vroeg op de stoep zet. Of bij de buur. Wat te doen? Telefoneren naar de wijkagent, of naar een interventiewagen? Mededelen aan de milieudienst? Want de observator weet dat het Schepencollege dit als een misdrijf aanziet (sluikstorten). En uit hoofde van zijn beroep heeft hij aangifteplicht.
En kijk daar eens! Daar loopt een jongen en een meisje van dertien waarvan men toch kan verwachten dat die op de schoolbanken zitten? En verdomd, daar zit die rare kwast weer met zijn gitaar.

Toezichthouders van een beetje conservatieve stempel zullen beginnen aandacht schenken aan wat beschouwd wordt als a-sociaal of alternatief gedrag. Die bedelaar rechts op het scherm moet trouwens ook weg. En staat er daar nu niet een soort halve gare te speechen aan de Post?

Joeps. Onze operator spoedt zich naar de radio met een boodschap voor de manschappen op het terrein.
– “Hallo ! From headquarter LOERDER here in my watchroom! FIETSPATROUILLE and DOGSBRIGADE, do you read me ? “
– “Hallo Headquarter! We here Fietspatrouille. Negative, Loerder. Too much noise here on the sunside of the Longstreet. And all dogs disappeared. Over.”

AL MET AL ZOU IK GRAAG TOEZICHTHOUDER ZIJN BIJ ZO’N MONITOR !
Een boeiende job moet dat zijn.
Dan zie je bijvoorbeeld je lief nogal gezwind buitenhuppelen uit een hotel op de Markt. Rechtdoor naar een sacochewinkel. (Ze zei toch dat ze bij haar moeder was?)
Dan zie je voor de zoveelste keer een raadslid vroegtijdig de gemeenteraad verlaten.
De burgemeester komt je als hoofd van de politie ook even gezelschap houden in de toezichtcentrale. Tiens! zegt hij dan. Schepen Bral gaat naar de Schouwburg.
De korpschef komt een keer kijken of alles nog goed marcheert. Haha! zegt die dan. Die agent staat maar wat te flikflooien met een cafémadam. En die daar kan nog in geen twee seconden handboeien aanleggen. Hops! Naar de bijscholing!
(Uit buitenlands onderzoek blijkt dat agenten geen enthousiaste voorstanders zijn van cameratoezicht. Ze worden zelf bekeken.)

In een klein provinciestadje als het onze kent iedereen iedereen.
Er zal dus gegniffeld worden. Daar komen roddels van.
En operatoren die zich vervelen gaan natuurlijk inzoomen op terrasjes met opzwaaiende zomerjurken.

Het aantal functionarissen dat de beelden kan observeren zal heel beperkt moeten gehouden worden. Een serieus examen afleggen met doorwrocht antecendentenonderzoek. En onderworpen worden aan een absolute zwijgplicht. Om de haverklap geëvalueerd. Zelf geobserveerd met … verborgen camera. Continue screening, maar door wie?

Juist daarom ben ik geen kandidaat!
Hou teveel van roddels en zou nooit kunnen weerstaan aan het LOEREFFECT.
Voorstanders van cameratoezicht gaan veel te lichtvaardig om met de eis van intimiteit.
Uit Engelse onderzoeken blijkt dat agenten daar heel besmuikt over doen. Het is een taboe-onderwerp.

Bon.
Volgende keer een (laatste) stukje over BIG BROTHER in Kortrijk.
Hoe kunnen we ons ertegen verweren?
Nog een vraag voor we het vergeten.
Heeft het stadsbestuur al melding gemaakt van zijn voornemen om bewakingscamera’s te installeren bij de Commissie voor de Bescherming van de Persoonlijke Levenssfeer?

CAMERATOEZICHT en verplaatsing van crimineel gedrag (4)

Voorstanders van cameratoezicht in publiek domein verdoezelen het feit dat camera’s kunnen leiden tot vormen van verplaatsing van crimineel gedrag. Of ze zeggen dan dat het daarmee niet zo’n vaart zal lopen. Terwijl internationaal onderzoek hieromtrent de meest verwarrende en tegenstrijdige uitslagen geeft.

