Als we maar in de pers komen…

Het wordt nu toch wel duidelijk.

“Het Laatste Nieuws” (de regionale editie) is bij monde van reporter Peter Lanssens (LPS) DE spreekbuis van de kiesvereniging ‘Team Burgemeester ‘(Van Quickenborne) en de “meerderheidspartij  “Sp.a.   (De tripartite heeft geen meerderheid meer, hoe vaak moeten we dat nog zeggen?)

In de gazette van vandaag 17 augustus een groot artikel met een vette kop: “Fietscrèche in vroegere Pirzza Hut?” Met een foto van schepen Axel Weydts (vergezeld van kandidate Tine Soens) aan de voorgevel van de locatie op de Grote Markt.
Let op het vraagteken in de titel.
Het is natuurlijk een volkomen onvoldragen voorstel.  Maar…als we maar in de pers komen in deze verkiezingstijd.  Reporter LPS heeft nagelaten om te vragen of men al heeft gepraat met de verhuurder, en hoeveel de huurprijs zou kunnen bedragen.  En of de verhuurder dat wel wil??  Het gebouw (met meerdere verdiepingen) lijkt trouwens ongeschikt voor zo’n ‘fietscrèche’.  Er is niet eens een lift en het pand is naar mijn aanvoelen ook te groot voor  het voorgestelde project. (En wat doen we met die keuken?)
In het artikel lezen we nog een intrigerende zijdelingse bemerking: “Of (die crèche) er komt, hangt van de verkiezingen af.”  Wat wil dat zeggen?  Dat de SP.a pas in een coalitie stapt als het voorstel wordt opgenomen in het volgende meerjarenplan?

Als we maar in de pers komen…
In HLN van 16 augustus krijgen we een overzicht van de resultaten van een bevraging van 3.004 Kortrijkzanen van het Team Burgemeester.  Met foto van Van Quickenborne, schepen Wout Maddens en kandidate Ruth Vandenberghe.
Titel van het stuk: “80 procent wil dat Van Quickenborne burgemeester blijft.”  Een rond getal zeg.
(Stond die vraag wel in de enquête? We kunnen het niet meer controleren, want de vragen zijn verdwenen van het internet.)
Opmerkelijk is dat de burgemeester zelf die uitslag “met een korreltje zout” neemt.

Ja, als we maar in de pers komen.
Op 14 augustus kopt HLN : “Van Quickenborne wil Kortrijkse “Ramblas” tussen de Grote Markt en het Casinoplein.  Maar het idee is “voorlopig toekomstmuziek”.
Het staat intussen wel in de krant.
Verkiezingspropaganda die in deze sperperode niet wordt aangerekend als een verkiezingsuitgave. Dat is dan meegenomen.

Waartoe zal reporter LPS zich nog lenen tot aan de verkiezingen?

 

Burgemeester en journalist van “De Tijd” doen samen aan framing (2)

Laat ons even coulant wezen en aannemen dat men de politiek of de zorgen van een gemeente kan doorlichten aan de hand van een gesprek met (enkel en alleen) de burgemeester van die plaats.  Dat deed dus reporter Jasper D’Hoore voor de stad Kortrijk  in de kwaliteitskrant “De Tijd” van 7 augustus.  Een eerste stuk van een reeks getiteld “De zorgen van de gemeenten“.

Maar om die diagnose te maken moet men goed op de hoogte zijn van de vele mogelijke  “zorgen van een gemeente”.  Veel gelezen hebben.  Minstens de laatste begrotingen, rekeningen, jaarverslagen.  Bij deze gelegenheid de weblog ‘kortrijkwatcher’ ook nog?  Tevens enige kennis hebben van het programma van – in dit Kortrijks geval – de coalitie  VLD-NVA-SP.a.  Een tripartite die geen meerderheid meer heeft, een immens politiek feit, en een grote ‘zorg’ (in een centrumstad dan nog) waar “De Tijd” overigens geen gewag van maakt.

We zeiden het al in een vorige editie alhier.
Reporter D’Hoore kon wegens een gebrek aan kennis over de Kortrijkse politiek geen weerwerk bieden bij alles wat de burgemeester uit zijn mouw schudde.  De onderwerpen niet eens bepalen.  Hij zat in de tang.
En Vincent Van Quickenborne is nu net absoluut niet te onderschatten.  Zijn”‘maître à penser” (of zouden we beter zeggen: zijn “maître-penseur”?) is een zekere Nicolo Machiavelli, en opgeleid als Quickie is (rechten) kent hij  de gehele trukendoos  van  de advocatuur.