ER ZIJN VIJF VORMEN VAN VERPLAATSING MOGELIJK !

Bij mogelijke vormen van verplaatsing denkt men gewoonlijk enkel aan geografische verplaatsing.
Hetzelfde delict wordt dan in een ander gebied gepleegd. Vandalisme, druggebruik, enz., kan zich in Kortrijk bijvoorbeeld concreet verplaatsen naar de Vlasmarkt, want de camera’s op het Schouwburgplein kunnen nu nog niet om het hoekje kijken. (Het gevolg zal zijn dat er later ook daar nog camera’s worden geïnstalleerd.) En aangezien portieken van woningen niet mogen in de gaten worden gehouden, zullen die toegangen meer dan ooit dienst doen als publieke WC’s. Terwijl de vechtersbazen hun meningsverschillen meer dan ooit binnen het café een verlengstuk zullen geven.

Er is ook nog de periodieke verplaatsing.
Daders plegen dan delicten op een ander tijdstip, bijvoorbeeld als ze vermoeden dat beelden niet worden uitgekeken. Als de toezichthouder vermoedelijk is in slaap gevallen. Als er herstellingen bezig zijn. Als er zoveel volk is op het Schouwburgplein en daarrond dat de beweegbare camera niet weet waar eerst te kijken.

Tactische verplaatsing is ook mogelijk.
Hierbij verandert de manier (de modus operandi) waarop het delict wordt uitgevoerd. Daders zorgen er bijvoorbeeld voor dat ze onherkenbaar worden of meten zich de gedaante van iemand anders aan. (Snuggeren vermommen zich in een meisje of omgekeerd.)

Dan is er nog de verplaatsing van het doel.
Crimineel gedrag krijgt dan een ander doelwit. Bijvoorbeeld: geen vechtpartijen meer maar wel subtiele mobbing. Camera’s zelf kunnen ook gesaboteerd worden.

Tenslotte is er ook functionele verplaatsing mogelijk.
Hierbij stapt de dader bijvoorbeeld over van een autokraak naar een minder makkelijk met camera’s te herkennen delict, zoals bijvoorbeeld professioneel zakkenrollen.

Zoals gezegd valt er aan de resultaten van wetenschappelijk onderzoek over de effecten van cameratoezicht geen touw aan vast te knopen. Men constateert zowel stijgingen als dalingen van delicten.
En in iedere stad of wijk zijn de effecten anders.

Met alle goede wil van de wereld heb ik een keer geprobeerd om uit Nederlandse onderzoeken toch een aantal gemeenschappelijke resultaten van diverse gemeenten te distilleren.

Zéér voorlopige vaststellingen zijn:
* uitgaansgeweld blijft stabiel of is licht dalend;
* jeugdoverlast blijft;
* afname van vernielingen;
* inbraken in wagens nemen af maar verplaatsen zich;
* drugsoverlast verplaatst zich naar binnen en elders;
* verplaatsing van niet-professionele zakkenrollerij.

Het stadsbestuur is dus veel te stellig als zomaar klakkeloos beweerd wordt dat uit onderzoek is gebleken dat cameratoezicht meteen een daling van overlast, vandalisme, graffiti, geweldplegingen, inbraak en autokraak meebrengt.

Ernstige, onafhankelijke onderzoekers (niet verbonden aan de veiligheidsindustrie) en experts zijn het er vooral voorlopig over eens dat we het allemaal niet goed weten wat de effecten zijn van cameratoezicht.
Omwille van een fundamenteel probleem: hoe vaststellen dat er iets niet is gebeurd?
Omwille van een materiëel probleem dat daarmee samenhangt: potentiële en echte delinquenten zouden als het ware over heel het land moeten ondervraagd worden om te weten of ze al of niet daden hebben gesteld waarbij zij rekening hielden met de mogelijkheid van cameratoezicht.
Ook omwille van het feit dat camera’s ingebed zijn in een mix van maatregelen die niet of moeilijk als parameter kunnen geïsoleerd worden.

Tenslotte kan er zich misschien nog iets potsierlijks voordoen: dat juist omwille van de camera’s nog méér delicten worden geregistreerd…

Er is ook nog een zedenles die zegt dat men op het “moment suprême” nog nergens aan denkt, ook niet aan de aanwezigheid van camera’s.

P.S.
Men heeft me gevraagd welke raadsleden dan wel PRO de installatie van cameratoezicht hebben gestemd.
U kunt die namen vinden op de Kortrijkse website. Zie de notulen van de Raad van 9 juli 2004 onder punt 2.12.
Piet Missiaen was de enige die heeft tegengestemd. Cathy Matthieu onthield zich.
De rest van de aanwezigen (26) heeft ja gestemd.
Een aantal (7) waren op het moment van de stemming even taktisch koffie gaan drinken.
Waren verontschuldigd: schepen P.De Coene en de raadsleden P.Lano, N. Zonnekein, G.Vanhoutte, E.Van Lancker, V. Vandenbroucke.

Wat gaat die waanzin van cameratoezicht in de stad ons kosten? (3)

Ik zal het u een keer zeggen: we gaan het nooit weten.

Ja, voor de vier camera’s op die paal op het Schouwburgplein is 95.275 euro begroot. De politiezone VLAS neemt daarvan 34.993 euro ten laste.
Men moet hierbij wel beseffen dat het enkel gaat om de installatie van die camera’s, plus de glasvezelverbindingen, de monitors, de videorecorder server.
(Straks met het nieuwe politiegebouw mogen we helemaal herbeginnen met de werkzaamheden.)

Weet u wat er zo kluchtig is?
De buitengewone begroting 2004 van de stad voorziet de nodige financiële middelen hiervoor op de post “waterpartijen” (art. 877/732-60). Dat moet dus de Golffontein op het Schouwburgplein zijn.

De kosten van voorstudies (en reisjes) en van de aanbesteding (opmaak bestek) kennen we dus niet.
De (verplichte en continue) bekendmaking aan inwoners en passanten (daders van delicten) van het cameratoezicht kost ook geld : publicaties, signalisatie.
Verder zijn er nog zware personele kosten voor monitoring, bewaring, verwerking. Administratie. Back-office.
Opleiding en training van toezichthouders.
Professionele meekijkruimte en kluis voor de opslag van de gegevens.
Twee- sleutelsysteem. Of heeft men dat niet voorzien? (Eén sleutel in beheer bij de politie zodat alleen met behulp van de politie toegang kan verkregen worden tot de al of niet opgeslagen beelden.)

Dan zijn er nog de kosten voor het onderhoud, herstellingen (vernielingen zijn wel degelijk mogelijk) en de exploitatie.
Er zijn ook nog allerhande nevenkosten denkbaar: bijkomende verlichting, nieuwe toe te voegen snufjes. Misschien zelfs verplaatsing van straatmeubilair en bomen.
Tenslotte nog de kosten van mogelijke evaluaties (maar in Kortrijk zie ik die niet gebeuren).

We gaan het nooit weten wat die waanzin ons jaarlijks zal kosten.
Ik geloof dat ik nu al meer dan duizend bladzijden heb gelezen over het vraagstuk “cameratoezicht op openbare plaatsen”. Welnu, nergens kun je echt adequate gegevens vinden over de kostprijs van bestaande projecten in Europese gemeenten. (Ik vond zelfs nog nauwelijks prijzen van de diverse types van camera’s !)

Weet je wat?
Stadsbesturen zijn tegenover hun burgers gewoon beschaamd over het kostenplaatje.
Bij een wetenschappelijke enqu̻te hierover in Nederlandse gemeenten waren er slechts 28 procent respondenten. En de aangegeven jaarkosten schommelden van 930 euro (!) tot en met Рjawel- 250.000 euro.
Bestuurders weten maar al te goed dat inzake kostprijs niet voldaan is aan de eis van proportionaliteit.