Bon.
Laat ons even één flagrante illustratie geven van  één reden voor de verbijstering die ons is overvallen bij het lezen van het stuk.
Op een gegeven moment noteert de auteur uit de mond van de burgemeester dat Stad in deze legislatuur jaarlijks 32 miljoen euro investeert.  Alle Kortrijkse lezers zijn daar nu (in deze verkiezingstijd) mee weg, want dit staat toch te lezen in een kwaliteitskrant, nietwaar?
Reporter D’Hoore slaagt er niet in om de burgemeester bij dit gegeven te counteren.   Hij riposteert dus niet zorgzaam en beleefd dat deze uitlating bezijden de waarheid is.  Onbeleefd gezegd: dat het een leugen is.
Jawel, jawel.  Stad investeerde vorig jaar 31,2 miljoen. Dat is 80 procent van wat was begroot (38,9 miljoen).  In al die jaren van deze legislatuur is de realisatiegraad nog nooit zo hoog geweest.
Maar, beste reporter, als u zich ietwat had geïnformeerd, zoals het een betere journalist betaamt,  had u even uw voorbereide notities ingekeken om aan te merken dat Stad 11,8 miljoen investeerde in 2013 (28,5 procent van wat was voorzien).  In 2014: 27,7 mio (39,9%).  In 2015: 17,5 mio (48,6%).  In 2016: 18,5 mio (35,0%).

P.S.
Als we er tenminste nog zin in hebben, krijgt u een volgende keer nog een staaltje
uit dit ongelooflijk onbekwaam en onkritisch stuk “journalistiek”.

 

Burgemeester en journalist van “De Tijd” doen samen aan framing (1)

Vorige dinsdag 7 augustus startte het gerenommeerde zakenblad “De Tijd” met een reeks over “De zorgen van de  gemeenten” waarbij men vijf weken lang (op dinsdag) wil onderzoeken hoe ze die oplossen. (Volgende week: Zulte!)

Het eerste verslag is gewijd aan  Kortrijk en is in meerdere opzichten ronduit verbijsterend.  De reportage beslaat een volledige bladzijde (pag.6)  met een foto van het skateboard aan de Leie waar de huidige bewindsploeg geen barst mee te maken heeft.  (Dat beeld op zich is al een eerste flagrante vorm van ‘framing’ voor de lezers van de krant die totaal geen weet hebben over Kortrijks gebeuren.)

Het eerste wat opvalt is dat de journalist in kwestie (Jasper D’Hoore) zich uitsluitend laat voorlichten door de burgemeester.
Er wordt inzake het gevoerde beleid geen enkele belangrijke schepen vernoemd, en de burgemeester zelf citeert ook geen enkele collega uit zijn tripartite (die geen meerderheid meer heeft, – maar dat belangrijk gegeven komt dus niet ter sprake).  Als een soort ‘captatio benevolentiae’ vemeldt de onvoorstelbare sluwe (handige) burgemeester wel enige verdiensten van zijn voorgangers Emmanuel De Bethune en zelfs Stefaan De Clerck.

Geen woord in het stuk vanuit de oppositie.

Reporter D’Hoore laat zich meeslepen in een scenario evenals een ‘setting’ die helemaal bedacht is door de burgemeester zelf.
Journalistiek bekeken een ongeziene beroepsfout.  Samen bezoeken ze per fiets 20 nieuwe publieke maar ook private projecten, terwijl we niet komen te weten of de burgemeester aldus te goeder trouw  was om ook die projecten te tonen die onvoltooid zijn gebleven of een volkomen krakkemikkig verloop kennen:  de verbinding met Hoog-Kortrijk, het nieuwe stadsmuseum,  de Vetex-site, de R8,  het nieuwe politiekantoor, de nieuwe moskee, het kanaal Kortrijk-Bossuit, de herbestemming van klinieken, het nieuwe station.

De reporter laat zich daarbij volkomen overdonderen door “de energie van  een Duracell-konijn (…) als de  45-jarige burgemeester“.  Hij geeft zelfs toe dat hij er geen speld kon tussen krijgen bij de toelichtingen van de burgemeester.  Moet kunnen in  de journalistiek van tegenwoordig.

De journalistiek ultieme vraag is wel of reporter D’Hoore genoeg beslagen op het ijs is gekomen om Vincent Van Quickenborne een pertinente vraag te stellen of van repliek te dienen.
Uit zijn verhaal in de krant  blijkt dit alleszins niet het geval.
Vandaar dat we spreken van “framing“, een modieuze term om aan te duiden dat het stuk getuigt van een eenzijdige, zelfs niet correcte versie van de feiten.  (In een volgende bijdrage van kortrijkwatcher krijgt u daar een zeer frappant voorbeeld van.)