Zou je geloven dat dit voor mij bijna het meest fundamentele bezwaar is tegen camera’s in onze stad? Ik heb u hier al een keer voorgerekend dat alleen al de installatie van heel het spel zodanig veel kost dat men daarmee 1 agent gedurende 6 jaar op straat kan sturen.

Oproep
Laat ons gaan betogen bij de inhuldiging van de paal op het Schouwburgplein.
Daarna allemaal recht op inzage vragen van de beelden. Daarnaast ook nog ons recht opeisen om correctie, afscherming en verwijdering.
Alhoewel. Dat zal moeilijk gaan.
Want in een rechtstaat is het niet mogelijk om bepaalde groepen personen in beeld te brengen als daarbij geselecteerd wordt op grond van kenmerken als ras, religieuze of politieke overtuiging. We zullen dus niet eens in beeld komen. Het mag niet !

P.S.
Het is nu weer eens duidelijk dat gemeenteraadsleden mijn weblog niet lezen.
In de raadscommissie van gisteren kwam de installatie en het reglement van het cameratoezicht ter sprake. In voorbereiding van de gemeenteraad van 14 maart.
(Tussen haakjes: dat reglement trekt nergens op. Vergelijk met dat van Alkmaar.)

De raadsleden hadden geen bemerkingen. Tenzij de vertegenwoordiger van het Vlaams Blok. Die had weer eens zijn dossier niet gelezen en vroeg naar de reikwijdte van het blikveld van de camera’s.
Het Vlaams Blok zou immers graag willen dat heel de stad in het oog wordt gehouden.

We gaan door met de strijd. Zie een volgende kolom.

Cameratoezicht om ons te bespieden: hoe komt men tot zo’n daad van waanzin? (2)

Wie pakweg tien jaar geleden had gezegd dat Kortrijkzanen en passanten in de straten rondom en op het Schouwburgplein zelf (straks ook nog op de Hallensite, in de winkelstraten en in OCMW-gebouwen) ooit door camera’s zouden bespied worden zou voor gek verklaard zijn. Straks is het dus zover gekomen. En bijna niemand die de waanzin daarvan aanklaagt.
De griezeligheid daarvan inziet. In welke maatschappij leven we of willen we eigenlijk leven ?

Heel het Big-brother-gedoe is decennia geleden begonnen in Groot-Brittannië.
De aanleiding voor het plaatsen van camera’s in het Koninkrijk lag bij de terroristische aanslagen in de context van de Ierse kwestie. Dat was wel serieus. Die aanleiding is nu al lang vergeten.
De veiligheidsindustrie zag een gat in de markt. Zeker méér dan 4 miljoen camera’s (volgens “The Independant” één per veertien inwoners) bespieden de Britten vandaag de dag en ze doen dit vrijwel ongecontroleerd. Iedereen hooligan.

De lobby van de veiligheidsindustrie is zowat vijf jaar geleden systematisch begonnen met het bewerken van een aantal Europese landen (gemeenten, politieke partijen) aan onze kant van de Noordzee.
Een aantal gemeenten uit Nederland vooral zijn dan naar Britse steden getrokken om poolshoogte te nemen.
Ambtenaren keren dan gehersenspoeld terug. (Kalme zee, sterrenhotel, toch lekker gegeten in die privé-club, en die madam van het veiligheidsbedrijf was representatief.).
Conclusie: cameratoezicht helpt dus!
Geen gemeente die voor zichzelf durft bekennen dat men een (dure) misslag heeft begaan met het plaatsen van camera’s. De ene gemeente jut dan de andere op. We zien dit nu gebeuren bij onze centrumsteden.