Het stuk is uitermate onkritisch.
D’Hoore beperkt er zich toe om een keer ietwat leukerig (het klikte blijkbaar)  te gewagen van enige ‘grootspraak’ bij de burgemeester en ‘Van Quickenborniaanse overdrijvingen’.
De straat tussen  de Grote Markt en het muziekcentrum wordt omgebouwd tot een  Kortrijkse Ramblas en Budabeach geeft de stad een Berlijnse allure.
Maar van puur inhoudelijke kritiek (bespreking)  is geen sprake.
De mantra’s van de burgemeester worden allemaal klakkeloos weergegeven.
– Kortrijk was ingedommeld en is nu een levendige plek.  Ja.  Stad van brood en spelen.  (Op ons kosten.)
– De financiën zijn gezond. Ja.  Kandidaat-burgemeester heeft ooit beloofd dat stad in 2016  schuldenvrij zou zijn.  (Voerde drie nieuwe belastingen in.)
Tjonge.  De weblog ‘kortrijkwatcher’ is waarlijk niet aan D’Hoore besteed.

De  grondslag (aanpak) waarop het stuk in “De Tijd” is opgebouwd is overigens fundamenteel fout.  Men bezocht dus een aantal openbare werken.  In gezelschap van gids Q. Zoals gezegd waarschijnlijk net niet die projecten die nogal faliekant aan het aflopen zijn.
Maar erger is dat door deze  aanpak bepaalde belangrijke beleidsdomeinen niet aan bod konden komen, noch de commentaar erover: het sociaal beleid (de hopeloze strijd tegen kinderarmoede, dat mislukte goedkope woonverhuurkantoor van stad),  het cultuurbeleid  (we hebben nog één museum in plaats van drie).  Citymarketing (leegstand).  De niet verlaagde personeelsuitgaven.  De outsourcing.  Etc.
Heus.
We leggen niet op alle slakken zout…Hebben er ook geen zin in.

(Wordt vervolgd.)

 

 

Een krediet voor de overkapping van de E17 in het budget van 2019?

Dat kan dus niet, alhoewel de lijsttrekker van de SP.a dit min of meer insinueert.
Via de pers en naar het schijnt 1.500 brieven pakt de partij uit met een ambitieus (utopisch?) plan om een strook (1 km) van de E17 te overkappen en daarop een park aan te leggen.
In “Het Laatste Nieuws” van 27 juli legt Philippe De Coene uit waarom de partij juist nu naar buiten treedt met dit voortel.
Hij zegt:  “Het is nu dat ons verkiezingsprogramma wordt opgemaakt.  Binnen enkele maanden worden de investeringen voor de komende jaren vastgelegd. Wanneer moet je anders een idee als dit voorstellen?”

De lijsttrekker is dus blijkbaar van mening dat de huidige bewindsploeg (de tripartite zonder meerderheid) bij de opmaak van het budget 2019 alreeds een investeringsuitgave zal voorzien voor die overkapping van de E17.
Dit getuigt niet van veel zin voor “behoorlijk bestuur”. 

Het schepencollege heeft immers uitdrukkelijk nota genomen van een brief van minister Liesbeth Homans (Binnenlands Bestuur).
Daarin schrijft zij letterlijk dat het een algemene regel van behoorlijk bestuur is dat besturen in het jaar van de verkiezingen de nodige voorzichtigheid in acht nemen.  Zij verzoekt hierbij meer speciaal dat men “ in extremis  geen  beslissingen zal nemen die het beleid van de nieuwe raden, de financiële situatie of de toekomstige ontwikkeling van de financiën zouden verstoren”.

Dit verzoek aan de bestaande overheden is een traditioneel gegeven bij elke komende verkiezingen.   Ministers plegen dit te doen via omzendbrieven die een aantal punten onder de aandacht brengen bij de opmaak van budgetten  en meerjarenplannen voor het jaar na de verkiezingen.  Homans deed dit nog met de circulaire BB 2018/KB/ABB 2018/2.
(Hierin staat nog dat besturen die vanaf 2019 de nieuwe regels van de beleids- en beheerscyclus (BBC 2020) toepassen geen budget 2019 moeten vaststellen maar wel een éénjarig meerjarenplan.  Is Kortrijk in dit geval?)

P.S.
Volgens schepen De Coene zou de overkapping 150 miljoen kosten en het park nog een keer 25 à 30 miljoen.  Dit kan dus zeker wel een verstoring van de ontwikkeling van de financiën. betekenen.  En het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) heeft daar geen geld voor en heeft  in Kortrijk wel andere prioritaire doelstellingen of katten te geselen (rondom de R8).