De secretaresse van de politiezone VLAS is een keer naar Newham (bij Londen) getrokken en heeft daarna een welwillend verslag gemaakt over “de preventieve effecten van cameratoezicht op openbare plaatsen”. Zoiets valt dan natuurlijk in goede aarde bij korpschefs die houden van gadgets.
Nu moet u weten dat serieuze onderzoekers (J. Ditton, B.C. Welsh, D.P. Faringhton,
R. Hesseling) de evaluaties – zo die er al zijn! – van de effecten van cameratoezicht als volkomen ondeugdelijk en onbetrouwbaar en onbruikbaar (tegenstrijdig) beschouwen.
Nog erger.
Er kleeft een fundamenteel probleem aan het evalueren van preventieve maatregelen, zoals cameratoezicht. Je moet zien te achterhalen of iets niet is gebeurd. En vervolgens dan nog proberen om een causale verklaring voor deze non-gebeurtenissen te geven.
Te Kortrijk zal men dit nooit kunnen doen, alleen al omwille van het feit dat er niet eens een nulmeting voorhanden is.

U mag er gerust van uitgaan dat er bij VLAS ook nog geen doorwrochte literatuurstudie is gebeurd rondom de problematiek.
In de uiterst schriele Kortrijkse dossiers die ik ken is er zelfs geen sprake van dat bezoek aan Newham. Aan de raadsleden is enkel gemeld dat er een visite was aan Mechelen en Antwerpen. Verslagen hiervan ontbreken. En wat men aldaar geleerd heeft blijft een raadsel. Misschien enkele technische zaken, maar meer kan gewoon niet.

Ik hou me nu al geruime tijd bezig met het vraagstuk “cameratoezicht in publiek domein” en kan u gerust vertellen dat er in geen enkele Belgische gemeente waar camera’s zijn geplaatst ook maar één serieus document (voorbereidende studie, besluitvormingsproces, kostenraming, nulmeting en evaluatie, enz.) bestaat over de problematiek.

Wat Mechelen nu betreft is het zelfs zo dat burgemeester Somers die camera’s als een erfenis uit het verleden (een vorig Schepencollege) beschouwt, en ze eigenlijk wel zou weg willen. Men kan zich afvragen of de Kortrijkse delegatie dit wel heeft gerapporteerd aan ons stadsbestuur.
In de praktijk blijven nu eenmaal opgehangen camera’s tot in de lengte van dagen daar hangen. En integendeel in aantal “organisch” aangroeien en steeds gesofisticeerder en duurder worden.

Nu moet ik iets persoonlijk vertellen.
Twee à drie jaar terug heb ik een keer naar tientallen personen en instanties een persoonlijk dossier doorgemaild over de problematiek. Naar partijbureaus, partijvoorzitters, studiebureaus, burgemeesters en schepenen en raadsleden van gemeenten waarvan ik wist dat men in hun gemeente cameratoezicht overwoog.
Ik heb daarop welgeteld één reactie gekregen, nog wel een vriendelijk briefje van onze Kortrijkse schepen van veiligheid, Hilde Demedts.DANK . I love you. I love you all.

Op een keer stond er op de website van de VVSG (Vereniging van Steden en Gemeenten) plompverloren een zogezegd ontwerp van wetsvoorstel over cameratoezicht op openbare plaatsen. Men vroeg om kommentaar. Dat doe je dan. Gevolg: de tekst was nog dezelfde week van het scherm verdwenen. Zonder enig kommentaar.
Dat wil toch iets zeggen. Wat dan? Dat men in de greep is van de waanzin en dat dit nu eenmaal psychologisch moeilijk valt om toe te geven.

Het Kortrijkse dossier, althans zoals raadsleden dat kennen, getuigt van een onvoorstelbare lichtheid.
Iedere ernstige literatuurscan ontbreekt. (Wie alleen al op Google een zoekterm als “cameratoezicht” of “crime prevention”, of CCTV, of “burglary” of “crime displacement”‘ intikt is voor dagen zoet.)

Het besluitvormingsproces in onze stede was abominabel.
Normaal zou dit moeten gebeuren in uitgebreide en goed doorsproken fasen met een deskundige werkgroep (maar in België zijn er geen deskundigen) en met de bevolking.
In de oriëntatiefase overweegt men dan een eventuele plaatsing, maar ook een eventuele schrapping van het project.
In Kortrijk is er nooit zo’n omslagpunt geweest.
De korpschef wou camera’s en daarmee uit. Men zocht gewoon naar onderbouwingen van het “gevoel” dat camera’s nodig zijn.
De vraag wanneer we net NIET tot plaatsing zouden overgaan is nooit aan bod gekomen.
(In een stad als Leeuwarden heeft men na veel beraad wél besloten tot opheffing van het project. Voorstanders van camera’s verzwijgen dit zorgvuldig. Of weten het niet, dankzij de lobbying van veiligheidsbedrijven. Bij ons: Famico!. Amelior!) .
Hoe meer kabels hoe beter. COAX.
(Straks draadloos.)

Een dankbare éénmalige serie van incidenten (het niet goed onderzochte vandalisme aan de Golffontein – we horen daar niets meer van, en de camera’s staan er nog niet) zorgde voor een soort draagvlak (alibi) bij de burgemeester en een aantal raadsleden. De emotie van “nu is het genoeg geweest“.
Naar een draagvlak bij de bevolking is nooit gevraagd. Alle publieke discussie is vermeden.
(Nochtans had het stadsbestuur die volksraadpleging kunnen winnen.)

Tussen haakjes: de besprekingen in de Politieraad en de Gemeenteraad waren van een bedroevend gehalte. Dat kan ook niet anders. Om over dit soort zaken iets zinnigs te vertellen moet men zowat vrijgesteld zijn.

Opvallend is dat de korpschef tegenwoordig de nadruk legt op de repressieve werking (opsporing en vervolging) van cameratoezicht. Hij heeft aangedrongen op camera’s “die identificatie mogelijk maken”. De nummerplaten van wagens aan het stadhuis zal men kunnen lezen ! MEN GAAT DAAR DAN FIER OVER. Dat is de ware lof der zotheid.
Daarmee zegt onze korpschef zonder het te beseffen in feite tegelijk dat de preventieve werking (toezicht, detectie, recherche) van zijn diensten (en van allerhande veiligheidsmaatregelen van de stad) faalt.

In de oriëntatiefase van het project zijn er twee fundamentele eisen te stellen om te beslissen tot cameratoezicht.
De eerste grote vraag is of voldaan wordt aan de eis van subsidiariteit.
Cameratoezicht kan enkel toegepast als minder ingrijpende middelen al beproefd zijn en al of niet hebben gefaald.
Fundamentele vraag hierbij is: kan de beoogde doelstelling (en welke is dat dan? hoeveel zijn het er eigenlijk?) bereikt worden met andere middelen?

Dan is er nog de eis van proportionaliteit.
Hier maakt men een afweging tussen het publieke belang (dat zou moeten beperkt worden tot handhaving van de openbare orde) en het recht op privacy.
En vooral stelt zich hier de vraag of er een redelijke verhouding is tussen doel en middelen.
Die middelen zijn dus onvoorstelbaar indrukwekkend (personeel, verwerking van gegevens) en financieel onvoorstelbaar duur. (Iedere gemeente schrikt daarvan op, achteraf dan. In Leuven gaat men zelfs volslagen in paniek de aanbesteding opnieuw bekijken.)

Van al deze overwegingen hebben raadsleden zeker nog geen enkel ernstig dossier in handen gekregen. (Wat is dat: een nulmeting?)

Nu valt er me plots iets te binnen.
In het lokaal veiligheidsplan 2002-2004 is met geen woord sprake van cameratoezicht op het publieke domein. Men wou enkel een aanvraag doen tot subsidiëring van drie camera’s om snelheidsovertredingen te registreren op Kortrijkse invalswegen. Dat is al.